Edward Reid - Polish Truth

  • Home
  • Edward Reid - Polish Truth

Edward Reid - Polish Truth I am using this platform to continue the battle against revisionism and propaganda against Poland. https://www.patreon.com/silentheroes

Operating as usual

“We do not know how many Poles were executed in Nazi Germany.” “Exactly how many men and women lost their lives while wo...
07/05/2021
Germans Were Not Victims of Nazism

“We do not know how many Poles were executed in Nazi Germany.”

“Exactly how many men and women lost their lives while working for German industries has never been established.”

Germans Were Not Victims of Nazism. Most Germans easily allowed themselves to be persuaded by Hitler, and few Germans needed to be terrorized into submission.

For most families that are not Jewish but survivors of the Holocaust, when they discuss their past, they are almost cert...
07/05/2021
Holocaust Victims: Five Million Forgotten - Non Jewish Victims of the Shoah

For most families that are not Jewish but survivors of the Holocaust, when they discuss their past, they are almost certainly met with the question, “I didn’t know you were Jewish?”

Certainly that is a problem when almost half of those murdered were non-Jews and three million were ethnic Poles, also singled out for extermination (most don’t know, but General Plan Ost was planned for this purpose).

As people who claim in equality and justice, obviously we are doing something very wrong when we are not fully recognizing all victims.

This is morally and ethically unacceptable when we elevate one group of people over another.

If stand back and look at this objectively it is similar to the Aryan ideology in the belief that on people are more valuable than another.

As a just an honorable society we must stop this practice of discrimination regardless of how we feel if some people were targeted differently, the result was all the same, death.

(If you want to share this you must copy and paste)

Holocaustforgotten is site dedicated to the five million non-Jewish victims of the Holocaust of World War II, including 3 million Poles, millions of Jehovah Witness, Rom Gypsies.

Poles comprised the fourth largest allied army. After the war and fighting side by side with the British when some Poles...
06/05/2021

Poles comprised the fourth largest allied army.

After the war and fighting side by side with the British when some Poles tried to remain in England they were treated like pariahs and outsiders.

This brave General Maczek is a prime example of this shameful treatment.

Niemcy kapitulują przed Polakami!

6 maja 1945 r. 1 Dywizja Pancerna 🇵🇱 po 283 dniach walk, zakończyła swoje działania wojenne, zdobywając niemiecką bazę Wilhelmshaven.

„Niemcy nie przestały być wrogiem nr 1. Czyż dlatego, że nowy wróg - na odmianę "wróg aliant" zagroził od wschodu - mamy zapomnieć o wrześniu 1939 r., zburzonej Warszawie, o Oświęcimiu i Dachau? Nie! Jeszcze będziemy się bili w sercu Niemiec. Tej najwyższej żołnierskiej satysfakcji nie może nam odmówić los” – te słowa gen. Stanisława Maczka doczekały się realizacji właśnie na początku maja 1945 r.

Rankiem 76 lat temu do Wilhelmshaven wjechały czołgi 2. pułku pancernego z desantem żołnierzy 8. batalionu strzelców. Polakom wcześniej zapowiedziano, że mają być dumnymi zwycięzcami, a Niemcy mają się ich bać jak ognia, ale jednocześnie szanować. Żadne ekscesy nie będą tolerowane, a ludność cywilna i jej mienie mają pozostać nietknięte. Faktycznie, przez dwa tygodnie pobytu Polaków w bazie Kriegsmarine wszelkie prawa wynikające z międzynarodowych konwencji dotyczących traktowania ludności cywilnej na terenach okupowanych były ściśle przestrzegane.

Generał Maczek, który z rąk Niemców odebrał kapitulację Wilhelmshaven, wspominał: – Weszło sześciu oficerów niemieckich. (...) ustawili się w rzędzie przed stołem, zasalutowali i stali na baczność. Jacyś inni niż ci brani na gorąco do niewoli, w pyle i kurzu bitwy, z emocjami bitwy niewygasłymi jeszcze na twarzy. Twarze ściągnięte i surowe, poza maską tą mogło się kryć wszystko i nic.

Od wejścia do boju pod Falaise, polscy pancerniacy pokonali ok. 1800 kilometrów, walcząc w północnej Francji, Belgii, Holandii i w Niemczech, wyzwalając m.in. Bredę i Stalag Oberlangen.

W czasie walk na froncie zachodnim straty 1 Dywizji Pancernej wyniosły straty ponad 5100 zabitych i rannych żołnierzy. W ciągu całej kampanii dywizja wzięła do niewoli ponad 52 tys. niemieckich żołnierzy. Prawie 34 tys. z nich Polacy schwytali w Wilhelmshaven

🔍 Dowiedz się więcej ➡ https://bit.ly/3b3mGLa
🔍 1 Dywizja Pancerna – infografiki ➡ https://bit.ly/3vJvxK0

Polish Flag over Berlin, May 1945. A site not often seen. The Poles were fighting everywhere during the war often in the...
06/05/2021

Polish Flag over Berlin, May 1945.

A site not often seen.

The Poles were fighting everywhere during the war often in the belief that they would come home to a free homeland...

The courageous man raising the flag is Antoni Jablonski.

(Pictures from Piotr Siwek)

We all know that number 6 million very well. That time it was Ukrainians and no one noticed it and they still don’t.
05/05/2021

We all know that number 6 million very well.

That time it was Ukrainians and no one noticed it and they still don’t.

We all know that number 6 million very well.

That time it was Ukrainians and no one noticed it and they still don’t.

