06/02/2026
https://e-thessalia.gr/i-zografos-ntora-chrysocho-di-livanoy-kai-oi-filoi-tis-kallitechnes-afieromatiki-ekthesi-sto-kentro-technis-tzortzio-nte-kiriko/amp
Έκθεση – αφιέρωμα στη ζωγράφο της πόλης, γνωστή προσωπικότητα του πολιτισμού και χαρισματική δασκάλα Ντόρα Χρυσοχοΐδη-Λιβανού [Βόλος 1924-2017] εγκαινιάζεται την ερχόμενη Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου , στις 19.00, στο Κέντρο Τέχνης Τζόρτζιο ντε Κίρικο (ισόγειο).
Η έκθεση είναι μια πρωτοβουλία του Μουσείου Αλέξανδρου Κ. Δάμτσα του Δήμου Βόλου που διοργανώνεται σε συνεργασία με την Αντιδημαρχία Πολιτισμού & Μουσείων του Δήμου Βόλου και πραγματοποιείται με τη συμπλήρωση των 100 χρόνων από τη γέννησή της ζωγράφου.
Η επιμέλεια της Έκθεσης είναι της δρ Κοινωνιολογίας Τέχνης Χρύσας Δραντάκη.
Η Ντόρα Χρυσοχοΐδη-Λιβανού, μαθήτρια του κορυφαίου Έλληνα ζωγράφου Κωνσταντίνου Παρθένη, συμφοιτήτρια και φίλη μεγάλων καλλιτεχνών όπως ο Παναγιώτης Τέτσης, Γιάννης Γαΐτης, Φιλόλαος, Γιώργος και Τόνια Νικολαΐδη, και πολλοί άλλοι, υπήρξε φίλη και σύμβουλος στην επιλογή έργων του Βολιώτη συλλέκτη και δωρητή Αλέξανδρου Δάμτσα. Ένα και μοναδικό πορτραίτο, εμβληματικό της συλλογής, που απέκτησε ο Α.Δάμτσας λίγο πριν τη ανεκτίμητη δωρεά του στο Δήμο Βόλου, στάθηκε η αφορμή για τη σύλληψη της ιδέας της έκθεσης. Το εμβληματικό πορτραίτο απεικονίζει ένα νέο που κρατά ένα κουνέλι, γόνο γνωστής οικογένειας της πόλης που έφυγε τραγικά από τη ζωή. Τα υπόλοιπα έργα της έκθεσης προέρχονται από την οικογένεια της και συλλογές φίλων. Για την πιο άρτια αφήγηση η έκθεση εμπλουτίζεται από έργα συμφοιτητών καλλιτεχνών της ζωγράφου ή φίλων καλλιτεχνών από το Βόλο, ακόμη και με έργα μαθητών της, μετέπειτα γνωστών καλλιτεχνών.
Η Ντόρα Χρυσοχοΐδη-Λιβανού γεννήθηκε στο Βόλο το 1924.
Πατέρας της ο τραπεζίτης και βιομήχανος Αλέξανδρος Χρυσοχοΐδης με καταγωγή από την οικογένεια του Φιλικού Γιάννη Δήμου από τις Μηλιές και από τον Ασπροπόταμο Πίνδου. Η καταγωγή από την πλευρά της μητέρα της ήταν από το γένος Τσιμώνου-Ζησάκη από την Πορταριά.
Μαθήτευσε στα “Εκπαιδευτήρια Μίνας Αηδονοπούλου”, σχολείο με μεγάλη ακτινοβολία στην Αθήνα. Ως μαθήτρια, στα γυμνασιακά της χρόνια, κατά την κατοχή, έγινε από τους πρωτεργάτες του φημισμένου κουκλοθέατρου “Μπαρμπά-Μυτούσης” , όπου συνεργάστηκε με την Άλκη Ζέη, μαθήτρια μεγαλύτερης τάξης, που έγραφε τα κείμενα και η ίδια κατασκεύαζε τις κούκλες, φίλες έκτοτε.
