Ίδρυμα Βασίλη Παπαντωνίου

Ίδρυμα Βασίλη Παπαντωνίου Το Ίδρυμα Βασίλη Παπαντωνίου (ΙΒΠ) είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, με έδρα το Ναύπλιον. It is housed in the residence of Vas.

Το κοινωφελές Ίδρυμα Βασίλη Παπαντωνίου (ΙΒΠ) -πρώην Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα (ΠΛΙ)- είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, με έδρα το Ναύπλιο. Ιδρύθηκε το 1974 από την Ιωάννα Παπαντωνίου στη μνήμη του πατέρα της Βασιλείου, με στόχο την καταγραφή, μελέτη, διάσωση και διάδοση του νεότερου ελληνικού πολιτισμού.

Το 1981 το Ίδρυμα βραβεύθηκε με το European Museum of the Year main Award (EMY

A) για την έκθεση του «Παραγωγή, επεξεργασία και εφαρμογή φυσικών υφαντικών υλών», αλλά και για την προσφορά του στη μελέτη του νεότερου ελληνικού πολιτισμού, το μέγεθος και την ποιότητα των συλλογών του, την εκπαιδευτική και καινοτόμο -από αισθητικής πλευράς- έκθεση και την πρωτοτυπία των εκπαιδευτικών του προγραμμάτων. Είναι το μοναδικό ελληνικό μουσείο που του έχει απονεμηθεί αυτό το βραβείο μέχρι σήμερα.

Το 1983 εκδόθηκε το βιβλίο του διακεκριμένου Ελβετού εθνομουσικολόγου Samuel Baud-Bovy «Essai sur la chanson populaire grecqe», με πρόλογο του Φοίβου Ανωγειανάκη, ενώ την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε ο διπλός μουσικός δίσκος με μουσική και τραγούδια από την Κάτω Ιταλία και τη Σικελία, αποτέλεσμα της ερευνητικής εργασίας του Λάμπρου Λιάβα και του Νίκου Διονυσόπουλου. Το 1985 ολοκληρώθηκε η εθνομουσικολογική έρευνα σε χωριά της Κύπρου και αργότερα κυκλοφόρησε το μουσικό λεύκωμα «Ελληνική Δημοτική Μουσική της Κύπρου» σε επτά δίσκους. Τη μουσική επιμέλεια είχε ο εθνομουσικολόγος Φοίβος Ανωγειανάκης. Την έρευνα προετοίμασε και οργάνωσε ο συνεργάτης του ΙΒΠ, Αλέκος Ιακωβίδης.

Τον Οκτώβριο του 1989 το ΙΒΠ ίδρυσε τον «Σταθμό», το πρώτο ελληνικό Μουσείο Παιδικής Ηλικίας.

Το 1989 στο ΙΒΠ ανατέθηκε από τη Μελίνα Μερκούρη το Εθνικό Αρχείο Ελληνικής Παραδοσιακής Ενδυμασίας, ενώ το 2003 η Ιωάννα Παπαντωνίου ίδρυσε την Ελληνική Εταιρία Ενδυμασιολογίας, ως προέκταση του Αρχείου.

Το 1999 το Ίδρυμα Βασίλη Παπαντωνίου γιόρτασε ταυτόχρονα τα 25 χρόνια από την ίδρυσή του και τη χιλιετία, με την έκθεση «Τα Καλύτερα του ΠΛΙ» και τις παράλληλες εκθέσεις:
«Άμφια, το ένδυμα της Ορθόδοξης Εκκλησίας», Μουσείο Μπενάκη
«Κρόσσια, Χιτώνες, Ντουλαμάδες, Βελάδες», Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού
«Γιάννης Τσεκλένης - Ένας Έλληνας σχεδιαστής μόδας», Θέατρο Θησείο
«Jean Dessès – Ένας Έλληνας σχεδιαστής μόδας», Κτίριο Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων
«Οι ελληνικές φορεσιές του Λυκείου των Ελληνίδων στο έργο του Τσαρούχη», σε συνεργασία με το Ίδρυμα Τσαρούχη & το Μουσείο Λυκείου των Ελληνίδων

Το 2004 το ΙΒΠ συμμετείχε στην Πολιτιστική Ολυμπιάδα με την έκθεση «Πτυχώσεις. Από το αρχαίο ελληνικό ένδυμα στη μόδα του 21ου αιώνα”.

Το 2006, στο ήδη αναμορφωμένο εσωτερικά κτίριο του Μουσείου, παρουσιάστηκε η έκθεση με θέμα «Ελληνικόν άστυ: Ναύπλιον 1822-1922», που αφορούσε κυρίως το αστικό Ναύπλιο και τις γύρω περιοχές.

Το 2007 στο Ίδρυμα Λανίτη στη Λεμεσό και το 2010 στο νέο Μουσείο Μπενάκη στην Αθήνα, το ΙΒΠ παρουσίασε την έκθεση "Ενδύεσθαι". Για ένα Μουσείο Πολιτισμού του Ενδύματος”.

Το 2013 το Ίδρυμα τιμήθηκε από την Ακαδημία Αθηνών για την πολυετή προσφορά του στον πολιτισμό.

Το 2014, για τον εορτασμό των 40 χρόνων από την ίδρυση του ΙΒΠ, έγιναν οι ακόλουθες εκθέσεις:

“Νύφες. Παράδοση και μόδα στην Ελλάδα”, νέο Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα - Φουγάρο, Ναύπλιο και “Αχνάρια μεγαλοπρέπειας. Μια νέα ματιά στην παράδοση της ελληνικής γυναικείας φορεσιάς”, Ελληνικό Κέντρο, Λονδίνο - “Ελληνικός Κόσμος”, Αθήνα και Λεβέντειο Δημοτικό Μουσείο, Λευκωσία.

Η μόνιμη έκθεση του Ιδρύματος Βασίλη Παπαντωνίου “Οι συλλογές: ταξίδι στον χώρο και στον χρόνο” είναι αφιερωμένη στις συλλογές του ΙΒΠ, που αριθμούν σήμερα περίπου 50.000 αντικείμενα. Σε μια ελεύθερη και τολμηρή εγκατάσταση διαγράφεται η πορεία από τον 19ο στον 21ο αιώνα. Επιλεγμένα αντικείμενα σε θεματικές ενότητες μας ταξιδεύουν στο φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον του ελληνικού ιστορικού χώρου και χρόνου.

