Jakie są godziny otwarcia?

Wtorek 11:00 - 18:00 Środa 11:00 - 18:00 Czwartek 11:00 - 18:00 Piątek 11:00 - 18:00 Sobota 11:00 - 18:00 Niedziela 11:00 - 18:00

Izba Pamięci przy Cmentarzu Powstańców Warszawy

Strona główna
Polska
Warsaw
Izba Pamięci przy Cmentarzu Powstańców Warszawy

Symboliczne miejsce poświęcone ofiarom Powstania Warszawskiego 1944 roku.

7 kwietnia 2022 roku Izba Pamięci przy Cmentarzu Powstańców Warszawy stała się oddziałem Muzeum Warszawy.

18/09/2026

🎗️ Październikowy Dzień Pamięci o Cywilnej Ludności Powstańczej Warszawy kolejny raz upamiętnimy koncertem. 𝟰 𝗽𝗮𝘇́𝗱𝘇𝗶𝗲𝗿𝗻𝗶𝗸𝗮 wystąpią na jednej scenie Paweł Szamburski (klarnet) i Kamil Piotrowicz (fortepian) prezentując autorskie kompozycje, przygotowane specjalnie na to wydarzenie, dla których punktem wyjścia staje się muzyka dawna, rytualna oraz liturgiczna.

🎶 Muzyka na klarnet i fortepian w wykonaniu Szamburskiego i Piotrowicza to bliska minimalizmu, kontemplacyjna i współczesna wypowiedź, w której artyści sięgają do niezwykłych tekstów kultury muzycznej min.: huryckiego „Hymnu do Nikkal”, przez średniowieczne motety Piotra z Grudziądza, renesansowe litanie Constanzo Festa i Cristóbala de Moralesa, aż po polskie pieśni adwentowe czy kołysanki.

⏺︎ Paweł Szamburski – kompozytor, improwizator, animator kultury, klarnecista i współzałożyciel wytwórni Lado ABC związany z warszawską sceną niezależną. Absolwent Antropologii Kultury oraz Muzykologii na Uniwersytecie Warszawskim. Od wielu lat związany z wieloma składami, m.in.: Tupika, Cukunft, H***y Trees, Sza/Za i Bastarda. Szamburski tworzy muzykę na potrzeby filmu, kina niemego, teatru, tańca współczesnego. Najczęściej w swojej twórczości wykorzystuje klarnet, głos oraz elektronikę. Realizuje festiwale, koncerty, warsztaty edukacyjne aktywnie przyczyniając się do promocji i upowszechniania nowej muzyki w kraju i za granicą.

⏺︎ Kamil Piotrowicz – pianista, kompozytor, improwizator i producent muzyczny. Od 2024 roku rozwija autorski kierunek artystyczny wræżlivøść. Jest założycielem platformy laåude oraz współtwórcą międzygatunkowego festiwalu Idealistic. Lider i członek zespołów Kamil Piotrowicz Sextet, Hałvva, Hirjjo, Ben Bekele, Wojtczak/Piotrowicz, Lawaai. Absolwent Akademii Muzycznej w Gdańsku, Rhythmic Music Conservatory w Kopenhadze oraz Królewskiego Konserwatorium Muzycznego w Aarhus w Danii.
_____________________________
INFORMACJE PRAKTYCZNE:

➡︎ Bilety do pobrania w pawilonie wejściowym Izby Pamięci
➡︎ Godzina: 18.00-19.00
➡︎ Dla kogo: młodzież, dorośli
➡︎ Miejsce: Sala Świadectw w Izbie Pamięci
➡︎ Maksymalna liczba uczestników: 100 osób
➡︎ Dostępność: osoby z niepełnosprawnością ruchową

PGE Energia Kultury partnerem edukacji Muzeum Warszawy

18/09/2026

Izba Pamięci przy Cmentarzu Powstańców Warszawy będzie nosić imię Wandy Traczyk-Stawskiej. Jednogłośnie poparli tę inicjatywę stołeczni radni. Dziękuję.

Pielęgnowanie pamięci o Powstaniu, a także o cywilnych ofiarach było życiową misją Pani Wandy. Zwieńczeniem tej misji była właśnie Izba Pamięci, która powstała w ogromnej mierze dzięki Jej staraniom, determinacji, wieloletniej pracy. I dlatego to Pani Wanda powinna być patronką tego miejsca.