Από τότε γεννιέται η χαρά της δημιουργίας και αποφασίζει να σπουδάσει στην “Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών” [1943-1947]. Εκτός από το Εργαστήριο Ζωγραφικής με τον Κ.Παρθένη, παρακολούθησε και το Εργαστήριο Χαρακτικής με καθηγητή τον Γιάννη Κεφαλληνό. Συμφοιτητές και φίλοι της στη Σχολή οι Γιάννης Γαΐτης, Παναγιώτης Τέτσης, Ιάσων Μολφέσης, Γιάννης Βαρλάμος, η Ανθούλα Σταυριανού, Καίτη Αντύπα, οι γλύπτες Γιώργος Νικολαΐδης, Φιλόλαος( Τλούπας), η χαράκτρια Τόνια Δενδρινού-Νικολαΐδη κά.
Στα δύσκολα χρόνια της δεκαετίας 40-50 θα ζήσει στον πνευματικό πυρήνα της αθηναϊκής ζωής. Μαζί της “από μικρά παιδιά” ο σύντροφός της Απόστολος Λιβανός, ο γνωστός δικηγόρος. Φίλοι τους ποιητές και καλλιτέχνες, ο Μίλτος Σαχτούρης, ο Γιώργος Μαυροΐδης, ο Γιάννης Τσαρούχης, ο Νίκος Εγγονόπουλος, το ζεύγος Ελένης & Γ. Βακαλό, το ζεύγος Φίλιππου & Τιτίνας Κουτσίνα.
Στο Βόλο θα επιστρέψει 26 χρονών και θα διδάξει αρχικά στο ιδιωτικό “Λύκειο Αποστόλου” καλλιτεχνικά μαθήματα και κουκλοθέατρο.
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 θα διδάξει το μάθημα του Ελεύθερου Σχεδίου στο Τμήμα Διακοσμητών των Επαγγελματικών Σχολών του Επιμελητηρίου Μαγνησίας.
Θα γίνει συνεργάτης στο εκπαιδευτικό τμήμα του “Καλλιτεχνικού Εντευκτηρίου”, μια σημαντική ιδιωτική πρωτοβουλία, που ιδρύθηκε το 1975, όπου θα διδάξει αφιλοκερδώς και θα είναι η υπεύθυνη του εκπαιδευτικού προγράμματος. Εκεί διδάχτηκαν από την ίδια και πλήθος παιδιών και νέων, όπως η ιστορικός τέχνης Βάσια Καρκαγιάννη, και αξιόλογοι καλλιτέχνες στο μέλλον, όπως ο εικαστικός Αλέξανδρος Ψυχούλης, η γλύπτρια Άννα Βερβέτη, ο Αλέξανδρος Τζήμερος, ο Γιώργος Ζήσης, η Κατερίνα Ξανθά, η σχεδιάστρια κοσμημάτων Ουρανία Χρηστάκη κά.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 θα συμμετάσχει στην πρώτη ομάδα δασκάλων-καλλιτεχνών στα “Ελεύθερα Εργαστήρια” του Καλλιτεχνικού Οργανισμού Δήμου Βόλου (1987-1991).
Το 1967 λειτούργησε με την φίλη της Έρση Σαράτση, την Πρόεδρο του “Συλλόγου Φιλοτέχνων Βόλου, το κατάστημα “Γωνιά Τέχνης” που παραχωρήθηκε μετά από κάποιο διάστημα στο γνωστό λαογράφο Κίτσο Μακρή.
Εκτός από το διδακτικό της έργο η Ντόρα Λιβανού συμμετείχε στην Επιτροπή του Δήμου Βόλου γα την έγκριση σχεδίων του νέου Δημαρχείου του Βόλου από τον Δημήτρη Πικιώνη.
Από τις αρχές του 60 επίσης ήταν από τους καλλιτέχνες που ανέλαβαν την κατασκευή των αρμάτων για το Καρναβάλι της πόλης.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 ήταν μέλος της τριμελούς επιτροπής με τον Κίτσο Μακρή και τον ζωγράφο Δημήτρη Ψυχούλη για την επιλογή έργων και τη μόνιμη παρουσίαση της Δημοτικής Συλλογής σε αίθουσα του Δημαρχείου.
Υπήρξε μέλος της πρώτης “Συμβουλευτικής Επιτροπής της Σχολής Εφαρμοσμένων Τεχνών” του Δήμου Βόλου (1996-1994), που μετεξελίχθηκε στο Δημοτικό ΙΕΚ, καθώς και της “Εικαστικής Επιτροπής του Δήμου Βόλου” για τους διαγωνισμούς μνημείων. Επίσης υπήρξε μέλος της Τιμητικής Επιτροπής για το Συμπόσιο Γλυπτικής του Αναύρου το 1988.