Πριν λίγα χρόνια το ΙΒΠ εγκαινίασε τον πολιτιστικό του χώρο "Κανάρη 4" στο Κολωνάκι, που -εκτός από έδρα του ΙΒΠ στην Αθήνα- αποτελεί και την έδρα της Ελληνικής Εταιρείας Ενδυμασιολογίας, με στόχο να ξεκινήσει η προετοιμασία για το υπό ίδρυση Μουσείο Μόδας (ΜΜ) και Πολιτισμού του Ενδύματος, ένα όνειρο της προέδρου του ΙΒΠ Ιωάννας Παπαντωνίου.

Στον ερευνητικό τομέα, στις δεκαετίες 1970-1980, περιλαμβάνονται έρευνες σ’ όλη την Ελλάδα, με σκοπό την καταγραφή και μελέτη του λαϊκού πολιτισμού, της μουσικής και του χορού, της προβιομηχανικής τεχνολογίας και του παιδικού παιχνιδιού. Τα αποτελέσματα των ερευνών γίνονται ο κορμός της εκδοτικής δραστηριότητας του Ιδρύματος, με ξεχωριστή την παρουσία της επιστημονικής επετηρίδας «Εθνογραφικά», που σήμερα αριθμεί 15 τόμους και της νεότερης σειράς «Ενδυματολογικά», που έχουν ήδη εκδοθεί 5 τόμοι.

Ως μέλος του Διεθνούς Συμβουλίου Μουσείων (ICOM), το ΙΒΠ έχει οργανώσει οκτώ διεθνή συνέδρια και συναντήσεις.

Το ΙΒΠ έχει οργανώσει πολλές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, με πιο σημαντικές:
“Τρεις κύκλοι της ζωής”. Ευρωπάλια, Βρυξέλλες 1982
“Η Ελληνική Φορεσιά και το Κόσμημα άλλοτε και τώρα”. Αθήνα Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 1985
“H Ελληνική Φορεσιά” και “Παιδικό σχέδιο – Καραγκιόζης”. Salute to Greece, Ντάλας 1990
“Πτυχώσεις. Από το αρχαίο ελληνικό ένδυμα στη μόδα του 20ού αιώνα”. Πολιτιστική Ολυμπιάδα, Αθήνα 2004
“Ενδύεσθαι. Για ένα Μουσείο Πολιτισμού του Ενδύματος”. Λεμεσός 2007 και Αθήνα 2010

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
Κυριακή-Πέμπτη: 09.00-15.00
Παρασκευή-Σάββατο: 09.00-15.00, 18.00-21.00
Κλειστά: 1η και 6η Ιανουαρίου, Πάσχα, 1η Μαΐου, Χριστούγεννα

ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΜΟΥΣΕΙΟΥ
Γενική είσοδος: 5 €
Ομαδικά (15 άτομα και πλέον),
Παιδιά και νέοι 13-18 και άτομα άνω των 65 ετών, Φοιτητές/Σπουδαστές: 3 €
Κάτοχοι κάρτας ICOM, Υποστηρικτές ΙΒΠ, ΑΜΕΑ, Διπλωματούχοι ξεναγοί, Άνεργοι, Δημοσιογράφοι (με επίδειξη ταυτότητας σε ισχύ), Πολύτεκνοι, Παιδιά έως 12 ετών: Δωρεάν είσοδος
Ξεναγήσεις (15 άτομα και πλέον) : 7 €
Εκπαιδευτικά προγράμματα: 3 €

=================================================

The Basil Papantoniou Foundation (BPF) -ex Peloponnesian Folklore Foundation (PFF)- is a nonprofit institution based in Nafplion and aims at the research, preservation, study and presentation of the contemporary culture. It was founded in 1974 by Ioanna Papantoniou in memory of her father, Vassilios Papantoniou. Papantoniou, which was converted into a museum in 1981 and its first exhibition, was entitled: "Local costumes of the Peloponnese". In 1981 with the exhibition “The Production, Elaboration and Use of Natural Fibres in Greece” won the European Museum of the Year main Award (EMYA) “because of the manifold activities of the Foundation in the area of tradition, the quality and size of its collections, the excellence of its displays, the superb graphics, the range and scholarship of its research projects and the originality and thoroughness of its educational programmes”. In October 1989, the BPF founded “Stathmos”, the first Greek childhood museum, housed in the engine-shed of the Nafplion railway station. In 1989 Melina Merkouri also assigned the Greek National Traditional Costume Archives to the Basil Papantoniou Foundation. In addition Ioanna Papantoniou has founded in 2003 the Greek Costume Society as an extension of this Archive. The Folklore Museum, renovated 1999, housed the exhibition “The best of the PFF” and celebrated its 25thanniversary with the following exhibitions:
"Vestments, the Eastern Orthodox Church" - Benaki Museum, Athens
"Crossia, Chitones, Doulamades and Velades" - Foundation of the Hellenic World, Athens
"Yannis Tseklenis - A Greek Fashion Designer" - Thesion Theatre, Athens
"Jean Desses - A Greek Fashion Designer"- Building of the Society of Greek Archaeologists, Athens
"The Greek costumes of Lykeion ton Hellinidon in the work of Tsarouchis" - jointly organised with the Tsarouchis Foundation, Museum of the Lykeion ton Hellinidon, Athens

In 2006, to celebrate its 32 years a new reshuffling led to a larger museum shop, an exhibition with the emphasis on “The Greek town: Nafplion 1822-1922”. In 2015, the permanent exhibition “The collections: A journey through space and time” is dedicated to the Foundation collections which now number over 50.000 artifacts, relating to the contemporary Greek culture. The continuous enrichment of the collections presented through a daring free installation, number selected items from the natural and social environment, developing in Greek historical space and time. A research project was run over the whole of Greece in 1970-1980. Its aim was the documentation and study of folk culture, music and dance, preindustrial technology and children games. The results of the research became the main body of the publishing activities of the Foundation, that include the special scientific journal “Ethnographica”, which numbers today 14 volumes, and the journal “Endymatologica”, published in 5 volumes. As a member of the International Council of Museums (ICOM), the PFF has organised eight conferences and meetings. The BPF has also organised many exhibitions in Greece and abroad, the most important of which are the following:
Brussels 1982 - EUROPALIA, "Three cycles of life"
Athens 1985 - Athens Cultural Capital of Greece, :Greek Costumes and Jewellery, past and present"
Dallas, Texas - Salute to Greece (Year devoted to Greece), "Greek Costumes"
Dallas, Texas - Salute to Greece (Year devoted to Greece), "Children’s drawings/Karagiozis"
Athens 2004, Cultural Olympiad, "Ptychoseis = Folds+Pleats, Drapery from Ancient Greek Dress to 21st century Fashion"
Benaki Museum, Athens "Endyesthai-Towards a Costume Culture Museum"

