Izba Pamięci Adwokatury

01/09/2026

Dziś mija 87 rocznica wybuchu II wojny światowej i napaści hitlerowskich Niemiec na Polskę. W czasie kampanii wrześniowej wielu adwokatów pełniło służbę w Wojsku Polskim broniąc czynnie ojczyzny w wojnie obronnej. W dniu 15 września 1939 r. w Warszawie na początku oblężenia stolicy Prezydent Starzyński zorganizował Komitet Obywatelski w którego skład weszło trzech adwokatów Marian Borzęcki, Stanisław Kauzik oraz Leon Nowodworski. Komitet pomagał administracji cywilnej w funkcjonowaniu podczas oblężenia stolicy.
Po zakończeniu kampanii wrześniowej wznowiła swoją działalność NRA którą władze okupacyjne rozwiązały w z dniem 14 grudnia 1939 r. Jednak jej funkcję przejął „Tajny Komitet Adwokacki” w składzie Bolesław Bielawski Leon Nowodworski i Bohdan Suligowski – była to inicjatywa oddolna i spontaniczna, ale ze względu a ogromny autorytet osób ją tworzących udało się jej zorganizować funkcjonowanie adwokatury w ramach Polskiego Państwa Podziemnego. W styczniu 1941 Komitet został przekształcony w Tajną Naczelną Radę Adwokacką funkcjonującą do zakończenia wojny. Samorząd adwokacki w formie konspiracyjnej działał także tajne Okręgowe Rady Adwokackie w Warszawie, Krakowie–Katowicach, Lublinie, Lwowie, Radomiu. Natomiast w ramach legalnych struktur adwokackich działały Komisaryczne Rady Adwokackie, które funkcjonowały w ramach narzuconego przez władze niemieckie wymiaru sprawiedliwości. Co ważne jednak pomiędzy strukturami okupacyjnymi i konspiracyjnymi przez cały okres okupacji występowała korelacja i koordynacja nadzorowana działaniami Tajnej Naczelnej Rady Adwokackiej. Adwokaci tworzyli też struktury Polskiego Państwa Podziemnego. Pierwszym Delegatem Rządu na Kraj był adwokat i przedwojenny prezydent Poznania Cyryl Ratajski. Władysław Raczkiewicz (przed I wojną światową adwokat w Mińsku Białoruskim) został prezydentem RP. Adwokat Stanisław Szurlej w latach 1939–1944 pełnił obowiązki szefa polskiego sądownictwa wojskowego oraz Naczelnego Prokuratora Wojskowego.
Na skutek II wojny światowej polska adwokatura poniosła ogromne straty osobowe sięgającej 56 % stanu osobowego sprzed wojny. W 1939 roku zawód adwokata wykonywało 7170 osób. Po zakończeniu wojny na listach wpisanych było tylko 3018 adwokatów. Adwokaci i aplikanci adwokaccy ginęli z bronią jako żołnierze kampanii wrześniowej oraz członkowie oddziałów partyzanckich i powstańczych a także wojsk polskich utworzonych poza krajem. Ginęli jako więźniowie więzień i obozów koncentracyjnych. Koledzy i koleżanki adwokaci pochodzenia żydowskiego stali się ofiarą Holocaustu (gazowani w obozach w Oświęcimiu Sobiborze, Chełmnie nad Nerem i Treblince). Wspomnijmy o Nich tego dnia, kiedy 87 lat temu tamten świat się załamał.
Poniżej mogą Państwo obejrzeć zdjęcia pamiątek z tamtych czasów, które mogą

Cześć Ich Pamięci

Kurator Izby Pamięci Adwokatury
Adw. Michał Wojtysiak

Zapraszam do lektury

Włodzimierz Rosłoniec "Adwokaci w służbie Polskiego Państwa Podziemnego (1939-1945)" Palestra 33/5-7(377-379), 16-34 z 1989 r.
https://bazhum.muzhp.pl/media/texts/palestra/1989-tom-33-numer-5-7377-379/palestra-r1989-t33-n5_7377_379-s16-34.pdf

strona Naczelnej Rady Adwokackiej https://www.adwokatura.pl/ogolnoprawne/87-rocznica-wybuchu-ii-wojny-swiatowej-adwokatura-pamieta/