I posted yesterday about funding, but I think I made it too difficult to see my linking, so here are direct links to my ...
05/05/2021
Polish Truth Film Funding., organized by Edward Reid

I posted yesterday about funding, but I think I made it too difficult to see my linking, so here are direct links to my funding and more about me.

If you like what I am doing and what I am advocating for you can support me in various ways.

All of this is free work. No one pays me to fight for Polish history and to promote the truth.

This is done because I believe in the heroism of Poland and the Polish people and want to maintain their factual history.

I put a lot of research and effort into this and quite a bit of time and it takes a toll on me.

Financial assistance helps with a lot of things, especially professional videos filmed in studios (reached well over 5 million people), researching, and maintaining a professional website.

The funding also enables me to dedicate myself entirely to extensive research and writing so I can post my articles.

Here are some of the past issues that I have addressed and brought to light especially for Westerners:
Zegota
Polish aid in the Warsaw Ghetto Uprising
The Ulma Family
The Polish helping Jewish Victims
Historical Revisionism at the expense of the Polish
Witold Pilecki
Act. S. 447
Jewish Collaboration
Maximillian Kolbe
Poles as the First Victims of Auschwitz
The Soviet Invasion in the East
and much more...
The next issue I am addressing and will be speaking about is Jedwabne and the refutation of Jan Gross and his historical revisionism.

I have website with articles here - www.polishtruth.com - but I am paying for a new upgraded and revised website (contributions also assist in this).

There are simple ways to help.
I have a Gofundme, a patreon, or simply contact me about PayPal.

The Patreon is great, it's a monthly subscription for as little as five dollars (a cup of coffee), or more if you can contribute.
www.patreon.com/silentheroes

Or my Gofundme -
If you want to share this, please copy and paste my post otherwise it just shows the GoFundMe - or you can copy the link
Thank you for helping - anything helps in this vital mission for the truth.
Edward
https://gf.me/u/y42yfh

Donations for films about true Polish history.… Edward Reid needs your support for Polish Truth Film Funding.

I just posted an article about post-war communist crimes against the Poles.  For more information about those who perpet...
05/05/2021
Polish Truth - Ministry of Public Security Victims and Victimizers

I just posted an article about post-war communist crimes against the Poles.

For more information about those who perpetrated these crimes and who ended up as the victims, you can read my article here.

More about the UB security services that terrorized Poland.

Please remember to sign up for my site.

You are invited to a meeting with Edward Reid a historian that specializes in Polish World War II history as well as media.

Photos from Institute of National Remembrance's post
05/05/2021

Photos from Institute of National Remembrance's post

I will just add this if you’re interested in supporting my cause for Polish truth and accuracy, please click here for th...
04/05/2021
Polish Truth - Donate

I will just add this if you’re interested in supporting my cause for Polish truth and accuracy, please click here for the different options on how to donate.

I receive no financial support from anyone.

This is my own endeavor and always has been.

If you truly believe in my mission, then you can actually provide a solid way of supporting me.

Usually asking for financial assistance gets little attention and few shares, but it is vital for me to continue doing this.

Without this I may not be capable of filming, paying for my site, research time, and more.

Any support helps and will be extremely appreciated.

Edward

You are invited to a meeting with Edward Reid a historian that specializes in Polish World War II history as well as media.

This was actually the first camp I visited when I moved to Poland.If you like my articles, videos, and website there is ...
04/05/2021
Polish Truth - Stutthof Concentration Camp

This was actually the first camp I visited when I moved to Poland.

If you like my articles, videos, and website there is now an easy way to support me with any currency.

On my site please go to the side on "Donate" and there you can add an amount to help my mission for historical truth and fighting revisionism.

Any amount is appreciated and remember to please sign-up for my site as well.

Thank you again for following and supporting me.

You are invited to a meeting with Edward Reid a historian that specializes in Polish World War II history as well as media.

04/05/2021

On today’s episode of the #EncyclopediaWomannica podcast, we discuss Krystyna Skarbek, aka Christine Granville, a former Polish beauty queen who became one of the most renowned and frankly astonishing female operatives in World War II. The first woman to work for Britain as a special agent during the war, she served in occupied France, Poland, and the Middle East, where she became famous for her skills in espionage, interrogation, resistance organization, irregular warfare and for her ability to persuade or deceive her way out of capture. Legendary spymaster Vera Atkins described her as “very brave, very attractive, but a loner and a law unto herself."
.
LISTEN to the full story: https://tinyurl.com/pnsyds4a

One of the most heroic individuals of the 20th century that exposed communism and stood for the truth in face of all of ...
04/05/2021

One of the most heroic individuals of the 20th century that exposed communism and stood for the truth in face of all of the deception.

A single voice out of the millions that changed history.

One of the most heroic individuals of the 20th century that exposed communism and stood for the truth in face of all of the deception.

A single voice out of the millions that changed history.

Wearing my name on his shirt!What an honor and what a brave man - his name is Henryk Gudelski!
04/05/2021

Wearing my name on his shirt!

What an honor and what a brave man - his name is Henryk Gudelski!

Wearing my name on his shirt!

What an honor and what a brave man - his name is Henryk Gudelski!

One day late for Polish Flag day, but here is the newest member and patriot to carry on the historical truth just like h...
04/05/2021

One day late for Polish Flag day, but here is the newest member and patriot to carry on the historical truth just like her daddy.

She will also be learning Polish from her mommy.

Emilia Grace Reid, born on April 29th.

03/05/2021

A war crimes investigation photo of Władysława Karolewska, a Polish survivor from Ravensbrueck, who was subjected to medical experiments with sulphonamide drugs in 1942.