Opening hours
Sunday-Thursday: 09.00-15.00
Friday-Saturday: 09.00-15.00, 18.00-21.00
Closed: 1st and 6th of January, Easter, 1st of May, Christmas

Museum tickets
Full admission:5 €
Organized groups (groups of 15 persons and more), Persons 13-18 and over 65 years old, Students: 3 €
ICOM members, BPF memberships, Visitors with disabilities, Qualified guides, Unemployment card holders, Journalists (with the demonstration of their valid journalistic identity), People having many children, Children aged up to 12 years: Free admission
Tour guides (groups of 15 persons and more): 7 €
Educational programmes: 3 €

☀️ Οι πιο όμορφες καλοκαιρινές διακοπές… ξεκινούν στο Μουσείο Παιδικής Ηλικίας! 🏛️👧👦Το Ίδρυμα Βασίλη Παπαντωνίου προσκαλ...
10/06/2026

☀️ Οι πιο όμορφες καλοκαιρινές διακοπές… ξεκινούν στο Μουσείο Παιδικής Ηλικίας! 🏛️👧👦

Το Ίδρυμα Βασίλη Παπαντωνίου προσκαλεί τους μικρούς μας φίλους (ηλικίας 6 έως 10 ετών) σε ένα απίθανο καλοκαιρινό ταξίδι γεμάτο δημιουργία, παιχνίδι και φαντασία! ✨🎨

Κάθε εβδομάδα και μια νέα περιπέτεια, μέσα από βιωματικά εργαστήρια, κατασκευές, παιχνίδια ρόλων και πολύ γέλιο! 🎭🚀

📅 Πότε: 16 Ιουνίου έως 3 Ιουλίου 2026
⏰ Ώρες: Καθημερινά 9:00 - 13:30
📍 Πού: Βασ. Κωνσταντίνου 33, Ναύπλιον

🗺️ Το Πρόγραμμα των Εβδομάδων μας:

🧭 ΕΒΔΟΜΑΔΑ 1 (16-19 Ιουνίου): «Τα Μυστικά του Ναυπλίου»
Γινόμαστε εξερευνητές! Ανακαλύπτουμε την ιστορία, τους μύθους και τις ομορφιές της πόλης μας μέσα από παιχνίδι και φαντασία! 🏰⛵

👗 ΕΒΔΟΜΑΔΑ 2 (22-26 Ιουνίου): «Η ντουλάπα των θαυμάτων»
Ένα μαγικό ταξίδι στον κόσμο του ενδύματος! Παίζουμε με υφάσματα, χρώματα και σχέδια, και ζωντανεύουμε ιστορίες με θεατρικό παιχνίδι! 🎭🧵

🍉 ΕΒΔΟΜΑΔΑ 3 (29 Ιουνίου - 3 Ιουλίου): «Τι μας λέει το φαγητό για τους ανθρώπους;»
Μια πεντανόστιμη περιήγηση! Ανακαλύπτουμε πώς οι γεύσεις και τα υλικά συνδέονται με τις παραδόσεις και τις παρέες μας! 🍽️🍅

➡️ Κάθε ημέρα μπορεί να λειτουργήσει και αυτόνομα, δίνοντας τη δυνατότητα για ευέλικτη συμμετοχή.

Κόστος συμμετοχής: € 10,00/ ημέρα

📞 Πληροφορίες-Κρατήσεις: 6944145971

#ΚαλοκαιρινάΕργαστήρια, #ΔημιουργικήΑπασχόληση, #Ναύπλιον

03/06/2026

🌍 #ΠαγκόσμιαΗμέραΠοδηλάτου 🌱

🚲…Θυμόμαστε όλοι το μικρό ποδήλατο της παιδικής μας ηλικίας, τα χέρια που μας κρατούσαν για να μη χάσουμε την ισορροπία, τον φόβο της πτώσης, την αγωνία της προσπάθειας. Θυμόμαστε τα γδαρμένα γόνατα, τα δάκρυα που γρήγορα μετατρέπονταν σε πείσμα και τις αμέτρητες προσπάθειες μέχρι να έρθει η στιγμή που, χωρίς να το καταλάβουμε, ισορροπήσαμε μόνοι μας.

🚴‍♂️Τότε, ο δρόμος έγινε μεγαλύτερος και η γειτονιά απέκτησε νέες διαστάσεις. Πάνω σε δύο ρόδες μάθαμε να εμπιστευόμαστε τον εαυτό μας, να τολμάμε και να εξερευνούμε. Με το ποδήλατο ζήσαμε τις πρώτες μας μικρές περιπέτειες, συναντήσαμε φίλους, δημιουργήσαμε παρέες, γεμίσαμε τις πλατείες και τις γειτονιές με γέλια και φωνές.🚴‍♀️

🌍Σήμερα, σε μια εποχή που οι πόλεις γίνονται ολοένα πιο πυκνές, οι ρυθμοί πιο γρήγοροι και οι περιβαλλοντικές προκλήσεις μεγαλύτερες, το ποδήλατο αποκτά μια νέα, ακόμη πιο σημαντική διάσταση. Δεν αποτελεί μόνο μια ανάμνηση του παρελθόντος, αλλά και μια ουσιαστική απάντηση στις ανάγκες του μέλλοντος.♻️

Είναι ένας από τους πιο απλούς, προσιτούς και αποτελεσματικούς τρόπους άσκησης. Προάγει την υγεία, ενισχύει τη σωματική και ψυχική ευεξία και μας υπενθυμίζει τη χαρά της κίνησης. Ταυτόχρονα, αποτελεί μια επιλογή φιλική προς το περιβάλλον, που συμβάλλει στη μείωση της ρύπανσης, στην εξοικονόμηση ενέργειας και στη δημιουργία πόλεων πιο ανθρώπινων, πιο βιώσιμων και πιο φιλόξενων για όλους. 🌿

Σήμερα είναι μια ευκαιρία να αναλογιστούμε αξίες που συχνά ξεχνάμε. Την απλότητα, την επιμονή, την ελευθερία, τη βιωσιμότητα και την ανθρώπινη επαφή. Είναι μια υπενθύμιση ότι η πρόοδος δεν βρίσκεται πάντοτε στην πολυπλοκότητα, αλλά πολλές φορές σε όσα παραμένουν διαχρονικά και ουσιαστικά. ✨🚲

📹 Φωτογραφικό αρχείο Ιδρύματος Βασίλη Παπαντωνίου.
Συλλογή Βασίλη Οικονόμου

___________

🌍 🌱

We all remember the little bicycle of our childhood, the hands that held us steady so we wouldn’t lose our balance, the fear of falling, and the anxiety of trying. We remember scraped knees, tears that quickly turned into determination, and the countless attempts until the moment came when, without even realizing it, we balanced on our own.

