22/09/2026
Introducing an artist participating in Pattani Biennale 2026
ขอแนะนำศิลปินผู้เข้าร่วมเทศกาลศิลปะนานาชาติปัตตานีเบียนนาเล่ 2026
YUKI TSUMURA
Japan
Tsumura creates paintings, videos, sculptural works, and installations centered on places and landscapes in foreign countries that they have never personally visited.
When depicting or reflecting on the social conditions of a particular place or nation, Tsumura draws upon the concept of fūkeiron ("landscape theory"), first proposed in Japanese cinema during the 1970s, which seeks to understand society through the appearance of its landscapes. Building on this framework, the artist connects places and scenery toward which they feel an intuitive attraction with perspectives mediated through others whose backgrounds differ from their own. Through this process, Tsumura attempts to articulate a "bird's-eye perspective" that embraces multiple layers of meaning.
In their painting practice, Tsumura further incorporates the concepts of the "middle voice" and "reflexive verbs"—grammatical notions describing actions that return to the self. The absence of a fixed external purpose implied by these concepts (rather than an act of wasteful expenditure) informs the very process of making the work. The artist likens their contemplation of distant landscapes separated by the sea to solitary reflection at the threshold between land and water. Tsumura refers to this approach as the "Breakwater Theory," through which they continue to explore new ways of perceiving and depicting landscapes that remain unseen.
ยูกิ สุมุระ
(ประเทศญี่ปุ่น)
สุมุระ สร้างสรรค์ผลงานจิตรกรรม วิดีโอ ประติมากรรม และศิลปะจัดวาง โดยมีสถานที่และภูมิทัศน์ของต่างประเทศที่ตนเองไม่เคยเดินทางไปเยือนด้วยตนเองเป็นแกนหลักของการทำงาน
ในการถ่ายทอดหรือพิจารณาสภาพสังคมของสถานที่หรือประเทศใดประเทศหนึ่ง Tsumura อาศัยแนวคิด ฟูเคอิรน (Fūkeiron) หรือ “ทฤษฎีภูมิทัศน์” (Landscape Theory) ซึ่งเกิดขึ้นในวงการภาพยนตร์ญี่ปุ่นช่วงทศวรรษ 1970 แนวคิดดังกล่าวมองว่าภูมิทัศน์สามารถสะท้อนและทำให้เข้าใจโครงสร้างของสังคมได้ จากกรอบแนวคิดนี้ ศิลปินเชื่อมโยงสถานที่และภูมิทัศน์ที่ตนรู้สึกดึงดูดโดยสัญชาตญาณ เข้ากับมุมมองที่ได้รับการถ่ายทอดผ่านผู้คนซึ่งมีภูมิหลังและประสบการณ์ชีวิตแตกต่างจากตนเอง กระบวนการดังกล่าวเป็นความพยายามในการสร้างมุมมองแบบ “มุมมองจากสายตานก” (Bird’s-eye Perspective) ที่โอบรับความหมายอันหลากหลายและซ้อนทับกันของสถานที่เหล่านั้น
ในกระบวนการสร้างสรรค์งานจิตรกรรม Tsumura ยังนำแนวคิดทางไวยากรณ์เรื่อง “Middle Voice” และ “Reflexive Verbs” ซึ่งอธิบายการกระทำที่ย้อนกลับมาสู่ผู้กระทำเอง มาประยุกต์ใช้กับการทำงานศิลปะ ศิลปินมองว่าแนวคิดเหล่านี้สะท้อนการกระทำที่มิได้มีเป้าหมายภายนอกที่ตายตัว หากแต่ให้ความสำคัญกับกระบวนการของการกระทำในตัวมันเอง มากกว่าจะเป็นการกระทำที่สูญเปล่า ศิลปินเปรียบการใคร่ครวญถึงภูมิทัศน์อันห่างไกล ซึ่งถูกคั่นกลางด้วยท้องทะเล กับการนั่งครุ่นคิดเพียงลำพัง ณ รอยต่อระหว่างผืนดินและผืนน้ำ แนวทางการทำงานนี้ Tsumura เรียกว่า “ทฤษฎีเขื่อนกันคลื่น (Breakwater Theory)” ซึ่งเป็นกรอบความคิดที่ศิลปินใช้ในการแสวงหาแนวทางใหม่ ๆ สำหรับการรับรู้และการถ่ายทอดภูมิทัศน์ที่ตนเองยังไม่เคยได้พบเห็นด้วยสายตาโดยตรง
Image credit: Illustration by Nong Namwan, from Pattani Children’s Home
เครดิตภาพ: วาดโดยน้องน้ำหวาน จากสถานสงเคราะห์เด็กปัตตานี
