18/08/2026
[GAL]
🕵️ ✨ LEMBRANZAS 🌟
Sucedía hai hoxe 6 anos.
📩 Publicación editada nos inicios desta páxina, isto é, deste perfil propio do Museo Valle-Inclán oficial, na Pobra do Caramiñal. ℹ️ Somos a institución decana do país interesada na divulgación democrática do saber sobre o xenio e figura ♥️ dun galego extraordinario, ♥️ valorado xa no seu tempo por obras e calidade como Príncipe das Letras, como ♥️ o mellor artista da España contemporánea, como ♥️ o Fillo de Galicia que máis se parecía á Terra. ♥️ Un escritor universal ♥️ que é autor de páxinas literarias traducidas a —cando menos— 36 idiomas do planeta—.
ℹ️ Durante a crise da pandemia da COVID-19 resistímonos a sumarnos á inactividade xeral, a ser cidadás pasivos e a permanecer inactivos, afastados D. Ramón del Valle-Inclán e máis nós do factor humano, tanto dese público fiel como das persoas amigas que visitan por miles cada ano este senlleiro xoel histórico e monumento distinguido: "A miña casa das Torres de Bermúdez, a casa máis hermosa de Galicia". Non podíamos ignorar o illamento nin o estado preocupado da poboación. Circunstancias nas que lle podíamos prestar a nosa axuda diaria —momentos de cultura, de lecer, de relaxo, de curiosidade e descubrimento— polas redes sociais nun tempo tan impresionable e difícil, de medo ante o descoñecido, como o foron os sucesivos confinamientos aquí.
🧏 Foi así cómo abrimos as fiestras e creamos e dotamos de contidos un «MUSEO VIRTUAL» de libre acceso, un sopro dese aire fresco que entraría nos fogares cada día da vida. Iniciativa cos seus riscos, que era agardada polo público, seguida por tantas e tantas persoas, valorada e recoñecida polos vosos comentarios.
🙋 Autorizados polo Concello da localidade, xa que administración titular e responsable así do inmoble onde seguimos a traballar —fixémolo por turnos, en solitario, supervisandoo todo— como da saúde laboral dos seus traballadores, e provistos do imprescindible salvoconducto de paso para que por parte dos controis de estradas se nos permitira o tránsito en coches propios —xustificado por motivadas razóns de control e seguridade das instalacións, equipas, como dos bens mobles públicos, que precisan desa atención técnica profesional continuada que garanta a súa salvagarda e conservación— . Feixes de desprazamentos sós durante 1 hora de ida e outra hora de volta. Valeiro nas estradas. Valeiro nos pobos. Valeiro nas rúas. Valeiro no Museo... Movidos entre sentimentos de respecto e precaución, de responsabilidade e temor, transcorrería o noso voluntariado por horas de días, días de semanas e semanas de meses, dando pulo a un «MUSEO VIRTUAL», empeñados en prestarvos un outro servizo público de calidade, suma de saber, escolma de imaxes de fondos museísticos e de citas extractadas, para recreo de todos vós.
⚓ Non perseguimos aplausos, nin medallas, nin complementos xustificables, baseados na responsabilidade, na exposición a riscos que asumimos, nos servizos publicos ofrecidos a prol do interese xeral e do ben común. O noso fora ou non un voluntariado de "gratis et amor", o mínimo debeu ser un grazas polas labores realizadas en tempos tan difíciles. ❤️ Tivemos o mellor: as vosas entradas, os vosos parabéns espontáneos, cidadáns agradecidos entre nós e alén nós. As redes ao igual que a proxección exterior non saben de fronteiras. 🫶 Mil grazas a tantas persoas, usuari@s habituais do perfil deste Museo Valle-Inclán; sabemos do voso seguimento, dos vosos comentarios, das vosas propostas de recoñecemento ignoradas polas administracións, das vosas solicitudes e das vosas suxestións. Cando pasou a pandemia retomamos as visitas habituais, mais tamén, cántas novas visitas de persoas usuarias do que foi a mirilla daquel «MUSEO VIRTUAL» !
Daquel «MUSEO VIRTUAL» xurde este perfil.
Grazas por leernos. Grazas por compartirnos entre os vosos contactos de confianza para colaborar na mellor difusión deste perfil e dos seus contidos. Grazas por visitar e interactuar coa qué tamén é a vosa Casa. 👏👏👏
------------
[ESP]
🕵️ ✨ RECUERDOS ✨
Sucedía hace hoy 6 años.
📩 Publicación editada en los inicios de esta página, esto es, de este perfil propio del Museo Valle-Inclán oficial, en A Pobra do Caramiñal. ℹ️ Somos la institución decana del país interesada en la divulgación democrática del saber, del genio y figura de ❤️ un gallego extraordinario, valorado ya en su tiempo como ❤️ el mejor artista de la España contemporánea y ♥️ el Hijo de Galicia que más se parecía á su Tierra, ♥️ un escritor universal, ♥️ con páginas literarias traducidas a cuando menos 36 idiomas del planeta—.
Durante la pandemia del COVID-19
MUSEO VALLE-INCLÁN
Sala Viana del Prior
Don Ramón María del Valle-Inclán
Manuel López Garabal
Óleo sobre lenzo
1973
Orixinal
«Sol da tarde, que poñía-lo reflexo / Do teu lume afastado, coma un rir de vello, / Na torre daquela casa, niño de fidalgos, / Con aroma de mosto no vestíbulo e galgos / Atados á porta: a casa que foi miña, / De onde peregrino e pobre, saín un día.»
(Valle-Inclán: Claves líricas, 1930. Clave XII: “Sol da tarde“)
----------
VERSIÓN ORIGINAL:
«Sol de la tarde, que ponías el reflejo / De tu lumbre lejana, como un reír de viejo, / En la torre de aquella casa, nido de hidalgos, / Con aroma de mosto en el zaguán y galgos / Atados a la puerta: La casa que fue mía, / De donde peregrino y pobre, salí un día.»
(Valle-Inclán: Claves líricas, 1930. Clave XII: “Sol de la tarde“)