03/07/2026
Speciaal voor de jaarlijkse expositie Oog van Oss schreef Richard van der Horst een gedicht. Het verwoordt het herkenbare proces van veel makers: de twijfel, het wikken en wegen, en uiteindelijk toch de moed vinden om het eigen werk in te sturen en te delen met anderen.
De tentoonstelling is nog tot en met 19 juli gratis te bezoeken, van donderdag tot en met zondag, tussen 13.00 en 17.00 uur. Met werk van 48 kunstenaars en in totaal 76 werken is er volop te ontdekken!
Lees het gedicht hieronder.
====Tango de la Cruz=====
Als ik het kon zingen zong ik hoog en hard en vierkant.
Als ik het kon zingen maar ik hak, ik las,
ik veeg, ik wrijf, ik poets, ik hijg.
Ik neig naar mooie dingen
Durf jij, durf ik te beginnen?
Is er genoeg stilstand bij m’n verstand?
Het oog van Oss tuurt me indringend aan…
Hakjes aan, galajurk recht en overboord!
OMG de duik naar de fuik van mijn verlangen.
Toe zwem door het lint, die rode lap achterna en boor naar de oorsprong van de dingen.
Kom dan eindelijk boven, happend naar lucht naar ruimte.
Want met bange bibbers
en met een hang naar hopen
stel ik me open. Daar ben ik dan,
ik lever maar in...
In dapper staal, een harnas van draad gedraaid.
Wajang de ying ving
ontmoeten vissen het verbrokkelen tot flarden tot repen.
Kleuren draperen of reclameren als teken aan de wand.
En met mijn armen omhoog "HELP" heb ik me gelukkig kunnen verputten
tot een landschap in portret met natuurlijk naakt
en geurig steranijs op Brabants Bont.
Hè gelukkig mijn haas ligt eindelijk stil en knikt: zeg het ze maar.
Met het oog op het hart in het werk.
Voel de vrijheid als draden van licht schitteren, fijngevoelig veel.
Dus kom, op naar het schavot met een glimlach en een dans. Dan zal ik hartelijk zingen, vanuit vanbinnen: het komt goed!
Grijns,
Richard van der Horst