Many Polish women were subjected to torturous experiments by German doctors and did not survive.

The experiments were conducted by Dr. Fritz Fischer, Prof. Karl Gebhardt, Dr. Stumpfegger and Ravensbrueck camp doctor, Herta Oberheuser. This photograph was entered as evidence for the prosecution at the Medical Trial in Nuremberg.

The disfiguring scars on the woman's right leg resulted from incisions made by medical personnel that were purposely infected with bacteria, dirt and slivers of glass, in order to simulate the combat wounds of German soldiers fighting in the war. The inflamed area was then treated with sulphonamide drugs.

These ladies were lucky to survive because they were destined to be executed so the German secret would be hidden.
(Eric Tuniewicz)

A capital crime against women in Ravensbruck, the largest group were Polish prisoners.These women were heroes. A trait t...
02/05/2021

A capital crime against women in Ravensbruck, the largest group were Polish prisoners.

These women were heroes. A trait that is common amongst the Polish people.

Good to know that I am included in this post.Although I am not Polish I do believe that telling the truth about Polish h...
02/05/2021

Good to know that I am included in this post.

Although I am not Polish I do believe that telling the truth about Polish history is of utmost importance.

Day of Polish Communities and Poles Living Abroad - 2 May 🇵🇱

On 2 May, we are celebrating the Day of Polish Communities and Poles Living Abroad. Taking this opportunity, we would like to sum up the IPN's activities devoted to Poles living outside Poland.

The Institute of National Remembrance acting under Article 53 point 4 of the Act on the Institute of National Remembrance “promotes in the country and abroad the results of its work and research of other institutions, organisations and people concerning the issues being the subject of its activity.

Read more on our website: ➡ https://bit.ly/3udGB1A

Embassy of the Republic of Poland in London
Embassy of the Republic of Poland in Washington, D.C.
Szkoła Polska przy Ambasadzie RP w Waszyngtonie
Senat Rzeczypospolitej Polskiej
Polish - American Festival, Czestochowa Shrine, Doylestown, PA
Polonia Australia
Polacy w Sydney
Polonia Canberra i Poludniowe NSW
Polonia Christchurch New Zealand
Polacy w Australii
Polonijna Agencja Informacyjna
Polacy W Sydney
Portal Polonii w Wiktorii - w Australii
Polish Community Council of Victoria Inc
Auckland Polish Association - Polonia Auckland
The Federation of Polish Organizations in New Zealand Inc.
Rada Naczelna Polonii Australijskiej / Polish Council of Australia Inc.
Polish Embassy in Wellington
Australia in Poland, Czech Republic and Lithuania
პოლონური ინსტიტუტი თბილისში / Instytut Polski w Tbilisi
Polish Institute of Advanced Studies PIASt
Polish Institute Brussels
Instytut Adama Mickiewicza
Polish Cultural Institute
Edward Reid - Polish Truth
Polish Cultural Institute New York
Österreich Institut Warszawa
Polish Institute Tel Aviv
Pilsudski Institute
Polnisches Institut Berlin
Polnisches Institut Düsseldorf
The American Institute of Polish Culture
Polish Institute of Halal
Polish Institute New Delhi
American Institute of Polish Culture, Tampa Bay
Polish American Cultural Institute of Minnesota - PACIM

Impossible heroes created to fulfill a desperate need for heroism where there none existed. Fiction turned into the trut...
30/04/2021

Impossible heroes created to fulfill a desperate need for heroism where there none existed.

Fiction turned into the truth in our Orwellian society to promote a facade of resistance.

In my opinion, the bravest man of the war.
26/04/2021

In my opinion, the bravest man of the war.

🗓 78 lat temu, w nocy z 26 na 27 kwietnia 1943 roku Witold Pilecki wraz z dwoma współwięźniami, Tadeuszem Redzejem i Edwardem Ciesielskim, uciekł z niemieckiego obozu Auschwitz. Uciekinierzy wzdłuż toru kolejowego doszli do Soły, a następnie do Wisły, przez którą przepłynęli znalezioną łódką. Następnie, przez Tyniec, okolice Wieliczki i Puszczę Niepołomicką dotarli do Bochni, skąd udali się do Nowego Wiśnicza.

Let’s give credit where credit is due. Karski and many other POLES are selfless heroes. It was the POLES that tried over...
26/04/2021

Let’s give credit where credit is due.

Karski and many other POLES are selfless heroes.

It was the POLES that tried over and over to inform the West about the Holocaust, but the West wasn’t interested, including many Jews.

Karski even met with Roosevelt who blew him off and was interested in horses...

The Polish Government-in-Exile was on top of this and wrote a report and nothing...

A courageous POLISH officer even got himself imprisoned on purpose, organizing an underground group in Auschwitz, escaping and then writing a report to inform the West (who does that?).

It was the POLES that warned the world about the Jewish genocide and NOBODY listened.

If anyone should be applauded for their efforts during the war to bring to light the suffering of the Jews, even while they themselves were being murdered every day it is the POLES!

Never forget!

Jan Karski was born on April 24, 107 years ago. He was a lawyer and diplomat, historian, academic lecturer and professor at Georgetown University. Secretary of the Director of the Personnel Office of the Polish Ministry of Foreign Affairs, courier and emissary of the authorities of the Polish Underground State in the rank of lieutenant, a witness to the #Holocaust, of which he was the first to inform the world. For his activities he was awarded the highest state decorations - the Polish Order of the White Eagle and the American Medal of Freedom. A citizen of #Poland and the United States. Honored by Yad Vashem: World Holocaust Center, Jerusalem with the title of Righteous Among the Nations, honorary citizen of the state of Israel. At the end of November 1943, he joined the "Żegota" Council for helping Jews. In 2016, he was posthumously appointed to the rank of Brigadier General.

