Francis Skaryna Belarusian Library and Museum in London

Francis Skaryna Belarusian Library and Museum in London Belarusian Library in London Francis Skaryna Belarusian Library and Museum offers the largest and most comprehensive collection of Belarus-related print publications in western Europe.
(1)

Operating as usual

22/05/2021

15 траўня споўнілася 50 гадоў з дня адкрыцьця ў Лёндане беларускай бібліятэкі і музэю імя Францішка Скарыны. З гэтай нагоды пра будучыню бібліятэкі і пра брытанскі погляд на Беларусь Сяргей Абламейка гаворыць са шматгадовым членам апякунскай рады бібліятэкі, колішнім рэдактарам Journal of Belarusian Studies і старшынём Англа-Беларускага Таварыства, перакладчыкам Джымам Дынглі зь Лёндану.

📌 падпішыцеся на YouTube канал Свабода Premium і пастаўце званочак: http://bit.ly/svaboda-premium

Дзякуй вялікі Згуртаванню Беларусаў Свету за іх віншаванні да 50-годдзя нашай бібліятэкі. https://zbsb.org/news/zbsb/bel...
16/05/2021
Беларускай бібліятэцы і музею імя Францішка Скарыны ў Лондане – 50 гадоў!

Дзякуй вялікі Згуртаванню Беларусаў Свету за іх віншаванні да 50-годдзя нашай бібліятэкі.

https://zbsb.org/news/zbsb/belaruskay-bibliyatetsy-i-muzeyu-imya-frantsishka-skaryny-londane-50-gado-/

15 траўня найбуйнейшы збор беларусазнаўчай і эмігранцкай літаратуры беларусаў за мяжой адзначае 50-годдзе!

Далучайцеся, найпрост цяпер, да нашага святочнага зум-эфіру з вялікай нагоды - 50 год Бібліятэкі Скарыны ў Лондане!У эфі...
15/05/2021

Далучайцеся, найпрост цяпер, да нашага святочнага зум-эфіру з вялікай нагоды - 50 год Бібліятэкі Скарыны ў Лондане!

У эфіры бралі ўдзел Старшыня Рады БНР Івонка Сурвіла, пісьменнік Уладзімер Арлоў, літаратуразнаўца Арнольд Макмілін, выдавец Зьміцер Санько, гісторыкі Натальля Гардзіенка і Дарота Міхалюк. Вядучы - беларусазнаўца і перакладчык Джым Дынглі.

https://l.facebook.com/l.php?u=https%3A%2F%2Fus02web.zoom.us%2Fj%2F87827606349%3Fpwd%3DRFAvdXBvTUc2Q3huOG9aSWxGN21lQT09%26fbclid%3DIwAR2UVyrK3HCclHX8baLQOe3OSPqQQjZc4iR0k9Up2VTradGiD8BSvnfwovc&h=AT20hlCZ19L9Ra1zTpmef_PCXvNfYg3uceYELpNooODrmvC3hhy4vmoYAsbAcZyK5r4tjlwmTZuE9aRB2ZrAlvUA5KXqxhcPzsDxAlEC7BAdB_nt_TgydT9EfwPaNOOBBlz2nCP6wjkAHGDwtw&__tn__=q&c[0]=AT1y5Lyl2kEx-9WOMxbOgCGeuqbCnIXLc3q3jD9Ttg6eBTTXgOVqdpDpP7Puwiovt9xITvrlF0HTwP_wpdYPk9IV05nE_tHsY4YpQW2N2Bq-GTl_PFRUdufzNUS1oyLPO8nljKvsUPEndCtyaQTEjHKjEUrMFQpfvUCYNInO0Y7zP5CUXw

А вось тут - трансляцыя на юцюбе https://www.youtube.com/watch?v=oyjDFEjjyyc

Далучайцеся, найпрост цяпер, да нашага святочнага зум-эфіру з вялікай нагоды - 50 год Бібліятэкі Скарыны ў Лондане!

У эфіры бралі ўдзел Старшыня Рады БНР Івонка Сурвіла, пісьменнік Уладзімер Арлоў, літаратуразнаўца Арнольд Макмілін, выдавец Зьміцер Санько, гісторыкі Натальля Гардзіенка і Дарота Міхалюк. Вядучы - беларусазнаўца і перакладчык Джым Дынглі.

