Oak and Blush

Oak and Blush oak & blush p h o t o g r a p h y · s t y l i n g

“To me, photography is an art of observation.[...]"

21052026 // life doesn't need to be fast to be full • ik kijk naar het laatste zonlicht van deze dag, dat zich verplaats...
21/05/2026

21052026 // life doesn't need to be fast to be full • ik kijk naar het laatste zonlicht van deze dag, dat zich verplaatst van de bloeiende bieslook naar de kamille die haar rokje laat hangen voor de nacht. Het lijkt alsof iemand de blaadjes van de hazelaar met gouddraad geborduurd heeft. De kou trekt vanuit het weiland voor me naar het huis achter me. Ik zal straks de ramen wat verder openzetten om het af te laten koelen in huis. Maar nu nog even niet.

We wisselen de kou en nattigheid van vorige week in voor warmte en droogte. De tuin ontploft. Prachtig, alhoewel ik niet weet wat ik moet met de goudsbloem in de moestuin. Die doet het beter dan de courgette en savooiekool. De rest van de tuin ligt er gelikt bij, maar achteraan bij de kas achter het schapenhekje is het een bende. Dat wordt zweten komend weekend. Dan kan ik daarna mooi mijn buitenbad weer in gebruik nemen om af te koelen.

En wat ben ik blij dat ik nog steeds de vruchten pluk van het nieuwe dagritme. Vroeg opstaan, wandelen, bewust meer buiten zijn... heerlijk! Alhoewel ik het niet altijd makkelijk vind als ik bij anderen ben (ja echt, alleen een glas water en geen koek, taart of tussendoortje, dank je) lukt het me beter dan ooit om 'het goede voornemen' vol te houden. Heeft iemand nog lekkere plantaardige recepten voor me?

Tot zover de positiviteit. Kan iemand me komen aanmoedigen de komende weken tot de zomervakantie? We vulden hier de agenda in en het lachen verging me even. Elk jaar weer. Laat ik het maar per dag bekijken. "Wees dan niet bezorgd over de dag van morgen, want de dag van morgen zal voor zichzelf zorgen; elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad." Mattheüs 6:34

16052026 // i love the rain. i love how it softens the outlines of things. the world becomes softly blurred and i feel l...
16/05/2026

16052026 // i love the rain. i love how it softens the outlines of things. the world becomes softly blurred and i feel like i melt right into it • we waren twee daagjes weg. Naar Blokzijl, Giethoorn, Kalenberg, Langelille, Luttelgeest, Meppel, Oldemarkt, Weerribben-Wieden en Zwartsluis.

In Blokzijl zagen we de eerste ooievaars, we hebben meer 'earebarren' en reigers gezien dan mensen, denk ik. Toen het begon te regenen dronken we koffie bij een sluis en reden we verder. Het laarzenpad ergens bij Kalenberg dat we wilden nemen was afgesloten in verband met broedseizoen, dus wandelden we een zompig natuurpad van 3,5 kilometer. Het regende op den duur een beetje en tegen de tijd dat we bij de auto terug waren begon het te gieten. Giethoorn nam het ook vrij letterlijk, toen we daar ergens zaten te eten, stroomde het uit de lucht. Eenmaal droog liepen we terug. We hebben ons opgewarmd in het hotel bij de kachel en toen zijn we nog de stad Meppel ingedoken en hebben we de laatst beschikbare bowlingbaan in beslag genomen. Ik verloor de in totaal bijna 6 potjes met zesentwintig punten.

Vanmorgen kregen we ons ontbijt buiten in de zon. Met mijn gebruikelijke ochtendwandeling was dat ook meteen alle zon van deze dag. We spoelden ons logeeradres uit met een flinke bui en hebben wat plekjes aangedaan voor we in Petra's sommerkafe neerstreken, zo knus daar! We waren overigens op pad om onze 16e trouwdag te vieren en destijds was onze huwelijksreis naar Mexico. Aangezien de man van de warme zon houdt, gingen we vanmiddag op tweede huwelijksreis naar Pantropica, een tropische wereld vol kleurige bloemen en planten. En toen reden we naar huis om de zieke oppas af te lossen.

Een spetterend uitje, dat ondanks alles niet in het water viel, omdat we samen op pad waren en dat was fijn. Nu zijn we thuis, de tas is uitgepakt en de boodschappen zijn binnen. Oost, west... (noord), thuis best. Goede zondag!