18/09/2026

Izba Pamięci im. Wandy Traczyk-Stawskiej.

17/09/2026

O świcie 17 września 1939 r. Armia Czerwona zaatakowała Polskę, łamiąc pakt o nieagresji z 1932 r. Pierwszym celem agresji sowieckiej były strażnice Korpusu Ochrony Pogranicza, które były zaskoczone i nieprzygotowane do obrony. Mimo zaskoczenia i ogromnej przewagi wroga, wielu żołnierzy KOP stawiło zacięty opór nieprzyjacielowi. Zazwyczaj jednak opór był krótkotrwały.

Agresja sowiecka z 17 września 1939 r. była ogromnym ciosem dla walczących z Niemcami polskich oddziałów. Była szokiem dla polskich władz, które nie ułożyły planu walki na dwa fronty.

Tego dnia, ok. godz. 22.00, Naczelny Wódz Edward Rydz-Śmigły wydał słynną dyrektywę, którą nadano drogą radiową, a brzmiała tak:

„𝑆𝑜𝑤𝑖𝑒𝑡𝑦 𝑤𝑘𝑟𝑜𝑐𝑧𝑦ł𝑦. 𝑁𝑎𝑘𝑎𝑧𝑢𝑗𝑒̨ 𝑜𝑔𝑜́𝑙𝑛𝑒 𝑤𝑦𝑐𝑜𝑓𝑎𝑛𝑖𝑒 𝑛𝑎 𝑅𝑢𝑚𝑢𝑛𝑖𝑒̨ 𝑖 𝑊𝑒̨𝑔𝑟𝑦 𝑛𝑎𝑗𝑘𝑟𝑜́𝑡𝑠𝑧𝑦𝑚𝑖 𝑑𝑟𝑜𝑔𝑎𝑚𝑖. 𝑍 𝑏𝑜𝑙𝑠𝑧𝑒𝑤𝑖𝑘𝑎𝑚𝑖 𝑛𝑖𝑒 𝑤𝑎𝑙𝑐𝑧𝑦𝑐́, 𝑐ℎ𝑦𝑏𝑎 𝑤 𝑟𝑎𝑧𝑖𝑒 𝑛𝑎𝑡𝑎𝑟𝑐𝑖𝑎 𝑧 𝑖𝑐ℎ 𝑠𝑡𝑟𝑜𝑛𝑦 𝑙𝑢𝑏 𝑝𝑟𝑜́𝑏𝑦 𝑟𝑜𝑧𝑏𝑟𝑜𝑗𝑒𝑛𝑖𝑎 𝑜𝑑𝑑𝑧𝑖𝑎ł𝑜́𝑤. 𝑍𝑎𝑑𝑎𝑛𝑖𝑒 𝑊𝑎𝑟𝑠𝑧𝑎𝑤𝑦 𝑖 𝑚𝑖𝑎𝑠𝑡, 𝑘𝑡𝑜́𝑟𝑒 𝑚𝑖𝑎ł𝑦 𝑠𝑖𝑒̨ 𝑏𝑟𝑜𝑛𝑖𝑐́ 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑑 𝑁𝑖𝑒𝑚𝑐𝑎𝑚𝑖 – 𝑏𝑒𝑧 𝑧𝑚𝑖𝑎𝑛. 𝑀𝑖𝑎𝑠𝑡𝑎, 𝑑𝑜 𝑘𝑡𝑜́𝑟𝑦𝑐ℎ 𝑝𝑜𝑑𝑒𝑗𝑑𝑎̨ 𝑏𝑜𝑙𝑠𝑧𝑒𝑤𝑖𝑐𝑦, 𝑝𝑜𝑤𝑖𝑛𝑛𝑦 𝑧 𝑛𝑖𝑚𝑖 𝑝𝑒𝑟𝑡𝑟𝑎𝑘𝑡𝑜𝑤𝑎𝑐́ 𝑤 𝑠𝑝𝑟𝑎𝑤𝑖𝑒 𝑤𝑦𝑗𝑠́𝑐𝑖𝑎 𝑔𝑎𝑟𝑛𝑖𝑧𝑜𝑛𝑜́𝑤 𝑑𝑜 𝑊𝑒̨𝑔𝑖𝑒𝑟 𝑙𝑢𝑏 𝑅𝑢𝑚𝑢𝑛𝑖𝑖”.

