Museum Klooster Claercamp

Het Klooster Claercamp (1165 - 1580) te Rinsumageast was eens het eerste en grootste cisterciënzer klooster van Nederland. De grootste bloei beleefde het klooster omstreeks het jaar 1300, toen meer dan 700 monniken en lekenbroeders (conversen) er woonden en werkten. de kloosters in Bolsward, Gerkesklooster en Aduard. Het grondbezit van het klooster strekte zich uit van Leeuwarden tot Schiermonnikoog (eiland van de schiere monniken). De abt van Claercamp was toen ook in politiek opzicht zeer belangrijk. Zo had hij regelmatig contact met koning Philips III van Frankrijk. Het klooster had verschillende uithoven. zo werd in 1439 de Schierstins te Veenwouden aangekocht, van waaruit de turfwinning werd georganiseerd. Ook waren de monniken van Claercamp de eersten in het noorden die stenen gingen bakken van klei, de z.g. kloostermoppen. De belangrijke waterbouwkundige werken maakten de regio beheersbaar en bewoonbaar. Toen de provincie Friesland in 1580 overging naar het protestantisme werd het klooster met alle landerijen eigendom van de provincie. Omdat men bang was dat het kloostercomplex in handen van de Spanjaarden zou vallen, het was tijdens de tachtigjarige oorlog, is men direct met de sloop ervan begonnen. De terp is afgegraven voor de vruchtbare aarde, het laatste gedeelte in 1941. In deze periode zijn er nog opgravingen verricht door professor Van Giffen. Heel bijzonder is het Klaarkampermeer. Het is een zoutwatergebied op het voormalige grondgebied van klooster Claercamp. Hier werd de klei gewonnen voor het bakken van stenen. Ook de grote steen, die voor het monument is gebruikt, is uit dit gebied. Eind 2021 is aan het gehele kloosterterrein de Rijksmonument status toegekend aan de Klaarkampsterwei te Rinsumageast.