Museum of the untold stories

Museum of the untold stories Contactgegevens, kaart en routebeschrijving, contactformulier, openingstijden, diensten, beoordelingen, foto's, video's en aankondigingen van Museum of the untold stories, Historisch museum, Borsbeek.

De stinkpionier die de hemel veranderde in een geel – groene kleur. Deze veel gebruikte soldbuch behoorde tot Paul Kraus...
24/07/2026

De stinkpionier die de hemel veranderde in een geel – groene kleur.

Deze veel gebruikte soldbuch behoorde tot Paul Krause.
Paul was geboren op 03/08/1894 in Schönebeck.

Hij trede in het leger op 25.08.1914 en was ingedeeld bij het Pionier regiment 31.
Deze eenheid was een zogenaamd Festungs Pionier Regiment (vestiging pionier regiment). Hun doel was om vijandelijke vestigingen, vooral forten in België en Frankrijk uit te schakelen. Maar dit is niet de reden waarom ik deze soldbuch in mijn collectie wou hebben. Hier hangt een veel groter verhaal aan vast, een verhaal dat de manier van oorlog voeren compleet veranderde.

Het Pionier regiment 31 was één van de weinige gespecialiseerde eenheden die getraind waren in het omgaan met een nieuw wapen, een wapen dat nooit eerder was gebruikt.

Paul en zijn eenheid gebruikte dit nieuw wapen op 22 april 1915 nabij Ieper en kregen door deze aanval de bijnaam “ stikpioniers”.
Hij was verantwoordelijk voor het ingraven en bedienen van duizenden cilinders.
Op deze beruchte dag, klokslag 17u lanceerden de Duitsers vlakbij Ieper aan de noordkant van de saillant (Steenstrate-Langemark) de eerste grote gasaanval met chloorgas. 150 ton chloorgas werd de lucht ingeblazen en de blauwe lucht veranderde in een geel-groene kleur. De aanval trof vooral Franse eenheden van de 45ste Algerijnse en 87ste territoriale divisie, die volledig onbeschermd waren. Meer dan 1.200 soldaten stierven ter plaatse of kort daarna.

Deze aanval betekende de start van de Tweede Slag om Ieper, die uiteindelijk meer dan 40.000 dodelijke slachtoffers eiste. Soldaten uit onder meer Frankrijk, Canada, Ierland, het Verenigd Koninkrijk, Algerije, Tunesië, India, Pakistan, Bangladesh, Nepal en België, evenals honderden burgers, verloren het leven. Het grootschalige gebruik van chemische wapens op het slagveld luidde een nieuw en angstaanjagend hoofdstuk in de oorlogsvoering in. Dit gebeuren wordt algemeen beschouwd als het begin van de chemische oorlogsvoering.

Paul zelf had geen schade van het chloorgas, echter komt hij niet ongeschonden uit de oorlog terug. Hij heeft een kogel door zijn rechterhand gekregen, hiervoor werd hij opgenomen in het Reserve Lazarett te Gent en enkele maanden later kreeg hij enkele granaat scherven te verduren die zijn hoofd verwonde. Ondanks de verwondingen overleeft hij de oorlog. Hij werd zelfs beloond voor de gasaanval en ontving op 09/12/1915 een medaille, het ijzeren kruis 2e klasse.

Wat zijn onze volgende stappen om dit verhaal nog vollediger te maken?
We gaan ter plaatse waar deze tragische gebeurtenis 111 jaar geleden is tot stand gekomen, om foto’s te nemen en het meer visueel te maken. Blijf ons zeker volgen!
Mocht je meer van deze objecten en verhalen willen zien/horen, like dan zeker de verhalen.

Nieuw in de collectie!Zeer Zeldzame Franse prikkeldraad snijder uit de eerste wereldoorlog.Dit onderdeel werd op de Lebe...
15/06/2026

Nieuw in de collectie!
Zeer Zeldzame Franse prikkeldraad snijder uit de eerste wereldoorlog.
Dit onderdeel werd op de Lebel bajonet gemonteerd en hij klikt vast doordat hij achter de ontgrendelknop van de bajonet vastklikt. Hierdoor komt de "V-inkeping" in lijn te liggen met de loop, en (in theorie) zal de kogel de draad doorsnijden. Het is zeker de vraag hoe effectief deze dingen in echte gevechtssituaties waren.