#GloryToHeroes 🇵🇱

Photo Credit: Hoover Institution, Polish History Museum

Address


Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Edward Reid - Polish Truth posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Museum

Send a message to Edward Reid - Polish Truth:

Videos

Comments

Racist article in The Times of London today. The propagandist was Oliver Moody. "Holocaust heroine Lena Küchler saved Jewish children One of Mira Erlich’s earliest memories is when the invading German army marched into Kalisz, her Polish hometown, in September 1939. The Jewish girl, four years old at the time, was given a stout pair of boots by one of the Wehrmacht soldiers. “I remember them very fondly,” she said. It was a cruelly false omen of what was to come. Her family was deported to a ghetto in Wlodawa, far across the country. Three years later her father, Baruch, was taken away by the SS. She would later learn that he was killed in the death camp at Majdanek. Banknote unites Auschwitz survivor with her liberator's children Months after that her mother, Lilian, was reported to the Germans by a neighbour and shot dead before her daughter’s eyes. The girl was seven. “I was very afraid, very scared,” Mrs Erlich said. “What could I have done?” The story of how she survived has been revealed by Yad Vashem, the Holocaust memorial centre in Israel. Historians have pieced together how she came into the care of Lena Küchler, a Polish woman who set up two homes for traumatised Jewish children with lung disease in the clean air of Rabka and Zakopane, in the Tatra mountains. The results are made public today in a digital exhibition on the homes that took in young Holocaust survivors, launched to mark international Holocaust remembrance day. Küchler, who was Jewish, lost most of her family, including her baby daughter, during the German occupation. During the war she travelled to Warsaw under a false identity, often posing as a Christian, and smuggled children out of the ghetto. After the war, aged 35, Küchler took charge of 120 ill and psychologically ravaged Jewish children in the Polish highlands. “They look so happy in the photos,” Yona Kobo, a researcher at Yad Vashem, said. “But if you look at their stories you understand that behind these smiles there’s a lot of pain.” One of these children was Mrs Erlich, now 85. After her mother’s death a priest found her sanctuary in the city of Chelm with the Preidels, a family of ethnic Germans. She had to pretend she was a Polish Catholic whose mother had died from typhus and whose father had been taken prisoner by the German army. After the Red Army liberated Poland in 1945 the girl became seriously ill with pneumonia in Cracow. She was sent to recuperate with Küchler at Zakopane. She made friends and began to thrive. Yet the atmosphere soon curdled. Hardline Polish nationalists began taking potshots and tossing hand grenades at the home, which hired armed Jewish ex-soldiers for its defence. In 1946 Küchler, with the help of a Jewish organisation, smuggled the children out of Poland to France. Three years later she made her way with 40 of the children to a kibbutz in Israel. Mrs Erlich went instead to London, and on to join her uncle in Palestine. Küchler died in the 1980s. The two never met again, although Mrs Erlich spoke of her with affection. “She became a mother to so many,” Ms Kobo said. “Most remember her with love.” The attack referred to was on the military base of the Stalinist secret police in Rabka, next to the accommodation block housing the Jewish refugees to be. It was official but unannounced policy of the Polish provisional government (Soviet puppet set up originally in Lublin then relocated to Warsaw in January 1945) to make all non-essential Jews leave Poland. The politburo contained Minc and Berman (two of the triumvirate that later ruled Poland for Stalin), so it can't be said that they were motivated by anti-Semitism. Beria oversaw anti-Jewish terror actions in the middle third of 1946 to re-kindle the dwindling Jewish emigration, most infamously the Communists' massacre of Jews at Kielce, which retired secret police officer Anatol Fejgin later boasted was a secret police operation - which is backed up by convincing evidence.
I need some specialized help for a WWII novel I'm writing. My characters' final destination for the train trip is Debica, Poland (western edge of Camp Heidlelager.) I need a train route from some major city south of Warsaw as their starting place. Their journey could stop in a city in the Mielec/Kolbuszowa vicinity if Debica would have too many transfers, and they could finish the trip to Debica by cart. I am trying to find info about the trains in WWII in Poland and am piecing things together. Thanks for any help you can offer.
