http://www.annevandenheuvel.nl/

Anne van den Heuvel - Art & Design, Berenklauw 22, 's Bosch (2026)

18/10/2026

Binnenkort ... is het weer zover: de landelijke atelierdagen! Met wel 275 deelnemers openen we op 7 en 8 november de deuren naar ons werk. Tof he?

Zin in kunst en een borrel of thee? Wij openen de deuren tussen 11.00 en 17.00. Samen met Veerle Draad en mijn zoon Indigo tonen we in een inspirerende rondleiding en artist-talk 4 etages kunst, materialen, kleuren en ideeën. Iedereen is van harte welkom! Mocht je interesse hebben in een kunstwerk neem dan foto's en filmpjes van de ruimte mee dan kan ik ter plekke even meekijken. Er zijn ook kunstwerken direct uit mijn atelier te koop met een unieke open-atelier-aanbieding van 10% korting.

Je bent van harte welkom op 7 en 8 november aan Berenklauw 22 in 's-Hertogenbosch (Empel). Parkeren is vrij.

In ons leuke s-Hertogenbosch zijn er minstens 21 ateliers open voor bezoek. 21 vliegen in 1 klap dus. Dus wil je het werk van o.a. Antwan Hoedemakers Huub Smits Marlies Krijgsman en mijn werk komen bewonderen, check dan de link hieronder en zoek de locaties op.

Ben je specifiek op zoek naar textiel, keramiek, schilderkunst ... dan kun je ook op techniek of materiaalgebruik zoeken en een mooi toertje door Nederland, een provincie of regio maken. Top geregeld :-)

Benieuwd wat er allemaal te zien en te beleven is? Meer dan 275 open ateliers in heel Nederland! Op 7 en 8 november nodigen kunstenaars door het hele land kunstliefhebbers uit voor een uniek inkijkje in hun atelier.

Tijdens de zestiende editie van het Landelijk Atelierweekend laten wij niet alleen het eindresultaat van ons werk zien, maar ook hoe het ontstaat: tussen materialen, schetsen en werk dat nog in ontwikkeling is.

Kunstliefhebbers krijgen dit weekend de kans om de wereld achter het kunstwerk van dichtbij te ervaren. In ieder atelier wacht een ander verhaal om ontdekt te worden. De deelnemende kunstenaars vertegenwoordigen een grote variëteit aan disciplines, stijlen en werkwijzen. Iedereen vertellen we graag over onze kunst en werkwijze, gaan graag in gesprek en beantwoorden enthousiast vragen van bezoekers.

De ateliers zelf lopen sterk uiteen, van intieme werkruimtes aan huis tot ruime studio's en gedeelde werkplaatsen. Kunst dichtbij en persoonlijk. Het Landelijk Atelierweekend vormt zo een laagdrempelige en vooral persoonlijke manier om kunst te beleven en de kunstenaars erachter écht te ontmoeten.

Bezoekers horen de verhalen achter het werk uit eerste hand en krijgen inzicht in technieken, inspiratiebronnen en werkwijzen.

Wij creatievelingen zijn zo niet langer een verre ongrijpbare figuur, maar iemand uit de eigen straat, wijk of stad. Van grote steden tot kleine dorpen, verspreid over heel Nederland openen kunstenaars gelijktijdig hun deuren. Kunstliefhebbers kunnen ervoor kiezen om lokale ateliers te bezoeken, maar ook van de gelegenheid gebruik maken om langs verschillende regios te reizen, op zoek naar specifieke stijlen of disciplines.

Alle deelnemende kunstenaars zijn te vinden via

16/10/2026

De ‘kerst-special’ van het magazine Stitch & Quilt viel op de deurmat en daarin staat een leuk artikel over het community-art-project WATerVERTELT wat tussen oktober 2025 en afgelopen zomer door het land heeft gereisd en waar we met zo’n 1.000 deelnemers aan gewerkt hebben.

Zie het artikel met interview hieronder.

Online staat een extra aanvulling … https://lnkd.in/eeAzxHkN

Het kunstwerk is ondertussen onder de hoede van onze opdrachtgever STIDOC Koepel van textielverenigingen en museum de Kantfabriek die het werk waar mogelijk willen inzetten bij branche-gerichte events.

Wij zijn benieuwd waar het kunstwerk nog naar toe zal reizen.

Mijn focus ligt terug op het ontwerpen en realiseren van kunstwerken en kleurconcepten op maat voor de leukste opdrachtgevers die hun wereld graag wat mooier kleuren, èn op het lokale community art project GESPREKSSTOF wat wekelijks op 2 locaties in DenBosch en Rosmalen plaatsvindt.