Het volgende wat wij gaan zoeken is originele franse prikkeldraad en de Lebel bajonet, zodanig dat we dit visueel kunnen maken.

Vandaag op militracks dit stuk propeller kunnen aanschaffen. Deze propeller is afkomstig van een Spitfire die in Groning...
17/05/2026

Vandaag op militracks dit stuk propeller kunnen aanschaffen. Deze propeller is afkomstig van een Spitfire die in Groningen is neergestort.

Deze propeller komt in het diorama te staan van sergeant Levi G. Yarroch. Hij bouwde het vliegveld Y32 in Opglabbeek. Omdat zowel de Amerikaanse Air Force & Briste Royal Air Force actief waren op dit vliegveld past hij perfect in het plaatje.

Verder onderzoek moet nog aantonen waar en wanneer de Spitfire in Groningen is neergedaald.

Het verhaal van Levi kan je lezen op onze pagina!

Het zakhorloge met een groots verhaal zonder bewijs.Eind 2022 kreeg ik de kans om dit zakhorloge te kopen die afkomstig ...
29/04/2026

Het zakhorloge met een groots verhaal zonder bewijs.

Eind 2022 kreeg ik de kans om dit zakhorloge te kopen die afkomstig was van een Engelse soldaat. Volgens de verkoper was het horloge gevonden in Geel. Dat was voor mij een grote bonus omdat ik altijd geïnteresseerd ben om nieuwe verhalen te vinden uit mijn geboortestad.

Tijdens mijn onderzoek kwam een merkwaardig verhaal tegen waarvan ik dacht “hier heb ik het bewijs stuk van gevonden”.

Op het momentent van de hevige gevechten in September 1944 te Geel werd er een tank vernietigd in het centrum van Geel, de tank werd bemand door Engelse soldaten. Enige tijd later vindt een bewoner een zakhorloge in deze tank. In de Jaren 90’ zou deze zakhorloge naar een onbekende instantie verstuurd worden, om het verhaal te bewaren over deze horloge. Nu was deze horloge nooit aangekomen bij de instantie en spoorloos verloren.

Na onderzoek kwam ik het volgende te weten:
De Gelenaar Hubert Delaet noteerde op 11 September 1944 dat de Duitsers langs de Gansakker (straatnaam), in de tuinen van de Nieuwstraat gedrongen kwamen, ze schoten vanuit herberg “De Schild” op de hoek van de Nieuwstraat en stationsstraat omstreeks vijf uur na de middag met en Panzerfaust op een tank. De tank was meteen uitgeschakeld en stond te branden op de hoek van Nieuwstraat. Fallshirm-Jäger Heinz Köhne was hier verantwoordelijk voor.De tank was een Sherman tank, die geleid werd door Captain Jimmy McWilliams actief bij de de Nottinghamshire Sherwood Rangers Yeomanry.
Jimmy en zijn bemanning trachten via de toren van tank te ontsnappen.
Enkel korporaal Higgins die volgens getuige luitenant Stuart Hills opslag dood moest geweest zijn.

Jammer genoeg na 4 jaar nog altijd niet kunnen bewijzen dat dit horloge effectief aan dit verhaal vast hangt en misschien gaan we dat nooit te weten komen. Maar we blijven zoeken tot we alle puzzelstukken aan elkaar kunnen knopen. Niet te min een prachtig voorwerp van een moedige soldaat die mijn geboortestad “Geel” heeft verdedigd met zijn eigen leven.

De ondergang van de Duitse marine te Scapa FlowAl geringe tijd heb ik een lamp en een schakelaar in de collectie zitten ...
27/04/2026

De ondergang van de Duitse marine te Scapa Flow

Al geringe tijd heb ik een lamp en een schakelaar in de collectie zitten die uit een Duitse U-boot komt die gezonken in de wateren van Scapa Flow.