On the night of December 26-27, 1939, a crime took place in Wawer And here you can watch a movie about German crimes in Poland -
Może już to tu było, ale warto wciąż takie treści przypominać. Wywiad Juliusza Osuchowskiego z Joseph 'em Nitchthauser 'em. Polecam. "Juliusz Osuchowski: Skąd, proszę Pana bierze się opinia, ze Polacy są antysemitami. Kto te opinie rozgłasza. Czy inaczej propaguje ja na cały świat? Joseph Nitchthauser: Proszę Pana! Polski antysemityzm to jest straszne głupstwo. Ja tu walczę z moimi żydami o to. Ja tu byłem przez osiem lat prezydentem Federacji Żydowskiej i zawsze z nimi walczyłem. Pokolenie które się tutaj urodziło, zostało nauczone przez swoich rodziców, którzy urodzili się w Polsce, że P***k to antysemita. Ja przeżyłem Oświęcim i inne obozy koncentracyjne, tylko dlatego, ze nauczyłem się spawać. Nauczyłem się od razu jak tylko mnie wzięli do obozu. Był to mały obóz na Górnym Śląsku niedaleko Katowic jakieś 50 kilometrów od nich i tam ja się nauczyłem spawać i acetylenem i elektrodami elektrycznymi. Ja lubiłem spawać, byłem dzieckiem, nie zdawałem sobie sprawy z tego, że pracuję dla nazistów i to mnie chyba uratowało. Pracowałem do końca jako spawacz. W Oświęcimiu było to komando 21, nazywało się “kraftwerke”, byli w nim tylko spawacze. Jakieś 300 ludzi, sami spawacze. Tego komanda nikt nie ruszał. Nigdy mnie nie bili, gdyby nie amerykańska bomba, którą Amerykanie potraktowali fabrykę w której pracowało 98% więźniów, a podmuch wybuchu wyrzucił mnie na zewnątrz budynku i rozwalił mi uszy, to z wojny wyszedłbym cało. Chodzi o to, ze myśmy im (nazistom) pomagali. Ja to powiedziałem dla telewizji brazylijskiej. Ja się nie boje nikogo. Szczególnie nie boje się żydów. Jestem żydem, umrę żydem, mój ojciec był żydem; religii nie praktykuje żadnej, ale też nie jestem ateistą. Na drzwiach mam symbol żydowski, który mają na drzwiach wszyscy praktykujący żydzi, to na pamiątkę mojego ojca i matki, oni byli religijnymi, praktykującymi żydami. Polska była jedynym z siedemnastu krajów, które naziści zajęli, republik, monarchii, który nie dostarczył ani jednego esesmana, ani dobrowolnie, choćby jednego żołnierza do Wehrmachtu. Wszystkie inne kraje dostarczyły. Ukraińcy – byli gorsi, jak esesmani niemieccy. SS holenderskie – było jeszcze gorsze. Dania – ten piękny kraj, który uratował prawie wszystkich swoich żydów, dostarczał kontyngenty SS. Francja – była jedynym krajem z krajów okupowanych, w którym żydów francuskich, a było ich 400.000, nie wyaresztowali Niemcy. Zrobiła to policja francuska bez żadnego ponaglania i rozkazu niemieckiego. Znała ona wszystkie adresy i sami ich wyaresztowali. W Paryżu najpierw trzymano ich na welodromie De Wer skąd przewozili ich do Dani a stamtąd francuskie pociągi z francuską obsadą zawoziły ich do Oświęcimia. To, o czym się nie mówi, chyba jest ważniejsze, niż to, o czym się mówi. A nie mówi się o tym jak myśmy, żydzi pomogli nazistom nas zniszczyć. Jakieś dwa tygodnie temu zostałem zaproszony przez telewizje, aby właśnie mówić o tym. Zawiadomiłem kilka osób aby oglądali tę moją pogadankę. W zasadzie bez żadnego specjalnego przygotowania opowiedziałem Brazylijczykom jak to było, co się naprawdę działo i co się stało. W Oświęcimiu nie było dość Niemców aby nas pilnować. Prawie wszyscy znajdujący się tam esesmani byli ranni i przysyłani z różnych frontów. Aby zagazować, a potem spalić, czasem 10 tysięcy, czasem 20 tysięcy ludzi dziennie, potrzeba było pareset osób, aby przy tym strasznym procederze pracowali. SS-mani prawie co dwa tygodnie wybierali spośród więźniów żydowskich mocnych, zdrowych mężczyzn, grupę trzystu do pięciuset ludzi, którzy byli przydzielani do pracy w krematoriach i komorach gazowych. Po trzech tygodniach taka grupa szła do komory gazowej, a esesmani wybierali nową. Nigdy według mojej wiedzy i badań, a ja do dnia dzisiejszego jeszcze badam problem Holokaustu, nie znalazłem żadnego przypadku, aby ktokolwiek,chociaż jeden żyd powiedział – nie – ja nie będę pracował przy tym! Co ryzykował? – tylko tyle, że by go od razu zastrzelili. Umrzeć by musiał, albo zastrzelony, albo zagazowany, bo Niemcy oszczędzali kule. Gdyby tak się stało, Niemcy nie mogli by tego zrobić, co zrobili. Po prostu nie mieli dosyć ludzi, by ta machina funkcjonowała, gdyby nie komanda żydowskie, które zaprzęgnięto do machiny śmierci. Ci wszyscy, co pracowali w tych komandach, wiedzieli, że umrą, że nie będą do końca wojny pracować w krematorium, ładować trupy do pieców, czy wyrywać złote zęby z zagazowanych ludzkich zwłok i ładować je na wózki, aby dowieźć do krematorium. Niemcy nie