‘Push and Pull: A Furniture Comedy for Hans Hofmann’ is de naam van een installatie die Allan Kaprow (1927-2006) in 1963 ontwierp. Het was oorspronkelijk een parodie op zijn leraar schilderkunst Hans Hofmann die vaak de term “push and pull” aanhaalde om de dynamiek tussen twee dimensionale composities te beschreven. Deze strategie vertaalde Kaprow letterlijk vanuit het doek naar de publieke ruimte
. Hij ensceneerde een omgeving waarin bezoekers werden uitgenodigd om de inrichting naar eigen inzicht te herschikken. Er mocht met meubels verschoven worden. Individueel of met elkaar ontvouwde zich een eigen dynamiek en een evoluerende spel met het interieur dat tevens een symbolische betekenis kreeg. Deze opmerkelijke “interactive environment” levert de blauwdruk voor het tentoonstellingsmodel dat SCHUNCK* wil onderzoeken. In plaats van een min of meer noeste vorm van kijken bij het bezoek van een expositie, onderzoekt SCHUNCK* hoe het publiek zelf aan de slag kan gaan. Hoe een bezoeker op een deel van de vloer letterlijk met de inhoud van een thematische presentatie of een solo-expositie bezig kan zijn. Om er actief te zijn: met hart en ziel, met alle zintuigen, met eigen spelend vermogen en een verkennend verstand. Bezoekers worden niet alleen actief bij een tentoonstelling betrokken, maar interactief. We dagen de bezoeker uit. Om op deze manier actief te worden, ontstaat er veelzijdige ingangen tot het kunstwerk. Van een hele directe ervaring tot een beschouwende of filosofische dimensie. Deze dimensies komen overeen met de gelaagdheid die moderne en hedendaagse kunst zo bijzonder boeiend maakt.