🚴‍♂️ Then, the road became bigger, and the neighborhood took on new dimensions. On two wheels, we learned to trust ourselves, to dare, and to explore. Through cycling, we experienced our first small adventures, met friends, formed groups, and filled squares and neighborhoods with laughter and lively voices. 🚴‍♀️

🌍 Today, in an era when cities are becoming increasingly crowded, life is moving faster, and environmental challenges are growing, the bicycle takes on a new and even more important role. It is not only a memory of the past but also a meaningful response to the needs of the future. ♻️

It is one of the simplest, most accessible, and most effective forms of exercise. It promotes health, enhances physical and mental well-being, and reminds us of the joy of movement. At the same time, it is an environmentally friendly choice that helps reduce pollution, conserve energy, and create cities that are more human-centered, more sustainable, and more welcoming for everyone. 🌿

Today is an opportunity to reflect on values we often forget: simplicity, perseverance, freedom, sustainability, and human connection. It is a reminder that progress is not always found in complexity, but often in those things that remain timeless and meaningful. ✨🚲

📹 Photographic Archive of the Basil Papantoniou Foundation.
Collection of Vasilis Oikonomou.

#ΠαγκόσμιαΗμέραΠοδηλάτου #Ποδήλατο

🇬🇷🕊️Η Ημέρα του Αγίου Πνεύματος μας καλεί να αναλογιστούμε τη σημασία της γνώσης, της σοφίας και της πνευματικής καλλιέρ...
01/06/2026

🇬🇷🕊️Η Ημέρα του Αγίου Πνεύματος μας καλεί να αναλογιστούμε τη σημασία της γνώσης, της σοφίας και της πνευματικής καλλιέργειας.

Το διαχρονικό μήνυμα της Πεντηκοστής εξακολουθεί να φωτίζει τον δρόμο των κοινωνιών που επενδύουν στον άνθρωπο και τις αξίες του.

Σε μια εποχή συνεχών αλλαγών και προκλήσεων, η παιδεία, ο πολιτισμός και η διατήρηση της ιστορικής μνήμης αποτελούν πολύτιμα εφόδια για τη διαμόρφωση ενός καλύτερου μέλλοντος.

Η γνώση του παρελθόντος, ο σεβασμός στην πολιτιστική μας κληρονομιά και η δημιουργική σκέψη είναι οι βάσεις πάνω στις οποίες οικοδομούνται κοινωνίες με συνοχή, αλληλεγγύη και προοπτική.

Το Ίδρυμα Βασίλη Παπαντωνίου εύχεται η σημερινή ημέρα να αποτελέσει αφορμή για περισυλλογή, έμπνευση και δημιουργία, υπενθυμίζοντάς μας πώς η Πίστη, ο πολιτισμός και η παιδεία παραμένουν οι ισχυρότεροι φάροι προόδου και ελπίδας. ✨

📸 Ασημένια εικόνα με ανάγλυφη την Παναγία με τον μικρό Χριστό, που κρατά περιστέρι, που συμβολίζει το Άγιο Πνεύμα.
Δωρεά: Ρένα Λουτζάκη

_________

🇬🇷🕊️ Holy Spirit Day invites us to reflect on the importance of knowledge, wisdom, and spiritual cultivation.

The timeless message of Pentecost continues to illuminate the path of societies that invest in people and their values.

In an era of constant change and challenges, education, culture, and the preservation of historical memory are invaluable assets for shaping a better future.

Knowledge of the past, respect for our cultural heritage, and creative thinking are the foundations upon which societies with cohesion, solidarity, and vision are built.

The Basil Papantoniou Foundation wishes that today may be an opportunity for reflection, inspiration, and creativity, reminding us that Faith, culture, and education remain the strongest beacons of progress and hope. ✨

📸 Silver icon depicting the Virgin Mary in relief with the Christ Child, who is holding a dove symbolizing the Holy Spirit.
Donation: Rena Loutzaki.

 #Αντικείμενοτηςεβδομάδας🪡Νυφική ή γιορτινή φορεσιά. Καστελόριζο, Δωδεκάνησα, τέλη 19ου αιώνα.Ίδρυμα Βασίλη Παπαντωνίου,...
27/05/2026

#Αντικείμενοτηςεβδομάδας🪡

Νυφική ή γιορτινή φορεσιά.
Καστελόριζο, Δωδεκάνησα, τέλη 19ου αιώνα.
Ίδρυμα Βασίλη Παπαντωνίου, Ναύπλιον

Η νυφική φορεσιά του Καστελόριζου φοριέται όλες τις μέρες. Το «κοντοβράτσι» είναι βράκα μεταξωτή που σουρώνει στη μέση με τη «βρακοζώνη», στερεώνεται κάτω από τα γόνατα και διακοσμείται με κομμάτι χρυσοΰφαντης στόφας, την «κάλτσα του βρακιού». Το «πεκάμισο» είναι λευκό, βαμβακομέταξο και κοντό ως το γόνατο και κλείνει στην τραχηλιά με έξι χρυσές στρογγυλές πόρπες, τις «βούκλες», που όμοιες τους συναντάμε στις σκανδιναβικές χώρες. Μετά φοριέται το «καβάδι» ή «χρυσός σάκος», πολυτελές φόρεμα, ανοιχτό μπροστά. Το «καβάδι», ανάλογα με τη στόφα που γίνεται, ονομάζεται «λουλουδάτο», «στρουδάτο», «φιδάτο» κ.λπ. Πολλές φορές την περιφέρεια τυλίγει το «ζώσμα», το «ταραπουλούζ», που αποτελείται από τρία τμήματα ενωμένα στο μήκος και προέρχεται από την Τρίπολη του Λιβάνου.
Στο τέλος φοριέται η «γούνα», είδος πανωφοριού από χρυσοκέντητο βελούδο, στολισμένη ολόγυρα με γούνα. Στο κεφάλι τοποθετείται ένα μικρό κόκκινο φεσάκι, το «ραξίνι», και γύρω του, σαν στέμμα, το «τσακί» ή «κασκί», μια σκληρή ταινία ντυμένη με μεταξωτό πολύχρωμο μαντίλι, που συχνά προερχόταν από το Τσιλάνι (Κοιλάνι) της Κύπρου. Στο «κασκί» στερεώνεται μία καρφίτσα με ένα έως τρία χρυσά φλουριά και το «κρέπι», μεγάλο μεταξωτό σάλι ξενικής προέλευσης, κινέζικο («κενέζικο») ή σπανιόλικο. Οι γυναίκες του Καστελόριζου φορούσαν πάρα πολλά χρυσαφικά, κυρίως όμως δαχτυλίδια σε όλα τα δάχτυλα, και βάδιζαν με τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος για να τα επιδεικνύουν.

