11/06/2026
Powracamy do dalszego ciągu opowieści o tegorocznej bohaterce Rydlówki.
Twórczość Jadwigi Tetmajer-Naimskiej koncentrowała się przede wszystkim wokół pejzaży i scen rodzajowych inspirowanych życiem podkrakowskich wsi. W jej obrazach odnaleźć można krajobrazy Bronowic Małych, codzienność mieszkańców oraz świat, który znała od dzieciństwa.
Pod względem kolorystyki i nastroju jej malarstwo wykazuje wyraźne związki z twórczością ojca, Włodzimierza Tetmajera. Artystka chętnie sięgała po żywe, nasycone barwy i motywy zaczerpnięte z otaczającej ją rzeczywistości. Tworzyła również portrety, często przedstawiające członków rodziny.
Dziś dzieła Jadwigi Tetmajer-Naimskiej są rozproszone. Znaczna część dorobku artystki pozostaje w rękach prywatnych kolekcjonerów. Należała do grona artystek aktywnie uczestniczących w życiu wystawienniczym pierwszej połowy XX wieku.
Jej debiut miał miejsce w 1911 roku na I Wystawie Niezależnych. W specjalnie przygotowanym pawilonie przy placu Świętego Ducha w Krakowie zaprezentowała obraz „Przed wiosną”. Wystawa została odnotowana na łamach czasopisma „Świat”, a swoje prace pokazywał tam również Włodzimierz Tetmajer.
W kolejnych latach artystka wystawiała w Krakowie, Łodzi i Poznaniu, a także na wystawie malarstwa polskiego w Filadelfii w 1921 roku. W 1925 roku otrzymała ,,Zaszczytne Wyróżnienie" na dorocznym Salonie organizowanym przez Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie.
Historia Jadwigi Tetmajer-Naimskiej przypomina, że była ona nie tylko bohaterką literackiego „Wesela”, lecz także artystką obecną w najważniejszych wydarzeniach wystawienniczych swojej epoki.
[ : Fotografia wykonana przed Tetmajerówką w 1947 r. Przed gankiem stoją od lewej: Isia, Józefa Singer, Anna Klimczykowa z córeczką Elżbietą na rękach, wł. Muzeum Krakowa]