30/08/2026

Dziś minęło 14 lat od śmierci Pani Mecenas Janiny Ruth Buczyńskiej wspaniałego człowieka i znakomitego adwokata, której imię nosi teraz Klub Adwokata Izby Adwokackiej w Krakowie (zmarła 30 sierpnia 2012 r.).
Urodzona na kresach II Rzeczypospolitej w rodzinie żydowskiej, przeżyła Holocaust i dołączyła do krakowskiej adwokatury. W czasie wykonywania praktyki wielokrotnie skutecznie broniła działaczy opozycji antykomunistycznej, specjalizowała się w prawie karnym. W swoich wypowiedziach potrafiła połączyć moc merytoryczną swojej wiedzy z wirtuozerią wypowiedzi, wielokrotnie zadziwiając i wpływając pozytywnie dla swoich klientów na sędziów. Jej urok osobisty, uroda oraz inteligencja sprawiały, że wielokrotnie rozbrajała tym swoich przeciwników oraz referentów spraw. Była wykładowczynią oraz egzaminatorką aplikantów adwokackich przekazując im swoją wiedzę w ramach pracy samorządowej. Poza sprawami zawodowymi żyła także sprawami innych ludzi działała społecznie wspierając działalność i utrzymując kontakty z Instytutem Kultury Żydowskiej w Krakowie. Współpracowała także oraz tworzyła środowisko krakowskiej bohemy artystycznej działającej wokół „Piwnicy pod Baranami”. Publikowała także swoje teksty w „Przekroju”. Bardzo znane w całym artystycznym Krakowie było Jej mieszkania przy ul Pawlikowskiego będące miejscem spotkań krakowskiej inteligencji artystycznej. Odwiedzały ją takie wielkie postacie kultury polskiej jak Andrzej Wajda, Krystyna Zachwatowicz, Andrzej Preisner czy Andrzej Mrożek. Była nazywana Pierwszą Damą Polskiej Adwokatury. Miała niesamowite trudne i pewne wyzwań życie którego wiele okruchów zostawiła po sobie pośród żyjących.
Cześć Jej Pamięci
Kurator IPA
Adw. Michał Wojtysiak

Ciekawe linki
Justyna Szpiega-Bzdoń „Renesansowa duszą w todze adwokata” https://forumadwokatow.pl/ruth-buczynska-–-renesansowa-dusza-w-todze-adwokata
Stanisław Jaźwiecki „Wspomnienie o adwokat Ruth Buczyńskiej”
https://www.adwokatura.pl/z-zycia-ora/wspomnienie-o-adw-ruth-buczynskiej/
Wikipedia https://pl.wikipedia.org/wiki/Ruth_Buczyńska

15/08/2026

Dziś mija 106 rocznica tzw. „Cudu nad Wisłą” wielkiej bitwy obronnej stoczonej przez Wojsko Polskie z nacierającą na zachód Armią Czerwoną.
Był to punkt zwrotny w historii świata, a na pewno naszego kontynentu. Polskie zwycięstwo uniemożliwiło dalsze szerzenie się rewolucji komunistycznej na zachód Europy (a trzeba pamiętać, że do Renu nie było już poza młodą Polską żadnej zapory).
Bitwa o Warszawę była jednym z najważniejszych wydarzeń wojny Polsko Bolszewickiej, która zaczęła się jeszcze w 1919 r Ten konflikt był naturalną konsekwencją odzyskania przez Polskę niepodległości oraz dążenia młodego państwa do powrotu do dawnych granic z jednej strony, a z drugiej postępami wojsk bolszewickiej Rosji niosących „na bagnetach” jedyną słuszną rewolucyjno-komunistyczną ideologię.
W tej wojnie brało udział wielu adwokatów – szeregowych żołnierzy, oficerów oraz funkcjonariuszy wojskowego wymiaru sprawiedliwości o czym chcemy przypomnieć w Izba Pamięci Adwokatury
Jak powiedział adwokat Zdzisław Krzemiński (znawca historii adwokatury i pisarz) : „Adwokaci polscy potrafili nie tylko mówić o Polsce, ale także, kiedy trzeba było, dla Niej umierać. Zdobyli się też na rzecz najtrudniejszą: umieli za Polskę cierpieć”.

