თბილისის მუზეუმების გაერთიანება / The Union of Tbilisi Museums

15/10/2026

1938 წლის 15 ოქტომბერს ნიკოლოზ ბარათაშვილის ნეშტი დიდუბიდან მთაწმინდაზე გადაასვენეს.

„როდესაც იგი მთაწმინდაზე ადიოდა - მისი სული ჰგავდა მთვარეს, რომელიც თანდათან ფითრდებოდა. იმან გაიარა თავისი მარტოობის გზა, გაიარა მოწყენილს, შეღამებულ დროს, როდესაც ბედნიერებას სძინავდა...“

გალაკტიონ ტაბიძე „ძვირფასი საფლავები“

ფოტო: ნიკოლოზ ბარათაშვილის საფლავის ძეგლი მთაწმინდის პანთეონში.

#ნიკოლოზბარათაშვილი #თბილისისმუზეუმებისგაერთიანება

14/10/2026

13 ოქტომბერს, მერაბ კოსტავას მემორიალურ სახლ-მუზეუმში, ღია კარის დღე გაიმართა.

ღონისძიების ფარგლებში მუზეუმის დამთვალიერებლები გაეცნენ მერაბ კოსტავას ცხოვრებასა და მოღვაწეობას და მონაწილეობა მიიღეს საგანმანათლებლო პროგრამაში „საიდუმლო ბარათები“.

13/10/2026

„ხშირად ემდურებიან ხოლმე ახალგაზრდებს, მაგრამ ვფიქრობ, რომ ჩვენ ბევრი ჭკვიანი, განათლებული, ზრდილი ახალგაზრდა გვყავს, უნდა ვიცოდეთ კარგისა და ცუდის გარჩევა და, რაც მთავარია, ვიპოვოთ გზა აღზრდისა. მე თამამად ვამბობ: ახალგაზრდობას უნდა დავუთმოთ ასპარეზი, მაგრამ არამც და არამც არ უნდა გავანებივროთ. ჩემს სიჭაბუკეში ძალზე გვიჭირდა. მე და ელენე ჩიკვაიძე ცეკვით ვშოულობდით ფულს ტანსაცმლისა და საჭმლისათვის. მაშინ კინოთეატრებში სეანსებს შორის კონცერტები იმართებოდა, სადაც სხვადასხვა მომღერალი და მოცეკვავე გამოდიოდა. მე და ლიალია ზოგჯერ 3-4 სეანს ვცეკვავდით. ამას იმიტომ კი არ ვამბობ, რომ წუწუნით ახალგაზრდებს თავი შევაცოდო, უბრალოდ, მათ უნდა იცოდნენ, რომ ცხოვრებაში ბევრი წინააღმდეგობა შეხვდებათ. ისინი იოლად უყურებენ ცხოვრებას, არადა მეტი სერიოზულობა მართებთ. იაპონიაშიც ვასწავლიდი, არგენტინაშიც, სხვა ქვეყნებშიც. იქ მოსწავლეები სულ გაფაციცებულნი იყვნენ გაკვეთილზე, რომ არაფერი გამორჩენოდათ. იქ კლასში არასაბალეტო თემაზე საუბარი წარმოუდგენელია, სულ ყურადღებით არიან, იმიტომ, რომ სწავლაში ფულს იხდიან და პასუხისმგებლობაც მეტი აქვთ. პროფესიონალიზმი კი, მუდმივი სწავლითა და შრომით მიიღწევა, განსაკუთრებით ჩვენს პროფესიაში. ცხოვრება იმდენად რთულია, რომ სულ მოქმედებაში უნდა იყო ადამიანი, არ შეიძლება დროის ფუჭი დაკარგვა.“

ვახტანგ ჭაბუკიანი

ფოტოზე: ვახტანგ ჭაბუკიანი მოწაფეებთან ერთად

#ვახტანგჭაბუკიანი #თბილისისმუზეუმებისგაერთიანება

13/10/2026

13/10/2026

1989 წლის 13 ოქტომბერს, სოფელ ბორითთან ავტოავარიის შედეგად გარდაიცვალა საქართველოს ეროვნული გმირი - მერაბ კოსტავა.

„რა ბედენაა, სიკვდილი თუ წამიყვანს - ერთი კარგი ჩვენებური დახვედრა უნდა, როგორიც იმ ბერიკაცმა მოუწყო. ხევსურული ხალხური ლექსი ხომ გახსოვს: „სიკვდილმა ჩამოიარა, ბერკაცი დახვდა წინაო“, რა მნიშვნელობა აქვს როდის? გინდა ახლავე იყოს, გინდა ოცდახუთი წლის მერე. ამიტომ არ უნდა გეშინოდეს მისი პარლამენტარისა - სიბერის. სულაც არ არის პირქუში ფილოსოფია, მაგრამ ზოგიერთებს შეიძლება ასე მოეჩვენოთ. კეთილი: დავკმაყოილდეთ უფრო ნათელი, გოეთესეული ფორმულირებით - სიბერე სიჭაბუკეში და სიჭაბუკე სიბერეში, ანუ ნაადრევი სიბრძნე ახალგაზრდობაში და ბავშვური სიწმინდე და სიცოცხლის წყურვილი სიბერეში. ჰო, გოეთე მაქსიმალისტი იყო და არ არის ეს ცუდი“.

ნაწყვეტი მერაბ კოსტავას წერილიდან
ანგარსკი, 26.11.1984

#მერაბკოსტავა #თბილისისმუზეუმებისგაერთიანება

10/10/2026

1933 წლის 10 ოქტომბერს, თბილისი უდიდეს ქართველ კლასიკოსს ეთხოვებოდა.

