14/06/2026
11 czerwca 2025 roku o godz. 19.00 w zabytkowych wnętrzach BWA „U Jaksy" w Miechowie odbył się wernisaż wystawy malarstwa Barbary Chorążek pt. „Ontologia ciszy”. Był to wieczór pełen wzruszeń, wspomnień i spotkań, który zgromadził tłumy gości – mieszkańców Miechowa oraz przyjaciół artystki przybyłych z różnych stron Polski.
Wernisaż otworzył dyrektor Biura Wystaw Artystycznych „U Jaksy" Paweł Olchawa, witając licznie zgromadzoną publiczność. W swoim autorskim tekście kuratorskim zwrócił uwagę na niezwykły charakter prezentowanych prac, podkreślając, że obrazy Barbary Chorążek prowadzą widza ku przestrzeniom zawieszonym pomiędzy pamięcią a wyobraźnią, stając się zaproszeniem do refleksji nad ciszą rozumianą nie jako brak, lecz jako szczególny wymiar istnienia.
Następnie głos zabrała sama artystka, opowiadając o swojej najnowszej wystawie, inspiracjach oraz drodze twórczej prowadzącej do powstania prezentowanych obrazów. Tegoroczna ekspozycja ma również wymiar szczególny – wpisuje się w jubileusz 25-lecia pracy twórczej Barbary Chorążek.
Szczególnym momentem spotkania było wystąpienie Burmistrza Miasta i Gminy Miechów Dariusza Marczewskiego, podczas którego wspominano pierwszą wystawę Barbary Chorążek w Miechowie, otwieraną przed 21 laty. Wspomnienia tamtego wydarzenia przywołały wiele emocji i pokazały, jak piękną drogę artystyczną przeszła autorka przez ponad dwie dekady.
Wieczór uświetnił recital gitarowy Oskara Kozłowskiego, miechowianina mieszkającego obecnie w Krakowie, który – co niezwykle symboliczne – również 21 lat temu występował podczas tamtego pamiętnego wernisażu. Muzyka stworzyła niepowtarzalny klimat, idealnie współgrający z nastrojem prezentowanych prac.
Po części oficjalnej przyszedł czas na rozmowy, spotkania i wspólne fotografie. Goście długo dyskutowali o sztuce, zadawali pytania artystce i dzielili się swoimi wrażeniami. Nie zabrakło także wyśmienitego poczęstunku przygotowanego przez Aleję Kasztanową, nad którego organizacją czuwał Bogdan Bobrek.
Dziękujemy wszystkim za tak liczną obecność, ciepłą atmosferę i wspólne przeżywanie tego wyjątkowego wieczoru. To był prawdziwy dowód na to, że sztuka potrafi jednoczyć ludzi i stawać się przestrzenią dialogu, refleksji oraz wspólnych spotkań. A rozmowom o malarstwie, wspomnieniach i emocjach towarzyszących wystawie długo nie było końca.