https://l.facebook.com/l.php?u=https%3A%2F%2Fus02web.zoom.us%2Fj%2F87827606349%3Fpwd%3DRFAvdXBvTUc2Q3huOG9aSWxGN21lQT09%26fbclid%3DIwAR2UVyrK3HCclHX8baLQOe3OSPqQQjZc4iR0k9Up2VTradGiD8BSvnfwovc&h=AT20hlCZ19L9Ra1zTpmef_PCXvNfYg3uceYELpNooODrmvC3hhy4vmoYAsbAcZyK5r4tjlwmTZuE9aRB2ZrAlvUA5KXqxhcPzsDxAlEC7BAdB_nt_TgydT9EfwPaNOOBBlz2nCP6wjkAHGDwtw&__tn__=q&c[0]=AT1y5Lyl2kEx-9WOMxbOgCGeuqbCnIXLc3q3jD9Ttg6eBTTXgOVqdpDpP7Puwiovt9xITvrlF0HTwP_wpdYPk9IV05nE_tHsY4YpQW2N2Bq-GTl_PFRUdufzNUS1oyLPO8nljKvsUPEndCtyaQTEjHKjEUrMFQpfvUCYNInO0Y7zP5CUXw

А вось тут - трансляцыя на юцюбе https://www.youtube.com/watch?v=oyjDFEjjyyc

Дзякуй Уладзіславу Гарбацкаму і газэце "Новы час" за цудоўны артыкул у гонар юбілею Скарынаўкі! https://www.skaryna.org....
14/05/2021
“Новы час”: Святло беларускай ліхтарні з Лондану

Дзякуй Уладзіславу Гарбацкаму і газэце "Новы час" за цудоўны артыкул у гонар юбілею Скарынаўкі!

https://www.skaryna.org.uk/%d1%81%d0%b2%d1%8f%d1%82%d0%bb%d0%be-%d0%b1%d0%b5%d0%bb%d0%b0%d1%80%d1%83%d1%81%d0%ba%d0%b0%d0%b9-%d0%bb%d1%96%d1%85%d1%82%d0%b0%d1%80%d0%bd%d1%96-%d0%b7-%d0%bb%d0%be%d0%bd%d0%b4%d0%b0%d0%bd%d1%83/

15 траўня 2021 года легендарная і фантазматычная бібліятэка-музей імя Скарыны ў Лондане, створаная беларусамі, што апынуліся ў Англіі, адзначае пяцідзесяцігоддзе. Гэ....

Глядзіце запіс сустрэчы зь вядомым пісьменьнікам і гісторыкам Уладзімерам Арловым у Скарынаўцы Ягоныя кнігі з аўтографам...
17/02/2021
Чаму Тадэвуш Касцюшка беларускі герой? Уладзімер Арлоў.

Глядзіце запіс сустрэчы зь вядомым пісьменьнікам і гісторыкам Уладзімерам Арловым у Скарынаўцы Ягоныя кнігі з аўтографамі ў Беларусі пачынаюць канфіскоўваць, можа, час кожнаму прыдбаць свой асобнік? https://knihi.by/?p=catalog&mode=search&search_str=%D0%B0%D1%80%D0%BB%D0%BE%D1%9E&search_in=all

‘Чаму Тадэвуш Касцюшка беларускі герой?’ Уладзімір АрлПрацягваем нашыя гутаркі у Скарынаўцы! У нас у гасьцях вядомы пісьменьнік і гісторык Уладзімер Арлоў, ...

20 студзеня 2021 памёр Барыс Забораў – вядомы беларускі і францускі мастак. Імя Заборава ў вядомае ў сьвеце найперш як ж...
21/01/2021