Powinniśmy o tym pamiętać, dlatego zapraszam Państwa do lektury artykułu adw. dr. hab. Piotra Jóźwiaka „Adwokaci w Wojnie Polsko Bolszewickiej” opublikowanego w nr 7/8 Palestry w 2011 r. https://palestra.pl/pl/czasopismo/wydanie/7-8-2011/artykul/adwokaci-w-wojnie-polsko-bolszewickiej?fbclid=IwcGRvZgVleHRuA2FlbQIxMABicmlkETBQUzQ4TzBXNXowUTNzVmtQc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHvn_p4-UKer26-4tSi1bttoz0riSVFXxIt_aHoI1VCwHr4wFq91oCIhPP1-m_aem_XlE5ksyMUZp-OeJEqXucZg

Do niniejszego postu dołączam listę adwokatów walczących z wojnie polsko bolszewickiej oraz cześć ich zdjęć a także zdjęć odznaczeń związanych z tamtym konfliktem i okresem.
Pamiętajmy

Kurator IPA

Adw. Michał Wojtysiak

10/08/2026

Dziś mija 84 rocznica śmierci Maurycego Allerhanda zamordowanego przez nazistów 10 sierpnia 1942 podczas tzw. akcji sierpniowej – likwidacji getta żydowskiego we Lwowie. Zawdzięczamy Panu Mecenasowi jedną z najdłużej funkcjonujących w prawie polskim ustawę – prawo upadłościowe i układowe 1934-2003) a także współautorstwo Kodeksu Handlowego i wielu innych ustaw obowiązujących w II Rzeczpospolitej.
Kariera zawodowa Pana Mecenasa wskuje jaka była droga do zawodu adwokata w zaborze Austriackim. Najpierw studia na wydziale prawa w Wiedniu, potem doktorat tamże. Następnie 7 lat starań, aby zostać adwokatem (którym został w 1900 r.).
W tym czasie Pan Mecenas publikował bardzo dużo artykułów o tematyce prawniczej, nie zaniedbując swojego konika „etnologii prawniczej” (czyli wiedzy jak poszczególne społeczeństwa podchodzą do instytucji prawa i jak prawo tworzą).
W 1917 roku Maurycy Allerhand uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, jednak ze względu na praktykę adwokacką nie mógł objąć kierownictwa na katedry w Uniwersytecie
W 1921 Naczelnik Państwa Józef Piłsudski nadał Maurycemu Allerhandowi tytuł profesora zwyczajnego.
Od tego czasu łącząc praktykę z teorią Pan Profesor działał na bardziej na niwie naukowej niż adwokackiej (Kierownik Zakładu Prawa Handlowego i Wekslowego Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie).
Wydał ponad 1000 rożnych publikacji z zakresu prawa procesowego, cywilnego handlowego i etnografi w tym dwuczęściowy komentarz do Kodeksu Postępowania Cywilnego, Komentarz do Kodeksu Handlowego, oraz komentarz do Prawa Upadłościowego i postępowania układowego.
W tym czasie pracował bardzo aktywnie w Komisji Kodyfikacyjnej której zadaniem było ujednolicenie polskiego prawa. Jak wspomina adw. Jakub Litauer „Nie wszyscy znakomici prawoznawcy mają wenę kodyfikatorską; o Allerhandzie trzeba powiedzieć, że należy do tych niezbyt licznych, którzy mają wybitne w tym kierunku uzdolnienie i bez których przeto kodyfikację prawa polskiego trudno byłoby sobie wyobrazić”.
Mimo tych obowiązków Profesor do końca polskiej niepodległości, prowadził znaną i cenioną kancelarię adwokacką w swoim mieszkaniu.
Był także zaangażowanym działaczem społecznym lwowskich środowisk żydowskich (Prezes Żydowskiej Gminy Wyznaniowej)
W czasie okupacji sowieckiej, na krótko przywrócony o nauczania uniwersyteckiego.
W czasie zaś okupacji niemieckiej wyrzucony z własnego mieszkania i przesiedlony do getta lwowskiego. Podczas przesłuchania zapytany o narodowość wskazał na Polską wyznania mojżeszowego.
Zginał zamordowany przez policjanta, kiedy próbował interweniować, gdy ten katował starszą kobietę. Nastąpiło to na początki tzw akcji sierpniowej której celem była likwidacja lwowskiego getta w czasie, której zginęło około 40 - masowa zbrodnia nazistowskiej w getcie lwowskim w czasie, której zginęło od 40 do 50 tysięcy lwowskich Żydów wywiezionych do obozu w Bełżcu (w tym wielu lwowskich adwokatów – straty adwokatury lwowskiej z okresu okupacji to 60% adwokatów i 90% aplikantów adwokackich).
Przypominając o sylwetce Maurycego Allerhanda przypominamy o życiu jednego z adwokatów, który pozostawił po sobie wspaniały dorobek teoretyczny i praktyczny między innymi w postaci najdłużej obowiązującej ustawy w prawie polskim. Jednocześnie przypominam o lwowskich i galicyjskich adwokatach zamordowanych podczas II wojny światowej.
Pamiętajmy
Kurator IPA
Adw. Michał Wojtysiak