Το προσωπικό της έργο ελάχιστο, αφού ζωγράφιζε μέχρι το 1962, προτιμούσε τη διδασκαλία. Συνεργάστηκε με τον λαογράφο Κίτσο Μακρή στη φιλοτέχνηση και εικονογράφηση εκδόσεων.
Έργα της ανήκουν στη Δημοτική Πινακοθήκη Αθηνών, στο Μουσείο Αλέξανδρου Κ.Δάμτσα του Δήμου Βόλου και σε ιδιωτικές συλλογές.
Κόρη της είναι η Υπατία-Μαρίνα Λιβανού-Ιωάννου και εγγόνια της οι Φοίβος και Ρωμανός Ν.Ιωάννου.
Η Ντόρα Λιβανού υπήρξε μία εξέχουσα μορφή της μεταπολεμικής πολιτιστικής ζωής του Βόλου για μια τριακονταετία. Έφυγε από τη ζωή στις 11 Απριλίου 2017.
Στην έκθεση εκτός από τα έργα της ίδιας παρουσιάζονται έργα των φίλων της καλλιτεχνών:
Γιώργου Μαυροΐδη, Γιάννη Γαΐτη, Παναγιώτη Τέτση, Γιώργου Βαρλάμου, Τόνιας Νικολαΐδη, Ανθούλας Σταυριανού, Τιτίνας Κουτσίνα, Θανάση Ακριβόπουλου, Παλαιολόγου Θεολόγου, Γιάννη Μιχαηλίδη, Αλέξανδρου Ψυχούλη, Γιάννη Παπαϊωάννου, Αφροδίτης Πάσχου, Νίτας Οικονόμου, Γιώργου Ζήση και της ιστορικού τέχνης Βάσιας Καρκαγιάννη-Καραμπελιά.
Η δωρεά του συμπολίτη καπνεμπόρου Αλέξανδρου Κ.Δάμτσα στο Δήμο Βόλου το 1998, αποτελεί κληροδότημα και ίδιον ΝΠΔΔ του Δήμου Βόλου με την επωνυμία “Μουσείο Αλέξανδρου Κ.Δάμτσα του Δήμου Βόλου”. ‘Έδρα του οι 3 όροφοι του Κέντρο Τέχνης Τζόρτζιο ντε Κίρικο. Όπως είναι γνωστό από το 1998 έως το 2002 παρουσιάστηκε στους 3 ορόφους το σύνολο των 365 έργων της δωρεάς. Στο εξής παρουσιάζονταν θεματικές εκθέσεις με έργα του Μουσείου. Η αφιερωματική έκθεση της Ντόρας Χρυσοχοΐδη-Λιβανού αποτελεί την πρώτη μονογραφική έκθεση του Μουσείου με αφορμή έργο της δωρεάς. Είναι η μοναδική έκθεση της και παρουσιάζεται ως οφειλή και απόδοση τιμής για το καλλιτεχνικό, εκπαιδευτικό έργο της και την προσφορά της στην πόλη. Θερμές ευχαριστίες σε όσους συνέβαλαν στην υλοποίησή της.
Διάρκεια έκθεσης έως 6/3/2026
Ωράριο λειτουργίας:
Kαθημερινά 11.00-13.00 (εκτός Κυριακής)
Τρίτη και Παρασκευή 18.30-20.30 και
Σάββατο 11.30-13.30.
Σημειώνεται ότι εντός του α’ τετραμήνου του τρέχοντος έτος, ανακαινίζονται οι όροφοι του Κέντρου Τέχνης Τζόρτζιο Ντε Κίρικο, έτσι ώστε να φιλοξενούνται μόνιμα τα έργα της Συλλογής Δάμτσα και να είναι διαθέσιμα καθημερινά στο κοινό και τους επισκέπτες της πόλης.
Mε Ελενα Αντωνοπουλου
Έκθεση – αφιέρωμα στη ζωγράφο της πόλης, γνωστή προσωπικότητα του πολιτισμού και χαρισματική δασκάλα Ντόρα Χρυσοχοΐδη-Λιβανού [Βόλος 1924-2017] εγκαινιάζεται την …