12052026 // a little story • toen we bijna zeven jaar geleden de sleutel van dit huis kregen, was het hier net iets meer...
12/05/2026

12052026 // a little story • toen we bijna zeven jaar geleden de sleutel van dit huis kregen, was het hier net iets meer dan een betimmerde stal. Vol overgave sloopten we alles (of misschien schonk ik koffie en sloopte manlief). Er stond een graafmachientje in de 'woonkamer' en het gebindte leunde op angstaanjagend magere sokkels. We troffen duizenden muizenkeutels, een paar uitgedroogde diertjes, enorme mierennesten en een heel slecht gesteund plafond aan. Achter de betimmering boven kon je tussen de dakpannen door naar de lucht kijken. Er was geen isolatie, weinig licht en veel muffigheid. De koeienharen en -geur probeerden we uit het houten geraamte te borstelen.

De tuin bestond niet. Er was bij de voordeur gras met een kersenboom, rozenstruik, beukenhaag en terras van stoeptegels. Achter stond een stal met asbest tegen het huis en verder lagen er saaie klinkers en betonplaten: restanten van het boerenerf. (In de hoogtepunten heb ik een poosje de verbouwing bijgehouden. Zie Holtslag 1911)

We hebben in de eerste corona-periode pallets vol klinkers gestapeld. Toen was er een kale vlakte. Er gingen bergen aarde de tuin in (niet de beste kwaliteit, dus ik heb weken door het opkomende gras gekropen om onkruid te wieden en er scherven en stenen uit te plukken). In het kader van de bezuinigingen zaaiden we bermgras en wilde bloemen. Dat was de eerste jaren mooi. Toen redelijk leuk. Daarna kwam de hond en was het ronduit lelijk.

Door de jaren heen hebben we hier en daar geplant, gebouwd en gesnoeid, maar nu komt er meer kleur en sfeer, hoop ik. We stortten ons op dit tuinproject: de grond lag plots in z'n blootje, we schepten compost en er kwam een graskoning die de oppervlakte aankleedde. Nu is het afwachten of ik het pinterestbord en plakboek tot leven kan wekken. Verstand heb ik er niet van, maar ik weet wat ik mooi vind. Dus gewapend met knipsels, internetinformatie en een schets die totaal uit verhouding is, werken we het plan - dat nog niet af is - uit.

Uiteindelijk geniet ik vooral van het verhaal van deze plek. Niet het resultaat, maar de uren bloed, zweet en tranen. Het speuren en vinden, zelf bedenken, maken en verzamelen. En ontvangen, dat vooral.

18042026 // i like flowers and simplicity • even wandelen, even ontbijten en daarna even de was aan en even de tuin in. ...
18/04/2026

18042026 // i like flowers and simplicity • even wandelen, even ontbijten en daarna even de was aan en even de tuin in. Toen reden we naar een verjaardagsfeestje met slechts één kind, want de rest had een uitje met de verenigingen van de kerk. Toen gingen we weer terug, waarna ik het huis rond ging met de stofzuiger. En nu is het stil in de woonkamer, er wordt geluierd en gelezen.

Zo vullen de dagen zich. Met niks bijzonders, alhoewel ik het bijzonder fijn vind dat de voortuin er weer netjes bij ligt, na een heerlijk uurtje tuinieren. De bloesem ruikt zo zoet! En het is ook heerlijk dat we afgelopen week alles voor het zomernummer van hebben aangeleverd en dat de oudste weer thuis is na vijf dagen Hongarije. Dat ik mijn leuke zomerjurken en -rokken weer van zolder heb gehaald. En ik had een fijn, spontaan uitje met mijn zusje op maandag, we vierden de verjaardag van mijn moeder op dinsdag. Zo vullen de dagen zich, zo groeit het lijstje van bijzonder alledaagse dingen. Ik pak mijn boek er ook bij.

Waar ben jij blij mee? Fijn bijzonder alledaags weekend toegewenst!

13042026 // me: i'm overwhelmed. also me: let's plant 200 seedlings and learn to make cheese • in het kader van rust, re...
13/04/2026

13042026 // me: i'm overwhelmed. also me: let's plant 200 seedlings and learn to make cheese • in het kader van rust, reinheid en regelmaat - waar een ieder wel bij vaart - stond ik vanmorgen om 04.00 op. Nee, dat is geen typfout. Dat is toewijding. Ik reed met de oudste naar het vliegveld voor een schoolreisje. Tegenwoordig doen we dat blijkbaar per vliegtuig. Een poosje terug hadden wij een Hongaar in huis, nu mag zoonlief cultuursnuiven in Hongarije. Dat deed hij vandaag onder andere bij de McDonald's.