Εκθέσεις:

− Ντάλας, ΗΠΑ 1990 (“Salute to Greece”): «Η ελληνική γυναικεία φορεσιά».
− Κεντ, ΗΠΑ 1997 (Kent State University): «Η εξέλιξη της ελληνικής φορεσιάς».
− Ναύπλιον 1999 (Λαογραφικό Μουσείο): «Τα καλύτερα του ΠΛΙ».
− Λονδίνο 2014 (Ελληνικό Κέντρο): «Αχνάρια μεγαλοπρέπειας. Μια νέα ματιά στην παράδοση της ελληνικής γυναικείας φορεσιάς».
− Αθήνα 2014 (Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος»): «Αχνάρια μεγαλοπρέπειας. Μια νέα ματιά στην παράδοση της ελληνικής γυναικείας φορεσιάς».
− Λευκωσία 2014 (Λεβέντειο Δημοτικό Μουσείο Λευκωσίας): «Αχνάρια μεγαλοπρέπειας. Μια νέα ματιά στην παράδοση της ελληνικής γυναικείας φορεσιάς».

📸(2) Έκθεση: «Αχνάρια μεγαλοπρέπειας. Μια νέα ματιά στην παράδοση της ελληνικής γυναικείας φορεσιάς». Λεβέντειο Δημοτικό Μουσείο Λευκωσίας 2014.

📸 Έκθεση: «Τα καλύτερα του ΠΛΙ». Λαογραφικό Μουσείο Ναυπλίου, Ναύπλιον 1999.

📸 «Καστελοριζιά». Κέντημα γυναίκας με τη φορεσιά του Καστελόριζου, ειδικά κατασκευασμένο για το ΙΒΠ από τη Δέσποινα Μισομικέ, Καστελόριζο 1997.
1997.07.0005

__________

🪡

Bridal or festive costume. Kastelorizo, Dodecanese, late 19th century.
Basil Papantoniou Foundation, Nafplion

The bridal costume of Kastelorizo is also worn as the everyday form of dress. The “kondovrátsi” is a silk “vráka” gathered at the waist by the “vrakozóni”) and tied round the leg below the knee. There it is decorated with a piece of gold brocade, the “káltsa tou vrakioú”. The chemise (locally called the “pekámiso”) is of white cotton-and-silk fabric and reaches only to the knees. The neck opening is done up with six round gold clasps, the “voúkles”; similar clasps are found in the Scandinavian countries. Over the chemise is the “kavádi” or “chrysós sákos”, a luxury dress open at the front below the neck. The “kavádi” is called by various names according to the material it is made of: “louloudáto”, “stroudáto”, “fidáto”, etc. A sash (“zósma” or “tarapouloúz”) is wound several times round the hips: it is made up of three strips of material joined together lengthwise and comes from Tripoli in Lebanon.
The last garment to be put on is the “goúna”, a sort of overcoat made of gold-embroidered velvet and trimmed with fur all round. A small, round, soft red cap, the “raxíni”, is worn on the head, with the “tsakí” or “kaskí” round it like a crown: this is a band of stiff material swathed by a multicoloured silk kerchief, which often came from Choilani (Kilani) in Cyprus. Pinned on to the “kaskí” is a brooch with one, two or three imitation gold coins, which anchors the “krépi”, a large silk shawl of Chinese (“kenéziko”) or Spanish (“spanióliko”) origin. The women of Kastelorizo wore a lot of jewellery, mainly rings on all their fingers, and used to walk with their arms crossed on their chests to show it off.

Exhibitions:
- Dallas, USA 1990 (“Salute to Greece”): “The Greek Women’s Costume”.
− Kent, USA 1997 (Kent State University): “Evolution of Dress in Greece”.
− Nafplion 1999 (Folklore Museum): “The Best of the PFF”.
− London 2014 (Hellenic Centre): “Patterns of Magnificence. Tradition and reinvention in Greek Women Costume”.
− Athens, 2014 (“Hellenic Cosmos” Cultural Centre): “Patterns of Magnificence. Tradition and reinvention in Greek Women Costume”.
− Nicosia, 2014 (Leventis Municipal Museum): “Patterns of Magnificence. Tradition and reinvention in Greek Women Costume”.

19 Μαΐου — Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του ΠόντουΣήμερα τιμούμε τη μνήμη των Ελλήνων του Πόντου που ξεριζώθ...
19/05/2026

19 Μαΐου — Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου

Σήμερα τιμούμε τη μνήμη των Ελλήνων του Πόντου που ξεριζώθηκαν βίαια από τις πατρογονικές τους εστίες, σφαγιάστηκαν και χάθηκαν μέσα στα τραγικά γεγονότα της περιόδου 1914–1923.
Η 19η Μαΐου αποτελεί ημέρα ιστορικής μνήμης και σεβασμού απέναντι σε έναν ελληνισμό με παρουσία 3000 χρόνων στις ακτές του Εύξεινου Πόντου, με σπουδαία πολιτιστική, πνευματική και κοινωνική διαδρομή.

Οι Πόντιοι διατήρησαν ζωντανές τις παραδόσεις, τη γλώσσα, τη μουσική και την ταυτότητά τους, ακόμη και μέσα στις πιο δύσκολες συνθήκες του ξεριζωμού. Η μνήμη τους συνεχίζει να περνά από γενιά σε γενιά, ως ιερό και πολύτιμο κομμάτι της συλλογικής μας ιστορίας.

Θυμόμαστε όσους χάθηκαν και τιμούμε τη δύναμη εκείνων που κράτησαν ζωντανή τη θρησκεία και την κληρονομιά του Πόντου.

Δεν ξεχνάμε! Αιωνία η μνήμη των 353.000 θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου!

