Mijn NiemandsLand

Startpagina
Nederland
Utrecht
Mijn NiemandsLand

Routebeschrijving Website

Van Niemand Van Mij Mijn Niemandsland is gegenereerd door AI. Zowel in tekst als in beeld. Het enige menselijke in dit proces is de beginvraag.

Een lichtelijk surrealistische beginvraag over onze huidige werkelijkheid. De kunstmatige intelligentie geeft antwoord. Is dit de nieuwe werkelijkheid ?

19/10/2026

Kommakamer.

Haar kamer mat drie meter en een beetje. Toen ze nauwkeuriger ging meten, schoof de plint opzij. Achter de kast verscheen een deur. Iedere extra decimaal opende een volgende kamer, kleiner en toch groot genoeg om binnen te gaan. In de zevende stond een stoel met kleren die ze misschien ooit had kunnen dragen. Ze vroeg zich vooral af wie al die kamers moest schoonhouden. Ze liep terug en zette het meetapparaat uit. De deuren sloten. Alleen achter de kast bleef een kier met tocht. Ze drukte er vilt in en zette thee. Haar kamer mat weer drie meter en een beetje. Dat beetje bezat nu een onoverzienbaar huishouden, maar hoefde zij daarom overal de ramen open te zetten?...

Haar kamer mat drie meter en een beetje. Toen ze nauwkeuriger ging meten, schoof de plint opzij. Achter de kast verscheen een deur. Iedere extra decimaal opende een volgende kamer, kleiner en toch groot genoeg om binnen te gaan. In de zevende stond een stoel met kleren die ze misschien ooit had kunn...

18/10/2026

Naderhuis.

Bij iedere stap legde hij de helft van de resterende afstand naar de keuken af. Daarna moest hij een seconde wachten. De stappen werden kleiner, de seconden niet. De ketel zong. Vlak voor de drempel ging hij zitten. Volgens zijn knie was de vloer koud; volgens de gang was hij nog steeds onderweg. De stoom trok zonder moeite naar hem toe. Hij zette een bereikbaar kopje in haar baan. Onderaan lag nog een theezakje van gisteren. Langzaam verzamelde zich water. Het duurde lang en de thee smaakte nergens bijzonder naar, maar uiteindelijk kon hij drinken. De drempel bleef onbereikbaar. Hij zette het kopje naast zich. Moest hij nog aankomen als de thee hem inmiddels had gevonden?...

Bij iedere stap legde hij de helft van de resterende afstand naar de keuken af. Daarna moest hij een seconde wachten. De stappen werden kleiner, de seconden niet. De ketel zong. Vlak voor de drempel ging hij zitten. Volgens zijn knie was de vloer koud; volgens de gang was hij nog steeds onderweg. De...

17/10/2026

Labelzorg.

Het waslabel in haar blouse kon zelf niet tegen wassen. Er hing een kleiner label aan met instructies voor het eerste, en daaraan weer een kleiner. In de wasserette trok ze een eindeloze witte keten uit de zijnaad. Het derde strookje mocht niet eens aan vocht denken. De koffievlek waarvoor ze gekomen was bleef ondertussen zitten. Ze maakte het bundeltje voorzichtig los en legde het op een droog schoteltje. Daarna waste ze de vlek met lauw water. De koffie liet los. De kleur bleef. Buiten regende het nog. Ze nam de blouse over haar arm en stopte de labels in haar jaszak, waar ze voorlopig alleen voor elkaar hoefden te zorgen. Kon iets schoon worden voordat alle voorwaarden daarvoor geregeld waren?...

Het waslabel in haar blouse kon zelf niet tegen wassen. Er hing een kleiner label aan met instructies voor het eerste, en daaraan weer een kleiner. In de wasserette trok ze een eindeloze witte keten uit de zijnaad. Het derde strookje mocht niet eens aan vocht denken. De koffievlek waarvoor ze gekome...

16/10/2026

Nulgewicht.

De lege schaal werd steeds zwaarder. Er zou iemand komen eten, maar het bezoek was nog niet bevestigd. Alles wat er misschien in zou liggen drukte alvast op de bodem: soep, brood, een gesprek. De man stelde de weegschaal opnieuw op nul. De tafel kraakte. Een appel in de schaal hielp even. Nu had tenminste iets een vorm. Tegen de avond zette hij de schaal op de grond en sneed een appel voor zichzelf. Toen belde de ander af. Het extra gewicht verdween langzaam, alsof de afwezigheid eerst haar voeten moest verzetten. Hij tilde de schaal weer op. Gewoon aardewerk, met nog één appel erin. De stoel tegenover hem bleef leeg. Hoeveel lichter kon een avond worden door eindelijk te weten wat er niet kwam?...

