ART HUB Rydzowa

02/09/2026

Zapraszamy!

👁 Jak zamknąć pochód rzeczy, dźwięków, kształtów, doznań w granicach ludzkiej percepcji? Jak wydobyć z nieustającego szumu coś, co ma znaczenie?

➡ „KOSMOS” – wystawa malarstwa Aleksandry Staniorowskiej | wernisaż: 12 września o 18:00 | ART HUB Rydzowa 10 | szczegóły pod linkiem w komentarzu ⬇

👁 Aleksandrze Staniorowskiej, absolwentce ASP we Wrocławiu, motyw draperii towarzyszy w malarstwie od 10 lat. Jej dyplom z malarstwa inspirowany by myślą Witolda Gombrowicza. Cynizm gombrowiczowskiego „Kosmosu” polega na tym, że błaha rzecz urasta do rangi konieczności przez sam fakt powracania do niej. Tak stało się w przypadku draperii.

👁 Jak mówi artystka, "draperie uczepiły się mnie i z łatwością wyemigrowały do malarstwa, nabierając nowych jakości dzięki możliwościom techniki olejnej i oszołomieniu medium, jakim była dla nowicjuszki [na ASP] terpentyna". Draperie stały się u niej połączeniem sprzeczności – tego, co spontaniczne i metodyczne; toporności i nonszalancji, obelżywości rozpadu i elegancji modelunku.

O tym, jak Aleksandra Staniorowska interpretuje motyw draperii, można przekonać się w galerii ART HUB - wystawa będzie czynna do 15 października. O wernisażu będziemy jeszcze przypominać.

30/08/2026

Aleksandra Staniorowska
Urodzona w roku 1990 we Wrocławiu. Od roku 2012 studiowała malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu, dyplom magistra obroniła w 2017 roku. Laureatka konkursów: Dystans Art Competition (2020, Nagroda Wyróżnienie i II Nagroda Kolekcjonerki Renaty Adamczyk); 25. Międzynarodowy Wschodni Salon Sztuki (2020, Wyróżnienie Honorowe), Nagroda Eibischa (2021, Wyróżnienie Honorowe), 26. Międzynarodowy Wschodni Salon Sztuki (2022, Wyróżnienie Honorowe). Uczestniczka wystaw: NordArt 2021, IV Ogólnopolski Konkurs Malarski im. Leona Wyczółkowskiego, 5 Triennale Polskiego Malarstwa Współczesnego Jesienne Konfrontacje, Promocje. 28. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych w Legnicy, Nowy Obraz. Nowe Spojrzenie (6 i 10 edycja), Osten Biennial of Drawing (2016) i innych.

30/08/2026

Galeria Art Hub zaprasza na wystawę malarstwa Aleksandry Staniorowskiej. Otwarcie 12 IX o godz. 18.00
__________________________________________________

Kosmos
Jak zamknąć pochód rzeczy, dźwięków, kształtów, doznań w granicach ludzkiej percepcji? Jak wydobyć z nieustającego szumu coś, co ma znaczenie? Za Gombrowiczem można powiedzieć: „Kombinować!”. Z bezmiarem kosmosu można się uporać jedynie destylując rzeczywistość z tego, co nie dość ważne. Wybór ten zachodzi arbitralnie, by nie powiedzieć dowolnie. Cynizm gombrowiczowskiego „Kosmosu” polega na tym, że błaha rzecz urasta do rangi konieczności przez sam fakt powracania do niej. Tak, jak stało się w przypadku draperii. Począwszy od jednego pobocznego obrazu, a skończywszy na dyplomie z malarstwa, inspirowanego myślą Gombrowicza. Draperie, dotąd niezobowiązujące, zaczęły się przeobrażać. Zagłębianie się w gombrowiczowskie imaginarium oraz w tematykę rozpadu wielkich narracji zafundowanego kulturze Zachodu przez postmodernizm, sprawiło, iż zaczęłam inaczej patrzeć na swoje malarstwo. Draperie stały się połączeniem sprzeczności – tego, co spontaniczne i metodyczne; toporności i nonszalancji, obelżywości rozpadu i elegancji modelunku. Historyczny kontekst spychał je do cienia, nakazywał dyskrecję, a w moim malarstwie przez swoją pierwszoplanowość stały się wyzywające. Te połączenie sprzeczności rodzi napięcie oraz inicjuje dialektyczną grę znaczeń. Jednocześnie kosmos stanowi wizualny kontekst, do którego nawiązują draperie zawieszone pomiędzy tym, co amorficzne a tym, co już ukształtowane. Wolumen draperii kontrastuje z surową podmalówką, zarazem stanowiąc jej kontynuację w podstawowym, fraktalnym odcisku palca, jaki przybiera kosmos w mikro i makroskali. Tak, jak w gombrowiczowskim „Kosmosie” ostatecznie chodzi o człowieka, o jego potrzebę ustalania porządku i przeciwstawienia się chaosowi, tak mój kosmos jest osobistym rozliczeniem z motywem, który w malarstwie towarzyszy mi od ponad 10 lat. To draperie, które bardziej przydarzyły mi się, niż je wybrałam. Bardziej będące w procesie, niż zrealizowane. Mówiące więcej o mojej twórczości i o mnie, niż sobie to uprzytamniam.