📸 Φορεσιά Πόντου, αρχές 20ού αιώνα.
Ίδρυμα Βασίλη Παπαντωνίου, Ναύπλιον

Η γυναικεία φορεσιά του Πόντου ονομάζεται «ζουπούνα», από το ομώνυμο κύριο φόρεμα. Αποτελείται από ένα υπόλευκο πουκάμισο, μια μεγάλη βράκα, ένα «σαλβάριν», και ένα μακρυμάνικο φόρεμα, ανοιχτό εμπρός έως κάτω, τη «ζούπουνα» ή «ζεπούνα», που έχει δυο ακόμα μεγάλα ανοίγματα στα πλάγια, δεξιά και αριστερά. Ράβεται με υφάσματα ανάλογα με την περίσταση. Τη μέση και την περιφέρεια τη ζώνουν με το «ζωνάρι», ένα μεγάλο σάλι τριγωνικά διπλωμένο, όπως το μεταξωτό «τραπολόζιν», το μάλλινο «λαχόριν» και το νυφικό μεταξωτό σάλι με τα μεγάλα κρόσσια. Συχνά, το μπροστινό τμήμα της φορεσιάς καλύπτεται όλο από ένα είδος ποδιάς, το «πιστεμπέλιν» (πισταμπάλ΄) ή τη «φοτά». Στο κεφάλι, πάνω από το σφιχτό χτένισμα, φορούν την «τάπλα», μικρό στρογγυλό καπελάκι σαν τεπέ, και καμιά φορά από πάνω δένουν απλώς ένα μαντίλι.
Συμμετείχε στην έκθεση του Μουσείου «Το ελληνικόν άστυ. Ναύπλιον 1822-1922» (2006-2015).

Δωρεά: Ιωάννα Παπαντωνίου

📸 Κούκλα Barbie, με τη γυναικεία φορεσιά τουΠόντου, πιστό αντίγραφο σε μικρογραφία από τη φορεσιά του ΙΒΠ, δημιουργία της Φανής και του
Maurice Καζές.

Δωρεά: Οικογένεια Χατζημιχαήλ
2008.18.185

📸 Ζευγάρι γυναικεία ξύλινα τσόκαρα για το χαμάμ, με δυο ψηλά τακούνια, ένα ορθογώνιο μπροστά και ένα τριγωνικό πίσω και δερμάτινη λωρίδα στο κου-ντε-πιε. Διακόσμηση με ένθετα κομμάτια από φίλντισι σε όλη την επιφάνεια. Ανήκαν στην Ευγενία Νικολαΐδη.
Πόντος, τέλη 19ου αιώνα
Έλαβε μέρος στην έκθεση «Ενδύεσθαι. Για ένα Μουσείο Πολιτισμού του Ενδύματος», Αθήνα 2010.

Δωρεά: Έλλη Νικολαΐδη
1986.06.0021

📸 Φωτογραφία ζευγαριού με φορεσιές από την Τραπεζούντα του Πόντου των αρχών του 20ούαιώνα. Φωτ.: O. Nouri.

Δωρεά: Ιωάννα Παπαντωνίου
2005.16.0184

Διεθνής Ημέρα Μουσείων“Τα Μουσεία ενώνουν τον κόσμο” Το Ίδρυμα Βασίλη Παπαντωνίου συμμετέχει στον εορτασμό της Διεθνούς ...
16/05/2026

Διεθνής Ημέρα Μουσείων
“Τα Μουσεία ενώνουν τον κόσμο”

Το Ίδρυμα Βασίλη Παπαντωνίου συμμετέχει στον εορτασμό της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων στις 18 Μαΐου, με τρεις εκθέσεις αφιερωμένες στη μνήμη της Ιδρύτριάς του Ιωάννας Παπαντωνίου, που έφυγε από τη ζωή στις 25 Φεβρουαρίου.

Η πρώτη έκθεση, με τον τίτλο “Ναι υπάρχει”, περιλαμβάνει ενδύματα και φωτογραφίες της Ιωάννας Παπαντωνίου, που αναδεικνύουν την καθοριστική της συμβολή στη συγκρότηση της συλλογής και στη διαμόρφωση του οράματος του Ιδρύματος, αλλά και την αισθητική της ταυτότητα. Η έκθεση λειτουργεί ως φόρος τιμής σε μια προσωπικότητα που συνέβαλε ουσιαστικά στη διάσωση και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς, δημιουργώντας γέφυρες μεταξύ γενεών.

Τόπος: “Σοφρώνη 13”, Ναύπλιον

“Ο Δρόμος για την Έξοδο” είναι ο τίτλος της έκθεσης για τον εορτασμό των 200 χρόνων από την ηρωική Έξοδο του Μεσολογγίου. Αντλώντας από τον πλούτο και τη μοναδικότητα των συλλογών του, το Ίδρυμα προσεγγίζει το Μεσολόγγι ως ένα διαχρονικό σύμβολο ελευθερίας, αυτοθυσίας και ιστορικής συνείδησης. Μέσα από τεκμήρια, αλλά και μέσα από τον λόγο της εποχής, όπως αυτός αποτυπώνεται στον Τύπο, αναδεικνύεται το ευρύτερο πολιτισμικό και ιδεολογικό πλαίσιο της περιόδου. Η έκθεση φωτίζει τον τρόπο με τον οποίο το ιστορικό βίωμα μετασχηματίζεται σε συλλογική μνήμη και η μνήμη σε ζωντανή πολιτισμική παρακαταθήκη, ενισχύοντας τον διάλογο μεταξύ παρελθόντος και παρόντος.

Τόπος: Εθνολογικό Μουσείο Ναυπλίου

“Ένας Σταθμός στον κύκλο της ζωής” ονομάζεται η έκθεση με βαπτιστικά ενδύματα και αντικείμενα, η οποία αναδεικνύει τις κοινωνικές και πολιτισμικές διαστάσεις μιας από τις σημαντικότερες στιγμές της ανθρώπινης ζωής. Μέσα από τα εκθέματα φωτίζονται ζητήματα ταυτότητας, παράδοσης και κοινότητας, προβάλλοντας τη σημασία των τελετουργιών ως μέσων σύνδεσης ανθρώπων, οικογενειών και πολιτισμών. Η έκθεση αποτελεί τμήμα μιας μεγαλύτερης έκθεσης, με θέμα τον κύκλο της ζωής, που πρόκειται να παρουσιαστεί στη Νέα Υόρκη τον Οκτώβριο του 2026.