De lege schaal werd steeds zwaarder. Er zou iemand komen eten, maar het bezoek was nog niet bevestigd. Alles wat er misschien in zou liggen drukte alvast op de bodem: soep, brood, een gesprek. De man stelde de weegschaal opnieuw op nul. De tafel kraakte. Een appel in de schaal hielp even. Nu had ten...

15/10/2026

Achteroor.

Boris ontdekte het oor tussen zijn schouderbladen tijdens een tramrit. Zijn winterjas klonk als onweer in een papieren zak. Het nieuwe oor hoorde geen geheimen en voorspelde niets. Het hoorde vooral stof. Op het formulier van de gehoortest tekende de medewerker een extra vakje: achter overbelast. Zijn vrienden vonden dat hij er een podcast over moest beginnen. De kleermaker maakte een klein tentje in de voering, zodat niets de oorschelp raakte. Boris trok zijn jas aan. Voor het eerst in weken klonk de tram als een tram. Op het bonnetje stond: ruimte achter, zeven centimeter. Hij betaalde en stopte de rekening in zijn borstzak. Daar kon het oor niet bij. Misschien mocht een lichaamsdeel ook bestaan zonder dat iedereen er een toekomst in hoorde?...

Boris ontdekte het oor tussen zijn schouderbladen tijdens een tramrit. Zijn winterjas klonk als onweer in een papieren zak. Het nieuwe oor hoorde geen geheimen en voorspelde niets. Het hoorde vooral stof. Op het formulier van de gehoortest tekende de medewerker een extra vakje: achter overbelast. Zi...

14/10/2026

Restmens.

Er stonden elf stoelen voor tien mensen. Bij de volgende telling waren het tien stoelen en negen mensen, hoewel niemand was vertrokken. Steeds bleef één plaats over. De voorzitter verdeelde de lege ruimte over de kring. Meteen verdwenen er woorden tussen de stoelen. Een vraag bereikte de buurman zonder werkwoord. Ze schoof alles terug en liet één stoel leeg. Niemand telde opnieuw. Langzaam kon de vergadering beginnen. Men besprak de kapotte lamp en de zoekgeraakte reservesleutel. Toen er werd aangeklopt, bleek het een verkeerd bezorgd pakket. Ze legde het op de vrije zitting. De stoel had de hele avond niets bijgedragen, behalve de mogelijkheid iets te ontvangen dat niet op de agenda stond. Hoeveel ruimte mocht daarvoor overblijven?...

Er stonden elf stoelen voor tien mensen. Bij de volgende telling waren het tien stoelen en negen mensen, hoewel niemand was vertrokken. Steeds bleef één plaats over. De voorzitter verdeelde de lege ruimte over de kring. Meteen verdwenen er woorden tussen de stoelen. Een vraag bereikte de buurman z...

13/10/2026

Reserveelleboog.

Halverwege zijn onderarm groeide een tweede elleboog. Bij het roeren in de koffie werkten de twee gewrichten elkaar tegen. Hij schoof de kop heen en weer om de suiker alsnog op te lossen. Op kantoor zag men mogelijkheden. Misschien kon hij voortaan achter kasten komen. De personeelsmedewerker vroeg of zijn functieomschrijving moest worden aangepast. Hij zei dat vooral zijn boterham dubbelklapte. Dat werd niet genoteerd. Zijn buurvrouw tornde de mouw open en zette er een driehoekje katoen tussen. Ze vroeg niet waarvoor het gewricht diende. Er moest ruimte komen voor iets dat er inmiddels was. Als dank repareerde hij haar kastdeurtje. De extra elleboog bleek daarbij overbodig. Het lukte op de gewone manier, langzaam en met het verkeerde gereedschap. Moest alles wat erbij kwam ook ergens goed voor zijn?...

Halverwege zijn onderarm groeide een tweede elleboog. Bij het roeren in de koffie werkten de twee gewrichten elkaar tegen. Hij schoof de kop heen en weer om de suiker alsnog op te lossen. Op kantoor zag men mogelijkheden. Misschien kon hij voortaan achter kasten komen. De personeelsmedewerker vroeg....

12/10/2026

Klemtijd.