20 студзеня 2021 памёр Барыс Забораў – вядомы беларускі і францускі мастак. Імя Заборава ў вядомае ў сьвеце найперш як жывапісца – ягоныя творы выстаўляліся ў музеях і галерэях Францыі, Японіі, Нямеччыны, Італіі, Але Беларусі, адкуль мастак зьехаў ва Францыю ў 45-гадовым узросьце, Забораў пакінуў адмысловую спадчыну - геніяльныя кніжныя ілюстрацыі твораў Купалы, Коласа, Барадуліна, Шэксьпіра, Ўайльда ды інш. Сам мастак заўсёды хацеў займацца жывапісам, але ў ідэалагізаваных умовах савецкага грамадства мусіў перайсьці на кніжную графіку, якую сам уважаў не столькі мастацтвам, як “каментаром да тэксту”. Тым ня менш, непаўторныя ілюстрацыі Заборава сталіся сапраўдным скарбам беларускага мастацтва і кніжнай культуры.
Імя Заборава асабліва дарагое наведвальнікам Скарынаўкі. Ён добра ведаў айца Аляксандра Надсана і празь яго ахвяраваў бібліятэцы шэраг сваіх графічных твораў . У калекцыі Скарынаўкі знаходзяцца ягоныя “Радуніца” і “Маці” з аўтографамі, адбіткі ілюстрацыяў да зборніка “Выбраная лірыка” Янкі Купалы, а таксама шмат кніг, аформленых мастаком, у тым ліку шыкоўнае выданьне казак Оскара Ўайльда з мройнымі і вытанчанымі малюнкамі, у якіх пазнаецца ,стыль Заборава-жывапісца.
Праз 35 гадоў пасьля свайго ад’езду зь Беларусі, у інтэрвію для кампаніі “Будзьма беларусамі” мастак сказаў, што сваю Бацькаўшчыну носіць у сабе. “Я прывязаны ўспамінамі аб зямлі, дзе нарадзіўся. Але гэта нельга назваць настальгіяй. І да таго ж я здзяйсняю кожны год прагулкі па родных мясцінах… ва ўяўленні. Я стаўлю на мальберт палатно і пішу хлеў, гумно, вясковы дом. Паверце, гэта дзівосныя лекі.” (https://budzma.by/news/ya-naradziwsya-tam-mastak-barys-zaboraw-paryzh.html)
Фільм Алега Лукашэвіча “Барыс Забораў. Доўгая дарога дадому” (2010) знаёміць з асобай і творчасьцю гэтага выбітнага беларускага мастака https://www.youtube.com/watch?v=NIDRCorW-XI. Фільм на рускай мове, але цікава пачуць, як Забораў чытае па-беларуску зь ілюстраванага ім перакладу “Казкі пра цара Салтана” Пушкіна (ад 40:20) – кнігі, якую яму давялося ілюстраваць двойчы з-за ідэалагічнага перасьледу і адзін з варыянтаў якой ён стварыў у адным асобніку.

Беларуская бібліятэка ў Лондане працягвае серыю анлайн-сустрэчаў “Кубачак кавы ў Скарынаўцы”Наступная сустрэча ў гэ...
17/01/2021

Беларуская бібліятэка ў Лондане працягвае серыю анлайн-сустрэчаў “Кубачак кавы ў Скарынаўцы”

Наступная сустрэча ў гэту пятніцу:
Беларускі нацыянальны супраціў, ад Касцюшкі да Ціханоўскай

Далучайцеся!!!

Дэталі:
Час: 22 Студзеня, пятніца 22:00 па Мінску (19:00 па Лондане)
https://us02web.zoom.us/j/84243175722?pwd=aFk4Ym5mME94RGNJYXBJeWs2dXRmdz09
Passcode: 159109

Да ўвагі суродзічаў-кнігалюбаў у Брытаніі! Аддамо за ахвяраваньне ў добрыя рукі шматтомныя энцыкляпэдыі, слоўнікі, альбо...
18/12/2020

Да ўвагі суродзічаў-кнігалюбаў у Брытаніі! Аддамо за ахвяраваньне ў добрыя рукі шматтомныя энцыкляпэдыі, слоўнікі, альбомы, мастацкую, гістарычную літаратуру і іншае пераважна на роднай мове. Маем таксама нешта па-расейску, па-польску і па-ангельску. Самастойны вываз з N12. Зьвяртацца да айца Siarhiej Stasievich.

Мы шукаем валантораў!Калі вы ў вас ёсць магчымасць прыязджаць у нашу бібліятэку ў Лондане раз у тыдзень альбо некалькі т...
11/12/2020

Мы шукаем валантораў!

Калі вы ў вас ёсць магчымасць прыязджаць у нашу бібліятэку ў Лондане раз у тыдзень альбо некалькі тыдняў – мы будзем рады бачыць вас часткаю нашай каманды па каталагізацыі нашых фондаў.

Вы атрымаеце магчымасць паглыбіцца ў архівы самай буйной беларускай бібліятэкі за межамі Беларусі.
Даведаецеся болей пра нашу культуру
Пазнаёміцеся з найяскравейшымі прадстаўнікамі беларускай дыяспары ў Лондане

Далучайцеся да нас!

Патрабаванне хіба толькі адно: цікаўнасць да беларускай культуры. Вядома, валоданне беларускай мовай :)

Пішыце ў прыватныя паведамленні ці на імэйл [email protected] Кароткага CV дастаткова

05/12/2020

Беларуская бібліятэка ў Лондане існуе ўжо болей за 40 гадоў!

Якой вы б хацелі бачыць яе надалей?