Inwazja Sowietów na Polskę nie tylko przesądziła o wyniku wojny 1939 roku, ale niosła ze sobą również tragedię milionów polskich obywateli, którzy znaleźli się pod sowiecką okupacją, a po zakończeniu II wojny światowej pozostali w granicach ZSRR.
___________
Na zdjęciu: kolumny piechoty sowieckiej wkraczające do Polski 17 września 1939 r., Wikipedia, domena publiczna

15/09/2026

𝟭𝟱 𝘄𝗿𝘇𝗲𝘀́𝗻𝗶𝗮 𝟭𝟵𝟰𝟰 𝗿.

„15 września już nie było wody w Warszawie. To nas do reszty przygnębiało. Bez wody przecież nie mogliśmy istnieć. Ale co człowiek w nieszczęściu nie wynajdzie. I na to znalazła się rada. A więc wszystkie miski, garnki, dzbanki, balie powystawialiśmy na gruzy, żeby zdobyć chociaż wodę deszczową. Nawet podczas obfitych opadów deszczu, na podwórku zbierały się kałuże wody. Wodę tę zbieraliśmy i filtrowaliśmy przez watę i musiała służyć nam do gotowania. Ale mimo tego to wszystko było mało na tyle osób. Wybraliśmy się do sąsiednich domów w poszukiwaniu za wodą. I właśnie znaleźliśmy na jednym z podwórek, wodę w beczkach. Woda ta nie była zbyt świeża, ale wszystko się dało zrobić, grunt że była.

Wtedy brakowało nam tylko wolności. Żywność mieliśmy, wodę, te dwie rzeczy, które były najważniejsze do życia naszego. Niemcy prawie codziennie przychodzili na podwórko i penetrowali po kątach. Cukier, który mieliśmy ukryty w gruzach, zabrali nam. To też wszystko musieliśmy trzymać u siebie na górze. Tam było nasze mieszkanie i spiżarnia.

Strzały słychać było noc i dzień. Nocą nieraz było takie zaostrzenie, że dom się trząsł i sklepienia odkruszały się, wtedy schodziliśmy do piwnicy. Pamiętam jak pewnego dnia przeszły nad Warszawą całe serie samolotów, które rozpoczęły puszczać spadochrony, weszliśmy na sam szczyt i obserwowaliśmy ich, a może który zleci do nas. Ale próżne były to marzenia”.
________________________________
📖 Źródło: Wspomnienia Jadwigi Dąbrowskiej spisano 22 stycznia 1948 r., Gdynia. W chwili wybuchu Powstania autorka miała 18 lat (mieszkała przy ulicy Sandomierskiej 21), archiwum Muzeum Warszawy.

📷 Grupa powstańców na barykadzie przy ulicy Zgoda / Groby na skwerze u zbiegu ulic Jasnej i Zgoda / Ruiny gmachu firmy wydawniczej Gebethner i Wolff / Zniszczenia zabudowy przy ulicy Marszałkowskiej / Ruiny zabudowy w Alejach Jerozolimskich / Zniszczenia zabudowy przy ulicy Marszałkowskiej / Ruiny zabudowy przy ulicy Wspólnej / Worki z piaskiem na ulicy Kruczej. Zdjęcia wykonał Sylwester „Kris" Braun, 15 września 1944 r., zbiory Muzeum Warszawy

12/09/2026

Przypominamy o dzisiejszej projekcji filmów dokumentalnych Andrzeja Kałuszko w ramach cyklu „Warszawa w kadrze wroga".

⏰16:15–17:15
🎫 Bilety ➡️ https://tiny.pl/3p-bsr4mk

Klasyczny już w kręgach varsavianistów film Przelot złożony jest z ujęć nakręconych przez niemieckiego operatora lecącego samolotem Luftwaffe nad stolicą zdobytej stolicy Polski. Dzięki ocalonym z pożogi wojennej materiałom oraz zastosowanym w filmie zbliżeniom i stopklatce możemy z uwagą przyjrzeć się zabudowie miasta, którego już nie ma.

