01/07/2026
Przedwojenna willa z zaułkami prac wpisujących się w opuszczone wnętrza – finisaż i wspólny czas w przestrzeni ogrodu już w czwartek 2 lipca 2026 r. o godz. 18:00.
CHWILA PEWNOŚCI - Wystawa Pracowni B202, opieka artystyczna RAFAŁ BUJNOWSKI, NATALIA ŻYCHLIŃSKA - Finisaż
Spacer i odkrywanie na dwóch piętrach przedwojennej willi, prace – tapety na połaciach ścian, anektujące części wnęk, okna z rolkami filmów fotograficznych, witraże, to co kiedyś było zdjęciami, pieczęcie poddające pod rozwagę własną niepodważalność. To przedsmak tego, co można znaleźć niespiesznie przemieszczając się po pokojach, korytarzach, klatce schodowej dopisującej kolory prześwitującego światła.
CHWILA PEWNOŚCI
Wystawa końcoworoczna Pracowni B202 Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu - osoby uczestniczące w wystawie:
Małgorzata Alichnowicz
Filip Andrunyk
Aleksandra Bilik
Karolina Bujakowska
Wiktoria Domagała
Anna Dąbrowska
Jan Dyczko
Aleksandra Frydrychowicz
Lujza Giertl
Dominika Górna
Zuzanna Gruszczyńska
Maria Hajewska
Anastasiya Kostsikava
Małgorzata Kuczerawa
Izabella Miklos
Mikołaj Mroczkowski
Azam Basiri Nezhad
Zofia Ograbek
Karolina Pelczarska
Joanna Piróg
Dominika Płoskonka
Angelika Przybylska
Karolina Przybylska
Małgorzata Rydlewska
Olivia Smith
Joanna Smoczyk
Julia Stawinoga
Krystyna Stępień
Alicja Tacakiewicz
Marcelina Wierzbicka
Daria Włodarczak
Opieka artystyczna: Rafał Bujnowski, Natalia Żychlińska
Wsparcie kuratorskie: Dorota Grobelna
Wsparcie: Róża Tomikowska, Rafał Tomikowski
Koordynacja: Natalia Żychlińska
Organizacja: I Pracownia Grafiki UAP
Współpraca: Przestrzeń dla sztuki Zero3, Dział Techniczny UAP, Biuro Promocji UAP
Grafika na plakacie: Małgorzata Rydlewska
Plakat: Natalia Żychlińska
Finisaż - 2.07.2026 godz. 18:00
Miejsce: ul. Grodziska 2, Poznań
Wystawa „chwila pewności” prezentuje prace końcoworoczne, powstałe w Pracowni B202 Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu, specjalizującej się w technice wypukłodruku. Tytuł wystawy, zaczerpnięty z pracy Małgorzaty Rydlewskiej, oddaje z jednej strony charakter samej techniki graficznej - jej potencjału i ograniczeń, emocji związanych z procesem powstawania grafiki artystycznej. Z drugiej – trafnie ujmuje szersze uwarunkowania praktyki artystycznej i pracy w polu sztuki, sytuację egzystencjalną osób w to pole wkraczających.
Punktem wyjścia dla powstania, włączonych do wystawy, prac stały się formy grafik użytkowych – wizytówka, pieczęć, tapeta – tematy zaproponowane przez Rafała Bujnowskiego, prowadzącego Pracownię B202 - jako punkty odniesienia dla studenckich poszukiwań warsztatowych, artystycznych. Wydaje się, że nie tylko zdeterminowały one formaty powstałych grafik, ale i ukierunkowały osoby studiujące na konkretne przestrzenie i sytuacje, doświadczenia oraz emocje z nimi związane.
Wizytówka, będąca w zamierzeniu Bujnowskiego formą, która pozwoli przedstawić się osobom dołączającym do Pracowni B202 – skonfrontowała jednocześnie osoby studiujące z koniecznością samookreślenia zawodowego. W powstałych pracach dostrzec można zarówno pewność co do wyboru drogi artystycznej, kierunku swojej sztuki, jak i niepokój, z jakim wiąże się wymóg deklaracji tożsamości, choćby chwilowej.
Z kolei pieczęć i tapeta – tematy, które miały pozwolić studiującym zmierzyć się z ekstremalną rozpiętością skali.
Prezentowane na wystawie tapety są więc nie tylko wyrazem ćwiczenia się w wielkoformatowym wymiarze grafik, ale i odbiciem, świadectwem emocji, doświadczanych w sytuacjach domowych -prywatnych, rodzinnych. Formą ich przepracowywania, mierzenia się z dzieciństwem i wyrastania z niego. Są też fragmentami wzorów, motywów wizualnych, odsyłających do konkretnych miejsc - kojarzonych z tym, co znane i bezpieczne lub budzące niepokój i poczucie zagrożenia. Przeniesione na tkaninę - funkcjonują też jako zasłony, odbijające światło, wrażenia z doświadczania świata za oknem.
