Graafs Kazemattenmuseum

Routebeschrijving Website Contact opnemen met het museum

Graafs Kazemattenmuseum Een klein maar indrukwekkend museum op een historische plek ondergebracht in 2 kazematten.

De Elft, 17 september 19442e platoon, Lt SharpHet derde peloton loopt nu voorop, bij De Elft wordt de mortar squad van h...
11/10/2026

De Elft, 17 september 1944
2e platoon, Lt Sharp

Het derde peloton loopt nu voorop, bij De Elft wordt de mortar squad van het 2e peloton, onder commandant Sgt. Charles Colligan met Pfc Harold Van Camp en Pfc Robert Wheatley, vuurklaar gemaakt.

Intussen melden Lt. Sharp, Sgt. Branca en Lt. Files zich bij Capt. VanPoyck samen met het grootste deel van Hq peloton. Dat was om ongeveer 16:00 uur.

De balans wordt opgemaakt, de company kan beschikken over 2 lichte mitrailleurs, 1 60mm mortier, 1 bazooka, geweren, Tommy guns. Aan 2 Garantgeweren was een ‘rifle gr***de launcher, M7’ toegevoegd. Er waren geen gewonden.

Lt Sharp gaat naar de overkant van de weg met Pvt. Alvin Munes en Pvt. Louis Napier waar ze dekking hebben van bomen en struiken. Daarvandaan nemen ze de Duitsers onder vuur bij de wegsplitsing vlak voor Grave.

De Duitsers daar beschikken over een mitrailleur en nemen op hun beurt Lt. Sharp onder vuur. Sharp verplaats zich achterwaarts naar het voetbalveld, waar de 60mm mortier staat opgesteld. De mortier vuurt 65 granaten af op de wegsplitsing.

Ondertussen hebben aan het stafpeloton toegevoegde geniesoldaten, (6 man onder Sgt. Maneth) een wegversperring ingericht met 16 mijnen, versterkt met de bazooka section (3 man onder S/Sgt Augustine Coppola).

Lt. John Murphy, ass. Platoon leader van het 3e peloton, zorgt voor de verdediging van de wegversperring aan de linker-(west-)kant van de weg.

17 september 1944Kade langs de ZittertAls Collins met zijn aanval op de brug vastloopt, keert de E-company om en gaat nu...
04/10/2026

17 september 1944
Kade langs de Zittert

Als Collins met zijn aanval op de brug vastloopt, keert de E-company om en gaat nu het 2e peloton voorop.

Ze trekken nu op richting De Elft, ze volgen het dijkje, een kade eerder, die Velp beschermd tegen het wassende water van de Beersche Maas. Het dijklichaam is nauwelijks manshoog, maar toch.

Eerst lopen ze aan de Velpse kant, maar wanneer de colonne in het zicht komt van de kazerne geeft Lt. Files Lt. Sharp bevel zich met zijn 2e peloton aan de Graafse kant te gaan lopen.

Sharp stelt dat ze daar onder vuur komen van de Duitse mitrailleur die bij de molen bij de Pegelbrug staat, maar Files zet door.

Het 2e peloton gaat in verspreide formatie voorwaarts.

Vlakbij de Elft stuit Sharp op een vervallen eendenkooi en is hij toch genoodzaakt weer de ander kant van de dijk op te zoeken.

Broadwell, 24 september 194446 Group 575 squadronDe 17 Douglas Dakota toestellen worden volgestouwd met voorraden voor 8...
27/09/2026

Broadwell, 24 september 1944
46 Group 575 squadron

De 17 Douglas Dakota toestellen worden volgestouwd met voorraden voor 82nd Airborne Division. Als het geplande startmoment naderbij komt blijkt het beladen van één toestel wat minder te vlotten. 16 toestellen starten om 11:20 uur voor hun vlucht naar de dropzone westelijk van Grave. Het laatste toestel vertrekt bijna 3 kwartier later. De vracht bestaat dit keer uit voedsel, munitie en veldbedden. De dropping wordt goed uitgevoerd, wel viel er een deel in de rivier, ten noorden van de dropzone.
Als de vlucht voor de dropping is uitgevoerd, land één Dakota (zoals de Engelsen het toestel aanduiden) met de piloot wing commander Jefferson op de vliegstrip. Ook de laatkomer land nog even achter zijn commandant.

