Kierownik Muzeum Zamku Bolków mgr Krzysztof Kędroń
tel/fax: 075 7413297
email: [email protected] Godziny otwarcia zamku:
Uwaga: 25.12, 26.12, 01.01 (dodatkowo 8-11.07.2022) Zamek zamknięty dla ruchu turystycznego. W PONIEDZIAŁKI
9:00 - 15:30 (sale wystawowe zamknięte)
WTOREK - PIĄTEK
od 1 maja do 30 września 9:00 - 16:30
od 1 października do 30 kwietnia 9:00 - 15:30
SOBOTA
- NIEDZIELA
od 1 maja do 30 września 9:00 - 17:30
w kwietniu i październiku 9:00 - 16:30
od 1 listopada do 31 marca 9:00 - 15:30
Ceny biletów:
- w poniedziałki robocze (!) wstęp bezpłatny
(sale wystawowe zamknięte)
Pozostałe dni robocze, niedziele, święta i dni wolne od pracy:
- normalny 20 zł
- ulgowy 15 zł
- karta Dużej Rodziny normalny 15 zł
- karta Dużej Rodziny ulgowy 7 zł
- karnet 50 zł (karnet dla jednej osoby na 4 muzea: Muzeum Zamku Bolków, Muzeum Karkonoskie w Jeleniej Górze, Muzeum Hauptmanna w Szklarskiej Porębie, Skansen Uzbrojenia Wojska Polskiego w Jeleniej Górze)
Warsztaty tematyczne 30 zł / os przy grupie od 10 os. (szczegółowy opis warsztatów znajduje się na stronie http://www.zamek-bolkow.info.pl/)
Usługi przewodnickie dla grup (w sprawie szczegółów prosimy o bieżący kontakt telefoniczny)
Uwaga dla kierowców korzystających z nawigacji. Jako adres proszę wpisywać Bolków, ul. księcia Bolka, gdyż wpisanie Zamek Bolków powoduje często skierowanie pojazdu na przeciwną stronę wzgórza zamkowego, bez możliwości dojazdu. Historia Zamku Bolków
Pierwsza wzmianka o zamku pochodzi z 1277 roku kiedy to książę legnicki Bolesław II Łysy zwany Rogatką stwierdza „castro nostro” ("nasz zamek"). Jednak samo powstanie zamku gotyckiego wiąże się z panowaniem Bolka I. Za jego panowania zostaje on otoczony potężnymi kamiennymi murami obronnymi wraz z systemem bram, oraz wzniesiono murowane budynki mieszkalne. W tym okresie powstaje wieża dziobowa. Jest ona jedynym przykładem tego typu budowli w Polsce. W przyziemiu znajduje się tzw. loch głodowy, wejście na wyższe kondygnacje umożliwiają schody umieszczone wewnątrz grubego na 4,5 m. Dalsza gotycka rozbudowa przypada na okres panowania Bernarda oraz Bolka II, doprowadziła ona do połączenia wcześniejszej zabudowy w jeden budynek mieszkalno-gospodarczy zwany dziś Domem Gotyckim. W tym czasie następuje dalsza rozbudowa umocnień bramnych oraz murów zewnętrznych zamku, dzięki czemu staje się on najpotężniejszą twierdzą na Śląsku, pełniącą również funkcję skarbca książęcego. Z tego okresu zachowało się niewiele elementów wystroju architektonicznego. Są to portale na parterze, dwudzielne okno wychodzące na dziedziniec na wysokości trzeciej kondygnacji, oraz wewnętrzne okienko w kształcie koniczyny
Po bezpotomnej śmierci Bolka II zamek jak i całe księstwo Świdnicko-Jaworskie przechodzi na mocy układów dynastycznych pod władanie Korony Czeskiej
Ostateczny kształt zamek uzyskuje w XVI wieku. Rozbudowę kierowaną przez znanego architekta Jakuba Parr rozpoczęto w 1540 roku. Powstaje budynek mieszkalny zwany Domem Niewiast, połączony krużgankiem z istniejącymi zabudowaniami, którym nadano renesansowy charakter. Rozbudowano zewnętrzne linie fortyfikacji z nowymi dziedzińcami i bastejami, przystosowanymi już do broni palnej. W wyniku przebudowy zamek zajmował powierzchnię 7.600 m2 i należy go zaliczyć do największych w owym czasie na Dolnym Śląsku. W jego historii wielokrotnie był oblegany. W 1345 roku wojska czeskie pod dowództwem rycerzy z Czernej na próżno czterokrotnie go szturmowały. Nie został również zdobyty w czasie wojen husyckich. Dopiero w 1463 roku zostaje wzięty szturmem przez króla czeskiego Jerzego z Podjebradu, który osadza na nim rycerza Jana z Czernej. Zasłynął on wkrótce z rozbojów i grabieży, co spowodowało iż rozwścieczeni mieszczanie przy wsparciu miast śląskich między innymi Wrocławia i Świdnicy w 1468 roku zdobywają zamek, a samego rycerza wieszają na wieży. W 1646 roku w czasie wojny trzydziestoletniej po uszczupleniu załogi do 40 knechtów zostaje zdobyty przez Szwedów. Podczas walk, w wyniku intensywnego ostrzału artyleryjskiego zamek znacznie ucierpiał. W 1703 roku zostaje zakupiony przez Cystersów z Krzeszowa. Po sekularyzacji zakonu w 1810 roku przechodzi na własność skarbu państwa pruskiego. Opuszczony powoli staje się ruiną. W 1885 roku rada miasta zezwala na częściową rozbiórkę murów. W pierwszej połowie XX w rozpoczęto prace zabezpieczające. Przerwane, zostały wznowione w 1994 roku i trwają do dnia dzisiejszego.
