Het Mastboomhuis

Het Mastboomhuis De tijd staat stil ...
Op half tien, op alle klokken. De laatste bewoner lijkt net vertrokken. Alles Het Mastboomhuis Een herenhuis uit 1874 gevangen in de tijd.

De laatste bewoner van het pand was Mr. Henri Mastboom (1907-1999). Zijn opa had dit huis laten bouwen. Henri was van jongs af aan geïnteresseerd in geschiedenis, genealogie en heemkunde, in het bijzonder die van zijn eigen geslacht en zijn eigen streek. Daarnaast was hij doordrongen van het cultuurhistorische belang van zijn huis en verdere familiebezittingen. Reeds vele jaren voor zijn dood had

hij besloten dat de herinnering aan zijn familie en het daarmee verbonden culturele erfgoed bewaard diende te blijven. Daarom liet hij vrijwel zijn gehele bezit bij testament na aan de door hem opgerichte stichting, waaraan hij de naam van zijn ouders verbond: De Mastboom-Brosens Stichting.

02/06/2026

Tegenwoordig is verandering een gegeven. Geen enkele loopbaan biedt nog zekerheid. Dat is iets waar iedereen mee om moet gaan.

Toen Henri opgroeide was dat anders. Kinderen volgden de voetsporen van hun ouders. Uitzonderingen waren uitzonderlijk. Eerlijk was het niet. Wel duidelijk.

Henri leek geluk te hebben. Voor hem geen hard bestaan als boer, vakman of arbeider.

Maar zoals elk privilege, kwam ook deze met een keerzijde. Hij was het bevoorrechte kind in een kleine gemeenschap, en ook nog enig kind. Zijn ouders leerde hem om zich te gedragen naar zijn stand.

Het leidde tot een geïsoleerd bestaan, waarin hij enkel connectie vond als hij een rol kon vervullen. Als bestuurslid of deskundige. Als pachter, verzekeraar of juridisch adviseur. Als een voorname heer uit vervlogen tijden.

Ontdek de nalatenschap van Henri Mastboom, elke zondagmiddag in het Mastboomhuis.

Tropische temperaturen. Wat betekende dat in vroegere tijden? In het Mastboomhuis vind je de stille getuigen van vervlog...
29/05/2026

Tropische temperaturen.

Wat betekende dat in vroegere tijden?

In het Mastboomhuis vind je de stille getuigen van vervlogen irritaties.

Overal liggen vliegenmeppers klaar om het tergende gezoem te lijf te gaan.

En her en der liggen parfums om de minder aangename geuren te camoufleren.

Het zijn minder flatteuze stukjes geschiedenis die doorgaans weggepoetst worden.

In het Mastboomhuis houden we de geschiedenis zo compleet mogelijk.

Met de hulp van climate control, geïnstalleerd om de volledige inboedel te beschermen.

De tuin op orde. Op een stralende dag. Weinig is zo fijn. Zondag zit je goed bij het Mastboomhuis. De achtertuin ligt er...
23/05/2026

De tuin op orde.
Op een stralende dag.

Weinig is zo fijn.

Zondag zit je goed bij het Mastboomhuis. De achtertuin ligt er namelijk prachtig bij.

De afgelopen maanden is even hard als deskundig gewerkt aan onze historische tuin. Het resultaat daarvan, uitgelicht door de lentezon… dat delen we graag met onze bezoekers.

Kom genieten – en misschien wel inspiratie opdoen. We ontvangen je komende zondag tussen 13.00 tot 17.00 uur.

Een blauwe vliegenmepper in de wastafel.Drie rode vergieten, netjes op een rij aan de muur.Een schaaltje met paperclips ...
18/05/2026

Een blauwe vliegenmepper in de wastafel.

Drie rode vergieten, netjes op een rij aan de muur.

Een schaaltje met paperclips en hemdsknopen.

In het Mastboomhuis kom je het alledaagse overal tegen, op de plek waar ze ooit achteloos zijn neergelegd.

Niet geënsceneerd. Geen reconstructie. Alleen maar omdat het daar nou eenmaal lag.

Wie hier binnenkomt, loopt niet door een museum, maar stapt een huishouden binnen dat nog lijkt te draaien.

Door al die kleine details blijft het verleden hier leven.

📍 Oud-Gastel
🕐 Elke zondag geopend van 13u tot 17u (april t/m oktober)

Hemelvaartsdag 1973. Het regent. Het waait. Naargeestig weer, noteert Henri Mastboom in zijn agenda. In de vroege ochten...
14/05/2026

Hemelvaartsdag 1973. Het regent. Het waait. Naargeestig weer, noteert Henri Mastboom in zijn agenda.

In de vroege ochtend bezoekt hij de heilige mis in de kerk van Oud Gastel. Daarna rust hij vooral, op het dagbed in de voorkamer.

Na het avondmaal komt Henri op gang. Boekhouding, krant, eten, bidden. Het voorgaande in zijn agenda noteren.

Ondertussen verzamelen dorpsgenoten zich rond zwart-wit televisies. NAC en NEC spelen in De Kuip om de beker.