Mocht u met uw bedrijf, instantie, instelling, buurt of stichting interesse hebben in een eigen co-creatie of community art project, dan weet je me te vinden, schroom niet en dm, mail, app of bel me gerust 🔅

21/09/2026

MIJN PAPA KAN ALLES MAKEN ❤️

Dat klinkt als een tegeltjeswijsheid. Zoals het een goede dochter betaamt, is mijn vader natuurlijk mijn superheld. Vaders en dochters … je kent het wel.

Veel mensen kennen mij als dochter van de kastelein. Papa was, voordat hij samen met mama het café en de slijterij wijnhandel begon, woningstoffeerder, meubelstoffeerder en meubelmaker. In militaire dienst was hij de zeilenmaker en zat achter de naaimachine.

Toen ik 4 jaar was verruilden mijn ouders hun stoffige bestaan voor een leven in een Rosmalense dorpskroeg vol verenigingen, clubs en gezelligheid.

Als ik achteraf terugkijk, blijkt dat textiel en handig zijn gewoon in mijn DNA zitten. Toen ik weefsels ging maken en mijn wandkleden ging opspannen, leerde ik van mijn vader de kneepjes van het stoffeerdersvak. Als ik het even niet wist of een handje nodig had, belde ik papa.

Ik ben superdankbaar dat ik ben opgevoed zonder verschil tussen jongens en meisjes. Als er iets gesjouwd, vastgehouden of gemeten moest worden, werd gewoon degene geroepen die in de buurt was.
“Anne, vatte ge dè efkes mee aan?”

De grootste zegening die ik heb meegekregen is dat ik alles kan worden, alles kan maken en alles kan zijn wat ik zelf wil zijn. “Kan ik niet” ligt op het kerkhof en “wil ik niet” ligt ernaast. Dat hoor ik mijn vader nog zeggen.
Bij het begin beginnen en gewoon doen. Leren, proberen, vallen en opstaan. Op mijn eigen manier want andermans manieren … dat werkt voor eigenwijze mensen niet 💓

Papa heeft mij ontelbaar vaak geholpen met dingen die ik wilde maken. Dan stonden wij met z’n tweeën vol passie en vuur te discussiëren over hoe we dat het beste konden doen, terwijl mijn moeder hoofdschuddend zei: “Zijde gulle nou nog nie uitgesteggelt?”

Zo nam ik hem ook mee op sjouw naar het Academisch Ziekenhuis in Sint Niklaas, waar we 2 grote textiele levensbomen monteerden in de relaxatieruimte van de afdeling kinderpsychiatrie. Zie timelapse.

Papa wordt in oktober 80 en is serieus zo fit als een hoentje. Hij staat voor dag en dauw op om naar zijn atelier te fietsen of te kachelen met zijn eeuwige Volvo om daar meubelen op te knappen.

En stoelen? Daar kan hij nauwelijks vanaf blijven. Zelfs in een restaurant draait ie zo’n stoel ineens op zijn kop om te bekijken hoe die gemaakt is.

Ook voor Indigo is opa ontzettend belangrijk. Jarenlang haalde hij hem iedere donderdag uit school. Een visje eten bij de visboer, een appeltje schillen, stoeien, samen op pad. Het is mijn vader die Indigo heeft leren omgaan met gereedschap. Nog steeds hebben ze samen hun eigen hand-op-het-hart-groet met buiging. Zo mooi.

Mijn vadertje, met ogen zo fel en helder als de diepste blauwe zee, gek op klieren, flauwe grappen en onzin uithalen. En nog steeds pratend over mannen van zijn eigen leeftijd als “die jongens”.

En ja hoor, ik bel hem nog steeds regelmatig:
“Pap, wil jij eens even met mij meedenken?”

Papa, jij bent me er eentje. Je bent en blijft mijn superheld ❤️

17/09/2026

ONS MAMKE … ALIAS OPPERHOOFD GESPREKSSTOF ❤️

En de master hulpbron: mijn moedertje, ons Mamke, Anny.

Als kind groeide ik op in een ondernemersgezin. De slijterij en wijnhandel ging om 08.00 uur open, het café sloot om 02.00 uur. Klinkt hectisch? Misschien wel, maar mijn ouders zijn de rust zelve, gecombineerd met een flinke dosis ‘niet lullen maar poetsen’ en een gulle lach.