Aan het eind van de Eerste Wereldoorlog was het één en al chaos bij de Hochseeflotte, de belangrijkste oorlogsvloot van de Kaiserliche Marine. De schepen bevinden zich in de Wilhelms haven. Er was muiterij uitgebroken die tot een algemene opstand en revolutie had geleid.
De muiterij had diepe sporen achtergelaten, de matrozen hadden het bevel aan boord van hun officieren overgenomen. De discipline was weg en het onderhoud aan de schepen werd niet meer uitgevoerd. Op verschillende schepen hadden de bemanning hun officieren zelfs gevangengenomen, in alle geval hadden de matrozen het voor het zeggen.
Dit was de situatie aan het einde van de oorlog. De geallieerden eisten dat de gehele Duitse oorlogsvloot zich moest laten interneren, als onderdeel van de wapenstilstandsonderhandelingen.
De Duitse vloot, ruim 200 boten, moest zich in z’n geheel overgeven en naar Harwich varen. Daar zouden de soldaten gevangengenomen worden.
Over het lot van de Hochseeflotte konden de geallieerden echter geen overeenkomst bereiken en werd er het volgende besloten ” de gehele vloot moet voorlopig overgebracht worden naar een neutrale haven”. Al snel bleek echter dat er geen neutrale havens waren die voldoende ruimte ter beschikking hadden. Zonder de Duitsers te informeren besloten de geallieerden, de schepen dan maar in de Britse basis Scapa Flow te verzamelen.
De Duitse regering was het daar niet mee eens maar ze hadden geen andere keuzen. Gerechtsofficier Herman Ludwig von Reuter, onder andere voormalig commandant van SMS Stettin die had deelgenomen aan de slag van Jutland, kreeg het verzoek het commando over de Hochseeflotte op zich te nemen en de schepen naar Scapa Flow te brengen.
Gerechtsofficier Reuter accepteerde deze opdracht. Hij vond het echter zijn plicht het verzoek te accepteren omdat hij begreep als Duitsland dit niet deed de vijandelijkheden werden hervat en de geallieerden Duitsland zouden bezetten.
Voordat de vloot echter kon vertrekken moesten ze eerst nog worden ontwapend. De matrozen deden dit met zichtbaar veel plezier. Kostbare richtapparatuur, munitie en wapens werden ruw van hun plaatsen verwijderd en zonder nadenken op de kades gesmeten.
Op 19 november 1918 was het dan zo ver en verliet de eens zo trotse Duitse vloot de haven op weg naar de aangewezen ontmoetingsplaats.
De opstomende vloot, 71 schepen in totaal, bestond uit vijf slagkruisers in de voorste lijn, gevolgd door 9 slagschepen, zeven lichte kruisers en vijf groepen van 10 destroyers. Bij het uitvaren, botste er echter één boot op een mijn en zonk. Zo was het totaal afgenomen naar 70 schepen . #
In de ochtend van 21 november 1918 zagen de Duitse uitkijkposten die de horizon afspeurden naar de Britse begeleiders, tot hun stomme verbazing dat er ruim 250 geallieerde schepen, een aantal Amerikaanse, Franse en andere geallieerde oorlogsschepen deel uit maakten van het ontvangstcomité. De Duitse vloot kreeg de opdracht om het anker de laten zakken in vlaak aan de Schotse rivier de “Forth”. Na dat alle boten hun anker hadden laten zakken volgde er per radio het bevel dat alle schepen de keizerlijke marine vlag moesten neerhalen.
Enkele uren na het ten anker gaan kregen ze te horen dat alle berichtenwisseling tussen de schepen onderling werd verboden. Radio-installaties moesten worden ontmanteld en niemand mocht de schepen zonder toestemming van de Britten verlaten. In feite werden de Duitsers als gevangenen op hun eigen schepen behandeld.
Ze waren in de veronderstelling dat hun boten in de rivier “Forth” verzameld lagen zodanig de geallieerden konden controleren of alle wapenstilstandsvoorwaarden waren nageleefd en dat hun schepen daarna naar diverse neutrale havens werden gebracht. Zoals in de wapenstilstandsovereenkomst was vastgelegd. De Britten waren vanaf het begin echter al niet van plan geweest zich aan de afspraken te houden. Dat bleek al snel toen de Duitse vloot te horen kreeg op deze huidige locatie te veel werden blootgesteld aan de harde oostelijke wind en bevel kregen naar Scapa Flow te varen. Op 22 november vertrok de vloot van 70 oorlogsschepen met ruim 20.000 bemanning aan boord naar Scapa Flow. Op 26 november bereikten ze hun laatste ankerplaats. De schepen zouden Scapa Flow nooit meer, of slechts als wrak, verlaten.
Zo’n 5000 manschappen moesten in Scapa Flow blijven voor het meest noodzakelijke onderhoud van de schepen, de andere 15000 mochten terug naar hun vaderland. In begin 1919 werden er nog eens 2500 soldaten naar huis gestuurd, dit veroorzaakte grote onrust onder de bemanningen. Ze hadden bang dat de geallieerde hun boten zouden innemen zonder toestemming, dat was het laatste wat ze wouden. Als de boten niet zouden kunnen terugkeren, dan moesten ze de boten maar vernietigen. Zodanig had niemand er nog iets aan.
En zo brak de ochtend aan waarin de eens zo trotse Duitse Hochseeflotte een laatste daad zou stellen, “de totale zelfvernietiging”, om zo uit handen van de vijand te blijven en de eer van de Duitse marine te redden.
Vroeg in de ochtend van 21 Juni 1919 verscheen Reuter in zijn parade-uniform op de brug van zijn vlaggenschip. Tot zijn verbazing merkte hij dat de Britse vloot nergens te zien was.
Reuter gaf nu bevel de codevlaggen “D”en “G” te hijsen, wat betekende dat zijn officieren op hun posten moesten gaan om nadere bevelen af te wachten.
Een half uur later liet hij het sein “paragraaf 11 bevestig” hijsen. Daarmee verwees hij naar paragraaf 11 van zijn instructies met het definitieve bevel de afsluiters open te zetten. Schip na schip opende de buitenboordkranen. Scapa Flow was bezaaid met Duitse sloepen vol bemanningsleden. De Britten slaagden erin om drie Duitse destroyers die nog niet geheel gezonken waren op het strand te zetten, maar om precies 17.00 uur zonk ook het laatste Duitse schip, SMS Hindenburg, naar de bodem en staken nog alleen haar masten en schoorstenen, als een soort laatste groet, boven het water van de baai van Scapa Flow uit.
De Britten namen de ruim 1700 overgebleven bemanningsleden gevangen. Ook Reuter werd in gevangenschap afgevoerd. Men beschuldigde hem van het breken van de wapenstilstandsovereenkomst maar hij beriep zich op de standaardorder van de Duitse marine die hem verbood zijn schepen aan de vijand uit te leveren.
Uiteindelijk werd het vredesverdrag getekend en aan vier jaar van harde strijd en ten koste van miljoenen slachtoffers kwam een definitief einde. De Duitse schepen bleven achter als schroot op de bodem van Scapa Flow.