Ciekawie linki
Wikipedia https://pl.wikipedia.org/wiki/Maurycy_Allerhand
Wojciech Orliński https://wyborcza.pl/AkcjeSpecjalne/7,155762,23949582,maurycy-allerhand-napisal-prawo-ktore-obowiazywalo-od-1934.html
Adam Redzik Palestra 7-8/2018 Maurycy Allerhand (1868–1942) – W 150 –lecie urodzin https://palestra.pl/pl/czasopismo/wydanie/7-8-2018/artykul/maurycy-allerhand-1868-1942-w-150-lecie-urodzin

01/08/2026

1 sierpnia 1944 wybuchło Powstanie Warszawskie. Do dziś toczy się poważna dyskusja pomiędzy historykami na temat znaczenia tego wydarzenia dla sytuacji nowożytnej Polski. W 82 rocznicę tego zdarzenia chcieliśmy przypomnieć, że w tym niespodziewanym zrywie powstańczym przeciwko nazistowskim okupantom wzięło udział wielu adwokatów i aplikantów adwokackich było ich zgodnie z szacunkami co najmniej 213. Wśród nich znaleźli się m.in. adwokaci: Władysław Siła-Nowicki, Witold Bayer, Maria Budzanowska, Wiesław Chrzanowski, Helena Wiewiórska, Jadwiga Rutkowska, Tadeusz de Virion, Stefan Korboński, Anna Sobocińska-Lorenc, Zdzisław Krzemiński, Kazimierz Ostrowski, Tadeusz Perdzyński Bohdan Suligowski.
Adwokaci odegrali bardzo ważną rolę przede wszystkim w strukturach Polskiego Państwa Podziemnego działających w czasie Powstania. Należy w tym miejscu wspomnieć o Adamie Bieniu, pseudonim „Walkowicz”, pełniącym faktycznie w czasie Powstania Warszawskiego funkcję Delegata Rządu Londyńskiego na kraj, oraz o członkach władz powstańczych w delegaturach rządowych Stanisławie Kauziku, ps. „Dołęga”, „Modrzewski”, Feliksie Zadrowskim, ps. „Skupniewski”, Stanisławie Dryjskim, Antonim Pajdaku i wielu innych.
W czasie Powstania przedstawiciele Palestry poza akcjami o charakterze wojskowym odegrali ogromną rolę w działających w czasie Powstania instytucjach wymiaru sprawiedliwości. Sędzią Wojskowych Sądów Specjalnych w Śródmieściu był adw. Witold Majewski, a prokuratorem adw. Jerzy Litauer. W czasie powstania działał Karny Sąd Specjalny, któremu przewodniczył adw. Józef Ignacy Bielski, a prokuratorem był adw. Józef Namysłowski.
Część Ich Pamięci