Een vergeten lijmklem zit al twaalf jaar onder een tafel. Wanneer een volwassen dochter haar losdraait, vallen vader en dochter niet uit elkaar, maar wel de tijden waarin ze zitten. Zijn kant van het blad blijft in een oude ochtend hangen; haar kant bevat de jaren daarna. De klem bewaart een verbinding die nooit gelegenheid heeft gekregen te drogen. Klemtijd herneemt het blogartikel over de vergeten lijmklem en maakt het voorwerp verantwoordelijk voor iets concreters dan verwaarlozing. Vasthouden kan ook verhinderen dat er een nieuw ogenblik tussen mensen ontstaat. Toch helpt het niet om het gereedschap haastig los te ru**en. Er wordt eerst koffie gedronken, ieder in het eigen licht. Pas daarna komt er ruimte voor een gezamenlijke middag. De tafel blijft heel, al staat er een afdruk in het hout. Die hoeft voorlopig niet te worden weggewerkt. Er kan later altijd een schaal op, wanneer iemand opnieuw komt eten....

Een vergeten lijmklem zit al twaalf jaar onder een tafel. Wanneer een volwassen dochter haar losdraait, vallen vader en dochter niet uit elkaar, maar wel de tijden waarin ze zitten. Zijn kant van het blad blijft in een oude ochtend hangen; haar kant bevat de jaren daarna. De klem bewaart een verbind...

11/10/2026

Hoekschuld.

Een man tekent een driehoek voor een nieuwe plank, maar de hoeken komen niet aan hun som. Er ontbreken tien graden. Het papier toont op die plaats een echte kier. De figuur probeert haar tekort uit de kamer te halen: de deur wordt smaller, het raam scheef en de stoel onbetrouwbaar. Hoekschuld speelt met een onmogelijke uitzondering op gewone vlakke meetkunde. De man wil geen ander universum betrekken om een kast te repareren. Hij ontdekt alleen dat aanvulling elders iets wegneemt, alsof alle beschikbare richting al ergens is toegewezen. Zelfs een correct getekende tweede driehoek wordt als voorraad beschouwd. De oplossing ligt in het loslaten van de eis dat alles gesloten moet zijn. Drie losse stroken kunnen geen driehoek vormen, maar hoeven ook geen hoekschuld te dragen. Eén ervan vindt een bestemming tussen twee bladzijden. De plank moet nog altijd worden gemaakt, alleen niet meer ten koste van de kamer....

Een man tekent een driehoek voor een nieuwe plank, maar de hoeken komen niet aan hun som. Er ontbreken tien graden. Het papier toont op die plaats een echte kier. De figuur probeert haar tekort uit de kamer te halen: de deur wordt smaller, het raam scheef en de stoel onbetrouwbaar. Hoekschuld speelt...

11/10/2026

Vierde Steen.

Drie stenen op een vensterbank bewaken een overzichtelijke waarheid. Hun eigenaar ontdekt dat ook het weer zich naar hun rechte rij voegt. Alles blijft beheersbaar, totdat zijn zus een vierde steen meebrengt. Zij dacht eenvoudig dat hij stenen verzamelde. Buiten begint het horizontaal te regenen. Vierde steen keert terug naar het blogartikel over drie stenen als onvoorwaardelijke waarheid en onderzoekt wat zo'n zekerheid uitsluit. Iedere poging de nieuwe steen weg te redeneren geeft hem juist meer gewicht. Achter het gordijn verdwijnt hij uit beeld, maar niet uit de telling. Ondertussen wil de bezoeker vooral haar schoenen uittrekken en koffie drinken. Misschien hoeft een vondst niet in een sluitend stelsel te passen om welkom te zijn. De oorspronkelijke rij raakt uiteindelijk haar bijzondere bevoegdheden kwijt. Daarvoor komt geen grotere theorie terug. Alleen vier afzonderlijke stenen, een verhaal over een wandeling en een open raam dat met één ervan kan worden tegengehouden....

Drie stenen op een vensterbank bewaken een overzichtelijke waarheid. Hun eigenaar ontdekt dat ook het weer zich naar hun rechte rij voegt. Alles blijft beheersbaar, totdat zijn zus een vierde steen meebrengt. Zij dacht eenvoudig dat hij stenen verzamelde. Buiten begint het horizontaal te regenen. Vi...

Adres

Utrecht

Website

https://mijnniemandsland.blog/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Mijn NiemandsLand nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.