25/10/2026
🐦ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΤΩΝ ΥΓΡΟΤΟΠΩΝ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ
Ο Αργυροτσικνιάς (Ardea alba) είναι το μεγαλύτερο είδος ερωδιού, μετά το Σταχτοστικνιά, ενώ το μεγάλο μέγεθος του, σε συνδυασμό με το ολόλευκο φτέρωμα του, τον καθιστούν απαραγνώριστο ανάμεσα στα υπόλοιπα είδη ερωδιών. Το μήκος του σώματος του είναι 85-105 εκατοστά, το άνοιγμα των φτερών του 145-170 εκατοστά, ενώ το βάρος κυμαίνεται μεταξύ 0,9 και 1,5 κιλά. Αποτελεί κοσμοπολίτικο μέρος που απαντάται σε όλες τις Ηπείρους, εκτός από τα τις ακραίες περιοχές. Ωστόσο, στην Ευρώπη δεν είναι τόσο κοινό είδος, με περιορισμένους αναπαραγωγικούς θύλακες και περιοχή διαχείμασης μόνο στη Νοτιανατολική Ευρώπη. Όσον αφορά τη μεταναστευτική του συμπεριφορά, οι πληθυσμοί του πραγματοποιούν μετα-αναπαραγωγικές μετακινήσεις διασποράς, τοπικές ή ευρύτερες (μεταναστεύσεις). Αναπαράγεται την Άνοιξη και η ωοτοκία λαμβάνει χώρα τον Απρίλιο-Μάιο, σε μεγάλες φωλιές που χτίζουν σε δυσπρόσιτους καλαμιώνες με βάθος έως 1,5 μέτρο (κατά κανόνα 3-4 αυγά), είτε μεμονωμένα είτε σε μεγάλες αποικίες. Είναι μονογαμικό είδος και οι δύο γονείς επωάζουν τα αυγά για περίπου 25 μέρες. Οι νεοσσοί μένουν στη φωλιά για 40 μέρες, όποτε καθίστανται ικανοί να πετάξουν, ενώ ωριμάζουν σεξουαλικά στο δεύτερο έτος. Ο βιότοπος του είναι οι υγρότοποι, τόσο οι εγχώριοι όσο και οι παράκτιοι και συνήθως τρέφεται ενεδρεύοντας ακίνητος για θηράματα που καμακώνει με το ράμφος του τάχιστα. Αγαπημένη του τροφή είναι τα ψάρια, ωστόσο τρέφεται και με αμφίβια, φίδια, έντομα, καρκινοειδή, καθώς και, σαύρες, μικρά πουλιά και μικρά θηλαστικά. Όπως οι περισσότεροι ερωδιοί, έτσι και ο Αργυροτσικνιάς πετάσει με το λαιμό διπλωμένο και το κεφάλι πάνω από το σώμα. Τέλος, το είδος αξιολογείται γενικά ως τελευταίας ανησυχίας (LC), με τους αριθμούς του να αυξάνεται, ωστόσο στην Ελλάδα θεωρείται τρωτό (VU), λόγω του μικρού αριθμού του στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο. Στους υγροτόπους της Λέσβου έχουν παρουσία όλο το χρόνο, ιδιαίτερα το Χειμώνα που απαντώνται ακόμα και δεκάδες άτομα μαζί, κυρίως στους υγροτόπους του Κόλπου της Καλλονής.