Het gaat aan Henri voorbij. Voetbal vindt hij volks. En televisies onzin. Passende bij zijn stand, richt Henri zich louter op serieuze zaken.

Door een keepersfout komt NAC vroeg op voorsprong. Vervolgens staat het zwaar onder druk. Vanuit Oud Gastel stijgen schietgebedjes op.

In het Mastboomhuis richt Henri zich op grotere cijfers. Pacht, dividend, rente. Een tikkend geluid stoort hem enorm.

Met nog een kwartier te gaan, scoort de Bredase schoolmeester en middenvelder Addy Brouwers de 2-0.

Henri bekommert zich om een lekkage. Hij belt Lambregts, zijn vaste loodgieter. Dat worden kosten.

Tegen de verhoudingen in pakt NAC de beker. Precies zoals verwacht groeit het familiekapitaal.

Suspended decay. Een vreemd begrip voor wie het niet kent.Het betekent zoveel als conservatie zoals een object is op een...
08/05/2026

Suspended decay. Een vreemd begrip voor wie het niet kent.

Het betekent zoveel als conservatie zoals een object is op een bepaald moment in de tijd. Niet terug naar ‘als nieuw’. Geen ideaalbeeld van het verleden. Maar precies zoals het was.

Scheuren in het behang blijven. Vergeelde randen van een boek blijven. Vlekken op het tafelkleed blijven. Alles wordt vastgelegd zoals het is, en behandeld tegen verder verval. Soms wordt het onzichtbaar verstevigd. Nooit wordt het hersteld of opgepoetst.

In Engeland en Frankrijk kom je dit concept vaker tegen. In Nederland is het Mastboomhuis het enige stukje geschiedenis dat op deze manier wordt gepresenteerd.

Wat je ziet, is zoals Henri het achterliet.

📍 Oud-Gastel
🕐 Elke zondag geopend van 13u tot 17u (april t/m oktober)

06/05/2026

Het is 28 april 1938. Henri Mastboom noteert zijn bezigheden, zoals hij dat elke dag doet.

Het is een dag in tijden van verandering. Alles dat vanzelfsprekend was, wankelt nu toch. Ook de autoriteit van burgemeester Antoon Mastboom.

Henri is 30 jaar oud. Hij heeft zijn leven gewijd aan zijn voorbestemming: zijn vader opvolgen. Of dat er nog van komt? Dat valt nog te bezien.

Het is afwachten. Verder heeft Henri weinig omhanden. Genoeg tijd om te schrijven in ‘X’. Wat pent hij in het schrift met de mysterieuze aanduiding?

Zijn plannen voor het bestuur van Oud Gastel? Zijn visie op de ontwikkelingen in de maatschappij?

Heeft het te maken met zijn interesse in heemkunde, ligt het in het verlengde van zijn studie rechten, of de zijn rotsvaste geloof in Onze Lieve Heer?

In 1904 trouwde Marie Brosens met Antoon Mastboom.Marie kwam uit Hoogstraten, uit een vooraanstaande Belgische familie. ...
25/04/2026

In 1904 trouwde Marie Brosens met Antoon Mastboom.

Marie kwam uit Hoogstraten, uit een vooraanstaande Belgische familie. Na de bruiloft verhuisden ze naar het huis waar ze de rest van haar leven zouden wonen, aan de Dorpsstraat te Oud-Gastel.

In huize Mastboom werd weinig vervangen en nog minder weggegooid. Wat mooi was, mocht blijven. Wat stuk ging, werd gemaakt. Een eenvoudige, degelijke manier van leven, die ook na Marie's dood in 1963 in ere bleef.

Henri, enig kind uit het huwelijk, bewaarde alles dat zijn ouders hadden aangeraakt.

Ruim honderd jaar later staat het huis er nog. En binnen staat, ligt en hangt alles dat Marie, Antoon en Henri achterlieten.
In het Mastboomhuis is alles voor eeuwigheid.

📍 Oud-Gastel
🕐 Elke zondag geopend van 13u tot 17u (april t/m oktober)

21/04/2026

De welvaart in West-Brabant is zoet.

De ontwikkeling van suiker tot de alom aanwezige lekkermaker die wij kennen, is verweven met Columbus, kolonisatie, slavernij, oorlogen – en het kapitaal van de familie Mastboom-Brosens.

Lang moet suiker van ver komen. Dat maakt het product duur en de aanvoer grillig. Suikerbiet doet het goed in de West-Brabantse kleigrond, maar kan niet concurreren met suikerriet.

Industrialisatie en innovatie brengen daar verandering in. Antoon Mastboom zit in Oud Gastel op de eerste rang. Hij is burgemeester en grondbezitter. Hij heeft macht. Hij kan investeren.

Zoals veel vermogenden uit de regio koopt hij aandelen. En dat doet hij groot, zodat hij ook iets te zeggen heeft.

Met elke bietenkar die door de dorpsstraat komt, van de klei naar de fabriek, ziet hij zijn kapitaal groeien.

Adres

Dorpsstraat 42-44
Oud-Gastel
4751AM

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Het Mastboomhuis nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact Het Museum

Stuur een bericht naar Het Mastboomhuis:

Delen