Беларускі Калегіюм
19/11/2020

Беларускі Калегіюм

Мы відавочна патрапілі ў зону турбулентнасці, дзе паламаліся ўсе арыенціры, уся звыклая сістэма каардынат, усе маркеры ідэнтычнасці.
Што адбываецца з грамадствам? Што адбываецца з уладай? Што адбываецца з нацыяй? Што адбываецца са светам?
Ці магчыма мысліць, знаходзячы сябе ў часе рэвалюцыі? Сярод уладнай плыні, што ўсмоктвае і захоплівае, нібыта вір, усіх і кожнага. Спрабаваць ісці разам з ёй, у дынамічным супадзенні з яе рытмамі і паваротамі, з яе дыханнем.
Альбо наадварот, варта знайсці пункт нерухомасці, неабавязкова наводдаль, на адлегласці ад падзеяў? Ён можа быць і ў самым цэнтры...

Беларускі калегіюм распачынае серыю сустрэч віртуальнай кавярні з адмысловай назвай "ЗНО".
Тэма першай сустрэчы: Мысленне падчас рэвалюцыі.
За стойкай — Валянцін Акудовіч.
Столікі: Ігар Бабкоў, Ірына Дубянецкая, Іван Новік, Генадзь Коршунаў ... іншыя.

Далучыцца да размовы можна па запісу: https://forms.gle/8XpCDypDBHq6cdtw5
Падзея сустрэчы: https://fb.me/e/4EqUeoMq7

У Скарынаўцы знайшлася кніга з прарочай вокладкай, 1989-га году выданьня. Тут і сабачка, і галоўны блазн, і загаловак, к...
22/09/2020

У Скарынаўцы знайшлася кніга з прарочай вокладкай, 1989-га году выданьня. Тут і сабачка, і галоўны блазн, і загаловак, каб ужо дакладна ніхто не памыліўся 🤡 Толькі з катом не зусім зразумела))

УЗДЫМЕМ ЯГО ВЫСОКА, АБО ЁН ПАКРЫЕ НАС! Усе вобразы з вінтажных паваенных паштовак беларускай эміграцыі, (якіх у нас вялі...
31/08/2020

УЗДЫМЕМ ЯГО ВЫСОКА, АБО ЁН ПАКРЫЕ НАС! Усе вобразы з вінтажных паваенных паштовак беларускай эміграцыі, (якіх у нас вялікая калекцыя) - Пагоня, юнакі і дзяўчаты ў вышыванках, праўдзівы нацыянальны сьцяг, паламаныя ланцугі тыраніі, пакрытыя сьцягам труны ахвяраў - ажылі і набылі новую актуальнасьць амаль праз стагодзьдзе.

A new podcast with a Belarusian author in EnglishA Belarusian poet and translator Volha Hapeyeva discusses with  Annie R...
21/07/2020
Volha Hapeyeva and Annie Rutherford | Podcast | Scottish Poetry Library

A new podcast with a Belarusian author in English

A Belarusian poet and translator Volha Hapeyeva discusses with Annie Rutherford the joys of translation, Britain’s lamentable record on learning foreign languages, and whether now is the right time to be writing poems about the pandemic.

Hapeyeva's pamphlet In My Garden of Mutants will be published by Arc in English soon

Volha Hapeyeva and Annie Rutherford discuss the joys of translation, Britain's lamentable record on learning foreign languages, and whether now is the right time to be writing poems about the pandemic.

07/07/2020
Ruti

Беларускамоўная дыяспара расьце і квітнее!

Чаму я вучу беларускую мову.
Эсэ (я разам з гуглём-перакладнікам).

Чаму я вучу беларускую мову?

Вось добрае пытанне. Поўнае вар’яцтва. Мой дом - Лондан і я не планую жыць у Беларусі. Больш таго, не хачу мець нічога агульнага з Усходняй Еўропай і з пост-савецкай прасторай. Гэта значыць, практычнай карысці мне ад мовы ніякай. Вось. Якога чорта тады яна мне здалася.

Я думаю, трэба паглядзець на пытанне шырэй. Што для мяне Беларусь? Вось тут, мабыць, сабака і закапаны.

Што я ведала ў дзяцінстве пра Беларусь і свае беларускія карані?

У дзяцінстве я была пару разоў улетку ў дзядулі з бабуляй у Вербавічах, на Палессі. Памятаю я мала. У першы раз мяне ўкусіла пчала ў шчыкалатку, і ад таго моманту і да нядаўняга часу я жудасна баялася усяго, што гудзе і мае джала. Ну а яшчэ я там танула ў нейкай сажалцы.

У другі раз я вярнулася ў Маскву з драпінай на носе, якая была бачная шмат гадоў, амаль да майго трыццацігоддзя. Гэта я пабілася з стрыечнай сястрой за патэльню бульбы, як потым, праз гады, паведаміла мне мая маці. Я гэтага не памятаю. Але мой нос памятаў.

Няшмат як для ўражанняў ад краіны.