Wyświetlimy:

🎞 „Przelot nad zdobytym miastem", reż. Andrzej Kałuszko, Polska 2011 r., 22 min.
🎞 „Początek", reż. Andrzej Kałuszko, Polska 2012 r., 30 min.
🎞 „Miasto z pamięci", reż. Andrzej Kałuszko, Polska 2012 r., 7 min.
_____________________________
INFORMACJE PRAKTYCZNE:

➡︎ Dla kogo: dzieci, młodzież, dorośli
➡︎ Miejsce: sala historii Izby Pamięci
➡︎ Maksymalna liczba uczestników: 25 osób
➡︎ Dostępność: osoby z niepełnosprawnością ruchu

Zdjęcie: Zamek Królewski w Warszawie, ujęcie z filmu Początek

11/09/2026

🎥 W sobotę 12 września o godz. 14.30 zapraszamy do Izby Pamięci na studium polskiego filmu dokumentalnego okresu wojny, okupacji i powojnia, wypełnione fragmentami najważniejszych dzieł i uzupełnione wypowiedziami wybitnych filmoznawców i historyków filmu, w tym prof. Małgorzaty Hendrykowskiej i prof. Marka Hendrykowskiego.

🎞 „Dokument filmowy w latach wojny i okupacji (1939-1944)", realizacja: Natalia Chojna, Polska 2016 r., 27 min.

🎞 „Dokument po wojnie (1945-1955)", realizacja: Natalia Chojna, Polska 2016 r., 27 min.
_____________________________
INFORMACJE PRAKTYCZNE:

➡︎ Bilety do kupienia online: https://tiny.pl/71y093s9m i w pawilonie wejściowym Izby Pamięci
➡︎ Dla kogo: dorośli, młodzież
➡︎ Miejsce: Sala Historii w Izbie Pamięci
➡︎ Maksymalna liczba uczestników: 25 osób
➡︎ Dostępność: osoby z niepełnosprawnością ruchową

Zdjęcia: ujęcia z filmów

08/09/2026

𝟴 𝘄𝗿𝘇𝗲𝘀́𝗻𝗶𝗮 𝟭𝟵𝟰𝟰 𝗿.

„A my dalej żyliśmy cukrem lub dzięki niemu zdobytą żywnością. Jadło się już tylko raz dziennie i to w takiej ilości, która była za dużą żeby umrzeć, a za małą żeby żyć dalej.

Były wprawdzie zrzuty żywności, ale tak małe w stosunku do potrzeb, ze nie można było ich nawet z daleka zobaczyć. Któregoś dnia ujrzeliśmy wysoko lecące samoloty. Warkot maszyn zagłuszała silna strzelanina niemieckiej artylerii lotniczej, która pokryła wkrótce całe niebo ciemnymi obłoczkami.

Ludzie niepomni na niebezpieczeństwo, grożące od deszczu spadających odłamków, wybiegli przed domy. Można było zauważyć zrzuty. Z olbrzymiej wysokości skrzynie wyglądały jak ludzie.

– Desant! Desant! – krzyczano, rzucając się sobie wzajemnie w objęcia i płacząc z radości.

Ale rzekomy desant okazał się tylko zwykłymi zrzutami lekarstw, żywności itp., które zbyt późno przyszły zasilić osłabioną Warszawę. Na domiar złego dostały się one w olbrzymiej większości w niemieckie ręce, do powiększenia jeszcze liczby ofiar walczących z zacięciem o ich odbicie”.
_________________
📚 Wspomnienia Krystyny Wierzbowskiej pochodzą z „Pamiętnika Warszawiaka”, archiwum Muzeum Warszawy.

📷 Zdjęcia: Ulica Wspólna po nalocie / Ulica Wspólna po nalocie / Ulica Wspólna po nalocie / Ludność cywilna na ulicy Kruczej / Ulica Wspólna po nalocie / Transport rannego na ulicy Wspólnej / Ruiny kościoła św. Aleksandra na placu Trzech Krzyży / Ruiny kościoła św. Aleksandra / Ruiny Gimnazjum im. Królowej Jadwigi / Barykada w Alejach Ujazdowskich / Ulica Wspólna po nalocie. Wszystkie zdjęcia zostały wykonane 9 września 1944 r. przez Sylwestra „Krisa" Brauna, zbiory Muzeum Warszawy

07/09/2026

🎥 Zapraszamy 12 września do Izby Pamięci na studium polskiego filmu dokumentalnego okresu wojny, okupacji i powojnia, wypełnione fragmentami najważniejszych dzieł i uzupełnione wypowiedziami wybitnych filmoznawców i historyków filmu, w tym prof. Małgorzaty Hendrykowskiej i prof. Marka Hendrykowskiego.

🎥 „Dokument filmowy w latach wojny i okupacji (1939-1944)", realizacja: Natalia Chojna, Polska 2016 r., 27 min.

