Gentle Craft - Shoe Museum

24/05/2026

20/05/2026

Dit stukje leer lijkt misschien niet zo bijzonder, maar het is de topper van onze middeleeuwse schoenencollectie geworden!!

Deze poulaine met een neus van maar liefst 15,5 cm lang (!) was in de mode tussen ca. 1350 en 1480.

Het 3D-model kun je hier bekijken: https://www.kiriengine.app/share/shareModel/ca9b7eca602143249bcc7ff6475640a0

Zie voor meer informatie ook onze eerdere FB-post:
https://www.facebook.com/DordrechtOndergronds/posts/pfbid02ZAeBEUaBFD9axqXuXYqWef5AbATRhJ2PJPc8wdBHucBHkJJVcjmb2cPAdQ252NSxl

19/05/2026

To celebrate the Unearthing Vindolanda: Footwear from the Edge of the Roman Empire exhibition at the Bata Shoe Museum, we’re once again turning Tuesday into Shoesday.

Each week, “Shoesday” highlights remarkable Roman footwear from our collection. With nearly 5,000 ancient shoes discovered at Vindolanda, we could keep this series going for quite some time.

At #3: The Baby Boot

The baby boot pictured here is one of the most emotive artefacts in our collection. It was uncovered in the Period 3 praetorium — the commanding officer’s residence of Flavius Cerialis, prefect of the ninth cohort of Batavians and his wife Sulpicia Lepidina. The child who wore it was likely only eight to twelve months old, barely walking.

This tiny boot with an intricate fishnet upper and hobnails tells us something important about the expectations of dress within an elite family. Even the footwear of an infant served as a visible marker of social status.

Shoesday is all about celebrating shoes — ancient and modern alike.

12/05/2026

Roman Vindolanda | Shoesday

To celebrate the launch of Unearthing Vindolanda: Footwear from the Edge of the Roman Empire at the Bata Shoe Museum, we’re once again turning Tuesday into Shoesday!

Each week on “Shoesday” we’ll highlight remarkable Roman footwear in our collection. With nearly 5,000 ancient shoes discovered at Vindolanda, we could keep this going for quite some time.

At #2 - it’s a pair! Some people like shoes, some people love shoes, but most people appreciate a really good pair. The pair pictured here belonged to a young child (aged 5-8). They were uncovered during the 2016 excavations of a defensive fort ditch dating to the early third century, alongside hundreds of other shoes.

Finding ancient Roman shoes in matching pairs is rare. Most shoes were discarded individually once they became worn out, damaged, and beyond repair.

Shoesday is all about celebrating shoes, ancient and modern alike.

05/05/2026

Roman Vindolanda | Shoesday

To celebrate the launch of the Unearthing Vindolanda: Footwear from the Edge of the Roman Empire exhibition at the Bata Shoe Museum, we’re officially renaming Tuesday… Shoesday.

Each week, we’ll spotlight a remarkable Roman shoe from our collection. With nearly 5,000 ancient shoes uncovered at Vindolanda, we won’t be running out anytime soon.

Shoesday #1: The “Allendale” Boot. A true standout in the collection these boots feature sturdy soles and distinctive open-work uppers, while the lower section remains solid leather for durability. Named by renowned Roman leather specialist Carol van Driel-Murray, this Allendale Boot is on display at the Vindolanda Museum and also appears on the cover of a new book dedicated to Roman footwear from the site.

Shoesday is all about celebrating footwear, ancient and modern alike.
Do you have a favourite pair of boots? Maybe you wore them walking Hadrian’s Wall, or even while excavating at Vindolanda or Magna?
If so,

22/04/2026

16/04/2026

Amazing shoes from Dordrecht, these will be 3 D scanned so you can get a closer look!

03/04/2026

01/04/2026

Met Pasen voor de deur brengt ArcheoTopstukDordt #418 ons de 'paashaas', en wel op een stukje middeleeuws leer: een fragment van een messschede. Hoewel er op andere 14e/15e -eeuwse leren voorwerpen in onze collectie ook haasachtige beesten voorkomen stellen dat soms herten voor, maar op dit fragmentje lijkt het toch echt wel een haas. Het beest dat er achteraan loopt is misschien een das.

Het haasje op de messchede zette wel een tandwiel in werking: waarom associëren we een haas eigenlijk met Pasen? Google weet er meer over: hazen en konijnen staan bekend om hun snelle voortplanting (tja, dat wisten we dan zelf ook nog wel). Daarom werden ze, voordat het christendom z'n intrede deed, gezien als symbool voor nieuw leven en de lente. Dat sloot later, toen de heidenen waren bekeerd tot het christendom, mooi aan bij de wedergeboorte van Christus.
Maar eigenlijk zou die haas oorspronkelijk (al is dat een punt van discussie onder historici) het heilige dier zijn van de Germaanse godin van de lente en de vruchtbaarheid: Eostre (Oudengels) of Ostara (Oudhoogduits). In ieder geval is haar naam direct verbonden met het woord voor Pasen in het Engels en het Duits: Easter en Ostern. Het christelijke paasfeest viel samen met de Germaanse viering van het aanbreken van de lente, dus in Engeland en Duitsland bleef de oude naam gewoon hangen.

Waarom bleef die naam bij ons niet hangen? Hoe komen wij in Nederland dan aan 'Pasen'? Christelijke missionarissen zouden het hier hebben geïntroduceerd: de naam Pasen heeft zich ontwikkeld via het Latijnse Pascha, dat weer afkomstig is van het Hebreeuwse Pesach. Bij ons kreeg de naam dus een Bijbelse oorsprong (evenals in Frankrijk; Pâques, in Italië; Pasqua en in Spanje; Pascua).

De paashaas heeft dus een niet-Bijbelse oorsprong, maar was ook niet meteen 'de paashaas die de eieren brengt'. In die hoedanigheid duikt de haas voor het eerst op in 17e-eeuwse Duitse teksten. Duitse immigranten namen die traditie in de 18e eeuw mee naar de VS waarna de paashaas uitgroeide tot het wereldwijde (commerciële) symbool dat we nu kennen.

16/03/2026