BazarBizarre

15/07/2026

Miriam Pawlęga
„Pejzaż” , obraz, 2026
Zacznijmy od studio-obrazu Miriam Pawlęgi — jest to obiekt artystyczny o konkretnym przeznaczeniu, wycinek rotundy, wnęka, która ma otulać rozmówców. Nie zapominajmy jednak, że jest to w pełni autonomiczna praca pt. „Pejzaż". Konkretny pejzaż, z którym związany jestem osobiście, mój własny ogród i przylegający do niego sad ze stuletnimi drzewami jabłoniowymi, za tym sadem rozciąga się w kierunku Baryczy pole, obsiewane rok w rok kukurydzą. Rok temu dostałem informację od osoby uprawiającej tę kukurydzę, że na dniach wytnie cały ten sad, razem z mirabelkami, trzydziestoletnimi dębami, wiązami, przewróconą czereśnią, węgierkami — wtedy pole kukurydzy podeszłoby nam pod sam dom. Nadmienię, że ziemia należy do państwa, a rolnik jest chwilowym dzierżawcą. Dzięki ekspertyzie przyrodniczej, która wykazała, że należy chronić bogactwo roślin, owadów, innej zwierzyny, mikroklimat — tak zwane siedliska, udało się objąć ten skrawek krzaków ochroną. Szczególną rolę odegrały w tym winniczki, występujące tam w tysiącach, które stały się głównymi beneficjentami naszych starań o ochronę. Obraz staje się symbolem ocalonego ekosystemu, który stabilizował się od kilkudziesięciu lat na kilku tysiącach metrów kwadratowych tak zwanego nieużytku.
Kolby kukurydziane z pola „za sadem" wykorzystała Daniela Tagowska do swego performensu podczas niniejszej edycji Bazar Bizarre.

10/07/2026

Jarosław Słomski, obiekt, interwencja
"Dziura w płocie"
"Rolą symbolicznej dziury w płocie jest zachęcenie włodarzy i inwestorów budowlanych do poszerzania miejskich przestrzeni wspólnych." Bazar Bizarre vol. 5 poddawał obróbce temat najbliższego sąsiedztwa Targowiska. To opuszczone liceum nr 5, w którym do grudnia zeszłego roku funkcjonowało centrum relokacyjne dla Uchodźców. Teren otoczony zielenią mógłby być niewielkim parkiem na osiedlu, na którym nie ma za wiele ogólnodostępnej zieleni. Jednakże obecnie, w wyniku braku decyzji, budynek stoi niezagospodarowany, a ponadto jest przedmiotem napięć między Urzędem MIejskim a lokalnymi mieszkańcami i działaczami, którzy chcieliby aby budynek został oddany lokalnej społeczności i obawiają się mitycznej bestii o nazwie Deweloper. Zaprojektowany przez zespół Miastoprojektu budynek przypomina przeszłość peerelowską, w której stawiano sobie za cel wybudowanie miasta humanistycznego, doświetlonego, bezpiecznego, gościnnego, nie przytłoczonego gabarytami, dostępnego, kompletnego. Na dzień dzisiejszy z terenu zielonego za cichą zgodą ZZK korzystają ludzie przyprowadzający tu psy by spuścić je ze smyczy. Monokulturowa, półlegalna społeczność za płotem.

06/07/2026

W ramach Bazar Bizarre vol. 5 mogliście obejrzeć film towarzyszący performansowi Moniki Koniecznej Zasłona Izydy. Film jest łącznikiem z z performancem Mammo, autorstwa Monika Konieczna i Ewelina Ciszewska, który miał miejsce w auli ASP Wrocław dwa tygodnie wcześniej. Nawiązuje nie tylko do tematu , ale również do tematu poprzedniej edycji kuratorowanej przez Mika Drozdowska

Film dokumentuje performens Uczta z kozami, który miał miejsce w ma...

02/07/2026

Francis Thorburn, performans Bazar Bizarre vol. 5
Surrealistyczny hołd dla tradycji „voguing” oraz „lip sync” - działań popularnych w q***rowych środowiskach Nowego Jorku, na tak zwanych ballrooms, które polegały na przyjmowaniu póz będących cytowaniem zdjęć z Vogue oraz takim układaniu ust podczas odtwarzanej piosenki, aby stworzyć iluzję śpiewania. Wkraczając na targowisko, swobodnie operując środkami, 28 maja podczas otwarcia piątej edycji Bazar Bizarre Francis Thorburne symbolicznie otworzył imprezę, wnosząc na targowisko rodzinny charakter i humor. Surrealist tribute to the traditions of voguing and lip sync - practices popular in q***r communities in New York, in the so‑called ballrooms, which involved striking poses that quoted images from Vogue magazine and shaping the mouth during a playback of the song so as to create the illusion of singing.

Entering the marketplace and freely playing with these means, on 28 May, during the opening of the fifth edition of Bazar Bizarre [ ] [ ], Francis Thorburne symbolically opened the event, bringing a family atmosphere and humor to the market.