18 september 1944Het eerste uur vroeg in de ochtend.(een alinea uit: September Hope)Als de para’s van de F-company de ee...
20/09/2026

18 september 1944
Het eerste uur vroeg in de ochtend.
(een alinea uit: September Hope)

Als de para’s van de F-company de eerste huizen van het stadje passeren, vangen hun oren een onverwacht geruis. Worden ze voor de gek gehouden, het klinkt naar zingen. De voorste groep stopt en tuurt in de duisternis, zoekend naar gevaar.
Ze gaan ervanuit dat de plaats vol zit met Duitsers en verwachten elk moment het ontbranden van een vuurgevecht. Nog eens aandachtig luisteren, er wordt gezongen, het klinkt naar “It’s a lang way to Tipperary” en ergens speelt iemand het Wilhelmus op een piano.
Zijn de Duitsers al vertrokken? Als er plotseling groepjes jongeren joelend uit de duisternis op hen af komen, begrijpen ze dat de Duitsers inderdaad vertrokken zijn.
Slechts een enkele Gravenaar spreekt Engels. Een jongeman wijst op zichzelf en zegt in het Engels: ”Ich Hollander” de aangesproken soldaat, die zichzelf als een halve Nederlander beschouwt, omdat zijn moeder van Nederlandse afkomst is, antwoord in het Nederlands: ”Me too”

Grave, Velp, 17 september 2026Alweer een herdenking verder, de 82e dit keer.Naast de bekende ceremonie bij het monument ...
19/09/2026

Grave, Velp, 17 september 2026
Alweer een herdenking verder, de 82e dit keer.

Naast de bekende ceremonie bij het monument aan de brug, dit keer ook een sterk persoonlijk accent. Op de beide plaatsen waar een bevrijder het leven liet, is een zgn. ‘triangle of tribute geplaatst. De re-enactors van C***r White CP brachten daarbij de eregroet.

In het afgelopen jaar is er veel contact geweest met nabestaanden van Sgt. Ranta 2nd platoon E-company, dat als resultaat heeft, dat de familie bij deze herdenking aanwezig wilde zijn.

Grave, 17 september 1944We beklimmen het steile talud van de oprit van de brug, de linker groep is al boven en jagen op ...
13/09/2026

Grave, 17 september 1944

We beklimmen het steile talud van de oprit van de brug, de linker groep is al boven en jagen op drie Duitsers die met een motor proberen te vluchten naar de noordkant van de brug. We hebben de eerste aanwinst voor onze zojuist gestarte motorvoertuigen pool. We zien verschillende vluchten in de richting van de stad.

Twee man worden er op uit gestuurd om de brug te controleren op spullen die gebruik kunnen worden om de brug te vernielen en om te zien of ze de noord-kant van de brug kunnen bereiken.

Van de beide flak opstellingen komt geen vuur meer en we besteden er nu ook geen aandacht aan. We plaatsen een machinegeweer in de linker van de veroverde mitrailleurnesten en nemen in de rechter he Duitse wapen in gebruik, die is in perfecte conditie en voorzien van behoorlijk wat munitie. Ook maken we een voorraad van hun aardappelstampergranaten buit, die komen goed van pas.

Tot onze verbazing komt er in de verte een command car vol bezet en twee vrachtwagens vol militairen, we zien ze als ze al op zo’n 150 m afstand zijn. Vol zelfvertrouwen kijken we zorgeloos naar wat er op ons af komt. Op dit moment hebben we een doordrenkte paratrooper en twee man met een lichte vlees wond.

Ik stuur één bazooka team naar de linker berm, het andere team gaat naar rechts. Zoals ze op ons afkomen hebben ze geen idee wat ze naderen of het kan ze niet schelen. Het linker team zal het eerste voertuig nemen en het rechter zal de eerste truck onder vuur nemen. Beide teams zitten in een grote schuttersput en hebben goed zicht op de naderende voertuigen.
Net zijn ze op het punt dat ze zullen schieten als we hun bovenlichamen langzaam omhoog zien komen. Het lijkt wel of ze op hun knieën in een ondiepe put staan. Dit plotselinge stijgen wordt veroorzaakt door twee Duitse soldaten, die zich verstopt hadden op de bodem van de kuil en die konden het gewicht van hun bezoekers niet langer konden dragen. Hierdoor moet het plan snel aangepast worden, het rechter team vuurt op de commando wagen. Raak, de deuren vliegen er uit of open, twee man vallen eruit en de wagen komt op ons af zonder bestuurder.

Velp, 17 september 1944. Hoogte ca. 900 m1Uit een eigen verslag van John S. Thompson.In 2004 door Carl Mauro in ons muse...
06/09/2026

Velp, 17 september 1944.
Hoogte ca. 900 m1
Uit een eigen verslag van John S. Thompson.
In 2004 door Carl Mauro in ons museum overhandigd.