De onbekende privé chauffeur van Generaal mcBride & Patton.De onbekende privé chauffeur die wij eindelijk hebben kunnen ...
06/03/2026

De onbekende privé chauffeur van Generaal mcBride & Patton.

De onbekende privé chauffeur die wij eindelijk hebben kunnen identificeren is te zien op één van de meest legendarische foto’s. De foto is genomen bij de commandopost van de 80e Infanteriedivisie in Dieulouard, Frankrijk. Dit was in 1945, tijdens de oversteek van de Moezel rivier. Op de foto zie je links de onbekende chauffeur - General George C. Marshall - Major General Horace L. McBride - Major General Manton S. Eddy enLieutenant General George S. Patton. Na 81 jaar hebben we de onbekende chauffeur kunnen identificeren dankzij een brief die mevrouw Betty Myers schreef.

Vorige week had ik de eer om enkele documenten en medailles te kunnen kopen van Corporaal Henry J. Myers. Nog niet wetende dat we iemand konden identificeren die al jaren bekend was van een foto, maar waarvan niemand zijn naam wist.

Henry is geboren op 20 Januari 1918 in New York. Op 19 November 1942 treed hij in het leger en word toegewezen aan het 80th infantry division. Eigenlijk weet ik momenteel nog maar zeer weinig over hem, hiervoor zal ik eerst meer onderzoek moeten doen om zijn gehele verhaal te kunnen vertellen. Maar dat weer houd mij niet om dit toch al te delen.

In de brief die de vrouw van Henry schreef op haar 92ste levensjaar bevat het volgende : De herinneringen die je hebt gekregen, zijn naar mij opgestuurd door mijn man, Henry Meyrs, die tijdens de Tweede Wereldoorlog in Duitsland was. Hij diende als korporaal T5 in de 80e infanteriedivisie. Zijn specialiteit was vrachtwagenchauffeur. Hij nam deel aan de slag om de Ardennen, Midden-Europa, België en Noord-Frankrijk. Hij diende als chauffeur voor generaal McBride totdat de generaal werd overgeplaatst. Voordat de oorlog eindigde, fuseerde de 80e divisie met de pantserdivisie van generaal Patton en werd hij chauffeur van generaal Patton.