In ons dorpscentrum woonden meer ondernemerskinderen bij wie de voordeur de winkeldeur was en een handje meehelpen was vanzelfsprekend.

Mama was degene van de diploma’s, papieren en administratie. Bij haar moesten we zijn als we geld, spullen of wat dan ook nodig hadden. Ondertussen kookte ze dagelijks 2 keer rete-vers, grotendeels uit onze eigen groentetuin en stond er altijd wel een pan op het vuur.

Dat eten gebeurde in ploegendienst, steevast met mee-eters, terwijl de winkelbel of cafébel zorgde voor een wisselende bezetting van ouders aan tafel. Ondertussen boeit het mij tot op heden totaal niet of er 10 mensen mee eten, niemand, of iemand halverwege weer door moet. Hap slik weg houdoe. Ook prima! Gezelligheid? Altijd!

Toen ik met Indigo als baby op mijn arm weer even thuis kwam wonen om privé en zakelijk een herstart te maken werd mijn mama door Indigo al snel ‘oma-ma’ genoemd. Zonder die vrouw… jongens, serieus, was ik nergens geweest. Of wel ergens maar niet hier. Mazzelaar. Dat ben ik! Echt!!!

Mijn business draaide door. Mijn ouders hadden hun bedrijven op mijn leeftijd al van de hand gedaan en hadden zeeën van tijd. Die vervolgens rijkelijk in ons werden geïnvesteerd.

Al ruim 10 jaar is mama opperhoofd ‘Gespreksstof’ en binnen mijn community art projecten een van de belangrijkste draaiende krachten. Zij weet waar alles ligt, wie waarmee bezig is, wat er nog moet gebeuren en hoe iets opgelost kan worden. Van origine is ze coupeuse en serieus superhandig, inventief en daadkrachtig... lees verder in de commentaren.

17/09/2026

ONS MAMKE … ALIAS OPPERHOOFD GESPREKSSTOF ❤️

En de master hulpbron: mijn moedertje, ons Mamke, Anny.

Als kind groeide ik op in een ondernemersgezin. De slijterij en wijnhandel ging om 08.00 uur open, het café sloot om 02.00 uur. Klinkt hectisch? Misschien wel, maar mijn ouders zijn de rust zelve, gecombineerd met een flinke dosis ‘niet lullen maar poetsen’ en een gulle lach.

In ons dorpscentrum woonden meer ondernemerskinderen bij wie de voordeur de winkeldeur was en een handje meehelpen was vanzelfsprekend.

Mama was degene van de diploma’s, papieren en administratie. Bij haar moesten we zijn als we geld, spullen of wat dan ook nodig hadden. Ondertussen kookte ze dagelijks 2 keer rete-vers, grotendeels uit onze eigen groentetuin en stond er altijd wel een pan op het vuur.

Dat eten gebeurde in ploegendienst, steevast met mee-eters, terwijl de winkelbel of cafébel zorgde voor een wisselende bezetting van ouders aan tafel. Ondertussen boeit het mij tot op heden totaal niet of er 10 mensen mee eten, niemand, of iemand halverwege weer door moet. Hap slik weg houdoe. Ook prima! Gezelligheid? Altijd!

Toen ik met Indigo als baby op mijn arm weer even thuis kwam wonen om privé en zakelijk een herstart te maken werd mijn mama door Indigo al snel ‘oma-ma’ genoemd. Zonder die vrouw… jongens, serieus, was ik nergens geweest. Of wel ergens maar niet hier. Mazzelaar. Dat ben ik! Echt!!!

Mijn business draaide door. Mijn ouders hadden hun bedrijven op mijn leeftijd al van de hand gedaan en hadden zeeën van tijd. Die vervolgens rijkelijk in ons werden geïnvesteerd.

Al ruim 10 jaar is mama opperhoofd ‘Gespreksstof’ en binnen mijn community art projecten een van de belangrijkste draaiende krachten. Zij weet waar alles ligt, wie waarmee bezig is, wat er nog moet gebeuren en hoe iets opgelost kan worden. Van origine is ze coupeuse en serieus superhandig, inventief en daadkrachtig.

Bij WAT ER verTELT zat zij samen met onze vaste vrijwilligers in haar atelier in Rosmalen eindeloos te na**en, spelden, tellen, meten, ordenen en verbinden. Samen zorgden zij ervoor dat al die losse onderdelen één enorm kunstwerk werden.