Zaterdag bedacht ik dat ik onmogelijk een artikel kan schrijven over een stad waar ik zo'n vier jaar geleden doorheen liep. Aangezien Middelburg en Eindhoven op dezelfde hoogte liggen in het land (slechts met 155 kilometer afstand), besloot ik zaterdagavond maar dol te doen en vandaag de stad Middelburg in te duiken. Na de eerste en beste stadswandeling van internet geplukt te hebben liep ik een deel, dronk ik een kop thee en belde ik mijn zusje die in die stad woont.

Toen ik vertelde dat ik bij zat en even langs wilde wi**en om een cadeautje af te leveren voor haar man die morgen jarig is, was de chaos compleet. Ze hing haar was op en sprong op de fiets om me naar de leukste hoekjes en hofjes van Middelburg mee te nemen. Ondertussen bespraken we duizend onderwerpen, waarvan we er geen eentje fatsoenlijk af hebben gerond en vertelde ze me allerlei wetenswaardigheden over een deel van de Zeeuwse (kerk)geschiedenis.

En toen moest ze er vandoor en ik ook en ik slingerde langs de kust en door het land naar huis en sloot aan bij de zoveelste file en toen was ik weer thuis in de Achterhoek. Ik warmde kliekjes op voor het eten en nu wil ik slapen. Maar ik geniet nog even na met de fijne plaatjes. Bij deze een voorproefje. De rest lees je in het zomernummer van MUS. Te bestellen op www.websitevanmus.nl 💃🏻

07042026 // with wildflowers on my table, birds singing at the window and honey in my tea, i am reminded of the small jo...
06/04/2026

07042026 // with wildflowers on my table, birds singing at the window and honey in my tea, i am reminded of the small joys, the signposts that even in a storm the world is still good and still His [Brittany Litster] • het is veel te laat, maar ik zit in de stilte van de woonkamer nog even na te genieten van de eerste dagen van april. Zoveel goeds, zoveel warmte, zoveel om mijn hart aan op te halen. Er is zoveel gebrokenheid, zoveel om me zorgen over te maken of zoveel wat nog moet... maar de zegeningen zijn zoveel groter, zoveel meer dan dat.

Het gezinsleven, de lente, de preken en het deel zijn van een gemeente waarin weer een hele groep jonge mensen belijdenis deed, een fijn bezoek, een mooie wandeling, mijn lichaam dat merkbaar herstelt... ik kan niet blijven kijken naar de scheuren van het leven, maar zie vooral het licht dat in mijn leven valt. Niet verdiend (zeker niet), maar alles gekregen.

En toch vraag ik om meer. Of juist daarom kan ik vragen om meer. Omdat ik weet dat Hij zo rijk is en zo graag deelt. "Grote, goede God. Vergeef wat wij gebroken hebben. Herstel wat gebroken is. Zielen, huwelijken, lichamen, verbindingen en verlangens. Ontferm U!"

24032026 // the Word of God never changes, but it always changes us • het is alsof mijn spijsvertering was vergeten te w...
25/03/2026

24032026 // the Word of God never changes, but it always changes us • het is alsof mijn spijsvertering was vergeten te werken en alsof mijn filter en batterij stuk waren. Ik voelde me altijd moe, pijnlijk, opgeblazen, vol ontstekingen in huid en gewrichten, vol spanning en opgejaagdheid in hoofd en lichaam. Ik had al zoveel geprobeerd. Al vijfentwintig jaar heb ik bepaalde gezondheidsklachten. De artsen gaven me pillen en poedertjes, of adviseerden hormoonzalf. Ik deelde er een poosje terug wat over hier en kreeg tientallen tips, maar helaas hielp nauwelijks iets. Sterker nog, in de afgelopen maanden vermeed ik zoveel mogelijk suiker, gluten en lactose, kregen we een hond die ik regelmatig uit ging laten... maar kwam ik minstens 6 kilo aan. Ik werd elke dag moe en met pijn wakker. Het vrat aan mijn energie en vreugde. Ik trok me van steeds meer dingen terug, omdat alles teveel voelde. Het was een strijd tegen mijn eigen lijf en leven.