8 ოქტომბერს, კომპოზიტორის ცხედარი თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში გადაასვენეს. გამოსვენების დღეს, ნეშტი მისმა ხუთმა ძმამ გამოაბრძანა. საპანაშვიდო რიტუალზე, ივანე ფალიაშვილის დირიჟორობით, ორკესტრმა, გუნდმა და ნიკო ქუმსიაშვილმა „აბესალომ და ეთერის“ მესამე მოქმედება შეასრულეს.

რუსთაველის გამზირი ხალხის უწყვეტ ნაკადს დაეფარა. სამგლოვიარო პროცესია თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრისკენ დაიძრა, რომლის ბაღშიც, ორკესტრის ჰანგების თანხლებით, მაესტროს ნეშტი სამუდამო განსასვენებელს მიაბარეს.

#ზაქარიაფალიაშვილი #თბილისისმუზეუმებისგაერთიანება

09/10/2026

„მე და ქეთევანი იმ სამყაროს ნაწილები ვართ, სადაც სიტყვას ძალა ჰქონდა და განათლება ღირსების ნაწილად ითვლებოდა. ჩვენი სახეები იმ ეპოქის ადამიანების ხსოვნას ატარებს, ვინც ქართულ კულტურასა და აზროვნებას ქმნიდა. ჩვენამდე და ჩვენს შემდეგაც მრავალ თაობას უსწავლია მეგობრობის ფასი „ვეფხისტყაოსნიდან“. მეცხრამეტე საუკუნეში სწორედ ასეთ ღირებულებებზე იზრდებოდნენ ადამიანები და საკუთარ ცხოვრებასაც ამ იდეალებს ადარებდნენ. ჩვენც ამ სამყაროს ანარეკლად შევიქმენით, რათა გაგახსენოთ დრო, როცა ლიტერატურა და ცხოვრება ერთსა და იმავე ამბავს ჰყვებოდა.“

გამოფენა „არა ზღაპარი“ დამთვალიერებელს სთავაზობს მოგზაურობას სამყაროში, სადაც ქართული ტრადიცია და მსოფლიო კულტურა ჰარმონიულად ერწყმის ერთმანეთს. გამოფენის დათვალიერება შესაძლებელია ყოველდღე, სამშაბათის გარდა, 10:00-დან 18:00 საათამდე.

ილია ჭავჭავაძის ლიტერატურულ-მემორიალური მუზეუმი
📍 ი.ჯავახიშვილის №7

06/10/2026

5 ოქტომბერს, მასწავლებელთა საერთაშორისო დღეს, თბილისის მუზეუმების გაერთიანებაში შემავალ მუზეუმებში ჩატარდა შემდეგი საგანმანათლებლო პროგრამები:

🔸 „თოჯინების ისტორია“
🔸 „აივნებიანი ქალაქი“
🔸 „ვახტანგ ჭაბუკიანი: ფოლკლორიდან კლასიკამდე“
🔸 „დროშები გვიამბობენ“
🔸 „ძველი აღმოსავლეთის კულტურა და საქართველო“
🔸 „აღმოაჩინე მუზეუმი ოჯახთან ერთად“

მრავალფეროვანმა პროგრამებმა მონაწილეებს მუზეუმების სამყაროსა და კულტურული მემკვიდრეობის უკეთ გაცნობის შესაძლებლობა მისცა.

06/10/2026

1933 წლის 6 ოქტომბერს, საღამოს 17:40 საათზე, 62 წლის ასაკში გარდაიცვალა კომპოზიტორი და საზოგადო მოღვაწე ზაქარია ფალიაშვილი. მძიმე სნეულებით დაავადებულმა კომპოზიტორმა, სიცოცხლის ბოლო წუთებში, უკანასკნელად გაიხედა საყვარელი როიალისკენ, ბაგეზე ღიმილით ჩუმად წარმოთქვა ადრე გარდაცვლილი შვილის, ირაკლის სახელი და მარადიულ „დაისში“ ჩაესვენა. მისმა გარდაცვალებამ საყოველთაო მწუხარება გამოიწვია მთელ საქართველოში.

#ზაქარიაფალიაშვილი #თბილისისმუზეუმებისგაერთიანება

02/10/2026

„..ხანდისხან, გალაქტიონ, მე გამიელვებს ის აზრი, რომ შენ აქაურობის არაფერი გაინტერესებს. წერილი სრულებით არა! ჩამოსვლაზე ფიქრი ხომ არა და არა! გაჭივრების დროს ხელის გამოწოდებაზე ხომ ოცნება ზედმეტია და ზედმეტი! და ყველაფერ ამას რომ გავიფიქრებ, რაღაც მწარე ნაღველი შემომაწვება გულზე... სწორედ ამნაირი სულიერი მდგომარეობა იყო დეპეშის მიღებამდე. მაგრამ ასეთი მდგომარეობა ხანგრძლივი არ არის! მალე ქრება და გულს მხოლოდ ერთი აზრი ეუფლება: „როგორიც უნდა იყოს, მაინც ჩვენი გატუნიეა, მაინც ჩვენი ძვირფასი გატუნიე: ცხოვრებაში ბავშვი და აღმაფრენით კი დიდი პოეტი; ჩემი ძმა, რომელიც ჩემთვის ყველაზე ძვირფასია ამ ქვეყნად“... და აი, ასეთ დროს, მხოლოდ ასეთ დროს ვიღებ კალამს ხელში წერილის მოსაწერად...“

ამონარიდი აბესალობ ტაბიძის წერილიდან გალაკტიონისადმი, 1926 წელი.

#გალაკტიონტაბიძე #აბესალომტაბიძე
#თბილისისმუზეუმებისგაერთიანება