Дома маці мая перыядычна ўздыхала: “Ох ужо гэтыя беларусы!” Гэта калі мой тата, беларус у нашай сям’і, быў складаным. Але гэта заўсёды казалася з гумарам і любоўю. Таксама і маё ўражанне пра беларусаў было неадназначным.

Але што я заўсёды ведала, дык гэта што аладкі з бульбы ў нашай хаце ніколі так не называліся. Мая маці горда і цвёрда сказала мне, што гэта драчы або драчоны і ніякія не аладкі з бульбы, таму што гэта беларуская страва, і ніякіх русіцызмаў тут не будзе дазволена.

Так я вырасла з двума беларускімі словамі: драчоны і падлога. Другое слова мой тата горда казаў, калі я просіла яго сказаць нешта па-беларуску. Я падазраю, што гэта і быў ягоны поўны слоўнікавы запас мовы. Так што сустрэча з беларускай мовай у мяне адбылася значна пазней – ужо пасля смерці дзеда, у мае дзесяць-дванаццаць гадоў. Калі тата з гонарам паказаў артыкул пра дзеда -- героя-партызана -- у беларускай энцыклапедыі, я выявіла, што дзеда клічуць зусім не Омельченко Николай Маркович, а Амельчанка Мікалай Маркавіч. Гэта было нечакана і цікава.

А яшчэ былі вельмі рэдкія візіты маёй палескай бабулі Ліды. Яна гаварыла па-руску, але гаварыла зусім па-іншаму: з глухім г, кароткім ў і шмат чым яшчэ – і было гэта вельмі прыгожа… Але апошні раз я бабулю бачыла гадоў трыццаць таму.

Не так і шмат. І ва ўсе мае тры прыезды ў Менск у дарослым узросце, я не бачыла нічога беларускага, акрамя сувеніраў, і не чула мовы. Гэта было сумна, але мяне не датычылася – гэта справа беларусаў. (Толькі вось людзі мягчэйшыя былі за масквічоў. Нават міліцыя.)

Дык вось, мае ўспаміны пра Беларусь зводзяцца ў рэальнасці да песень “Белый аист летит, над белёсым Полесьем летит” і “Беловежская пуща” – і я да гэтага часу думала, што слова “сябры” значыць беларусы. А што вы хацелі? Толькі беларусы ж і спявалі: “Сябры”, “Песняры”, “Верасы”.


Так что Беларусь для мяне – не рэальная краіна, а нейкая рамантычная ідэя.

Дык з якога ж перапуду я стала вучыць мову? І вось я нават сама не ведаю. Але я ведаю, што былі два моманты, якія мяне да гэтага падвялі.

Калі я пачула кароткую гісторыю Беларусі і мовы ў нерасейскім выкладзе, і статыстыку, што толькі пяць адсоткаў свабодна гавораць на мове – усе мае беларускія гены узбунтаваліся... ды і не люблю я несправвядлівасці – так што ўнутры ў мяне кіпела.

А потым, не памятаю калі, мая лонданская беларуская сяброўка Караліна загаварыла са мной на мове - і гэта было нешта чароўнае, сапраўды як размаўляла мая бабуля. Я проста растала.

Само па сабе гэтага было б недастаткова. Але каля мяне апынуліся дзве пасіянарыі Беларусі і мовы: Вольга і Караліна. (А я люблю вучыць мовы.) У мяне не было ніякіх шанцаў!

Вось мы і тут.

© Руці Амаль і Гугль Перакладнік, 2020

Fairytales across borders - European studies blog
16/05/2020
Fairytales across borders - European studies blog

Fairytales across borders - European studies blog

As part of its 15th anniversary celebrations and in response to the COVID-19 pandemic, Belarus Free Theatre (BFT) has launched a fairytale-inspired campaign called #LoveOverVirus. Members of the theatre company, as well as a number of famous figures including Stephen Fry and Juliet Stevenson, are re...

Celebrations of the centenary of UNOVIS at the Francis Skaryna Library and St Cyril's centre in Finchley with siarhej.ch...
24/02/2020

Celebrations of the centenary of UNOVIS at the Francis Skaryna Library and St Cyril's centre in Finchley with siarhej.chareuski, Siarhiej Stasievich, Jim Dingley, Prof Thomas Bohn, Ángela Espinosa Ruiz and other participants of the annual conference of Belarusian Studies.
Photo by Sasha Belavokaja.

Thank you all who joined us at the series of Belarus-related events in London last week! The Francis Skaryna Library cel...
24/02/2020

Thank you all who joined us at the series of Belarus-related events in London last week! The Francis Skaryna Library celebrated the centenary of the Viciebsk art group UNOVIS with talks by Siarhej Chareŭski at the Westminster University and St. Cyril of Turau Belarusian Catholic Church in Finchley, and a guided tour of the highlights of the Library's art collection. Thanks to Siarhej, we know so much more about our treasures!