De brug is nu duidelijk te zien, net als de flak opstellingen, een paar mitrailleurnesten en schuttersputjes tekenen zich af. Mannen rennen heen en weer en op de weg zie ik een paar auto’s.

Ik kies een stuk land voor de brug en geef het signaal om te springen. We zitten op een hoogte van ongeveer 900 meter en dalen nog steeds. We komen redelijk verspreid neer, wat best goed is. Er is flink wat vijandelijk vuur uit de omgeving van de brug en de weg. Vier van mijn mannen landden in een beek, die is tamelijk diep. Eén gaat er kopje onder en het gewicht van zijn uitrusting belet hem snel boven water te komen. Hij krijgt flink wat water binnen en is dus de eerste tijd niet inzetbaar. Zo blijven er dus zeventien man over, twee verzopen walkietalkies, maar genoeg vuurkracht. De vuurkracht is incl. twee bazooka-teams. Dit zal blijken een beslissende factor te zijn bij de verovering van de brug.

De rest van E-company is niet te zien en een verbinding met de volwater radio’s is ook niet mogelijk. We zijn dicht bij de brug en elke vertraging zal afbreuk doen aan het verrassings-effect. Iedere man krijgt het plan te horen: aanvallen! Twee groepen volgen de sloten naar de weg en de brug. Een groep gaat links op de flank naar de Maasoever om zo de brug van de zijkant te naderen. Vanuit die positie kunnen ze ook vijandelijke beweging zien om mogelijk de brug op te blazen. We gaan snel in de richting van de brug en krijgen nu ook vijandelijk vuur in onze richting, hoofdzakelijk van het luchtdoelkanon, maar dat gaat hoog over. Door dat oprit van de brug behoorlijk hoog ligt, kunnen we niet zien met hoeveel tegenstanders we te maken hebben.

Onze groep op de linker flank heeft er een flink tempo in en wij moeten ons best doen om ze bij te houden.

Als we zo’n 50 meter van brug zijn geef ik het afgesproken signaal, waarop de beide groepen de mitrailleurnesten en de schuttersputjes onder vuur nemen, zodat een bazooka team instaat wordt gesteld dichtbij genoeg te komen om trefzeker vuur af te geven. Als ze zover zijn wordt het eerste schot afgevuurd, mis! Het tweede schot treft de borstwering van het geschut op het dak en scheurt een hele kant weg. Er wordt daarvandaan niet meer geschoten. Twee die nog proberen naar beneden te klimmen worden neergeschoten. De mitrailleurnesten worden uitgeschakeld met een zestal handgranaten.

Niet vergeten
01/09/2026

Niet vergeten

Leichester, 17 september 1944.Uit een eigen verslag van John S. Thompson.In 2004 door Carl Mauro in ons museum overhandi...
30/08/2026

Leichester, 17 september 1944.
Uit een eigen verslag van John S. Thompson.
In 2004 door Carl Mauro in ons museum overhandigd.

Het stadje Grave is ons baken voor de komende sprong. Dit prachtige stadje valt makkelijk te ontdekken, want het is helemaal omgeven geweldig hoge naaldbomen (?-GKM).

De mannen van mijn peloton zijn meer dan klaar om te gaan en ik weet dat ze beseffen dat deze sprong voor ieder voor zich persoonlijker zal zijn. We hebben alle details meerdere malen doorgesproken. Maar we weten ook dat dat alles nooit volgens plan verloopt.

De ochtend van de 17e begint wat druilerig, maar rond 9:00 uur klaart het op. We genoten een groots ontbijt, je zou het een combinatie van ontbijt, lunch en avondeten kunnen noemen.

Vliegtuigen worden volgepakt met onze uitrusting, samen met nerveuse, maar vastbesloten paratroepers.
Voor we het weten zitten we in de lucht en als we achterom kijken zien we nog de kustlijn van Engeland. Kort daarop passeren we de kust van Holland en merken we, gelukkig, slechts lichte Flak.
Gelukkig maar. We vliegen erg laag en zien leuke kleine Nederlandse huisjes in uiteenlopende helder kleuren. Hier en daar staan mensen naar ons te zwaaien als we over vliegen. Deze toestand zal echter niet lang duren.

