14/03/2026
"Topografia światła", z cyklu Światłoczułe
malarstwo procesualne, technika własna
(emulsje światłoczułe na płótnie)
150 × 150 cm
„Moje obrazy nie są zamkniętymi dziełami, lecz procesami, które inicjuję, nakładając na płótnoświatłoczułą emulsję, a następnie oddaję działaniu światła, czasu i otoczenia. Powstają na styku malarstwa i fotografii — jako zapisy realnych reakcji chemicznych, obecności i przemijania, zmieniające się z dnia na dzień i pozostające otwarte, dopóki nie zdecyduję się ich zatrzymać. Traktuję je jak materialne ślady trwania: powierzchnie, na których zapisuje się miejsce, pamięć i doświadczenie, często poprzez warstwy, które jednocześnie odsłaniają i wymazują wcześniejsze obrazy. Moja rola polega przede wszystkim na inicjowaniu i obserwowaniu, a samo dzieło istniejegdzieś pomiędzy kontrolą a przypadkiem — jako żywy, nietrwały obraz czasu.”
„Malarstwo światła” to cykl prac sytuujących się na pograniczu malarstwa, fotografiii sztuki procesualnej, w których obraz powstaje nie jako efekt intencjonalnego gestu, leczjako zdarzenie. Światło, czas i reakcje chemiczne pełnią w tych realizacjach rolę współautorów, a artystka ogranicza swoją ingerencję do stworzenia pola, w którym proces może się wydarzyć. Punktem wyjścia dla prac jest zastosowanie chemii światłoczułej, w szczególności cyjanotypii, traktowanej nie jako technika fotograficzna, lecz jako materia malarska. Powierzchnia obrazu zostaje pokryta roztworami o określonej intensywności i barwie, po czym poddana działaniu światła. W tym momencie kontrola ustępuje obserwacji – obraz zaczyna kształtować się autonomicznie, reagując na czas ekspozycji, warunki otoczenia i naturalne procesy utleniania.
Czas w „Malarstwie światła” nie jest neutralnym tłem, lecz aktywnym czynnikiem zmiany. Obraz trwa, przekształca się i starzeje, a jego ostateczny kształt pozostajenieprzewidywalny. Artystka może w wybranym momencie zdecydować o częściowymlub całkowitym zatrzymaniu procesu – poprzez impregnację lub zabezpieczeniepowierzchni – wykonując gest, który nie polega na wyborze idealnej formy, lecz nawskazaniu momentu w ciągłym przepływie zdarzeń.W niektórych pracach pojawia się subtelny zarys postaci ludzkiej – ledwie uchwytny śladobecności, który nie organizuje narracji, lecz funkcjonuje jako punkt odniesienia dlaprocesów zachodzących w materii obrazu. Figura ta nie jest portretem ani przedstawieniem, lecz znakiem cielesności i czasu, wpisanym w niestabilną strukturę pracy. Cykl ten można odczytywać jako rozwinięcie wcześniejszych praktyk fotograficznych artystki, w których dokument ustępował stopniowo miejsca bardziej cielesnym, materialnym i otwartym formom obrazu. „Malarstwo światła” kontynuuje ten proces,przesuwając ciężar z rejestracji na współistnienie – z obrazu jako zapisu na obraz jakoorganizm.Prezentowane na wystawie realizacje są pierwszymi pracami z rozwijanego cyklu. Ichobecność w przestrzeni ekspozycyjnej nie oznacza domknięcia, lecz chwilowezawieszenie trwającego procesu. Widz staje się świadkiem relacji pomiędzy światłem, materią i czasem – relacji, która pozostaje żywa, niepewna i podatna na dalsze przemiany.
Topography of Light,
from the series Light-Sensitive
process-based painting, artist’s technique
(light-sensitive emulsions on canvas)
150 × 150 cm
“My paintings are not closed works but processes that I initiate by applying light-sensitive emulsions onto canvas and then exposing them to light, time, and the surrounding environment. They emerge at the intersection of painting and photography — as records of real chemical reactions, presence, and transience — changing day by day and remaining open until I decide to stop them. I treat them as material traces of duration: surfaces on which place, memory, and experience are inscribed, often through layers that simultaneously reveal and erase earlier images. My role lies primarily in initiating and observing, while the work itself exists somewhere between control and chance — as a living, unstable image of time.”
“Painting with Light” is a series of works situated at the intersection of painting, photography, and process-based art, in which the image emerges not as the result of an intentional gesture but as an event. Light, time, and chemical reactions act as co-authors of these works, while the artist limits her intervention to creating the conditions in which the process can unfold.
The starting point of the works is the use of light-sensitive chemistry — most notably cyanotype — treated not as a photographic technique but as a painterly material. The surface of the canvas is covered with solutions of varying intensity and tonality and then exposed to light. At this moment control gives way to observation: the image begins to form autonomously, responding to exposure time, environmental conditions, and natural processes of oxidation.
In “Painting with Light”, time is not a neutral background but an active agent of change. The image endures, transforms, and ages, and its final form remains unpredictable. At a chosen moment the artist may decide to partially or completely halt the process — through impregnation or the sealing of the surface — performing a gesture that does not consist in selecting an ideal form but in marking a moment within a continuous flow of events.
In some works a subtle outline of the human figure appears — a barely perceptible trace of presence that does not organize a narrative but functions as a point of reference for the processes occurring within the material of the image. The figure is neither a portrait nor a representation but a sign of corporeality and time embedded within the unstable structure of the work.
The series may be understood as a continuation of the artist’s earlier photographic practices, in which documentary gradually gave way to more corporeal, material, and open forms of image-making. “Painting with Light” continues this shift, moving from the image as a record toward the image as coexistence — from the image as trace to the image as organism.
The works presented in the exhibition are the first pieces from this developing series. Their presence in the exhibition space does not signify closure but rather a temporary suspension of an ongoing process. The viewer becomes a witness to the relationship between light, matter, and time — a relationship that remains alive, uncertain, and open to further transformation.