And thank you Sasha Belavokaja for the wonderful pictures!

The Belarusian Studies conference in London is one of the most important events in social science&humanities that is foc...
19/02/2020

The Belarusian Studies conference in London is one of the most important events in social science&humanities that is focused on Belarus and is happening abroad

Join us for great discussions, presentations and talks about politics, culture and society of Belarus these Friday and Saturday, February 21-22, in London at UCL and the Belarusian Library

The lineup includes Arnold Barratt McMillin, Ángela Espinosa Ruiz, Aleh Dziarnovich, Grigory Ioffe, Juras Hietman, Jim Dingley, Alena Marková, Ryhor Astapenia, Paula Borowska, Tadeusz Giczan and Thomas Bohn
These speakers are coming from: 🇬🇧🇵🇱🇪🇸🇧🇾🇺🇸🇨🇿🇩🇪🇭🇺🇺🇦

Program ➡️ https://drive.google.com/file/d/1FgvkbRgI4-5MJl4xdlXBeKNpT7qxujhx/view
More info ➡️ http://www.skaryna.org.uk/5th-annual-belarusian-studies-in-the-21st-century-conference/

🎨🎨Join us for the week of UNOVIS century celebration in London🎨🎨Our exciting events include: 🎓UNOVIS Centenary Panel Dis...
18/02/2020

🎨🎨Join us for the week of UNOVIS century celebration in London🎨🎨

Our exciting events include:

🎓UNOVIS Centenary Panel Discussion at University of Westminster Thursday 20 February at 18:30 http://www.skaryna.org.uk/unovis-centenary-panel-discussion-at-university-of-westminster/

📜Talk by one of the leading art historians Siarhej Chareŭski "Chagall, Malevich et al: Fate of the Creators of the New Art" at the Belarusian Library on Saturday, February 22 at 15:00 http://www.skaryna.org.uk/event-chagall-malevich-et-al-fate-of-the-creators-of-the-new-art/

Address

37 Holden Road
London
N12 8HS

General information

Everyone can join our program designed for researchers. To submit an application, please visit http://www.skaryna.org.uk/application-by/

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Francis Skaryna Belarusian Library and Museum in London posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Museum

Send a message to Francis Skaryna Belarusian Library and Museum in London:

Videos

Why Belarusian Library in London is so special

Francis Skaryna Belarusian Library and Museum offers the largest and most comprehensive collection of Belarus-related print publications in Western Europe and, probably, the whole world beyond Belarus.

We also preserve archives of Belarusians from around the world.

At the moment, we are trying to make our rich collections accessible to everyone on the internet.