Haar hulp reikt veel verder dan mijn werk. Als wij op vakantie zijn, komt ze “even de planten water geven” en kom ik thuis in een s**c en span huis met een koelkast vol vers eten. Ze strijkt nog steeds onze was. Ik ben dol op strak gestreken kleding en mijn talenten liggen overduidelijk elders 🙃

Misschien ben ik daardoor ook zo gewend geraakt aan gul zijn met tijd, aandacht en dingen voor elkaar doen. Bij ons thuis is dat liefde in praktische vorm. Dienstbaarheid, tijd en aandacht als liefdestaal.

Mijn moeder is inmiddels 78 en ik realiseer me steeds vaker hoeveel van wat ik kon en kan doen mede mogelijk wordt gemaakt doordat zij er altijd is.

Dus vandaag een ode aan mijn Mamke Anny. Een van de belangrijkste mensen achter mijn gezin, achter mijn werk en heel veel vaker achter mij dan de buitenwereld ooit ziet.

Mam, ge bent de bovenste beste! ❤️

16/09/2026

MY ALL TIME FAVORITE ❤️

Als ik dan toch mijn hulpbronnen ga voorstellen, begin ik met mijn all time favorite: Indigo.

Natuurlijk is hij mijn grootste hulpbron bij het moeder-worden en mama-zijn … want dat leerde ik natuurlijk doordat ik ineens een baby, dreumes, peuter, kleuter, jochie, tiener ‘onder mijn vleugels’ kreeg. Fantastisch! Mijn mooiste kado. Dus dat alleen al is magic van de bovenste plank.

Mijn zoon, mijn vaste achterwacht en inmiddels al ruim 7 jaar mijn vaste gastheer tijdens open ateliers en exposities. Hij geeft de leukste rondleidingen en ik hoor hem dan over mij en mijn werk vertellen en ‘opscheppen’ dat ik er gewoon verlegen van raak. Haha. In Nederlands, Engels, Duits. Draait ie zijn hand niet voor om.

Hij helpt ook mee met het opbouwen van exposities en is steevast degene die de hoogste ladders en steigers beklimt waar dat nodig is. Daarvoor rijdt hij net zo gemakkelijk stad en land af. Mee naar Luxemburg, mee naar Warffum, mee naar waar mijn werk op dat moment ook terechtkomt. Schatje!

Hij kent mijn werk. Hij kent de verhalen erachter. Hij heeft het allemaal van dichtbij zien ontstaan.

Dus of er nu kunstwerken in en uit mijn bus gesjouwd moeten worden, iets metershoog opgehangen moet worden, een expositie opgebouwd moet worden of bezoekers meegenomen mogen worden in mijn wereld, met Indigo erbij komt het altijd goed.

En ja, vandaag zette hij mij op de trein omdat ik geen zin had in parkeerkosten en hij sjeest lekker door met mijn busje naar zijn stage … en soms pikt ie me op als ik een wandeling maak 1 kant op en geen retourroute bedacht … handig zo’n kind met rijbewijs!

Ondertussen danst ie op dezelfde feestjes 🤣 dus zijn we allebei van huis en komen elkaar tegen, èn kookt ie de heerlijkste gerechten. Mèt plating … want het moet wel mooi!

My all time favorite. ❤️ thanks menneke!

Anne van den Heuvel - Art & Design

01/09/2026

🤪 OH WAT KNAP ANNE, DAT JE DAT ALLEMAAL ALLEEN DOET.

Nou weet je, ik kan het heelzekerweten echt niet allemaal alleen. Jij wel?

Mensen zien mij vaak als een superzelfstandige vrouw die haar eigen boontjes wel dopt. En om de haverklap hoor ik: “Wat knap dat jij dat allemaal alleen doet.”

Nou bén ik vrij veel alleen en doe ik vrij veel alleen. Dat komt vooral doordat ik goed met mezelf door één deur kan, wat kluizenaarsscales heb en ik nou eenmaal zo’n soort van ‘eenzaam beroep’ heb gekozen als eenpitter in mijn ontwerp/kunstenaarspraktijk.

Mijn leven zou er echter compleet anders uitzien zonder de mensen om mij heen.

Mijn moeder, mijn vader en mijn zoon Indigo helpen mij met grote regelmaat. We zeggen soms gekscherend: het lijkt wel een familiebedrijf. En er zijn nog veel meer mensen die regelmatig hun handen uitsteken of die ik vraag of inhuur om mij ergens mee te helpen.

Dus ik dacht: het wordt eens tijd om jullie de komende tijd kennis te laten maken met mijn hulpbronnen. Met de mensen die achter de schermen meehelpen, meedenken, oplossen, dragen, bouwen, na**en, tellen, adviseren, luisteren en inspringen.