Kurator IPAi
adw. Michał Wojtysiak

Przydatne linki

Czesław Jaworski „O udziale adwokatów w powstaniu Warszawskim raz jeszcze” – Palestra https://palestra.pl/pl/czasopismo/wydanie/10-2014/artykul/o-udziale-adwokatow-w-powstaniu-warszawskim-raz-jeszcze?fbclid=IwY2xjawL5gZpleHRuA2FlbQIxMABicmlkETBXSkdqM3dLOXFPYzZpOG5ZAR5JWPtzSi5H77hvhGxLAD7zeUourR2uR8Mw9AO6ma6Ul49d6XV2g66Bsiwrqw_aem_2fBP88Ap8FWUGnyjW5LIlQ

adw. Kazimierz Ujazdowski „Moje wspomnienia z powstańczej Warszawy” https://www.youtube.com/watch?v=tyv-ALggPmY

Stanisław Mikke „Adwokaci w Powstaniu Warszawskim” Palestra 38/7-8(439-440), 6-10 1994
https://bazhum.muzhp.pl/media/texts/palestra/1994-tom-38-numer-7-8439-440/palestra-r1994-t38-n7_8439_440-s6-10.pdf

29/07/2026

Bardzo dziękujemy wszystkim Państwu za obserwację naszego profilu. Wczoraj przekroczyliśmy „magiczną” liczbę 💚1000💚obserwatorów, jak na amatorski profil, który zaczynał kilka lat temu od zupełnego „zera” jest to sukces i ogromna satysfakcja dla prowadzących.
Dziękujemy💚Naczelna Rada Adwokacka i💚ORA Łódź - Okręgowa Rada Adwokacka w Łodzi, za materialne, organizacyjne i merytoryczne wsparcie naszej działalności, bez niej nie dało by się działać.

Dziękujemy także 💚wszystkim z Państwa, którzy wielokrotnie wspieraliście naszą działalność - dzięki temu czujemy się potrzebni

📌Naszym celem jest upowszechnianie wiedzy o adwokatach i historii tego pięknego zawodu oraz budowanie jego dobrego wizerunku poprzez przypominanie o wspaniałych postaciach polskiej adwokatury oraz działań adwokatów nakierowanych na budowanie naszego niepodległego państwa a także demokratycznego społeczeństwa obywatelskiego.

🔎Chcemy przypomnieć o wartościach i zasadach, które w nowoczesnym społeczeństwie są często zapominanie a były dawniej fundamentem człowieczego istnienia pełnego humanizmu oraz empatii.
Dlatego jeszcze raz dziękujemy Państwu za obserwowanie naszego profilu i aktywne uczestnictwo w naszej pracy, poprzez lekturę, komentarze i rozpowszechnianie wiedzy o Izba Pamięci Adwokatury.

✅Oczywiście stale i nieustająco, zapraszamy do odwiedzenia nas i obejrzenia naszej wystawy, która ciągle się powiększa.
✅Jeżeli są Państwo w posiadaniu pamiątek po adwokatach lub ich pracy (dokumentów, książek, zdjęć szyldów adwokackich oraz innych przedmiotów) i nie mają Państwo pomysłu co z nimi zrobić, polecamy się Państwa pamięci i uwadze – bardzo chętnie je pokażemy na naszej ekspozycji choćby na zasadzie wypożyczenia lub depozytu
Pozostający z wyrazami szacunku i serdecznymi pozdrowieniami