More about the library http://www.skaryna.org.uk


Other Community Museums in London

Show All

Comments

Скарынаўская бібліятэка ў Лондане: юбілейны відэаролік
💕"Я не самотны, я кнігу маю, з друкарні пана Марціна Кухты" - так напісаў некалі Максім Багдановіч, узгадваючы свой зборнік вершаў "Вянок". 📙 Адна з арыгінальных кніг М.Багдановіча 1913 года захоўваецца сёння ў Беларускай бібліятэцы імя Францішка Скарыны. 💕 Шчыра віншую ўсіх нас са святам - Днём нараджэння бібліятэкі! Жадаю бібліятэцы хуткімі тэмпамі папаўняцць свае фонды і шчодра дзяліцца ведамі з даследчыкамі і чытачамі! P.S. Фотаздымак не святочны, але вельмі дарагі майму сэрцу, бо гэта "Вянок" Максіма!
Артыкул да юбілея Скарынаўкі на літоўскім сайце
Шаноўныя сябры! Мы упэўненыя, што вы ўважліва сочыце за падзеямі на Радзіме, і яны не пакідаюць вас абыякавымі, бо пры ўсёй шматстайнасці нашых палітычных поглядаў, усіх беларусаў яднае адно – мы жадаем дабра і росквіту сваёй Радзіме і яе народу. Зараз Беларусь праходзіць праз падзеі гістарычнага маштабу, якія вельмі моцна паўплываюць на яе будучыню: грамадства яднаецца і хоча, каб яго голас урэшце займеў палітычную вагу. Аднак на мірныя пратэсты дзейсная улада адказала беспрэцэдэнтным гвалтам, які ад пачатку выбараў не спыняецца на вуліцах нашых гарадоў: напады і збіццё мірных грамадзян на вуліцах і ў турмах, прымяненне да іх фізічных і псіхалагічных катаванняў. Усяму гэтаму не можа быць месца ў нашай з вамі краіне. Ведаем, што нават знаходзячыся за многія кіламетры ад Беларусі, сэрцам вы заўжды на Радзіме. Многія з вас ужо арганізоўвалі або бралі ўдзел у акцыях салідарнасці з беларускім народам у гарадах свайго пражывання. Важна, каб геаграфія такіх акцый пашыралася. Заклікаем вас не толькі не спыняцца, а зрабіць акцыі салідарнасці бесперапыннымі! Сёння наша салідарнасць важная як ніколі раней. І падтрымка беларусаў замежжа надзвычай неабходная. Трэба, каб увесь свет даведаўся пра тое, што зараз адбываецца ў нашай краіне. І менавіта вы, беларусы замежжа, можаце паспрыяць гэтаму, як ніхто іншы, бо пасольствы і дыпламатычныя місіі гэта не зробяць, і менавіта вы – дзеці сваёй Радзімы, беларусы замежжа, на сёння сталі амбасадарамі інтарэсаў Беларусі ў свеце. Акрамя бесперапынных акцый салідарнасці, ёсць яшчэ два простыя спосабы, якімі кожны з вас можа дамапамагчы Беларусі: 1. Па-за межамі Беларусі дзейнічае незалежная дабрачынная ініцыятыва BY_help (https://www.facebook.com/BYhelpBY/ ), якая збірае ахвяраванні па ўсім свеце на дапамогу пацярпелым ад масавага тэрору беларусам. Калі ласка, падтрымайце гэты фонд. Дзякуючы вашым ахвяраванням ініцыятыва BY_help зможа дапамагчы пацярпелым не страціць надзею. 2. Перакладайце навіны пра тое, што адбываецца ў Беларусі, на мовы краінаў свайго пражывання, і максімальна шырока распаўсюджвайце. Прыкладны тэкст для перакладу пра сітуацыю у Беларусі мы дадаем да гэтага звароту (https://tinyurl.com/situacyja). Гаварыце пра Беларусь, пішыце пра Беларусь, распаўсюджвайце інфармацыю пра Беларусь праз інтэрнэт, у размовах з вашымі суграмадзянамі, звяртайцеся да нацыянальных лідараў сваёй краіны з патрабаваннем актыўных палітычных дзеянняў у дачыненні да арганізатараў фальсіфікацый і тэрору ў Беларусі. У вашых сілах зрабіць так, каб голас вольнай Беларусі быў пачуты ў свеце. Будзьма разам! Будзьма салідарнымі!
Чаму я вучу беларускую мову. Эсэ (я разам з гуглём-перакладнікам). Чаму я вучу беларускую мову? Вось добрае пытанне. Поўнае вар’яцтва. Мой дом - Лондан і я не планую жыць у Беларусі. Больш таго, не хачу мець нічога агульнага з Усходняй Еўропай і з пост-савецкай прасторай. Гэта значыць, практычнай карысці мне ад мовы ніякай. Вось. Якога чорта тады яна мне здалася. Я думаю, трэба паглядзець на пытанне шырэй. Што для мяне Беларусь? Вось тут, мабыць, сабака і закапаны. Што я ведала ў дзяцінстве пра Беларусь і свае беларускія карані? У дзяцінстве я была пару разоў улетку ў дзядулі з бабуляй у Вербавічах, на Палессі. Памятаю я мала. У першы раз мяне ўкусіла пчала ў шчыкалатку, і ад таго моманту і да нядаўняга часу я жудасна баялася усяго, што гудзе і мае джала. Ну а яшчэ я там танула ў нейкай сажалцы. У другі раз я вярнулася ў Маскву з драпінай на носе, якая была