Misschien is zelfstandigheid uiteindelijk ook weten wie je kunt bellen en … die ook daadwerkelijk durven bellen. Want ja hoor, ook hier in huis liggen klusjes soms veel te lang te wachten omdat ik eerst denk dat ik ze zelf wel ga oplossen en vervolgens veel te laat iemand bel die het waarschijnlijk binnen 20 minuten gefixt heeft.

Dus ja, ik kan veel en ik doe heel veel zelf, ik kan en doe het allerminst alleen.

Daarbij geloof ik dat mensen het beste dingen kunnen doen waar ze goed in zijn. En dat ik het beste de dingen kan doen waar ik goed in ben. Er zijn namelijk heel veel dingen die andere mensen serieus heel veel beter kunnen dan ik 🙃🤣 En dat is toch fijn. Je hoeft als mens tenslotte ook niet helemaal overal goed in te zijn om veel dingen voor elkaar te krijgen.

Ik ben benieuwd. Hoe zit dat bij jou? Ben jij goed in hulp vragen en dingen uit handen geven? Of probeer jij alles zelf te fixen en uit te vogelen?

27/08/2026

OF IK SPECIALE INSPIRATIE BRONNEN HEB? JA ZEKER, EEN STUK OF 10.000.

Vandaag het vervolg van de interview vraag van gisteren voor het tijdschrift Stitch & Quilt.

“Inspiratiebronnen” is voor mij eigenlijk een te klein begrip. Ik heb al jaren dezelfde onderstroom. Structuur, ritme, logica, herhaling, natuur versus cultuur, reizen, wandelen, leren, taal, mensen en materiaal keren steeds terug. Inspiratie is overal en geïnspireerd leven komt van binnenuit. Althans dat geloof ik.

En daar hoort soms wat rebellie bij. Niet rebellie om dwars te zijn. Eerder mijn behoefte om vanzelfsprekendheden open te breken, andere vragen te stellen en proefondervindelijk te ontdekken wat er óók mogelijk is, dromen, durven, doen, omwegen maken, leren van ervaringen en mij moeilijk in 1 discipline laten vangen.

ZEG ANNE, HEB JE SPECIALE INSPIRATIEBRONNEN OF DRIJFVEREN?
Mijn grootste drijfveer? Dat is natuurlijk: DE WERELD MOOIER KLEUREN.
In de allerbreedste zin van het woord.
Dat gaat voor mij veel verder dan mijn kunstenaarschap. Het gaat over hoe ik probeer te leven. Hoe ik omga met mijn medemensen, met de aarde en met mezelf. Dat laatste is overigens een voortdurend leerproces. 😉

Ik wil iets toevoegen. Iets mooier, liefdevoller, beter, zachter, slimmer, kleurrijker of betekenisvoller achterlaten dan ik het aantrof. Dat kan een kunstwerk zijn, een ruimte, een gesprek, een ontmoeting, een idee of iets heel kleins voor iemand die toevallig mijn pad kruist.
Inspiratie vind ik eigenlijk overal. Dat is ook niet iets wat ik uit en aan kan zetten. Het is er gewoon. Altijd. Geïnspireerd leven komt voor mij vooral van binnenuit. Het is een soort onzichtbare, rusteloze, bedachtzame, spontane, soms nagenoeg orgastische kracht die me voortdurend laat kijken, zien, voelen, onderzoeken, leren, spelen, creëren, dromen, durven en doen.

Ik kan volledig gefascineerd raken door boomschors, wortelstelsels, aardlagen, mossen, water, licht, architectuur, oude ornamenten, mozaïeken, een stuk textiel, een bijzonder gebouw, de manier waarop mensen zich gedragen of een maatschappelijk vraagstuk waarvan ik denk: hè? Waarom hebben we dit eigenlijk zo georganiseerd?
Structuren fascineren me al mijn hele leven. Structuren in de natuur en structuren die wij als mensen maken. Ritme, logica, herhaling, verhoudingen, contrast, overlapping en gelaagdheid. Ik kan kilometers lopen en tegelijkertijd millimeters bereizen. Juist in heel kleine dingen kunnen complete werelden zitten.