Kurator Izby Pamięci Adwokatury

Adw. Michał Wojtysiak

25/07/2026

Ten lipcowy weekend jest związany obchodzeniem urodzin Łodzi (już 603).
Z naszym miastem, przynajmniej od drugiej połowy XIX wieku nierozerwalnie są związani adwokaci, zatrudniani przez przedsiębiorców (fabrykantów) do pomocy w prowadzonych biznesów oraz inicjatyw.
Z drugiej strony łódzka adwokatura prowadziła sprawy łodzian, w tym robotników walczących o swoje prawa a także osób represjonowanych za swoje poglądy o propolską postawę przez władze zaborcze.
Z niedalekiego Piotrkowa Trybunalskiego, gdzie znajdowały się Sądy Gubernialne oraz z Warszawy przybyli do Łodzi prawnicy, którzy pierwsze kancelarie zaczęli zakładać w latach 70 tych XIX w.
W 1900 w Łodzi prowadziło swoją praktykę 25 adwokatów przysięgłych, a w 1914 – 34.
Instytucja adwokata przysięgłego była powiązana z całkowitą rusyfikacja sądownictwa w Królestwie Polskim o koniecznością funkcjonowania w nich – adwokatów przysięgłych – znających język rosyjski i posiadających uprawnienia do występowania przed sądami rosyjskimi (sędziowie tylko Rosjanie władający językiem rosyjskim). Ważną cechą adwokatury łódzkiej początku XX wieku było jej etniczne wymieszanie. Najwięcej adwokatów wykonujących zawód stanowili Żydzi, Niemcy i Rosjanie, nazwiska polskie pojawiały się rzadko, jednak wraz z upływem czasu a przede wszystkim po odzyskaniu niepodległości było ich coraz więcej. Opisując początki łódzkiej palestry należy wspomnieć o procesach politycznych po rewolucji 1905 r. gdzie oskarżonymi byli robotnicy i działacze organizacji robotniczych biorących udział w strajkach. Procesy odbywały się przed sądami specjalnymi, nieczęsto kończyły się wykonaniem kary głównej, dlatego pomoc prawnicza była nieprzeciętnie ważna. W obronie brali z reguły członkowie Koła Obrońców Politycznych – (mec. – Piotr Kon, Kazimierz Sterling a także dojeżdżający z Warszawy adwokaci - Stanisław Patek, Eugeniusz Śmiarowski i Leon Berenson)
W czasie procesu odzyskiwania niepodległości wielu adwokatów działających w łodzi przeszło do zawodu sędziowskiego (ogólnie około 28%) oraz pracy w wymiarze sprawiedliwości. W 1918 r. praktykowało w Łodzi 28 adwokatów (których liczba w 1939 wzrosła do 360). We wczesnych latach po odzyskaniu niepodległości łódzcy adwokaci samorządowo byli zrzeszeni w Warszawskiej Izbie Adwokackiej, która działała w oparciu o przepisy Dekretu o Tymczasowym Statucie Palestry Państwa Polskiego z 24.12.1918 r.
Takie były początki. Jeżeli chcecie Państwo poznać więcej historii związanych a łódzkimi adwokatami zapraszamy do odwiedzenia Izby Pamięci Adwokatury, gdzie będą mogli Państwo obejrzeć pamiątki oraz dokumenty związane z Łódzką Palestrą
Serdecznie zapraszam

Kurator IPA
Adw. Michał Wojtysiak

Przydatne linki

Jan Kanty Cisek „Przyczynki do historii adwokatury łódzkiej od roku 1889 do początku niepodległości” Palestra 25/2(278), 25-31 1981https://bazhum.muzhp.pl/media/texts/palestra/1981-tom-25-numer-2278/palestra-r1981-t25-n2278-s25-31.pdf

07/07/2026

Od dziś nie ma już z nami jednego z takich ludzi, których można uznać za część żyjącej Pamięci Adwokatury. Przeszedł na tą drugą stronę teraz to nie On będzie pamiętał o tym co było a my powinniśmy pamiętać o NIM. Odszedł Pan Mecenas Andrzej Wosiński, który wielokrotnie dzielił się z nami swoimi wspomnieniami i wiedzą w czasie spotkań w Izbie Pamięci Adwokatury, Część JEGO Pamięci 🥲

Z głębokim żalem i smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci

⚫️ Adwokata Andrzeja Wosińskiego ⚫️

byłego Sędziego Trybunału Stanu, wybitnego członka Naczelnej Rady Adwokackiej oraz Okręgowej Rady Adwokackiej w Łodzi, twórcę i wieloletniego Przewodniczącego Klubu im. "Staszka Maurera" przy ORA w Łodzi.