🎥 „Dokument po wojnie (1945-1955)", realizacja: Natalia Chojna, Polska 2016 r., 27 min.
_____________________________
INFORMACJE PRAKTYCZNE:

➡︎ Bilety do kupienia online: https://tiny.pl/71y093s9m i w pawilonie wejściowym Izby Pamięci
➡︎ Godzina: 14:30–15:30
➡︎ Dla kogo: dorośli, młodzież
➡︎ Miejsce: Sala Historii w Izbie Pamięci
➡︎ Maksymalna liczba uczestników: 25 osób
➡︎ Dostępność: osoby z niepełnosprawnością ruchową

PGE Energia Kultury partner edukacji Muzeum Warszawy

Zdjęcie: Płonący Zamek Królewski, ujęcie z filmu „Dokument filmowy w latach wojny i okupacji (1939-1944)"

15/08/2026

Przenosimy się do wspomnień z dnia 𝟭𝟱 𝘀𝗶𝗲𝗿𝗽𝗻𝗶𝗮 𝟭𝟵𝟰𝟰 𝗿

– „Mamusiu – powiedziałam cicho.
Podniosła twarz i patrzyła na mnie nierozumiejącymi nic oczami.
– Kto to ?
– Ja, Krystyna.
Matka chwyciła mnie za rękę.
– Co ty tu robisz?
– To, co robią wszyscy młodzi!
W świetle latarki dojrzała na wojskowej kurtce biało-czerwoną opaskę.
– Jesteś łączniczką?
– Nie, pracuję w kuchni.
Cisza. Serce biło mi mocno. Sytuacja zaczynała być głupia.
– Tatuś jest również na placówce. Jadwiga i Hanka żyją i mieszkają na Wilczej.
Znowu przedłużająca się w nieskończoność cisza.
– Idę już dalej mamo, bo zdaje się, że samoloty przeszły.
Wstała i przytrzymując mnie mocno za rękę powiedziała cichutko:
– Niech cię Bóg prowadzi!
Wybiegłam z piwnicznego otworu, a kiedy znalazłam się na małym podwórku i zobaczyłam w górze wycinek błękitnego nieba, wpatrzyłam się w nie pełnymi oczami łez. Ludzie przechodzący przez podwórze potrącali mnie, aż wreszcie jakiś młody żołnierz huknął ostro:
– Czego koleżanka szuka w gwiazdach? Nie można tak stać na środku, tarasując drogę.
Uwaga była słuszna.
Biegnąc przez ciemne piwnice obcych domów powtarzałam ciągle myśli:
– Jakie życie jest dziwne, jakie dziwne…”.
_______
Źródło: Wspomnienia Krystyny Wierzbowskiej pochodzą z „Pamiętnika Warszawiaka”, archiwum Muzeum Warszawy.

Zdjęcia: Ruiny pałacyku Łubieńskich przy ulicy Mazowieckiej 5, Fot. Sylwester „Kris" Braun, 15 sierpnia 1944 r. / Transport rannego w ogrodzie przy ulicy Mazowieckiej 7, Fot. Sylwester „Kris" Braun, 15 sierpnia 1944 r. / Zniszczone kamienic przy ulicy Nowy Świat 39 i 41, Fot. Sylwester „Kris" Braun, 15 sierpnia 1944 r. / Gmach Towarzystwa Ubezpieczeń "Prudential" przy placu Napoleona 9, Fot. Sylwester „Kris" Braun, 15 sierpnia 1944 r. / Fragment placu Dąbrowskiego, Fot. Sylwester „Kris" Braun, po 15 sierpnia 1944 r. / Żołnierze z kompanii "Andrzej" Zgrupowania AK "Bartkiewicz", Fot. Sylwester „Kris" Braun, 15 sierpnia 1944 r., zbiory Muzeum Warszawy

Adres

Ulica Wolska 168 (róg Sowińskiego)
Warsaw
01-258

Godziny Otwarcia

Wtorek	11:00 - 18:00
Środa	11:00 - 18:00
Czwartek	11:00 - 18:00
Piątek	11:00 - 18:00
Sobota	11:00 - 18:00
Niedziela	11:00 - 18:00

Strona Internetowa

https://izbapamieci.muzeumwarszawy.pl/

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Izba Pamięci przy Cmentarzu Powstańców Warszawy umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.