Τόπος: Μουσείο Παιδικής Ηλικίας, Ναύπλιον

Οι εκθέσεις θα είναι ανοιχτές από τις 09.00 έως τις 15.00, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Στοιχεία επικοινωνίας: 27520 28379

 #Αντικειμενοτησεβδομάδας ✨Γυναικεία φορεσιά. Έλυμπος Καρπάθου, Δωδεκάνησα, αρχές 20ού αιώνα.Ίδρυμα Βασίλη Παπαντωνίου, ...
14/05/2026

#Αντικειμενοτησεβδομάδας ✨

Γυναικεία φορεσιά. Έλυμπος Καρπάθου, Δωδεκάνησα, αρχές 20ού αιώνα.
Ίδρυμα Βασίλη Παπαντωνίου, Ναύπλιον

Η φορεσιά που φορούν σήμερα οι Ελυμπίτισσες διαφέρει από την παλαιά. Άλλοτε είχε πλούσια μεταξωτά χρυσοΰφαντα υφάσματα, κεντήματα και πολλά κοσμήματα.

Η ονομασία της όλης ενδυμασίας «καβά’ι» προέρχεται από το κυρίως ένδυμα, το «καβά’ι» (καβάδι). Η φορεσιά που παρουσιάζουμε είναι ένας συνδυασμός της παλαιότερης και της νεότερης, όπως την έχει καταγράψει η Τατιάνα Οικονομίδου-Γιανναρά.

Περιλαμβάνει τη βράκα, ένα μικρό μπούστο και μια πουκαμίσα, όλα από άσπρο βαμβακερό ύφασμα, με ραφές κεντημένες με τη βελονιά «ρεπούντα». Ακολουθεί το νεότερο «σακοφούστανο» («σάκος»), που αποτελείται από μια φούστα και μια «μπόλκα».

Ο τύπος του «σακοφούστανου» επικράτησε με διάφορες ονομασίες και υφάσματα σε όλο τον ελλαδικό χώρο ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα. Από πάνω φοριέται το μεταξωτό ριγωτό «καβά’ι» και το «χρυσοκόντοσο», που δεν είναι άλλο από ένα ζακέτο από μαύρη τσόχα με χρυσά κεντήματα ολόγυρα.

Η ζώνη που δένεται πάνω από το «καβά’ι» φτιάχνεται από μαύρο σταμπωτό τσίτι, διπλωμένο τέσσερις φορές στο μήκος και δένει σε κόμπο μπροστά. Στα πόδια φοριούνται βαμβακερές πλεκτές κάλτσες σε πορτοκαλί χρώμα και τα «γιμινιά», είδος παντόφλας με το επάνω μέρος λουστρίνι. Στο κεφάλι φοριούνται εσωτερικά τα «αντιτσέμπερα» και με αυτά σχηματίζουν τον «γύρο». Το «λαχούρι ή το «μαλλίτικο» μαντίλι ή τσεμπέρι είναι εξωτερικό μαύρο λεπτό μάλλινο μαντίλι, αγορασμένο από την Πόλη ή τη Σμύρνη.

Οι άκρες δένονται στο ένα πλάι, λίγο πιο πάνω από το αυτί, σε ένα μεγάλο κόμπο. Στις δύο ά­κρες της μεγάλης πλευράς είναι ραμμένα τα «πιτσίλια», τα χάντρινα στολίδια . Τα κοσμήματα του κεφαλόδεσμου είναι οι «γά(ντ)ζοι» και ο «κουτελίτης». Στα αυτιά φοριούνται τα «σκολαρίτσια» ή «καμπάνες», στον λαιμό οι «αμπράκαμοι» και τα «μυριμίδια» και στο στήθος το «γιορδαλίκι» ή «ορδαλίκι» με τους «κλώνους», από τους οποίους κρέμονται τα «χεράκια», καθώς και αλυσίδα με τρία «γκόλφια»

Εκθέσεις:

📍Ντάλας, ΗΠΑ 1990 (“Salute to Greece”): “Η ελληνική γυναικεία φορεσιά”.
📍Αθήνα 1991 (Ελληνοαμερικανική Ένωση): “Η εξέλιξη της ελληνικής φορεσιάς”.
📍Τεχεράνη 1996 (Museum of Fine Arts): “Evolution of Dress in Greece”.
📍Λος Άντζελες 1996 (Craft and Folk Art Museum): “Evolution of Dress in Greece”.
📍Ναύπλιο 2009 (Λαογραφικό Μουσείο): “Δεισιδαμονίες και βασκανίες. Σύμβολα, ξόρκια, φυλαχτά. Τα λαογραφικά συμφραζόμενα της μαγείας”.
📍Λονδίνο 2014 (Ελληνικό Κέντρο): “Αχνάρια μεγαλοπρέπειας. Μια νέα ματιά στην παράδοση της ελληνικής γυναικείας φορεσιάς”.
📍Αθήνα 2014 (Κέντρο Πολιτισμού “Ελληνικός Κόσμος”): “Αχνάρια μεγαλοπρέπειας. Μια νέα ματιά στην παράδοση της ελληνικής γυναικείας φορεσιάς”.
📍Λευκωσία 2014 (Λεβέντειο Δημοτικό Μουσείο Λευκωσίας):“Αχνάρια μεγαλοπρέπειας. Μια νέα ματιά στην παράδοση της ελληνικής γυναικείας φορεσιάς”.

📸 “Αχνάρια μεγαλοπρέπειας. Μια νέα ματιά στην παράδοση της ελληνικής γυναικείας φορεσιάς”
Λευκωσία 2014 (Λεβέντειο Δημοτικό Μουσείο Λευκωσίας)
_____________



Women’s costume. Elymbos, Karpathos, Dodecanese, early 20th century.
Basil Papantoniou Foundation, Nafplion

The form of dress worn nowadays by the women of Elymbos is different from the old costume. In the old days it was made of rich silk, gold-brocaded materials with embroideries and an abundance of jewellery .

The whole costume is called the “kavá’i” (i.e. “kavádi”) after the principal garment. The costume shown here is a combination of the old and the new, as recorded by Tatiana Oikonomidou-Yannara.

It includes the “vráka”, a short bodice and a chemise, all made of white cotton or linen; the seams are sewn using the stitch called “repoúnda” (“repunta”).

Next come the more recent “sakofoústano” or “sákos”, made up of a skirt and a bólka. The “sakofoústano”, under different names and made of different materials, was worn in all parts of Greece from the late nineteenth century. Over that are the “kavá’i”, made of striped silk, and the “chrysokóndosso”, a black felt jacket with gold embroidery all round .