Ik ben zeer vereerd om dit mooi stukje geschiedenis te kunnen toevoegen aan mijn verzameling.
______________________________________

The unknown private driver of General McBride & Patton.

The unknown private driver, whom we have finally been able to identify, can be seen in one of the most legendary photographs. The photograph was taken at the command post of the 80th Infantry Division in Dieulouard, France. This was in 1945, during the crossing of the Moselle River. In the photo, you can see the unknown driver on the left, General George C. Marshall, Major General Horace L. McBride, Major General Manton S. Eddy, and Lieutenant General George S. Patton. After 81 years, we were able to identify the unknown driver thanks to a letter written by Mrs. Betty Myers.

Last week, I had the honor of purchasing some documents and medals from Corporal Henry J. Myers. At the time, I did not know that we would be able to identify someone who had been known for years from a photo, but whose name no one knew.

Henry was born on January 20, 1918, in New York. On November 19, 1942, he joined the army and was assigned to the 80th Infantry Division. Actually, I still know very little about him at this point, so I will have to do more research to be able to tell his whole story. But that doesn't stop me from sharing this already.

The letter that Henry's wife wrote at the age of 92 contains the following: The memories you have received were sent to me by my husband, Henry Meyrs, who was in Germany during World War II. He served as Corporal T5 in the 80th Infantry Division.
His specialty was truck driving. He participated in the Battle of the Bulge, Central Europe, Belgium, and Northern France. He served as General McBride's driver until the general was transferred. Before the war ended, the 80th Division merged with General Patton's armored division, and he became General Patton's driver.

I am very honored to be able to add this beautiful piece of history to my collection.

De verwoeste etsen in Sint- Anneke.Op het einde van de Tweede Wereldoorlog was Antwerpen het doelwit van hevige V-bomaan...
03/03/2026

De verwoeste etsen in Sint- Anneke.

Op het einde van de Tweede Wereldoorlog was Antwerpen het doelwit van hevige V-bomaanvallen van het Duitse leger. Op enkele maanden tijd lag een groot deel van de stad in puin en vielen er duizenden slachtoffers.

Oktober 1944: De Duitse bezetting van Antwerpen is voorbij en het Duitse leger lijkt teruggedrongen uit België. Maar tussen oktober 1944 en maart 1945 wordt de stad maandenlang geteisterd door aanvallen met V1- en V2-bommen vanuit Duitsland en Nederland. De Duitsers willen de haven opnieuw in handen krijgen om de opmars van de geallieerden te stoppen. Er vallen meer dan 4.000 doden, vooral burgers. Geen enkele wijk blijft gespaard.

Dit geld ook voor het huis van onze 3de kunstenaar die we gaan besrpeken bespreken “René de Coninck”. Geboren te Bredene op 24 Januari 1907.
René Jean Camille De Coninck werd geboren als de zoon van Théophile Oscar De Coninck, een loodgietersbaas, en Alice Anna Verdonck. Hij was het vijfde kind in een gezin van zes. Bij de geboorte van het zesde kind sterft de moeder .
René toonde als kind reeds een aanleg voor de tekenkunst, die hij had geërfd van zijn moeder. In zijn jeugd had hij te Oostende enkele contacten met James Ensor en met Constant Permeke.

In 1924 trok hij naar Bournemouth, waar zijn oom musicus was. Hij schaafde er zijn kennis van de Engelse taal bij en schreef er zich tevens in aan de plaatselijke Academie voor Schone Kunsten. Na een jaartje keert hij terug naar ons België landje , eerst had René een paar jaar allerlei losse baantjes in hotels en fabrieken. Tot hij in 1929 beslist om te gaan studeren aan de Brusselse Academie. Zijn opleiding duurde tot 1931 en kon zijn echte carrière echt beginnen. Per toeval vind hij eens huist met atelier in de Beatrijslaan 26 in Antwerpen (Sint-Anneke). Tijdens de oorlog maakte René voor etsen tot het noodlot toe sloeg.