mieli ludzi, nie mieli mężczyzn. Na polach pracowali Polacy, w fabrykach więcej pracowało Ukraińców, bo Polacy nie chcieli pracować solidnie i Niemcy nigdy nie wiedzieli, co oni wymyślą i zrobią im na złość. Jeńcy – ci wszyscy: Amerykanie, Anglicy, Nowozelandczycy, Australijczycy – pracowali przy torach kolejowych, i tak dalej. Niemców do pracy nie było, a do pilnowania też mało. Żydów zmuszono oczywiście, aby pracowali w krematoriach i komorach gazowych! Ale można było nie chcieć! Chciało się uratować życie, tylko na jakieś dwa tygodnie? Tak samo w gettach! Przecież Gettami administrowali żydzi. Byli tam żydowskie władze, żydowska policja wykonująca polecenia niemieckie. To nie Polacy pomagali Niemcom wyznaczać żydów do transportów – to robili żydzi. To nie Polacy pilnowali niemieckiego porządku w gettach, ale żydzi. Nie znam przypadku, aby żydzi administrujący gettem, odmówili wykonania niemieckiego polecenia. Przecież za to groziło tylko zabicie i to tylko jednej osoby, a nie całej rodziny, jak groziło to P***kom za pomoc żydowi, a Polacy to robili. Żydzi amerykańscy wiedzieli doskonale, co się dzieje z żydami europejskimi, zarówno przed 1939 rokiem, jak i w czasie wojny. Ja jak coś robię, to robię aż do końca i nic nie mowię, na co nie mam 100% dowodów. Ja mam tutaj dokument, który został opublikowany w prasie żydowskiej, tutaj, w Brazylii. W “Redzenia Judaika” – to czasopismo jest drukowane w Sao Paulo – w tym to właśnie piśmie został dość dyskretnie zresztą opublikowany artykuł głównego jej redaktora, w którym napisał on, ze żydzi amerykańscy nie zrobili prawie nic, aby ratować żydów europejskich przed zagładą. Powód? Obawiali się konkurencji przy pracy. Ten, co to napisał, to nie był id**ta – to był żyd, który doskonale wiedział co i dlaczego pisze. Nazywał się Oskar Minc. On jeszcze żyje, jest na emeryturze. A co zrobiły inne rządy jeszcze przed 1939 rokiem? Anglicy zamknęli bramy. Delegacji żydowskiej, która udała się do Australii z prośbą o wpuszczenie tam żydów europejskich, powiedziano, że nie mają tam żadnych problemów rasowych i nie chcą ich też importować z Europy. Zamknęli drzwi dla żydów. A wie pan, który kraj otworzył swoje granice wtedy dla żydów? Nie wie pan? POLSKA, proszę pana. Ja jestem świadkiem, jak było w tym maleńkim miasteczku Andrychowie. Wie pan gdzie jest Andrychów? Juliusz Osuchowski: Naturalnie, że wiem. Joseph Nitchthauser: Tak? Dzisiaj jest to duże miasto. Przed wojną było to małe miasteczko 5.000 mieszkańców. Tam proszę pana nic nie było. Była tylko taka fabryczka Bracia Czeczowiczka. Andrychów wówczas był niedaleko granicy. Pewnego dnia zobaczyliśmy, jakieś trzy, cztery miesiące przed wybuchem wojny, furmanki, które jechały na Wadowice. Niektóre zatrzymały się w Andrychowie. Byli to żydzi niemieccy, którym jeszcze Hi**er zezwolił opuścić teren niemiecki i udać się, gdzie tylko chcą. Wtedy Francja wpuściła nieliczną grupę uchodźców. Polska otworzyła zupełnie granice. Ja nie wiem, dlaczego dyplomacja Polska o tym zupełnie nie mówi. Jak nie wiedzą – to mogą mnie zawołać jako świadka. Ja z tymi żydami niemieckimi rozmawiałem. Ja już wtedy mówiłem całkiem nieźle po niemiecku. Mój ojciec urodził się w Niemczech pod Gliwicami i w domu z dziećmi mówił po polsku i po niemiecku, tak jak prawie wszędzie na Śląsku. Ludzie miedzy sobą mówili trochę po polsku, trochę po niemiecku. Juliusz Osuchowski: Parę lat temu w Waszyngtonie zostało otwarte muzeum Holokaustu żydów w czasie drugiej wojny światowej w Europie. Jeden z moich znajomych nazwał je Muzeum Wstydu żydów amerykańskich. Joseph Nitchthauser: Święte słowa, proszę Pana. To jest naprawdę muzeum wielkiego wstydu żydów z USA. Ludzie, którzy nic nie zrobili, aby pomóc innym ludziom, zwłaszcza, gdy trzeba było ratować życie ludzkie, najchętniej obwiniają innych o grzech zaniechania. Tak, innych! Bardzo łatwo jest pokazać na innych i ich obwinić, nie mówiąc nic o sobie, lub o swej rodzinie. Dziś w USA żydzi chcą zapomnieć, chce się się wybielić środowisko tamtejszych żydów od grzechu zaniechania w stosunku do ich braci w ogarniętej straszną wojną Europie. Bardzo jest wygodna pozycja do obrony podnoszenie krzyku o antysemityzm. Był Pan może w Izraelu? Juliusz Osuchowski: Nie Joseph Nitchthuser: A to szkoda. W Jerozolimie jest słynne muzeum zwane Jad Ba Sen. Obok tego muzeum jest taka aleja, gdzie są drzewa. Na każdym drzewie jest tabliczka. Na tabliczkach są nazwiska rodzin i ludzi nie-żydów, którzy w czasie okupacji uratowali życie żydom. I wie Pan co? Tam są prawie tylko polskie nazwiska! Tam stoją te tabliczki. Do dzisiejszego dnia nikt ich nie wyciągnął. A żydów w Polsce było dużo, w niektórych miasteczkach było ich prawie 90%, a całym