Z kolei pieczęcie, formatowo przeciwległe wobec tapet, stanowią - niczym odbicia pieczątek turystycznych - znak, świadectwo bycia w podróży, zdobywania nowych doświadczeń i konfrontowania się z nimi. Są wyrazem fascynacji danym punktem na trasie, ale i frustracji, zmęczenia miejscem czy określonym etapem drogi, śladem niepewności i obaw co do celu podróży. Bywają też, niczym artystyczna sygnatura, znakowym opisem autorskiej tożsamości i praktyki artystycznej.
Wystawa „Chwila pewności” nawiązuje do zaproponowanych w Pracowni B202 formatów, tematów prac i traktuje powstałe w jej ramach grafiki jako formy użytkowe. Jednocześnie dokonuje zamiany statusu grafik artystycznych względem matryc graficznych.
Grafiki nie są tu więc traktowane jako przedmioty sztuki. Wielokrotnie powielone, przycięte do pola odbicia matrycy, bez marginesów na podpis, sygnaturę artystyczną, tytuł, informację o technice czy, co zasadnicze – numeru edycji, liczby odbić tej samej matrycy graficznej – przestają sygnalizować odbiorcy status artystyczny grafik. Wyzbyte znaków autorstwa, stają się wzorem - tapety na ścianach, zasłon na oknach, reprodukcji grafik przywieszanych do tapet, wielokrotnych odbić pieczątek, wizytówek, rozłożonych przy wejściu na wystawę.
Z kolei matrycom graficznym, materiałowi warsztatowemu grafiki artystycznej, wystawa nadaje status obiektów sztuki. Oprawione w ramy, za szkłem, podpisane przez ich twórców, zyskują one walor tego, co zasadnicze i autorskie w praktyce artystycznej. Zabieg podkreślenia wagi matrycy, zmiany jej statusu w polu sztuki, przesuwa tym samym uwagę na sam warsztat pracy artystycznej, proces warunkujący powstanie grafiki. Na czasochłonną pracę w materiale, podejmowaną aż do momentu osiągnięcia formy, pozwalającej na uzyskanie pożądanego odbicia. Przy czym zatrzymanie procesu nie oznacza tu możliwości osiągnięcia każdorazowo identycznych odbić matrycy. To proces, którego efekt na każdym etapie pozostaje niepewny. Pewność co do ostatecznego kształtu grafiki pojawia się każdorazowo dopiero w chwili odbicia matrycy na materiale.
Ta zasada ekspozycyjna - odwrócenie relacji, statusu formy użytkowej, warsztatowej i dzieła sztuki - przełamana zostaje przez punktowe odstępstwa, włączenie w ramy wystawy prac artystycznych, które powstały z wykorzystaniem innych niż graficzne technik. Ich proces tworzenia, jak i efekt końcowy o statusie działa sztuki, związane są z tą samą materią – płótnem malarskim czy obiektem artystycznym. Zachowują więc one na wystawie swój status, ujawniając jednocześnie specyfikę technik graficznych, dla których matryca jest źródłem, materią pracy, procesu artystycznego, a grafika zaledwie/aż jej odbiciem.
Tak określone założenia ekspozycji zdeterminowały też wybór jej miejsca.
Wystawa prezentowana jest w opuszczonej, podlegającej – w oczekiwaniu na remont - postępującej dekompozycji, willi na Grunwaldzie, prestiżowej dzielnicy Poznania. Zero3, opiekująca się budynkiem, udostępnia jego przestrzeń na działania artystyczne, które nawiązują dialog z miejscem, śladami obecności, życia jego dawnych mieszkańców, odbiciami nieobecnych już matryc.
Samo miejsce ekspozycji – funkcjonuje więc w odwróceniu do swojej pierwotnej funkcji i statusu.
Tak samo jednak jak zabieg zamiany statusu materiału warsztatowego i grafiki artystycznej w polu sztuki - organizujący ekspozycję „Chwila pewności”, tak i to odwrócenie - zawieszenie prywatnych funkcji i statusu budynku - może być tylko chwilowe. System wystawienniczo-galeryjny, rynek sztuki, jak i rynek nieruchomości są bowiem silniejszymi determinantami kształtowania wartości niż pojedynczy gest wystawienniczy czy czasowe użyczenie na cele publiczne budynku w dzielnicy willowej.
Przestrzeń dla sztuki Zero3 ma swoją stałą przestrzeń wystawienniczą na Górczynie, na ulicy Dalekiej 13.
Grafika Artystyczna UAP Uniwersytet Artystyczny im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu
