Φίλοι του Χώρου Μνήμης Αντιδικτατορικής Αντίστασης 1967-1974 Θεσσαλονίκη

13/05/2026

Προς τα μέλη και τους φίλους της Εταιρείας μας
Σας επενθυμίζουμε ότι η ενδιαφέρουσα ομιλία του ιστορικού - αναπληρωτή καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Νικόλα Μανιτάκη, θα πραγματοποιηθεί αύριο Πέμπτη (14/5/26) στις 7 μμ , στο Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης, με θέμα τον αντιστασιακό αγώνα της Γαλλίας την περίοδο της δικτατορίας (1967-1974). Στην ίδια αίθουσα λειτουργεί και η σημαντική έκθεση "Η αντιδικτατορική συλλογή της οικογένειας Μεϊνό, 1967-1974'', στο πλαίσιο της οποίας οργανώθηκε η εκδήλωση - ομιλία από τους συνδιοργανωτές της έκθεσης στους οποίους συμμετέχει και η Εταιρεία μας.
Η είσοδος είναι ελεύθερη και η ομιλία θα είναι στα ελληνικά.

09/05/2026

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΝΙΚΟΛΑ ΜΑΝΙΤΑΚΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΓΑΛΛΙΑΣ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ ΣΤΟ ΓΑΛΛΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ

Σας καλούμε στην ομιλία του αναπληρωτή καθηγητή του τμήματος Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Νικόλα Μανιτάκη, που θα γίνει την Πέμπτη 14 Μαΐου 2026 στις 7 μ.μ. στο Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης. Η ενδιαφέρουσα διάλεξη έχει ως θέμα τις σχέσεις Ελλάδας και Γαλλίας την περίοδο της δικτατορίας και πραγματοποιείται στο πλαίσιο της έκθεσης «Aidez le peuple grec: Η αντιδικτατορική συλλογή της οικογένειας Meynaud 1967-1974», που θα είναι ανοιχτή ως τις 23 Μαϊου στο Γαλλικό Ινστιτούτο.
Ο ιστορικός καθηγητής στην ομιλία του με τίτλο «Ελλάς-Γαλλία-Συμμαχία: ο αντιστασιακός αγώνας στη Γαλλία την περίοδο της δικτατορίας (1967-1974)» θα επιχειρήσει να φωτίσει άγνωστες πτυχές των ελληνογαλλικών σχέσεων κατά τα έτη 1967-1974 δίνοντας απαντήσεις σε μια σειρά από ερωτήματα:
Ποια πολιτική ακολούθησαν τα προηγούμενα χρόνια οι κυβερνήσεις Ντε Γκολ και Πομπιντού έναντι του αυταρχικού καθεστώτος μετά την πραξικοπηματική επιβολή του; Ποια στάση κράτησε ειδικότερα η Γαλλία στην κρίσιμη ψηφοφορία αποπομπής της Ελλάδας από το Συμβούλιο της Ευρώπης το Δεκέμβριο του 1969; Πως εξηγείται η γαλλική προέλευση του τανκς που γκρέμισε την πύλη του Πολυτεχνείου, το Νοέμβριο του 1973; Ποιο ρόλο διαδραμάτισαν Γάλλοι πολιτικοί και Έλληνες αυτοεξόριστοι αντιφρονούντες στην απελευθέρωση και στη διαφυγή στο Παρίσι του εκτοπισμένου Μίκη Θεοδωράκη τον Απρίλιο του 1970; Ποιες μορφές πήρε εν γένει ο αντιστασιακός αγώνας στη Γαλλία ενάντια στη Χούντα κατά τη διάρκεια της Επταετίας και σε ποιο βαθμό υπήρξε αποτέλεσμα ελληνογαλλικών συμπράξεων;

Ο Νικόλας Μανιτάκης είναι αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Γαλλικής Γλώσσας και Φιλολογίας (ΤΓΓΦ) του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ). Σπούδασε ιστορία στο πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και είναι διδάκτωρ Ιστορίας της Ecole des Hautes Etudes en Sciences Sociales (E.H.E.S.S.). Ειδικεύεται, μεταξύ άλλων, στην ιστορία των ελληνογαλλικών σχέσεων, της πολιτιστικής διπλωματίας και των φοιτητικών μεταναστεύσεων. Είναι συνεπιμελητής του βιβλίου Ματαρόα 1945: από το μύθο στην ιστορία (Ασίνη 2018) και συγγραφέας του βιβλίου Το Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών 1915-1961 (Ασίνη, 2022).

Η Εταιρεία μας, ως συνδιοργανώτρια στην έκθεση της οικογένειας Μεϊνό, καλεί τα μέλη και τους φίλους της να παρακολουθήσουν ιδιαίτερα την διαφωτιστική ομιλία τιμώντας παράλληλα τον συμπατριώτη μας καθηγητή για την ευγενή συμμετοχή του στις εκδηλώσεις μας.

Η είσοδος είναι ελεύθερη. Γαλλικό Ινστιτούτο, Λεωφόρος Στρατού 2α. Αίθουσα Αλλατίνι-Ντασσό.

08/05/2026

58 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΓΙΩΡΓΗ ΤΣΑΡΟΥΧΑ
Αύριο Σάββατο 9 Μαϊου 2026 και ώρα 10 το πρωί η Εταιρεία μας σε ένδειξη τιμής και μνήμης του Αγωνιστή θα καταθέσει λίγα λουλούδια στον τάφο του στο κοιμητήριο της Ευαγγελίστριας. Παρακαλούμε τα μέλη και τους φίλους μας να παραστούν στην εκδήλωση μνήμης.
Συνηγορούμε στο αίτημα του Σ.Φ.Ε.Α. «ο ‘Χώρος Μνήμης για την Αντιδικτατορική Αντίσταση’ του Σ.Φ.Ε.Α. 1967-1974, - στο σημερινό Πολεμικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, εκεί όπου μαρτύρησε ο Γιώργης Τσαρουχάς, καθώς και πολλοί/ές συναγωνιστές/τριες του, πρέπει να ανακηρυχθεί σε χώρο Ιστορικής Μνήμης της Αντιδικτατορικής Αντίστασης, όπως συνέβη και με το πρώην ανακριτικό κολαστήριο του ΕΑΤ-ΕΣΑ στην Αθήνα (Πάρκο Ελευθερίας).
Συνημμένα το ενημερωτικό δελτίο του ΣΦΕΑ για τη μαύρη επέτειο της δολοφονίας του Τσαρουχά.

«58 χρόνια συμπληρώνονται στις 9 Μαΐου 2026 από τη δολοφονία το 1968 στο άντρο της
χουντικής ΚΥΠ Θεσσαλονίκης – σήμερα Πολεμικό Μουσείο - του βουλευτή της ΕΔΑ Γιώργη
Τσαρουχά, ηγετικού στελέχους του αντιδικτατορικού κινήματος στη Βόρεια Ελλάδα, επικεφαλής του κλιμακίου του παράνομου τότε ΚΚΕ στη Θεσσαλονίκη.
Ο Γιώργης Τσαρουχάς, που ξεψύχησε στα νύχια των βασανιστών της χούντας, υπήρξε μια σεμνή μορφή, ένας 'Άγιος της Άριστεράς', με αδιάκοπη συμμετοχή στην πρώτη γραμμή των κοινωνικών και πολιτικών αγώνων από τα μαθητικά του ακόμα χρόνια έως τη δολοφονία του σε ηλικία 56 ετών.
O Γιώργης Τσαρουχάς γεννήθηκε το 1912 στην Αδριανούπολη και μετά τη Μικρασιατική
καταστροφή η οικογένειά του εγκαταστάθηκε το 1924 στην Καρπερή Σερρών.
Ως φοιτητής της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ, διώχθηκε για τη συνδικαλιστική του δράση από τη μεταξική δικτατορία και μεταγράφηκε στη Νομική Αθήνας. Στη διάρκεια της τριπλής Κατοχής αναδείχθηκε γραμματέας του ΕΑΜ Αν. Μακεδονίας. Με την απελευθέρωση γίνεται Νομάρχης Καβάλας. Τον Αύγουστο του 1945, ο Γιώργος Τσαρουχάς συλλαμβάνεται και εκτοπίζεται στη Γυάρο, ενώ το 1953 μεταφέρεται στον Αϊ-Στράτη. Απελευθερώθηκε το 1961 και λίγους μήνες αργότερα εκλέχτηκε βουλευτής Καβάλας της ΕΔΑ.
Στις 22 Μαΐου 1963, λίγο πριν οι παρακρατικοί τραμπούκοι υπό την επίβλεψη της τοπικής ηγεσίας της Χωροφυλακής δολοφονήσουν στη Θεσσαλονίκη τον βουλευτή της ΕΔΑ Γρηγόρη Λαμπράκη, τραυμάτισαν σοβαρά στο κεφάλι τον Γιώργη Τσαρουχά, τότε βουλευτή της ΕΔΑ. Οχι μόνο δεν πτοήθηκε από το χτύπημα που δέχτηκε, αλλά και συνέχισε τον αγώνα για τον εκδημοκρατισμό της χώρας.
Τις πρώτες κιόλας ημέρες από την επιβολή της επτάχρονης δικτατορίας, μαζί με μέλη και στελέχη της Αριστεράς που είχαν διαφύγει τη σύλληψη, ιδρύουν το 'Πατριωτικό Άντιδικτατορικό Μέτωπο Θεσσαλονίκης' και τίθεται επικεφαλής του.
Στις αρχές Μαΐου του 1968, καθώς κατευθύνεται στην Αθήνα, στα διόδια της Λεπτοκαρυάς όργανα της Εθνικής Ασφάλειας τον συλλαμβάνουν και τον παραδίδουν στους δήμιους της χουντικής ΚΥΠ, που τον βασανίζουν μέχρι θανάτου. Οι χουντικές αρχές ανακοινώνουν ως αιτία θανάτου ‘καρδιακή προσβολή’!
Η δίκη για τη δολοφονία του Γιώργη Τσαρουχά έγινε μετά από τρεις αναβολές στο Μικτό
Κακουργιοδικείο Θεσσαλονίκης, το Μάιο και Ιούνιο του 1979, με κατηγορούμενους υψηλόβαθμους αξιωματικούς του Στρατού και της Χωροφυλακής, που ευθύνονταν για την σύλληψη, τα βασανιστήρια και τον θάνατο του Τσαρουχά στο κολαστήριο της ΚΥΠ, όπως διαπίστωσε από φίλμ που βρήκε στη Σήμανση ο ανακριτής Ηλιάδης, μετά την πτώση της δικτατορίας.
Η δικαστική έρευνα το μόνο που ξεκαθάρισε αμετάκλητα ήταν ότι ο θάνατος του προήλθε από τα πλήγματα των βασανιστών του και όχι από 'χρόνια καρδιοπάθεια'. Ετσι καταδικάστηκαν μόνο πέντε ανώτεροι και ανώτατοι αξιωματικοί που κατηγορούνταν για 'ηθική αυτουργία, συνέργεια και κατάχρηση εξουσίας'. Ακολούθησε μία ακόμη δίκη το 1982 στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης, το οποίο μείωσε τις αρχικές ποινές!
58 χρόνια μετά, ο ‘Χώρος Μνήμης για την Αντιδικτατορική Αντίσταση’ του Σ.Φ.Ε.Α. 1967-1974, - στο σημερινό Πολεμικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, εκεί όπου μαρτύρησε ο Γιώργης Τσαρουχάς, καθώς και πολλοί/ές συναγωνιστές/τριες του, πρέπει να ανακηρυχθεί σε χώρο Ιστορικής Μνήμης της Αντιδικτατορικής Αντίστασης, όπως συνέβη και με το πρώην ανακριτικό κολαστήριο του ΕΑΤ-ΕΣΑ στην Αθήνα (Πάρκο Ελευθερίας).
Ο Σ.Φ.Ε.Α. 1967-1974 τιμώντας τη μνήμη του, θα καταθέσει στεφάνι στον τάφο του, στα
κοιμητήρια Ευαγγελιστρίας, το Σάββατο 9/5/2026, στις 10 π.μ.»

02/05/2026

ΥΠΟΘΕΣΗ ΡΟΥΚΟΥΝΑΚΗ,
η αυτοπυρπόληση του φοιτητή του ΑΠΘ στα χρόνια της χούντας

Μια ηρωική και συνάμα τραγική πράξη, που και αυτή έγινε γνωστή και αποκαλύφθηκε σε όλες τις δραματικές διαστάσεις της μεταπολιτευτικά, είναι η αυτοπυρπόληση στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης την παραμονή της Πρωτομαγιάς του 1971, του φοιτητή της Οδοντιατρικής σχολής Νίκου Ρουκουνάκη, ως έσχατη διαμαρτυρία κατά της χούντας. Το δραματικό γεγονός με διαμαρτυρόμενο κατά της δικτατορίας και θύμα τον 28χρονο τελειόφοιτο της Οδοντιατρικής από την Κρήτη, έλαβε χώρα σε πάροδο της πανεπιστημιούπολης κοντά στην Πολυτεχνική σχολή το βράδυ της 30ης Απριλίου 1971, φωνάζοντας συνθήματα κατά της χούντας των συνταγματαρχών.
Τα πραγματικά αίτια καλύφθηκαν από τις αστυνομικές και ιατροδικαστικές αρχές και ο φρικτός θάνατος του Ρουκουνάκη στο αστυνομικό δελτίο των εφημερίδων καταγράφηκε ως 'αυτοκτονία'. Τα όργανα της χούντας άσκησαν πιέσεις και στους συγγενείς του ήρωα να δηλώσουν ότι το θύμα είχε ψυχολογικά προβλήματα. Συμφοιτητές του και φίλοι που τον γνώριζαν και συνειδητοποίησαν τα πραγματικά περιστατικά του θανάτου του, συγκεντρώθηκαν την επόμενη μέρα στο χώρο της θυσίας και διαμαρτυρήθηκαν ανοιχτά για τη «δολοφονία» του συμφοιτητή τους εκφράζοντας την οργή τους κατά της χούντας. Οι διαμαρτυρόμενοι φοιτητές διαλύθηκαν βίαια από όργανα της χούντας, ενώ η πρυτανεία του ΑΠΘ δεν πήρε καμιά θέση για το θλιβερό συμβάν.
Μετά τη μεταπολίτευση 307 φοιτητές της Οδοντιατρικής σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, σε συγκέντρωση με αίτημα την αποχουντοποίηση στη σχολή τους, υπέγραψαν ένα υπόμνημα με το οποίο κατήγγειλαν ότι η στρατιωτική χούντα και οι συνεργάτες της καθηγητές στο πανεπιστήμιο ήταν αυτοί που οδήγησαν στην απόγνωση και την αυτοκτονία τον φοιτητή Νίκο Ρουκουνάκη.
Στο υπόμνημά τους οι φοιτητές, τόνιζαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Πάνω από 230 φοιτητές της Οδοντιατρικής του ΑΠΘ εγκατέλειψαν τις σπουδές τους λόγω οικονομικού αδιεξόδου, λήξεως αναβολής στράτευσης ή εξ αυτών ψυχοσωματικών διαταραχών συνεπεία άγχους. Αποκορύφωμα αποτελεί η αυτοπυρπόληση του φοιτητή Νίκου Ρουκουνάκη (Α.Ε.Μ. 930), ο οποίος έφτασε σε ψυχικό και οικονομικό αδιέξοδο. Έχουμε χρέος, συνάδελφοι, να αποκαλύψουμε ποιοι είναι οι ηθικοί αυτουργοί αυτής της αυτοκτονίας. Λέγεται δε ότι ο συνάδελφός μας Ρουκουνάκης άφησε γράμμα που κατονόμαζε τους υπεύθυνους, το οποίο όμως ποτέ δεν είδε το φως της δημοσιότητος». [εφημ. Θεσσαλονίκη (7.9.74). Βλέπε, επίσης, περ.Επίκαιρα, τ. 30/1.2.1975 και Απόστ. Παπαγιαννόπουλου,Η Θεσσαλονίκη … εν θερμώ. Ο συγκλονιστικός 20ός αιώνας της πόλης, τ. Γ’, σελ. 1516-1517].
‘’Ζωντανός πυρσός ελευθερίας’’
Η δραματική αυτή υπόθεση παρόλο που πέρασε αρκετός καιρός, δεν έχει ερευνηθεί ικανοποιητικά και δεν έχουν φωτιστεί τελεσίδικα όλες οι πτυχές της. Νεότερη έρευνα, σε τηλεοπτική εκπομπή της ΕΡΤ3, όπου μιλούν αυτόπτες μάρτυρες, συντοπίτες του στο χωριό Κρουστάς Αγίου Νικολάου Κρήτης και παράγοντες της υπόθεσης, συγκλίνει στην παραδοχή ότι η αυτοπυρπόληση του φοιτητή Νίκου Ρουκουνάκη, που χαρακτηρίστηκε μεταπολιτευτικά ως «ο ζωντανός πυρσός της ελευθερίας», είναι ενέργεια απόγνωσης και τραγικής διαμαρτυρίας κατά του δικτατορικού καθεστώτος.
Στην εκπομπή «Αληθινά σενάρια» του Νίκου Ασλανίδη με τίτλο ‘’Θεσσαλονίκη – 17 Νοέμβρη 1973’’ που προβλήθηκε από την ΕΡΤ3 κατατέθηκαν αρκετά στοιχεία για την προσωπικότητα του Ρουκουνάκη: Ο πατέρας του ήταν καπετάνιος στο αντάρτικο κατά της γερμανικής κατοχής. Ο Νίκος μπήκε καθυστερημένα στο πανεπιστήμιο γιατί μετά το Γυμνάσιο μπάρκαρε για αρκετό καιρό σε υπερπόντια πλοία. Ως ‘’επαναστάτη’’ και ‘’αγωνιστή κατά της χούντας’’ τον χαρακτηρίζουν συμφοιτητές του και γνωστοί του. Συγγενείς και φίλοι του στην ιδιαίτερη πατρίδα του στην Κρήτη πιστεύουν ότι «τον φάγανε» και δεν αυτοπυρπολήθηκε.
Η υπόθεση δεν έχει κλείσει ακόμη, γι’ αυτό έχουν χρέος, έστω και αργά, το Πανεπιστήμιο και οι αντιστασιακοί φορείς να ξεκαθαρίσουν τη δραματική ιστορία, να αποκαταστήσουν τη θολή μνήμη για τον αγωνιστή και να τιμήσουν αναλόγως ένα ακόμη μάρτυρα κατά της απριλιανής δικτατορίας.
Μετά τη μεταπολίτευση η υπόθεση Ρουκουνάκη συμπεριλήφθηκε προς δικαστική διερεύνηση στον κατάλογο των 55 περίεργων αυτοκτονιών και «ατυχημάτων» της χούντας, χωρίς όμως αποτέλεσμα. Στον ίδιο κατάλογο μπήκε και η περίπτωση του φοιτητή της στρατιωτικής σχολής Γεωργίου Παπαγιάννη, ο οποίος έπεσε, για αδιευκρίνιστους λόγους, την παραμονή της 25ης Μαρτίου 1973 από ταράτσα πολυκατοικίας στη Θεσσαλονίκη και σκοτώθηκε.

Το βασικό κείμενο του θέματος είναι από το βιβλίο του Χρίστου Ζαφείρη ‘’Αντεθνικώς δρώντες…’’, 1971-1974, Η Θεσσαλονίκη στα χρόνια της χούντας και η εξέγερσης του Πολυτεχνείου της, Πρόλογος Δημήτρης Φατούρος, Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη 2011.

Οι ασπρόμαυρες φωτό (ατυχώς κακά φωτοαντίγραφα) είναι από το εξαιρετικό βιβλίο του Δημήτρη Βεριώνη "Θάνατοι στη Χούντα 1967-1974'', εκδόσεις Τόπος, Αθήνα 2024, όπου και εκτενές και τεκμηριωμένο κείμενο για τις συνθήκες του θανάτου του.

26/04/2026

ΑΠΟ ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΜΕΪΝΟ - Ο ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΑΣ

Εγκαινιάστηκε στις 23/4 /26 με την παρουσία αντιστασιακών και φίλων στο Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονκης η σημαντική έκθεση «Aidez le peuple grec (βοηθήστε τον ελληνικό λαό): Η αντιδικτατορική συλλογή της οικογένειας Meynaud, 1967-1974» που περιλαμβάνει ντοκουμέντα κατά της χούντας από την Ευρώπη, τον Καναδά, τις ΗΠΑ και την Αυστραλία.
Στα εγκαίνια μίλησαν εκπρόσωποι των συνδιοργανωτών : το
Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, το Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης, την Εταιρεία Φίλων του Χώρου Μνήμης της Αντιδικτατορικής Αντίστασης (1967-1974) στη Θεσσαλονίκη, τον Σύνδεσμο Φυλακισμένων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974 και το Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ, υπό την αιγίδα του Γενικού Προξενείου της Γαλλίας και του Δήμου Θεσσαλονίκης.
Χαιρέτισε επίσης η Ελένη Μεϊνό, που τίμησε με την παρουσία της την εκδήλωση.

Στον χαιρετισμό του ο πρόεδρος της Εταιρείας μας Χρίστος Ζαφείρης, μεταξύ άλλων, ανέφερε:
"Η έκθεση της οικογένειας Μεϊνό είναι ιδιαίτερα σημαντική, γιατί πέρα από την ιστορική μνήμη περιλαμβάνει ντοκουμέντα που προήλθαν από δράσεις οργανώσεων και φορέων από τρεις ηπείρους. Είναι ένα πανόραμα συμπαράστασης προς τη χειμαζόμενη Ελλάδα στα χρόνια της χούντας.
Για μας, την Εταιρεία Φίλων του Χώρου Μνήμης της αντιδικτατορικής αντίστασης, έχει διδακτική και ηθική αξία, καθώς στην εποχή μας υπάρχουν χώρες που υποφέρουν από πολέμους και δικτατορικά καθεστώτα και λαοί που αγωνίζονται για ελευθερία και δημοκρατία, και περιμένουν τη διεθνή συμπαράσταση, όπως έγινε και στην Ελλάδα στα χρόνια 1967-1974.
Αυτό ήταν και το κίνητρο της Εταιρείας μας να πάρει την πρωτοβουλία για τη μεταφορά της έκθεσης στη Θεσσαλονίκη. Εκφράζουμε και δημόσια τις θερμές ευχαριστίες προς το Ιδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για την άμεση και γενναιόδωρη ανταπόκριση.
Συγχρόνως τιμάμε την οικογένεια Μεϊνό για την πολύπτυχη αντιδικτατορική της δράση. Τους αείμνηστους, καθηγητή Ζαν Μεϊνό που ενημέρωνε τη διεθνή κοινή γνώμη με τα βιβλία του. Την ελληνίδα σύζυγό του Ελένη Ζωγράφου που ήταν γενική γραμματέας της καναδικής Επιτροπής για τη Δημοκρατία στην Ελλάδα και η ψυχή της συλλογής. Τον γιο τους Μισέλ που έγραψε τη μουσική σύνθεση «Λέρος», αφιερωμένη στον πολιτικό κρατούμενο Γεράσιμο Νοταρά.
Χαιρετίζουμε με πολλή χαρά την κόρη Ελένη Μεϊνό, που συμμετείχε σε πολλές αντιδικτατορικές δράσεις στο Κεμπέκ, και την ευχαριστούμε για την τιμητική παρουσία της απόψε καθώς και για την βοήθεια της στην έκθεση.
Ευχόμαστε η πολύτιμη συλλογή Μεϊνό, να τεθεί σύντομα στην διάθεση των ερευνητών και σε μόνιμη μουσειακή έκθεση στην Ελλάδα''.

Ωράριο λειτουργίας της έκθεσης:
Πέμπτη και Παρασκευή 18:00-21:00, Σάββατο 11:00-14:00
Αίθουσα Allatini-Dassault, Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης, Λεωφόρος Στρατού 2Α
Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.
Σημείωση: H έκθεση θα παραμείνει κλειστή την Παρασκευή 1η Μαΐου και το Σάββατο 2 Μαΐου.

19/04/2026

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΩΝ
«Aidez le peuple grec (βοηθήστε τον ελληνικό λαό):
Η αντιδικτατορική συλλογή της οικογένειας Meynaud, 1967-1974»

Εγκαίνια Έκθεσης : Πέμπτη 23 Απριλίου στις 19:00
Διάρκεια: 23 Απριλίου έως 23 Μαΐου 2026
Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης

Το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, το Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης και η Εταιρεία Φίλων του Χώρου Μνήμης της Αντιδικτατορικής Αντίστασης (1967-1974) στη Θεσσαλονίκη, με την υποστήριξη του Συνδέσμου Φυλακισμένων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967-1974 και του Τμήματος Πολιτικών Επιστημών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, παρουσιάζουν την έκθεση «Aidez le peuple grec: Η αντιδικτατορική συλλογή της οικογένειας Meynaud, 1967-1974» στο Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης. Η έκθεση τελεί υπό την αιγίδα του Γενικού Προξενείου της Γαλλίας και του Δήμου Θεσσαλονίκης.
Με επίκεντρο τον Καναδά, η οικογένεια Meynaud (Μεϊνό) ανέπτυξε έντονη δράση για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, με βασικά μέσα την πληροφόρηση και την κινητοποίηση της δημοκρατικής κοινής γνώμης, φορέων και αρχών στην Ευρώπη και την Αμερική.
Αν και για αρκετούς Έλληνες ο Γάλλος καθηγητής Jean Meynaud (Ζαν Μεϊνό) είναι γνωστός από το έργο του «Οι πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα», μεγάλη αποκάλυψη αποτελεί η συλλογή της συζύγου του Ελένης Meynaud-Ζωγράφου, μια μικρή επιλογή της οποίας αποτελεί τον κορμό της έκθεσης. Η συλλογή, η οποία περιλαμβάνει έναν σημαντικό αριθμό από έγγραφα, περιοδικά, φυλλάδια, αποκόμματα εφημερίδων, φωτογραφίες και αφίσες αντιδικτατορικών εκδηλώσεων από πόλεις τριών ηπείρων (Ευρώπη, Αμερική, Αυστραλία) αποτελεί, για τους μελλοντικούς ερευνητές της περιόδου της δικτατορίας, πολύτιμη πηγή τεκμηρίωσης για τη σημασία του αντιδικτατορικού αγώνα εκτός των ελληνικών συνόρων, ως οργανικού τμήματος μιας συνολικής προσπάθειας για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.
Η Εταιρεία Φίλων του Χώρου Μνήμης, που είχε την πρωτοβουλία να ζητήσει τη μεταφορά της έκθεσης του Ιδρύματος της Βουλής των Ελλήνων στη Θεσσαλονίκη, θεωρεί ότι τέτοιες εκδηλώσεις, που αναφέρονται στη διεθνή συμπαράσταση για τους λαούς που καταπιέζονται από κατακτητικούς πολέμους και δικτατορικά καθεστώτα, δεν έχουν μόνο ιστορικό χαρακτήρα αλλά και ανθρωπιστική και παιδαγωγική αξία σήμερα, σε μια εποχή που πλήττεται από ανάλογα φαινόμενα του παρελθόντος.
Ωράριο λειτουργίας
Πέμπτη και Παρασκευή 18:00-21:00, Σάββατο 11:00-14:00
Αίθουσα Allatini-Dassault, Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης, Λεωφόρος Στρατού 2Α
Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.
Σημείωση: H έκθεση θα παραμείνει κλειστή την Παρασκευή 1η Μαΐου και το Σάββατο 2 Μαΐου.

08/04/2026

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ ''Η ΑΝΤΙΔΙΚΤΑΤΟΡΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΉ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ MEYNAUD (ΜΕΫΝΩ) 1967-1974" ΚΑΙ ΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΣΧΑ

Προς τα μέλη και τους φίλους της Εταιρείας μας.
Όπως σας είχαμε ενημερώσει και σε προηγούμενες συναντήσεις μας, σε συνεργασία με το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία, το Γαλλικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης, τον Σ.Φ.Ε.Α 67-74, το Τμήμα Πολιτικών Επιστημών και υπό την αιγίδα του Δήμου Θεσσαλονίκης θα παρουσιαστεί η έκθεση "Aidez le peuple grec: Η αντιδικτατορική συλλογή της οικογένειας Meynaud 1967-1974".
Η έκθεση θα φιλοξενηθεί στην αίθουσα Allatini-Dassault του Γαλλικού Ινστιτούτου (Λεωφ.Στρατού 2Α) το χρονικό διάστημα από 23 Απριλίου μέχρι 23 Μαΐου 2026. Τα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνουν Πέμπτη 23 Απριλίου και ώρα 7 το απόγευμα, παρουσία και της Ελένης Μεϋνώ κόρης του Ζαν Μεϋνώ και της Ελληνίδας γυναίκας του Ελένης Ζωγράφου.
Η έκθεση παρουσιάζει πολλά ντοκουμέντα της Αντιδικτατορικής Αντίστασης και δείχνει το εύρος της μεγάλης κινητοποίησης που έγινε κατά την περίοδο της Χούντας σε Ευρώπη, Αμερική και Καναδά για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα.
Περισσότερες πληροφορίες, αφίσα και πρόσκληση για την έκθεση θα σας στείλουμε αμέσως μετά το Πάσχα.

Εκ μέρους του Διοικητικού συμβουλίου σας ευχόμαστε καλό Πάσχα με ειρήνη στον κόσμο, υγεία και αγάπη σε εσάς και τους δικούς σας.
Η πασχαλινή κάρτα έχει σταλεί από τις γυναικείες φυλακές Αβέρωφ την περίοδο της χούντας (το κτήριο έχει κατεδαφιστεί και στο χώρο του ανεγέρθηκε το δικαστικό μέγαρο Αθηνών).

02/04/2026

ΞΕΝΑΓΗΣΗ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΜΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΕΚΘΕΣΗ ΣΤΟ ΜΙΕΤ

Την περασμένη Δευτέρα (30/3) αρκετά μέλη της Εταιρείας μας συμμετείχαν στην οργανωμένη ξενάγηση που οργάνωσε το ΔΣ στην περιοδική έκθεση του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης «1967-1974. Κουλτούρες σε αντιπαράθεση. Ζωή – Τέχνη – Προπαγάνδα». Ξεναγός μας ειδική συνεργάτρια του ΜΙΕΤ, η οποία μας παρουσίασε με γλαφυρότητα τεκμήρια και έργα τέχνης που απόκεινται στις πλούσιες συλλογές του ΜΙΕΤ και άλλων φορέων, τα οποία αποτυπώνουν όχι μόνο την ιστορία της περιόδου αλλά και την ιδεολογική περιπέτεια της νεοελληνικής κοινωνίας στα ταραγμένα εκείνα χρόνια.
Η πρωτοτυπία της έκθεσης είναι ότι παρουσιάζει μέσα από τα εκθέματα και ψηφιακές οθόνες τις δύο αντίθετες κουλτούρες της επταετίας, που σύμφωνα με το δελτίο Τύπου της έκθεσης είναι: «Από την μια η κουλτούρα της αδέσμευτης σκέψης, της τέχνης, της άμεσης και έμμεσης αντίστασης, η οποία μέσω της λογοτεχνίας, του θεάτρου, του κινηματογράφου και της εικαστικής δημιουργίας αγωνιζόταν να διασώσει το δημιουργικό και κριτικό πνεύμα. Και από την άλλη ήταν η μάσκα της χουντικής βαρβαρότητας, η οποία μέσω της κρατικής προπαγάνδας, φιλολαϊκών οικονομικών μέτρων και ενός χυδαίου δήθεν πατριωτισμού επί στείρων αντικομμουνιστικών βάσεων πρόβαλλε την ελαφρότητα ως τέχνη και ως εφόδιο για την προοπτική της χώρας».
Η ενδιαφέρουσα έκθεση, με ελεύθερη είσοδο, θα λειτουργεί ως τις 24 Απριλίου.

02/02/2026

Στο κομμάτι που κόψαμε για τον Χώρο Μνήμης της Αντιδικτατορικής Αντίστασης 1967 – 1974 στο Πολεμικό Μουσείο Θεσσαλονίκης, έτυχε το φλουρί της πίτας, στην εκδήλωση της εταιρίας μας, την Κυριακή 1 Φεβρουαρίου.
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους η Ρία Καλφακάκου ως εκπρόσωπος του ΣΦΕΑ, οι αγωνιστές της αντιδικτατορικής αντίστασης Αλέκος Γρίμπας και Αδάμ Δράγας, μέλη, φίλοι και εθελοντές που στηρίζουν τις δράσεις μας.
Μετά από τον σύντομο απολογισμό δράσεων του 2025 από τον Γραμματέα Γιώργο Μπακιρτζή και την παρουσίαση του προγραμματισμού για το 2026 από τον Πρόεδρο Χρίστο Ζαφείρη, είχαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε για την δραστηριότητα της εταιρίας και την συμμετοχή μελών και φίλων.
Ευχαριστούμε τους χορηγούς που προσέφεραν τον εκλεκτό μπουφέ και τα δώρα για τους τυχερούς του φλουριού, καθώς και το Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης για την φιλοξενία.

31/01/2026