Aleksandra Staniorowska

11/08/2026

Powoli zapraszamy na wystawę Aleksandry Staniorowskiej ____________________________________
Wernisaż: 12 września, godz. 18:00
Wystawa czynna do 15 października
ART HUB Galeria
Łódź, ul. Rydzowa 10

Kosmos

Jak zamknąć pochód rzeczy, dźwięków, kształtów, doznań w granicach ludzkiej percepcji? Jak wydobyć z nieustającego szumu coś, co ma znaczenie?
Za Gombrowiczem można powiedzieć: „Kombinować!”. Z bezmiarem kosmosu można się uporać jedynie destylując rzeczywistość z tego, co nie dość ważne. Wybór ten zachodzi arbitralnie, by nie powiedzieć dowolnie.
Cynizm gombrowiczowskiego „Kosmosu” polega na tym, że błaha rzecz urasta do rangi konieczności przez sam fakt powracania do niej. Tak, jak stało się w przypadku draperii.
Począwszy od jednego obrazu zrobionego w czasie, kiedy eksperymentowałam z tematami malarstwa na początku studiów.
Poprzez wybór motywu do cyklu rysunków, kiedy draperie uczepiły się mnie i z łatwością wyemigrowały do malarstwa, nabierając nowych jakości dzięki możliwościom techniki olejnej i oszołomieniu medium, jakim była dla nowicjuszki terpentyna. Skończywszy na dyplomie z malarstwa, inspirowanego myślą Gombrowicza. Draperie, dotąd niezobowiązujące, zaczęły się przeobrażać. Zagłębianie się w gombrowiczowskie imaginarium oraz w tematykę rozpadu wielkich narracji zafundowanego kulturze Zachodu przez postmodernizm, sprawiło, iż zaczęłam inaczej patrzeć na swoje malarstwo. Draperie stały się połączeniem sprzeczności – tego, co spontaniczne i metodyczne; toporności i nonszalancji, obelżywości rozpadu i elegancji modelunku. Historyczny kontekst spychał je do cienia, nakazywał dyskrecję, a w moim malarstwie przez swoją pierwszoplanowość stały się wyzywające. Te połączenie sprzeczności rodzi napięcie oraz inicjuje dialektyczną grę znaczeń. Jednocześnie kosmos stanowi wizualny kontekst, do którego nawiązują draperie zawieszone pomiędzy tym, co amorficzne a tym, co już ukształtowane.
Wolumen draperii kontrastuje z surową podmalówką, zarazem stanowiąc jej kontynuację w podstawowym, fraktalnym odcisku palca, jaki przybiera kosmos w mikro i makroskali.
Tak, jak w gombrowiczowskim „Kosmosie” ostatecznie chodzi o człowieka, o jego potrzebę ustalania porządku i przeciwstawienia się chaosowi, tak mój kosmos jest osobistym rozliczeniem z motywem, który w malarstwie towarzyszy mi od ponad 10 lat.
To draperie, które bardziej przydarzyły mi się, niż je wybrałam. Bardziej będące w procesie, niż zrealizowane. Mówiące więcej o mojej twórczości i o mnie, niż sobie to uprzytamniam.
Aleksandra Staniorowska

05/08/2026

Kamil Moskowczenko /Cienie punktów krytycznych /malarstwo
wystawa trwa do 10.09.2026
____________________________________
Art Hub, Rydzowa 10 , Łódź

Indywidualne zwiedzanie wystawy możliwe po kontakcie w wiadomości prywatnej lub pod numerem telefonu.
667 009 204
Wstęp wolny !

04/08/2026

Kamil Moskowczenko /Cienie punktów krytycznych /malarstwo
wystawa trwa do 10.09.2026
____________________________________
Art Hub, Rydzowa 10 , Łódź

Indywidualne zwiedzanie wystawy możliwe po kontakcie w wiadomości prywatnej lub pod numerem telefonu.
667 009 204
Wstęp wolny !