Kort daarop knip het waarschuwingslicht aan en werd het commando ‘stand up’ en ‘hook up’ gegeven. De laatste voorbereiding worden getroffen, uitrusting werd nagekeken en als was er klaar voor. Ik sta in de deuropening en kijk uit naar herkenningspunten in het landschap die overeenkomen met de stafkaart. Er is een lichte nevel, ondanks heldere zonneschijn. Dan springt het groene licht aan, het is zover. Ik speur naar de dropzone voor de compagnie, maar kan die niet ontdekken. Ons toestel zal iets te ver naar links overvliegen. Wel zie ik vooruit de de klein omwalde stad Grave en de indrukwekkende brug net 1000 yards ten noorden van de stad. Er loopt een brede weg naar de oprit van de brug. Mijn bedoelde dropzone kan ik vanaf mijn positie niet ontdekken. Alles wat ik zie zijn veel behoorlijke sloten die kriskras door elkaar lopen met daartussen niet al te grote stukken land. We naderen snel ons enige doel, de brug en de snelste manier om daar te komen om zo dichtbij mogelijk te landen en zo het maximale uit de verrassing te halen.

Leichester, 17 september 1944.Uit een eigen verslag van John S. Thompson.In 2004 door Carl Mauro in ons museum overhandi...
23/08/2026

Leichester, 17 september 1944.
Uit een eigen verslag van John S. Thompson.
In 2004 door Carl Mauro in ons museum overhandigd.

Op het moment dat we opdracht kregen voor de luchtlanding in Holland, leek het er op dat het weer zo’n trip naar het vliegveld zou worden en met een grote kans op het laatste moment weer te worden afgelast.

Verschillende geplande opdrachten werden ingezet om op het laatste moment te worden afgelast als gevolg van onvoorziene omstandigheden. De mannen raakten gewend aan deze afzeggingen, maar tegelijk stonden bij elke melding weer op scherp.

Als de oproep op 17 september 1944 komt om een landing uit te voeren voor Generaal Dempsey’s Britisch 2nd Army in Holland, waren de mannen sceptisch en sommige twijfelden af het wel tot uitvoering zou komen.

Dit moest een ideale luchtlanding operatie zijn, perfect voor 82nd Division. We zullen landen 92 km diep in vijandelijk gebied in de omgeving van Grave, Holland, veroveren en houden de Graafse brug en tevens de bruggen zeven en acht over het Maas-Waalkanaal.

De actie als uitgevoerd, zal de Britse tanks de weg vrij maken door te rijden tot aan de Zuiderzee en zo de Siegfried Linie te omzeilen. Een prachtige missie en zou al snel tot uitvoering komen.

We zijn op het vliegveld en vliegtuigen stellen zich op om de verschillende compagniën en bataljons voor hun resp. opdracht in het plan.
E-company, 2nd Battalion, 504th Parachute Infantery zal ten zuiden van de rivier de Maas in de omgeving van Grave. De rest van het 2e bataljon noordelijk van de rivier de Maas om zo de brug in de tang te nemen. Deze brug was door het opperbevel aangewezen om ten kost van alles te worden veroverd. Het 1e bataljon zal noordelijker springen en de bruggen zeven en acht veroveren. Het 3e bataljon landt tussen het 1e en 2e bataljon en zal in eerste instantie dienen als reserve.

Over afgelasting werd niet gesproken en in de ochtend van de 16e hing er een zware mist over het vliegveld. Vandaag zou het onmogelijk zijn om op te stijgen. In de middag van de 16e kregen we invasiegeld (guldens) uitgereikt en de opdracht kwam dat de volgende dag, de 17e, ongeacht het weer dit de dag van actie zal zijn.

Nu kunnen we echt aan het werk. Alle uitrusting wordt klaargelegd, gecontroleerd en nog eens gecontroleerd. Kaarten worden uitgedeeld en voor de details worden er tafels neer gezet waar met schaalmodellen van het terrein rondom het gebied rondom de locatie waar we zullen landen voor iedereen de situatie duidelijk wordt. Het centrale punt is natuurlijk de Graafse brug.

E-company, het enige onderdeel van de 82nd aangewezen om zuidelijk van de Maas de springen, zal ongeveer 1400 meter ten zuidwesten van de brug landen en zullen volgens plan de zuidelijke oprit van de brug veroveren en houden. Het 3e peloton, waarvan ik de leiding had, zal langs de linker flank optrekken langs de oever van de rivier, alle weerstand aan de westkant van de brug verdrijven en het terrein dat we veroveren, verdedigen.
Er waren flak-torens aan beide zijden van de zuidelijke oprit en andere verdedigingsstellingen in de bermen van de weg die naar de brug leidde

Adres

Grave

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Graafs Kazemattenmuseum nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact Opnemen Met Het Museum

Stuur een bericht naar Graafs Kazemattenmuseum:

Snelkoppelingen

Delen