23/06/2026

„Zasłona Izydy”
 Monika Konieczna, działanie performatywne, uczta; „Gdybym była ziemią dziś płakałabym” 
Alicja Patanowska, obiekt
Mówi się że zasłonięta twarz Izydy skrywa twarz lwa, symbolizującą okrucieństwo i bezwględność natury, mówi się jednocześnie, że zasłona skrywa twarz pięknej kobiety - w legendach piękno jest niebezpieczne, może porazić i oślepić.
Wiatr, ogień, woda, zwierzęta, plon odnoszący się bezpośrednio do gleby, kwiaty symbolizujące piękno i maksymalną interesowność (miłości) - gotowość do zapylenia i przemiany w owoc, piękni ludzie wciąż dokładają do stołu, tak by jego obfitość była nieskończona.
Stół łączy wszystkie wątki przyrodnicze na pograniczu z mitem, rytuałem, religią - biorącymi swe źródło w pragnieniu dostatku i obfitości, konieczności przebłagania żywiołów dla pożytku ludzkości, pilnowaniu ziemi, aby była w dobrej kondycji, płodna.
W mitologiach rdzennych ludów obu Ameryk bardzo częsty jest motyw, że określone bóstwo przynosi ludziom podstawowy pokarm (np. kukurydzę, kakao, maniok), który odtąd staje się źródłem życia. To trochę inna forma tego samego archetypu co róg obfitości czy ludowa bajka „stoliczku, nakryj się”: boskie źródło pożywienia nie kończy się, o ile ludzie pozostają w relacji z bogami (modlitwa, ofiary, rytuały).
Integralnym elementem wyżej wymienionej Uczty jest obiekt, który brał udział w poprzedniej edycji, a który tutaj bierze udział w zbiorowej wypowiedzi.
Fontanna Alicji Patanowskiej wnosi niepokój - symbolizuje płaczącą ziemię, obieg wody, który zapewnia ziemi życie, jest obiegiem łez cierpiącej natury - cierpiącej nie w sposób właściwy naturze, czy to z poziomu konkurowania czy z poziomu katastrof naturalnych - lecz cierpiącej od nieomal całkowitego przekształcenia przez człowieka, jeśli ludzkość nie spadnie całkowicie w przepaść, to być może będzie żyła na ziemi wyjałowionej, ograbionej z życia, sprofilowanej tylko i wyłącznie pod technokratyczne zarządzanie i konsumpcyjne potrzeby człowieka. Ta ludzkość która chciałaby życia w zgodzie z naturalnymi cyklami, z poszanowaniem dla praw pozostałych mieszkańców ziemi - ma wciąż nadzieje, że nie jest to droga bez odwrotu, stąd afirmatywny charakter uczty.

12/06/2026

Bazar Bizarre vol. 5
Daniela Tagowska, Gymnasion
działanie performatywne, rysunek
2026

Realizacja odnosi się do relacji pomiędzy cielesnością, rytuałem i pamięcią miejsca. Punktem wyjścia stała się figura gimnazjonu rozumianego nie tylko jako przestrzeń treningu, ale również jako echo dawnych kultur agrarnych, opartych na cykliczności, pracy ciała i wspólnotowym doświadczeniu rytuału. Gesty performerki splatają się z motywami roślinnymi – kłosami, ziołami i wiązkami roślin – przywołując napięcie pomiędzy dyscypliną a organicznością.

Istotnym kontekstem pracy jest osobista historia artystki. Daniela Tagowska uczęszczała do V Liceum Ogólnokształcącego we Wrocławiu, mieszczącego się w budynku sąsiadującym z targowiskiem. Codzienna obecność przestrzeni handlu, wymiany, sezonowości i materialności produktów rolnych stała się jednym z doświadczeń budujących wrażliwość autorki wobec relacji między ciałem, ekonomią i kulturą agrarną.

Performance traktuje ciało jako miejsce przechowywania gestów starszych niż współczesny sport – gestów pracy, ofiary, pielęgnacji i rytuału. Performance i rysunek ścienny nawiązują również do genezy igrzysk jako święta o charakterze rytualnym i wspólnotowym, wyrastającego z dawnych porządków religijnych i agrarnych, w których ciało pozostawało nierozerwalnie związane z rytmem natury, cyklem czasu oraz symboliczną ideą odnowy. Ze względu na swoją wirującą, dynamiczną formę triskelion często wiązano z ruchem słońca, zmianami pór roku oraz rytualnym wymiarem ludzkiej aktywności. W kontekście pracy Gymnasion może być odczytywany jako znak cielesnego rytmu i powtarzalności gestu, obecnych zarówno w dawnych kulturach agrarnych, jak i w idei igrzysk.