kraju w gruncie rzeczy to wynosiło w stosunku do całej ludności jakieś 15%. Jak sobie można wyobrazić Francję która ma jakieś 60 milionów ludzi. Dzisiaj żydów we Francji jest niewielu, a jak wielki jest tam antysemityzm obecnie. Wystarczy tylko mały ogień z zapałki, aby wybuchła rasistowska awantura. A co by było, jak by tam teraz było 15% żydów, tak jak w Polsce przed wojna. To znaczy ile? 9 milionów żydów we Francji. Nikt ze środowiska żydów w USA słowem nie wspomina o tym, ze Polska była jedynym krajem na świecie, gdzie żyd mieszkający, urodzony w niej, nie był zmuszany do mówienia po polsku. Nie było nawet takiego prawa, które zobowiązywałoby żyda do znania oficjalnego języka, jakim był język polski. Wiec gdzie ten antysemityzm polski? Proszę pomyśleć o wolnej republikańskiej Francji, w której okolu 15% ludzi nie mówiło by po francusku. Czy w kolebce wolności, USA gdzie 15% obywateli nie mówiło by po angielsku, czy o Brazylii. Ludzie mówią, ale nie wiedza o czym mówią, nie rozumieją słowa antysemityzm, swoje słabości przypisują innym: to nie my, to oni. (Część druga) Naturalnie prawnie dyskryminacja i rasizm jest tu zabroniony, ale faktycznie on jest, na szczęście, nie wszędzie. Dyskryminacja w stosunku do żydów jest słaba, bo oni tu już nie są handlarzami. Jednak są przypadki nietolerancji w stosunku do żydów. A dlaczego o to pytałem w telewizji? Ja się zapytałem w telewizji, kim jest Dawid Wilbernstain, który jest mężem córki naszego prezydenta F. H. Cardozo. Czy byle jaki żyd w Polsce nazywał się Dawid Wilbernstain? Ten zięć naszego prezydenta ma ładna gębę, wygląda jak aktor filmowy, jemu nikt nie odważy się powiedzieć, że jest żydem. Ja rzadko mowie po polsku, bo obecnie tu w Belo Horizonte jest bardzo mało P***ków. Mowie tak jak mowie do dzisiejszego dnia, to między innymi dlatego, ze przez długi czas tłumaczyłem dla wojska. Jak Ojciec Święty Jan Paweł II objął pontyfikat w Watykanie, to wtedy II sekcja wojska, ta anty-szpiegowska zaczęła mu posyłać wiadomości o sytuacji kościoła w Brazylii. Ale Ojciec Święty nie odpowiadał. Pewnego dnia zwrócili się do mnie. Ja mam przyjaciela do dnia dzisiejszego tu w naszej gazecie, patrz – powiedziałem – dostałem błogosławieństwo od Ojca Świętego. No to ja to opublikuję. No i opublikował. Wojsko to przeczytało. Pewnego dnia dostałem zaproszenie, żeby do nich przyjść do czwartego pułku piechoty. Tam poprosili mnie o tłumaczenie jednej stronicy. Oni dali takie krótkie wiadomości o kościele w całej Brazylii. To było dla mnie zupełnie łatwe. Przetłumaczyłem, a oni posłali. Otrzymali odpowiedź po raz pierwszy, ale po polsku, podpisaną przez księdza Dziwisza. Czy go Pan zna? Juliusz Osuchowski: Tak, wiem kto to jest, ale nie znam go osobiście. Joseph Nitchthauser: Ostatnio publikowali tutaj dokument, że Watykan prosi o przebaczenie i tak dalej, że katolicyzm nie zrobił dosyć dla żydów. Ja uważam, ze nawet nie potrzebowali iść tak daleko. Nikt nie mógł nic zrobić dla żydów. Nikt! To była ta tragedia. Nikt, ani Ojciec Święty, ani księża, ani nikt. Pomimo wszystko jednak robili. Ja nie rozumiem, dlaczego Watykan musiał prosić o przebaczenie? Przede wszystkim Papież Pius XII zrobił co mógł. Jeśliby zrobił więcej, to by posłano tam dwóch esessmanów i by go tam zastrzelili w Watykanie i nikt by nawet nie gwizdnął. Nikt by nic nie mógł zrobić. Tu, w Belo Horizonte, jest jedna rodzina, zresztą bardzo starych ludzi, żydów niemieckich, którzy uciekli z Niemiec, przeszli do Włoch i w 1942 roku, w pełnej wojnie, otrzymali paszporty Watykanu i przyjechali do Brazylii. W pełnej wojnie, proszę Pana! Tutaj mieszkają, a w Sao Paulo jest wiele takich rodzin. Słyszał Pan na pewno o świętym Maksymilianie Kolbe? Ja zostałem przywieziony do Oświęcimia w cztery miesiące po jego śmierci. Jeszcze się dużo mówiło o nim. Ja już trzy razy byłem w telewizji i trzy razy opowiadałem o świętym Maksymilianie Kolbe. Zawsze byłem przejęty tym. Nie mogłem zrozumieć, jak można się poświecić tak dalece za drugiego człowieka, którego nawet nie znal. On tylko słyszał, że ten porucznik powiedział “o, moja żona, moje dzieci”, bo został wyznaczony żeby poszedł do tej celi głodowej. A ksiądz Kolbe wyszedł z szeregu, nie? I powiedział: “Ja chcę iść”. I poszedł. Ja otrzymałem dokumenty – z Polski dokumenty, z Niepokalanowa – gdzie się przypuszcza, dlaczego on został zaaresztowany. Bo został zaaresztowany całkiem zwyczajnie przez gestapo. Przyjechali do klasztoru i zabrali go. Najpierw posłali go do Pawiaka w Warszawie, a potem do Oświęcimia. Więc między innymi przypuszcza się, że ofiarowali mu obywatelstwo niemieckie, przypuszczając że Kolbe jest pochodzenia niemieckiego. On nie przyjął. W swoich kazaniach on zawsze