22/05/2013
ΤΟ ΔΙΑΣΗΜΟΤΕΡΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΚΑΤΑΔΥΣΗΣ ΣΤΟ ΚΟΣΜΟ U.K DIVER ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟ ΣΤΑΥΡΟ ΒΑΛΣΑΜΙΔΗ ΩΣ ΜΙΚΡΟ ΠΟΣΕΙΔΩΝΑ ...ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Π-Ι-Κ-ΡΙ-Α ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ .ΣΤΗΡΙΞΗ ΑΠΟ ΞΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΣΟΥ. Ο Ποσειδώνας της τσέπης.
Οδηγώντας πάνω από το βουνό από την πρωτεύουσα της Καλύμνου Πόθια προς την τουριστική περιοχή των Βλυχαδιών,εκεί θα βρείτε τον Σταύρο Βαλσαμίδη, ένα μικρόσωμο άνθρωπο με μεγάλη κάρδια και σθένος .Ο Σταυρός έχει στη κατοχή του το Μουσείο θαλασσίων ευρημάτων ,μια δημιουργία με βαλσαμωμένα ειδή και γεμάτα από τα παράδοξα –διατηρημένα πλάσματα όλων των ειδών ,απολιθώματα εν αφθονία ,αμφορείς ,ναυάγιο εμπορικού πλοίου ,καταδυτικό εξοπλισμό και φυσικά σφουγγάρια .
Στη περιοχή των βλυχαδίων θα συναντήσετε το εστιατόριο της οικογενείας Βαλσαμίδη ,στο όποιο σερβίρονται κάθε είδους θαλασσινά και ψάρια με τους πιο τρελούς τρόπους και στη απέναντι μεριά ο γιος του Σταύρου διατηρεί snack bar στο οποίο μπορείτε να ηρεμήσετε απολαμβάνοντας ένα καφέ, ένα παγωτό είτε μια παγωμένη μπύρα …
Η θεά και από τις τρεις μεριές είναι η θάλασσα κάτι που αποτελεί το παν για ένα Καλύμνιο .
Στο μουσείο υπάρχει μια φωτογραφία του Σταύρου και των φίλων του πριν 60 χρονιά ,στην οποία μικρά χαμογελαστά παιδιά κρατούν γιγαντία σφουγγάρια πάνω από τα κεφάλια τους. Οι Καλύμνιοι λένε πως ο Σταυρός θα σας πει πολύ περισσότερα από τι χρειαστεί ποτέ να ξέρετε για το πιο ασήμαντο πλάσμα της θάλασσας η ναυάγιο ,αλλά αποτελεί γεγονός ότι η κατάδυση μαζί του είναι πραγματικά εμπειρία ζωής ,φιλέ καταδύτη .Ο γιος του μας πήρε με το σκάφος στη ανατολική πλευρά του κόλπου και μας άφησε στη ακτή .Ξεκινώντας από τις τεράστιες οροσειρές του βυθού , ο Σταυρός είναι ένας πραγματικά μικρός Ποσειδώνας ,ήξερε ακριβώς που θα βρει τα σφουγγάρια .Ξαφνικά φάνηκε να υπάρχει ζωή παντού .
Με ενημέρωσε σε σπαστά αγγλικά ,και αυτό με βοήθησε να καταλάβω περίτεχνα όταν μου έδειξε από κάθε δείγμα σφουγγαριού σαν αγρότης περήφανος για τη σοδειά του ..Αυτό το σφουγγάρι για make-up ,αυτό για καθαρισμό αυτοκίνητου ,αυτό για τους υαλοκαθαριστήρες και αυτό για προφυλακτικό .Ξεκαρδίστηκα .
Μπήκαμε στο πρώτο από τα δυο σπηλαία ,με το φακό αποκαλύπτοντας βυσσινι, κοκκινο και λιλά πολύτιμα σφουγγάρια και τα φύκια που διανθίζονται με χρυσά μαλακά κοράλλια .
Υπήρχαν καραβίδες ,εδώ ,και μια έτρεξε επανειλημμένα στα χεριά του ,ήμασταν μέσα σε ένα σωρό από συντρίμμια , ένα σύννεφο από άμμο ,μου στέρησε την δυνατότητα να τον ακολουθήσω .
Το σπηλαίο οδήγησε πιο πίσω μέσα από ένα μικρότερο άνοιγμα ,και τον ακολούθησα σε ότι φαινόταν να είναι απολυτό σκοτάδι .Τότε είδα αντανακλάσεις ,παραπάνω, οδηγώντας σε μια καταπακτή ,με κοντόχοντρους ωχρούς σταλακτίτες .Υπήρχαν ρωγμές στην οροφή ,έτσι αφαιρέσαμε τους ρυθμιστές μας ,στις οποίες ο Σταυρός μας εξήγησε ότι τα συντρίμμια στο σπηλαίο ήταν απολιθώματα .
Η έξοδος μας , συνοδεύτηκε από μια υπέροχη γαλάζια τρύπα …