The sash round the “kavá’i” is made of printed black calico folded lengthwise four times and knotted in front. The footwear consists of knitted orange stockings and “yiminiá”, a sort of slipper with patent leather uppers. In the headdress, the innermost items are two kerchiefs (the “antitsémbera”) forming the “yíros”. The “lahoúri” or “mallítiko” is a black outer kerchief of fine woollen material imported from Constantinople or Smyrna.

Its two ends are tied in a large knot on one side, just above the ear. Sewn on along both long sides are the “pitsília” (decorative beads) . The ornaments attached to the headdress are the “gázi” or “gándzi” and the “koutelítis”; the earrings are called “skolarítsia” or “kambánes”; round the neck are the “ambrákami” and the “myrimídia”; and on the breast the “yordalíki” or “ordalíki” with their “klóni”, which have “herákia” suspended from them, and a chain with three “gólfia”.

Exhibitions:

📍Athens 1985 (Athens Cultural Capital οf Europe – Athenaeum): “Greek Costumes and Jewellery, Past and Present”.
📍Treviso, Italy 1986: “Aegean Costumes”.
📍Athens, 1987 (Hellenic American Union): “Local Greek Costumes”.
📍Chalkidiki 1990: “Local Greek Costumes”.
📍Dallas, USA 1990 (“Salute to Greece”): “The Greek Women’s Costume”.
📍Athens 1991 (Hellenic American Union): “Evolution of Dress in Greece”.
📍Tehran 1996 (Museum of Fine Arts): “Evolution of Dress in Greece”.
📍Los Angeles 1996 (Craft and Folk Art Museum): “Evolution of Dress in Greece”.
📍Nafplion 2005 (Folklore Museum): “Superstitions and the Evil Eye. Symbols, charms, talismans. The folklore context of magic”.
📍London 2014 (Hellenic Centre): “Patterns of Magnificence. Tradition and reinvention in Greek Women Costume”.
📍Athens, 2014 (“Hellenic Cosmos” Cultural Centre): “Patterns of Magnificence. Tradition and reinvention in Greek Women Costume”.
📍Nicosia, 2014 (Leventis Municipal Museum): “Patterns of Magnificence. Tradition and reinvention in Greek Women Costume”.

📸 “Patterns of Magnificence. Tradition and reinvention in Greek Women Costume”.
Nicosia, 2014 (Leventis Municipal Museum)

Υπάρχουν στιγμές που η ζωή χωρίζει τον χρόνο στα δύο.Στο «πριν» και στο «μετά».Και υπάρχουν άνθρωποι που, ακόμη κι όταν ...
10/05/2026

Υπάρχουν στιγμές που η ζωή χωρίζει τον χρόνο στα δύο.
Στο «πριν» και στο «μετά».
Και υπάρχουν άνθρωποι που, ακόμη κι όταν η καρδιά τους συντρίβεται, επιλέγουν να παραμένουν όρθιοι για να κρατήσουν ζωντανό κάτι μεγαλύτερο από τους ίδιους. Την αγάπη, τη μνήμη, τον πολιτισμό και τον άνθρωπο.

Φέτος, η Γιορτή της Μητέρας βρίσκει το Ίδρυμά μας διαφορετικό. Πιο σιωπηλό..
Με πληγές που δεν κρύβονται, αλλά μετατρέπονται καθημερινά σε δύναμη και ευθύνη.

Στεκόμαστε πρώτα δίπλα σε μία μητέρα, την Πρόεδρο του ΙΒΠ, κυρία Γεωργία Κρητικού-Σαμαρά, που γνώρισε την πιο δυσβάσταχτη απώλεια.
Κι όμως, μέσα από το βαρύ πένθος, συνεχίζει να κρατά αναμμένο το φως για όλους εμάς.
Να βρίσκεται εδώ, με αξιοπρέπεια και ψυχική γενναιότητα, υπηρετώντας έναν χώρο πολιτισμού που δεν είναι απλώς ένα μουσείο, αλλά ένας ζωντανός τόπος μνήμης, δημιουργίας και ψυχής.
Η παρουσία της μας θυμίζει καθημερινά πως η αληθινή δύναμη δεν φωνάζει.
Αντέχει.
Και συνεχίζει.

Και δίπλα σε αυτή τη συνέχεια, υπάρχει πάντοτε η μορφή εκείνης που υπήρξε η ψυχή του Ιδρύματος, της Ιωάννας Παπαντωνίου.
Μίας γυναίκας που στάθηκε για όλους κάτι πολύ περισσότερο από ιδρύτρια.
Μητέρα.
Όχι μόνο με τη στοργή, αλλά με τον τρόπο που προστάτευε, καθοδηγούσε, ενέπνεε και αγκάλιαζε ανθρώπους, ιδέες και όνειρα.
Μετέτρεψε έναν χώρο πολιτισμού σε χώρο ζωής.
Και απέδειξε πως ο πολιτισμός αποκτά αληθινό νόημα μόνο όταν συνοδεύεται από ανθρωπιά.

Η μητρότητα, τελικά, ίσως να είναι αυτό ακριβώς.
Η δύναμη να συνεχίζεις να δίνεις ζωή γύρω σου ακόμη κι όταν μέσα σου υπάρχει πόνος.
Να κρατάς ζωντανό το φως όταν όλα δοκιμάζονται.
Να μετατρέπεις την απώλεια σε ευθύνη, τη μνήμη σε συνέχεια και την αγάπη σε πράξη καθημερινής αντοχής.

Σήμερα, το Ίδρυμά μας τιμά όλες τις μητέρες.
Μα ιδιαίτερα τιμά εκείνες τις γυναίκες που απέδειξαν πως η αγάπη μπορεί να γίνει αντοχή, πως η απώλεια μπορεί να μετατραπεί σε αξιοπρέπεια και πως ακόμη και μέσα στο πένθος, ο άνθρωπος μπορεί να συνεχίσει να κρατά όρθιο έναν ολόκληρο κόσμο.

Address

Βασιλέως Αλεξάνδρου 1
Náfplion
21100

Opening Hours

Monday 09:00 - 17:00
Tuesday 09:00 - 17:00
Wednesday 09:00 - 17:00
Thursday 09:00 - 17:00
Friday 09:00 - 18:00
Saturday 09:00 - 18:00
Sunday 09:00 - 17:00

Telephone

+302752028379

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Ίδρυμα Βασίλη Παπαντωνίου posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Museum

Send a message to Ίδρυμα Βασίλη Παπαντωνίου:

Share

Category