Dla Mecenasa Wosińskiego prawo nigdy nie było jedynie zbiorem przepisów – stanowiło życiową misję i pasję. Po ukończeniu studiów na Uniwersytecie Łódzkim, odbył aplikacje sędziowską, następnie adwokacką, aby w 1979 roku złożyć ślubowanie adwokackie. Początkowo wykonywał zawód w zespole adwokackim, a w przełomowym 1989 roku – na mocy decyzji Ministra Sprawiedliwości – rozpoczął działalność w ramach indywidualnej kancelarii adwokackiej, która była pierwszą prywatną kancelarią w Łodzi. Prowadził ją wspólnie z adw. Stanisławem Owczarkiem i adw. Wiesławem Wolskim jako znanej powszechnie Kancelarii OWW.

Złotymi zgłoskami zapisał się w historii polskiej palestry jako niezłomny obrońca w procesach politycznych. W 1980 roku wspierał doradczo Międzyzakładowe Komitety Strajkowe, a w trudnych czasach stanu wojennego z ogromną odwagą stawał na salach sądów powszechnych, wojskowych oraz przed Sądem Najwyższym, broniąc prześladowanych działaczy opozycji.

Przez całe swoje życie zawodowe niezwykle aktywnie działał na rzecz samorządu adwokackiego. W latach 1986–1992 był członkiem Okręgowej Rady Adwokackiej w Łodzi, a w kadencji 1998–2001 zasiadał w strukturach Naczelnej Rady Adwokackiej. Pracował w licznych komisjach samorządowych oraz komisjach egzaminacyjnych. Był wspaniałym, oddanym i pełnym cierpliwości patronem dla wielu pokoleń aplikantów adwokackich, których wprowadzał w arkana zawodu. Wielokrotnie reprezentował Izbę Łódzką jako delegat na Krajowy Zjazd Adwokatury. W uznaniu Jego wybitnych zasług i tytanicznej pracy dla całej palestry, w 1998 roku został uhonorowany odznaką „Adwokatura Zasłużonym”. Wyrazem najwyższego uznania dla Jego wiedzy, prawości i niepodważalnego autorytetu prawnego było powołanie w 2007 roku na zaszczytną funkcję Sędziego Trybunału Stanu.

W naszej pamięci adw. Andrzej Wosiński pozostanie jednak nie tylko wybitnym jurystą, ale przede wszystkim człowiekiem o wyjątkowej, rzadko spotykanej wrażliwości. Był prawdziwym estetą i mecenasem kultury, który głęboko wierzył, że rozwój duchowy stanowi nieodłączny element etosu adwokata. Nieustannie i z pasją starał się zarażać swoją wielką miłością do sztuki całe pokolenia adwokatów. To dzięki Jego inicjatywie jako przewodniczącego Klubu im. "Staszka Maurera", mogliśmy regularnie uczestniczyć w wyjątkowych wernisażach i koncertach, jednoczących naszą społeczność wokół sztuki.

Przy tych wszystkich wielkich zaszczytach, funkcjach i ogromnych zasługach dla państwa oraz adwokatury, adw. Andrzej Wosiński zawsze pozostawał człowiekiem niezwykle skromnym. Z właściwym sobie spokojem, skromnością i wielką kulturą osobistą uczył młodszych kolegów, że za każdym paragrafem zawsze musi stać żywy człowiek.

Łódzka adwokatura poniosła dziś niepowetowaną stratę. Będzie nam brakować Jego mądrości, ciepła i autorytetu.

Rodzinie, Bliskim oraz wszystkim, których dotknęła ta bolesna strata, składamy wyrazy najgłębszego współczucia.
___
Dziekan Paulina Tomaszewska-Lipartowska,
członkowie Okręgowej Rady Adwokackiej w Łodzi,
adwokaci Izby Łódzkiej,
oraz pracownicy Rady