En ik leer verschrikkelijk graag. Kunst, psychologie, filosofie, kleurpsychologie, neuro esthetiek, akoestiek, architectuur, natuur, welzijn, Feng Shui, oude wijsheden, nieuwe wetenschap, vakmanschap, maatschappelijke ontwikkelingen… gooi het bij mij maar op tafel. Ik vind het heerlijk om kennis uit totaal verschillende werelden bij elkaar te brengen en vervolgens verbanden te ontdekken die eerst helemaal niet zo vanzelfsprekend leken.

Daar zit trouwens ook een behoorlijke rebel in mij.
Ik neem dingen zelden klakkeloos aan omdat “we het nu eenmaal zo doen”. Dan word ik juist nieuwsgierig. Waarom doen we het zo? Voor wie werkt dit eigenlijk? Wat gebeurt er als we het omdraaien? Wat zien we over het hoofd? Kan het menselijker? Gezonder? Mooier? Slimmer? Liever? Leuker? Minder omslachtig? Kan kunst hier iets zichtbaar maken wat we vanuit de gebruikelijke invalshoek missen?

Ik houd van die plekken waar het een beetje schuurt. Misschien komt daar ook mijn behoefte vandaan om me nooit helemaal in 1 hokje te laten stoppen. Autonome kunst, design, textiel, kleur, akoestiek, interieur, wetenschap, welzijn, Community Art, maatschappelijke vraagstukken… Voor mij zijn het helemaal geen afzonderlijke werelden. Ze gaan allemaal over hoe wij als mens leven, waarnemen, voelen en ons verhouden tot onze omgeving en tot elkaar. We hebben het 24/7 met elkaar te doen hè, hier op onze aardkloot. Laten we dat dan in ieder geval proberen zo mooi als mogelijk te doen als intentie!

Mensen zijn daarin een enorme inspiratiebron. Ik werk graag mét mensen en vóór mensen. Ik kan geraakt worden door hun verhalen, hun eigenaardigheden, hun kwetsbaarheid, hun veerkracht en hun totaal verschillende manieren om naar dezelfde werkelijkheid te kijken. Tegelijkertijd kan ik een behoorlijke sociale tax ervaren en zijn er/ken ik maar een klein aantal mensen waarmee ik me hele dagen zou kunnen omgeven.

De natuur blijft natuurlijk mijn onuitputtelijke bibliotheek. Als ik loop, komt mijn hoofd tot rust en in beweging. De traagheid van mijn stappen tegenover de snelheid van mijn brein werkt wonderlijk goed. Ik kijk naar de wind door het gras, patronen in boomschors, wolken, water, kleuren, seizoenen, groei en verval. De natuur laat voortdurend zien dat schoonheid en imperfectie, orde en chaos prima tegelijkertijd kunnen bestaan en dat groei en verval zelfs op hetzelfde moment kunnen plaatsvinden.

Uiteindelijk zit er echt niet in alles wat ik doe een diepere betekenis. Ik ben gewoon een mens zoals ieder ander en in dit leven heb ik kennelijk de afslag ‘creatief ondernemer’ genomen. Wie weet ben ik in een parallel universum wel een bioloog, piraat, prinses… weten wij veel…

Wel wil ik met alles wat ik doe onderzoeken wat er mogelijk is.
Wat kan kunst dóén? Wat doet kleur met ons? Wat doet een ruimte met ons welzijn? Hoe beïnvloedt geluid ons? Hoe kan materiaal een herinnering dragen? Hoe kunnen kunst en creativiteit mensen verbinden? Hoe kan een kunstenaar een totaal ander perspectief openen binnen een complex maatschappelijk vraagstuk?
Dus speciale inspiratiebronnen? Jazeker. Een stuk of 10.000.
Mijn nieuwsgierigheid is waarschijnlijk de motor. Mijn rebelse aard zorgt dat ik vragen blijf stellen. Mijn liefde voor mensen en de aarde geeft richting.
En DE WERELD MOOIER KLEUREN is uiteindelijk waarom ik het allemaal doe.

Dus. of ik speciale inspiratiebronnen heb? Jazeker. Een stuk of 10.000.

Mijn nieuwsgierigheid is waarschijnlijk de motor. Mijn liefde voor de aarde, mensen en schoonheid de richting.

En DE WERELD MOOIER KLEUREN is uiteindelijk waarom ik het allemaal doe.

Anne van den Heuvel - Art & Design

18/10/2026

16/10/2026

21/09/2026

17/09/2026

17/09/2026

16/09/2026

01/09/2026

27/08/2026

Adres

Telefoon

Website

Meldingen

Contact Opnemen Met Het Museum

Snelkoppelingen

Delen

Categorie

Verzoek om vermelding te verwijderen