08/06/2026

Marcin Derda, „Kruche laury”, performans oparty na geście wymiany i obecności, odbył się 28 maja 2026 roku na targowisku Jemiołowa w ramach Bazar Bizarre vol. 5

„Ze srebrnego naczynia [rozdaję] liście laurowe pełniące funkcję wizytówek - drobnych śladów obecności człowieka-artysty w miejskim ekosystemie targowiska.

Liść laurowy, funkcjonujący jednocześnie jako przedmiot codzienny, roślina, symbol ochrony i element handlu, staje się tutaj nośnikiem relacji. Gest rozdawania wpisuje się w rytm miejsca oparty na krążeniu, spotkaniu i wymianie.

Tytuł performansu odnosi się do symboliki lauru jako znaku uznania, triumfu i obecności w kulturze, zestawionej z kruchością wysuszonego liścia - podatnego na dotyk, zniszczenie i rozpad. „Kruche laury” stają się próbą odczarowania pozycji artysty poprzez prosty gest współobecności i uczestnictwa w lokalnym obiegu rzeczy, ludzi i znaczeń.

Performans traktuję jako próbę zaznaczenia, że artysta nie stoi poza ekosystemem, ale pozostaje jednym z jego organizmów - współtworząc sieć zależności, pamięci, zapachów, przedmiotów i obecności.”

01/06/2026

01/06/2026

Dziękuję Miriam Pawlega za studio-obraz, z którego mogliśmy nadawać off-line o zmroku, dziękuję Monika Konieczna za czuwanie dla obfitości przy stole, dziękuję Julii Borowieckiej za konkurowanie w dawaniu w obrębie Ekosystemu, dziękuję Jarek Słomski za portal do rzeczywistości, w której deweloper słucha ludzi, dziękuję Przemkowi Pintalowi za twórczy krytycyzm również w temacie deweloperskim, dziękuję Annie Kołodziejczyk za przeniesienie do Lykeyonu, dziękuję Danieli Tagowskiej za wzmacnianie ciała dla ducha w Gymnasionie, dziękuję Francis Thorburn za jedno z lepszych otwarć wystawy, dziękuję Marcin Derda za subtelną (kropla drąży skałę) pracę na rzecz uznania artysty w społeczeństwie, dziękuję Bartek Zamarek za Chthulucen i odrobinę mrocznej ekologii, dziękuję Hands Presets za orbitowanie coraz dalej i z powrotem, dziękuję Monice Koniecznej-Sibila za winniczki za barem, dziękuję Jaonnie Sulich i jej mamie oraz Krzysztofowi za obieg materii w naturze, dziękuję Oskarowi Wiśniowskiemu za dalsze użyźnianie bazarowej przestrzeni o stanowiska lęgowe dla pszczół samotnic, dziękuję Bezimiennemu za wizytę na średniowiecznym targowisku i analogową rzeczywistość cyfrową sprzed dwóch dekad, dziękuję Jackowi Zachodnemu za wywołanie ducha boiska spod polbruku i za poruszającą i dowcipną historię osobistego footballu, dziękuję Alicja Patanowska za fontannę, która prosi o opamiętanie, dziękuję Ilonie Witkowskiej za poruszające wystąpienie i apel o nic nie robienie z tymi miejscami, które chcą być takie jakie są, dziękuję Agnieszce Wolny-Hamkało za wiersz i zaskakującą performatywną prezentację nazewniczych kuriozów, dziękuję Kasi Roj za zagrzewanie do twórczej walki o V LO oraz za sanatorium miejskie jako miejsce leczenia z wyczerpania. Dziękuję Jae za ocieplenie imprezy i za "chwilo trwaj!". Dziękuję Wszystkim za wspaniały PIĄTY Bazar Bizarre - Ekosystem.

31/05/2026

Dzięki Vassily Dergachyov!
Miriam Pawlęga., Bezimienny, Anna Kołodziejczyk, Przemek Pintal, Krzysztof Wałaszek, Joanna Sulich, Hands Presents (Olaf Brzeski, Mariusz Sibila), Bartek Zamarek, Oskar Wiśniowski, Jarosław Słomski, Alicja Patanowska, Monika Konieczna-Sibila, Daniela Tagowska, Julia Borowiecka, Jacek Zachodny, Marcin Derda, Agnieszka-Wolny-Hamkało, Ilona Witkowska i Kasia Roj.

W tym krótkim wideo udało nam się zarejestrować tylko kilka performansów, ale na miejscu działo się znacznie więcej.

Pozdrowienia dla Jarka Słomskiego z Pracowni Hutmen za jego instalację site-specific.

Mnie jednak najbardziej zainteresowały przygody czerwonych bucików podczas gry w piłkę.
Wielkie brawa dla Mariusza i wszystkich zaangażowanych w to wydarżenie.
Już niedługo na WOGW 2026 znów się zobaczymy!
V.D.
https://www.instagram.com/vassiliydergachyov?e=7bbadb9a-e101-4de1-a979-dd07e72ddb0e&g=5