Op 3 november 1944 om 10.07uur smorgens viel er een op de Abraham Verhoevenlaan , zijstraat aan de Beatrijslaan- 8 mensen kwamen om het leven. 22 anderen raakten gewond.
Maar dat was niet de grootste zorg van René, heel zijn atelier was verwoest. De V2 bom vernielde er nagenoeg al de etsplaten en daarbij komt ook nog dat hij slechts kleine oplagen trok van zijn werken. De enkele prenten uit die tijd, zijn opvallend schaars te vinden. Maar wij hebben nog één originele en zeer zeldzame ets die “De stad Verlaten” heet in onze collectie. Nu wat is er zo speciaal aan deze ets? Hij was gemaakt in 1944 net voor de bom inslag. Maar dat is niet alles! We hebben nog een tweede ets die hij later heeft gemaakt (in 1945) als reactie en met verwijzing naar de concrete feiten die gebeurt waren. Deze ets noemt “Oorlogsmuziek” of ook wel “Vliegtuigen boven de stad “ genoemd. Het is een zeer bijzondere set etsen die ik heel graag met jullie deel! Laat ons zeker ook weten of we meer verhalen rond kunstenaars moeten zoeken.

02/03/2026

81 jaar lang werd deze soldaat helemaal links op de legendarische foto omschreven als de onbekende chauffeur. Vele grote Namen staan op deze foto zoals General George C. Marshall, Major General Horace L. McBride, Major General Manton S. Eddy, Lieutenant General George S. Patton. Maar hier gaan wij verandering in brengen. Dit weekend hebben we een klein lot documenten kunne kopen die de identiteit van deze soldaat onthullen. Hij diende bij 80th Field Artillerie / HQ battery en was de privé chauffeur van Generaal McBride. Ben je benieuwd wie deze persoon is? Blijf ons volgen! —————————————————————————————For 81 years, this soldier on the far left of the legendary photo was described as the unknown driver. Many big names appear in this photo, such as General George C. Marshall, Major General Horace L. McBride, Major General Manton S. Eddy, and Lieutenant General George S. Patton. But we are going to change that. This weekend, we were able to purchase a small batch of documents that reveal the identity of this soldier. He served with the 80th Field Artillery/HQ battery and was General McBride’s private driver. Are you curious to find out who this person is? Stay tuned!

02/03/2026

81 jaar lang werd deze soldaat helemaal links op de legendarische foto omschreven als de onbekende chauffeur. Vele grote Namen staan op deze foto zoals General George C. Marshall, Major General Horace L. McBride, Major General Manton S. Eddy, Lieutenant General George S. Patton. Maar hier gaan wij verandering in brengen. Dit weekend hebben we een klein lot documenten kunne kopen die de identiteit van deze soldaat onthullen. Hij diende bij 80th Field Artillerie / HQ battery en was de privé chauffeur van Generaal McBride. Ben je benieuwd wie deze persoon is? Blijf ons volgen! —————————————————————————For 81 years, this soldier on the far left of the legendary photo was described as the unknown driver. Many big names appear in this photo, such as General George C. Marshall, Major General Horace L. McBride, Major General Manton S. Eddy, and Lieutenant General George S. Patton. But we are going to change that. This weekend, we were able to purchase a small batch of documents that reveal the identity of this soldier. He served with the 80th Field Artillery/HQ battery and was General McBride’s private driver. Are you curious to find out who this person is? Stay tuned!

Zeldzame Hennessy & Co. 3 Star Cognac aan de collectie kunnen toevoegen. Deze cognac mocht enkel aan de wehrmacht geleve...
27/02/2026

Zeldzame Hennessy & Co. 3 Star Cognac aan de collectie kunnen toevoegen.

Deze cognac mocht enkel aan de wehrmacht geleverd worden tijden de oorlog.

Het leuke aan deze fles is dat deze in België is gevonden. De persoon waar ik deze fles van heb gekregen wou hem in de glasbak gooien.

—————————————————————————

Rare Hennessy & Co. 3 Star Cognac to add to the collection.

This cognac was only allowed to be supplied to the Wehrmacht during the war.

The nice thing about this bottle is that it was found in Belgium. The person I got this bottle from wanted to throw it in the glass recycling bin.

Adres

Borsbeek

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Museum of the untold stories nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Snelkoppelingen

Delen

Type