Maar door bij veel te leren van de Schepper en de schepping - en daar ook iets mee te doen - heb ik het idee dat dit doorbroken is. Ik weet beter hoe ik kan zorgen voor mijn lichaam, zodat het kan herstellen. Zodat ik met meer lust en vermogen kan leven. Het is wonderlijk hoe na 10 dagen mijn haar veranderd is (ik was gisteren bij de kapper, die dit bevestigde), mijn huid zich herstelt heeft en ik me energiek en nagenoeg pijnvrij voel.

Ik volg 8 Bijbelse principes, samengevat in SUSTAIN ME (ondersteun mij) op basis van de theorie van Barbera O'Neill. Yourie en Lisa Haak van Advice For Life hebben me wegwijs gemaakt en behandelingen gegeven, waardoor mijn lichaam na een detox een nieuwe start heeft kunnen maken. Iets wat ik vast wil houden. En ik voel me zo enthousiast en dankbaar, dat ik er graag iets over wil delen.

En zo stond ik vanmorgen om 6.30 uur op om een stukje stevig door te lopen, wat sportoefeningen te doen en de dag te beginnen met God, voordat ik een heerlijk ontbijt nuttigde met fruit en zelfgebakken brood belegd met zelfgemaakte spreads. Gewoon alledaags, maar toch heel bijzonder.

"Want ons hart is in Hem verblijd, omdat wij op Zijn heilige Naam vertrouwen." Psalm 33:21

11032026 // a longing stirs in my soul / draws me near / calls me close / deeper into this love / that won't run out / ...
11/03/2026

11032026 // a longing stirs in my soul / draws me near / calls me close / deeper into this love / that won't run out / won't dry up / oh, let it rain [kari jobe] • vandaag bidden we als in Jesaja 64:1 om een open hemel, om de komst van God, om Zijn nabijheid en het wegsmelten van de bergen (van zorgen). We bidden om zegen zoals vandaag de regen valt na droge, zonnige dagen. Vandaag bidden we om hoop en vrucht, zoals de knoppen aan de takken beloven. Vandaag bidden we met verwachting.

let your glory fall / overwhelm my soul / let your presence flood my life, oh Lord

02032026 // i am always doing what i cannot do yet, in order to learn how to do it • pluksla, veldsla en spinazie. Het b...
02/03/2026

02032026 // i am always doing what i cannot do yet, in order to learn how to do it • pluksla, veldsla en spinazie. Het begin is er. Elke dag wat doen in de moestuin is het voornemen. En zoals elk jaar is het afwachten hoe lang ik het bij kan houden. Op een gegeven moment raak ik het overzicht kwijt, is mijn ervaring. Wanneer wat opnieuw gezaaid moet worden, wat ik moet doen met vijf spitskolen die tegelijk klaar zijn voor de oogst (een lekker recept opzoeken of toch zelf zuurkool van maken) en toch wat daadkrachtiger optreden tegen de goudsbloemen en kamille die zichzelf overal heel behulpzaam uitzaaide. Er ligt heus wel een plan. Een verdeling van soort per bak en ik heb verschillende boeken en kalenders met zaaitips. De boeken van zijn nog het meest fijn. En dan is het gewoon een kwestie van beginnen. Uit mijn hoofd, in mijn handen.

Vandaag gloeien mijn wangen van de vroege voorjaarszon, mijn vingers zijn ruw van het werk buiten en paars van de rode kool die ik heb gesneden. De keuken ruikt naar kaneel en appel - als een warme groet naar de wintermaanden die ik graag achter me laat.

26022026 // life is better with a little ginger tea kick • hulde aan instagram, waar ik dit recept tegen kwam. Na een pa...
26/02/2026

26022026 // life is better with a little ginger tea kick • hulde aan instagram, waar ik dit recept tegen kwam. Na een paar weken kan ik stellen dat deze 'thee' echt verschil maakt. Ik heb minder last van de jeuk (een histamine probleem) als ik dit drink. De tranen springen in mijn ogen en ik heb een loopneus als ik dit achterover sla, maar het is niet vies. Alleen heel erg pittig.

1 geperste sinaasappel, 1 geperste citroen, een stuk vers geraspte gember en een flinke snuf van gemalen kruidnagel, cayenne peper en zwarte peper, kurkuma, met 1 lepeltje honing en een flinke plons gekookt water - de hoeveelheid van de geraspte en gemalen ingrediënten moet je maar naar eigen smaak toevoegen.

Adres

Doetinchem

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Oak and Blush nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact Het Museum

Stuur een bericht naar Oak and Blush:

Snelkoppelingen

Delen