06/07/2026

Przeglądając listę adwokatów łódzkich z 1947 r. znajdującą się w spisie „Łódż Urzędowa Społeczna Przemysłowa Handlowa 1947” można natknąć się na adwokata Jana Brzechwę prowadzącego kancelarię przy Al. Kościuszki 98.
Właściwie nosił nazwisko Jana Lesmana, którego używał przed II wojną światową
Nazwisko Brzechwa kojarzy się większości ludzi ze wspaniałym literatem, wielkim poetą i pisarzem – autorem wielu wierszy dla dzieci oraz wspaniałej „Akademii Pana Kleksa”, jednak nie ma skojarzeń z adwokaturą.
Okazuje się, że adw. Jan Brzechwa był nie tylko pisarzem i poetą, ale także adwokatem i jednym z bardziej znanych znawców prawa autorskiego pracującym w okresie przedwojennym w ZAIKSie.
Jego powojenna praktyka także koncentrowała się na prawie autorskim, był członkiem rzeczywistym Międzynarodowej Komisji Prawa Autorskiego.
Parę dni temu, w dniu 2 lipca przypadła 60-ta rocznica Jego śmierci.

Poniżej krótki wiersz Pana Mecenasa dotyczący papugi 🙂

“Papuga"
"Papużko, papużko,
Powiedz mi coś na uszko."
"Nic nie powiem, boś ty plotkarz,
Powtórzysz każdemu, kogo spotkasz"

Poniżej linki dotyczące biografii Pana Mecenasa

https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan_Brzechwa

https://brzechwa.free.org.pl

Tomasz Lerski ADWOKAT JAN LESMAN (1898–1966) ZNANY JAKO PISARZ JAN BRZECHWA – W PIĘĆDZIESIĘCIOLECIE ŚMIERCI - Palestra 7-8/2016
https://palestra.pl/pl/czasopismo/wydanie/7-8-2016/artykul/adwokat-jan-lesman-1898-1966-znany-jako-pisarz-jan-brzechwa-w-piecdziesieciolecie-smierci

Pamiętajmy zatem o Nim

Kurator IPA
Adw. Michał Wojtysiak

28/06/2026

Dziś mija 70 rocznica rozpoczęcia pierwszego w PRL-u strajku generalnego w zakładach Cegielskiego i gwałtownych demonstracji ulicznych w Poznaniu. Te wydarzenia określa się „Powstaniem Poznańskim” lub wydarzeniami poznańskiego czerwca. W czasie tych zdarzeń doszło do połączenia protestujących robotników z innymi grupami społecznymi co doprowadziło do ogromnych protestów, w których wzięło udział około 100 tyś osób.
Ta niezwykła reakcja społeczna stała się przyczyną decyzji politycznej o użyciu do stłumienia protestu wojska. Doszło do starć ulicznych, w których zginęło 70 osób. Ogółem aresztowano ok. 250 osób, w tym 196 robotników]. Aby odwrócić uwagę społeczeństwa za faktu „robotniczego” charakteru protestu rozpoczęto intensywne śledztwo. W jego czasie funkcjonariusze służb bezpieczeństwa bijąc i maltretując podejrzanych próbowali potwierdzić tezę władz, że sprawcami wydarzeń 28 czerwca byli prowokatorzy z opozycyjnych organizacji oraz wywiadów państw zachodnich.
Nie udało się tego jednak udowodnić. Obrony uczestników wydarzeń czerwcowych, oskarżonych przez prokuraturę o zamach na obowiązujący porządek prawny, podjął się adwokat Stanisław Hejmowski oraz grupa jego przyjaciół poznańskich adwokatów. Mec. Hejmowski podczas rozprawy oskarżył władze państwowe o wywołanie protestów i doprowadzenie do śmierci niewinnych ofiar.
W późniejszych latach w związku z podjęciem się aktywnej obrony w tych procesach Pan Mecenas doznał wielu represji włącznie, z pozbawieniem go prawa do wykonywania zawodu. Swoje zaangażowanie przypłacił pogorszeniem stanu zdrowia i przedwczesną śmiercią
Pamiętajmy

Linki

https://pl.wikipedia.org/wiki/Stanisław_Hejmowski

https://pl.wikipedia.org/wiki/Poznański_Czerwiec

https://przystanekhistoria.pl/pa2/tematy/poznanski-czerwiec-56/70440,Stanislaw-Hejmowski-bohaterski-prawnik-z-Poznania.html

https://www.iz.poznan.pl/biblioteka/2025/06/23/adwokat-poznanskiego-czerwca-1956-stanislaw-hejmowski-1900-1969/

Kurator IPA
Adw. Michał Wojtysiak