Fryderyka Chopina w Warszawie jest centralnym ośrodkiem chopinowskim o długiej tradycji i kluczowym znaczeniu dla dziedzictwa chopinowskiego (jest właścicielem zbiorów znajdujących się w Muzeum Chopina w Warszawie). przy Warszawskim Towarzystwie Muzycznym. Oficjalnie powstało - pod nazwą Instytut Fryderyka Chopina - w 1934 r., z inicjatywy polityków, muzyków i wydawców, m.in. Józefa Becka, Mieczys
ława Idzikowskiego, Janusza Jędrzejewicza, Emila Młynarskiego, Stanisława Niewiadomskiego, Karola Szymanowskiego. rozpoczęto gromadzenie autografów, książek, nut, płyt gramofonowych i fotografii, tworząc zalążki przyszłego Muzeum, Biblioteki, Fonoteki i Fototeki, a także wydawał czasopismo "Chopin". W 1937 r. Instytut podjął prace nad wydaniem Dzieł wszystkich Fryderyka Chopina. II wojna światowa przerwała działalność Instytutu Fryderyka Chopina, który został reaktywowany w 1945 r. W 1950 r. zmienił nazwę na Towarzystwo im. Fryderyka Chopina. Jego siedzibą był w latach 1953-2005 Zamek Ostrogskich, gdzie znajdowały się również Muzeum Chopinowskie, zbiory Biblioteki, Fonoteki i Fototeki. Fryderyka Chopina zarządzało ponadto Domem Urodzenia Fryderyka Chopina w Żelazowej Woli i Salonikiem Chopinów w Pałacu Czapskich (dawniej Krasińskich) przy ulicy Krakowskie Przedmieście 5 w Warszawie. Chopina prowadzi działalność naukową, wydawniczą oraz koncertową. W latach 1949-1961 Towarzystwo wydało we współpracy z Polskim Wydawnictwem Muzycznym Dzieła wszystkie Chopina pod redakcją Ignacego Jana Paderewskiego, Ludwika Bronarskiego i Józefa Turczyńskiego, a w latach 1967-1992, także wspólnie z PWM, dziewięć zeszytów Wydania Narodowego Dzieł Fryderyka Chopina pod redakcją Jana Ekiera. Od 1956 r. Towarzystwo rozpoczęło wydawanie "Rocznika Chopinowskiego" (dotychczas ukazało się dwadzieścia pięć tomów), a od 1985 r. - "Chopin Studies" (do 2002 r. opublikowano siedem tomów). Poza tym Towarzystwo wydało kilkadziesiąt plakatów z różnych imprez chopinowskich, Katalog Zbiorów oraz wiele katalogów, towarzyszących organizowanym wystawom . Wraz z Polskim Wydawnictwem Muzycznym w Krakowie Towarzystwo opublikowało Katalog Dzieł Fryderyka Chopina opracowany przez Józefa M. Chomińskiego i Teresę D. Turło. W latach 1999-2000, z okazji 150 rocznicy śmierci F. Chopina, TiFC wydał (we współpracy z gdańskim wydawnictwem "Romega") 10 zeszytów wydań faksymilowych autografów F. Chopina. Towarzystwo organizowało wiele imprez międzynarodowych: Miedzynarodowe Konkursy Pianistyczne im. Fryderyka Chopina (1960-2005), Konkursy płytowe Grand Prix du Disque F. Chopin (od 1985 r. do dzisiaj), mistrzowskie kursy interpretacji muzyki Chopina (od 1985 r.), sympozja naukowe (m.in. w latach 1960, 1986 i 1989), wystawy za granicą (m.in. w Japonii, Czechach, Belgii, na Węgrzech, we Francji i w USA w latach 1960-1999); sprawowało stałą opiekę nad młodymi pianistami organizując od 1967 r. coroczne Ogólnopolskie Konkursy na Stypendia Artystyczne im. Fryderyka Chopina a także współpracowało i udzielało pomocy w organizowaniu festiwali i konkursów chopinowskich w Polsce i za granicą. W 1985 r. Fryderyka Chopina powołało do życia Międzynarodową Federację Towarzystw Chopinowskich, w 1988 r. Międzynarodową Fundację im. Chopina, a w 1995 r. Alliances Internationale d`Associations et d`Amis de Frédéric Chopin. W 2005 r. na mocy porozumienia pomiędzy Ministerstwem Kultury i Dziedzictwa Narodowego, TiFC oraz Narodowym Instytutem Fryderyka Chopina, Instytut przejął część dotychczasowych prerogatyw Towarzystwa, które obecnie koncentruje się na działalności upowszechniającej i popularyzatorskiej (m.in. cykle koncertowe w Łazienkach, Sannikach, Brochowie, Podkowie Leśnej, festiwal w Powsinie, Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Chopina dla Amatorów, Międzynarodowy Konkurs Płytowy "Grand Prix du Disque Frederic Chopin"). Prezesami Zarządu Instytutu i Towarzystwa im. Fryderyka Chopina byli: August Zaleski (1934-1939), Bolesław Woytowicz (1939 i 1945), Adam Wieniawski (1945-1949), Władysław Kowalski (1949-1951), Stanisław Dybowski (1951-1952), Jarosław Iwaszkiewicz (1952-1955), Stanisław Szpinalski (1955-1957), Zbigniew Drzewiecki (1957-1965), Teodor Zalewski (1965-1968), Kazimierz Sikorski (1968-1981), Elżbieta Artysz (1981-1986), Barbara Hesse-Bukowska (1986-1991), Tadeusz Chmielewski (1991-2001), Kazimierz Gierżod (2001-2018). Od 2018 r. prezesem Towarzystwa jest prof. Bronisława Kawalla.