dawał do zrozumienia, bo był człowiekiem bardzo inteligentnym, że to nie jest w porządku, to co robią z P***kami, żydami i innymi narodami naziści. On dal osobiście rozkaz, polecenie – o czym dużo P***ków nie wie do dnia dzisiejszego, ja to mówię nie od siebie, ja mam dokumenty – aby otworzyć drzwi wszystkich klasztorów reguły franciszkańskiej, on był franciszkaninem, aby przyjąć P***ków i żydów, którzy zostali przez nazistów wyrzuceni z Pomorza. Jak on dał ten rozkaz, to w miesiąc potem przyjechało po niego auto i tak się skończyło. No to jak można mówić, że nie pomagali. Nawet Francuzi, którzy sami wydali Niemcom wszystkich swoich żydów, pomagali. Nie tyle co Polacy, ale pomagali. Dzisiejszy arcybiskup Paryża, od którego tutaj mam list, zaraz go pokaże, Jan Maria Lustinger urodzony jest we Francji, ale jego rodzice byli żydami z Bielska, z mojego miasteczka. Miasteczka, w którym ja się urodziłem. Oni pojechali do Francji już w 1925 roku. Dzisiejszy Kardynał Lustiger urodził się w 1926 roku i cała jego rodzina i on też byli normalnymi żydami. Nie wszyscy we Francji byli i są radzi z tej Papieskiej decyzji. Po wkroczeniu Niemców do Francji, Francuzi złapali jego rodziców. Lustigera i jego starszego brata nie złapali, gdyż schowali się oni gdzieś w piwnicy. Obu tych chłopców – to były prawie że jeszcze dzieci – wzięli dobrzy ludzie do gór nad granice ze Szwajcarią i tam uratowali się u górali francuskich. W międzyczasie Lustiger poprosił o chrzest. Przechrzcił się na katolicyzm, jego brat nie. Jak skończył 16 lat powiedział: “ja chcę być księdzem”. I dzisiaj jest kardynałem. Brat jego jest w Izraelu, mieszka w jednym kibucu. Nie wszyscy we Francji byli i są radzi z tej papieskiej decyzji. Ale nie można było ratować. Za ratowanie żyda, za danie mu talerza zupy, na terenie tylko Polski, jeżeli Niemiec złapał, mógł zastrzelić, od razu na miejscu i żyda i P***ka jeżeli chciał. Oni mieli władze nad śmiercią i nad życiem we wszystkich państwach, które oni zajęli. Oni byli wszechwładni. Tak, że nie było możliwości, trzeba było mieć bardzo dużo odwagi, żeby pomoc żydowi. Polskę i P***ków zawsze bronię, bo tak mnie rodzice nauczyli. I tak jak analizowałem dzisiaj, a mam na karku już siedemdziesiąt lat. Nie zmieniłem opinii, bo wiem, że jest wielką niesprawiedliwością, jeżeli mówi się tak źle o P***kach. Juliusz Osuchowski: Kim byli Pana Rodzice? Joseph Nitchthauser: Mój ojciec miał furmankę sanie i dwa konie. Jeździł do Jaworzna do kopalni. Brał tam węgle zapakowane w worki, nie sprzedawał ich, tylko rozwoził. Nie tylko dla żydow, ale też dla P***ków. I z tego utrzymywał całą rodzinę – bardzo marnie. Juliusz Osuchowski: Ten prosty człowiek, woźnica, Pana Ojciec, polski żyd nauczył Pana patriotyzmu polskiego? Joseph Nitchthauser: Tak. Miał brodę nie taką długą, ale taka jak ja. Ja mam brodę nie dlatego, ze jestem żydem. Dwa lata temu pracowałem na rzecz jednego kandydata na burmistrza miasta w czasie wyborów. Wtedy wszyscy w naszym komitecie zapuścili brody, bo nasz kandydat nosił brodę. Mogę powiedzieć, ze mój ojciec był dość pobożnym żydem. Chodził do bożnicy – w każdą sobotę rano. I brał mnie za rękę, brał mojego brata, było nas pięcioro, trzech synów i dwie córki, i prowadził do bożnicy. Ojciec nigdy nam nie mówił, ze mamy źle mówić o Polsce. On nam zawsze mówił, że tu w Polsce, jest nasze miejsce i my mamy szanować ten kraj. Mój brat służył w wojsku polskim w 1939 roku. Gdy wojna wybuchła, znalazł się na pierwszej linii frontu, bo służył na samej granicy z Niemcami. Przeszedł z wojskiem całą kampanię wrześniowa. On był dobrym, polskim podoficerem. Zginął w gettcie w Tarnowie wraz ze swą żoną. Do naszego domu przychodzili sąsiedzi i razem z ojcem pili. Oni, Polacy, więcej rozmawiali z nim po niemiecku niż po polsku. Rozmawiali o wszystkim. O tym, co się działo wokół nas i o sprawach ważnych. Ja ubóstwiałem przysłuchiwać się tym rozmowom. Zawsze wracam pamięcią do domu mojego ojca i zawsze chciałem to, co zostało z mojego dzieciństwa tam pokazać mojej córce. Jak uskładałem trochę pieniędzy, a moja córka wtedy studiowała w Anglii, ona miała 18 lat. Pojechałem do Anglii, zabrałem ją i powiedziałem: “zobaczysz gdzie twoi dziadkowie mieszkali”. Ona miała tydzień wakacji na uniwersytecie w Cambridge. Zawiozłem ją wszędzie, gdzie ja spędziłem moje dzieciństwo i gdzie żyła cała moja rodzina. Żydowska rodzina, która bardzo kochała i szanowała Polskę i P***ków. To było bardzo wzruszające być tam skąd wyszedłem i spotkać się po latach ze znajomymi, którzy jeszcze w tych miejscach się znaleźli. To było wielkie przeżycie, a oni wszyscy byli tacy serdeczni i tak bliscy, tak bardzo gościnni – prawdziwi starzy znajomi – Polacy. "