бачная шмат гадоў, амаль да майго трыццацігоддзя. Гэта я пабілася з стрыечнай сястрой за патэльню бульбы, як потым, праз гады, паведаміла мне мая маці. Я гэтага не памятаю. Але мой нос памятаў. Няшмат як для ўражанняў ад краіны. Дома маці мая перыядычна ўздыхала: “Ох ужо гэтыя беларусы!” Гэта калі мой тата, беларус у нашай сям’і, быў складаным. Але гэта заўсёды казалася з гумарам і любоўю. Таксама і маё ўражанне пра беларусаў было неадназначным. Але што я заўсёды ведала, дык гэта што аладкі з бульбы ў нашай хаце ніколі так не называліся. Мая маці горда і цвёрда сказала мне, што гэта драчы або драчоны і ніякія не аладкі з бульбы, таму што гэта беларуская страва, і ніякіх русіцызмаў тут не будзе дазволена. Так я вырасла з двума беларускімі словамі: драчоны і падлога. Другое слова мой тата горда казаў, калі я просіла яго сказаць нешта па-беларуску. Я падазраю, што гэта і быў ягоны поўны слоўнікавы запас мовы. Так што сустрэча з беларускай мовай у мяне адбылася значна пазней – ужо пасля смерці дзеда, у мае дзесяць-дванаццаць гадоў. Калі тата з гонарам паказаў артыкул пра дзеда -- героя-партызана -- у беларускай энцыклапедыі, я выявіла, што дзеда клічуць зусім не Омельченко Николай Маркович, а Амельчанка Мікалай Маркавіч. Гэта было нечакана і цікава. А яшчэ былі вельмі рэдкія візіты маёй палескай бабулі Ліды. Яна гаварыла па-руску, але гаварыла зусім па-іншаму: з глухім г, кароткім ў і шмат чым яшчэ – і было гэта вельмі прыгожа… Але апошні раз я бабулю бачыла гадоў трыццаць таму. Не так і шмат. І ва ўсе мае тры прыезды ў Менск у дарослым узросце, я не бачыла нічога беларускага, акрамя сувеніраў, і не чула мовы. Гэта было сумна, але мяне не датычылася – гэта справа беларусаў. (Толькі вось людзі мягчэйшыя былі за масквічоў. Нават міліцыя.) Дык вось, мае ўспаміны пра Беларусь зводзяцца ў рэальнасці да песень “Белый аист летит, над белёсым Полесьем летит” і “Беловежская пуща” – і я да гэтага часу думала, што слова “сябры” значыць беларусы. А што вы хацелі? Толькі беларусы ж і спявалі: “Сябры”, “Песняры”, “Верасы”. 
Так что Беларусь для мяне – не рэальная краіна, а нейкая рамантычная ідэя. Дык з якога ж перапуду я стала вучыць мову? І вось я нават сама не ведаю. Але я ведаю, што былі два моманты, якія мяне да гэтага падвялі. Калі я пачула кароткую гісторыю Беларусі і мовы ў нерасейскім выкладзе, і статыстыку, што толькі пяць адсоткаў свабодна гавораць на мове – усе мае беларускія гены узбунтаваліся... ды і не люблю я несправвядлівасці – так што ўнутры ў мяне кіпела. А потым, не памятаю калі, мая лонданская беларуская сяброўка Караліна загаварыла са мной на мове - і гэта было нешта чароўнае, сапраўды як размаўляла мая бабуля. Я проста растала. Само па сабе гэтага было б недастаткова. Але каля мяне апынуліся дзве пасіянарыі Беларусі і мовы: Вольга і Караліна. (А я люблю вучыць мовы.) У мяне не было ніякіх шанцаў! Вось мы і тут. © Руці Амаль і Гугль Перакладнік, 2020
Быць беларусам. Мае першыя ўражаньні. Папярэджаньне: уражаньні першыя, без шырокіх і глыбокіх акадэмічных дасьледаваньняў – эмацыйная рэакцыя звычайнага чалавека. У апошнія некалькі тыдняў я акунулася ў беларускае культурна-мэдыйнае асяродзьдзе, з мэтаю часьцей мець мову на слыху. І сёньня ў мяне здарылася эўрыка – аж два азарэньні! Першае. Быць беларусам – гэта акт вялікай мужнасьці і аптымізму. Слухаю навіны – хочацца застрэліцца, гляджу пра гісторыю – хочацца засіліцца, чытаю Мележа – хочацца напіцца. Адкуль у вас жаданьне заставацца беларусамі? Я вамі захапляюся. Другое. У нацыянальнай, апазыцыйнай і патрыятычнай рыторыцы зашмат Расеі. Уражаньне, што беларуская ідэнтычнасьць – гэта “не рускі я” і “паглядзіце, што яны з намі зрабілі.” Негатыўная ідэнтычнасьць – мне тут не хапае зьместу “хто я ёсьць як беларус”. Ці не таму такая ня моцная яна, гэтая ідэнтычнасьць, шмат у каго (або ёсьць яна, але нядзейсная, пасыўная)? Можа ад гэтага і прывабнасьць Расеі - царквы, мовы, мэдыяў, дзяржавы? Замест “нас небаракаў білі, б’юць (і будуць біць?)”, прапануецца наратыў “мы моцныя і вялікія, усіх пабілі і паб’ём” – вы з кім хочаце быць? (Я, праўда, ні з кім з дваіх, дзякуй).
З намі ўжо дакладна не знудзішся ;-) https://www.facebook.com/atiseczkij/?ref=bookmarks